Maria Nurowska

[petronia5.live]

Witam,
mam pytnie co sadzicie o ksiazkach M.Nurowskiej? Ost czytalam Panny i wdowy i musze przyznac, ze bardzo mi sie spodobala.
Jednak wydaje mi sie ze jest to raczej literatura lekka, pomino watku historycznego.
Co sadzicie o innych jej ksiazkach, a moze jest cos godne szczegolnego polecenia z jej tyt?

[ojuciasan]

Nurowska jest pisarką dość kontrowersyjną. Ja ją lubię, a w szczególności:
"Niemiecki taniec" (moja ulubiona), "Miłośnicę", "Tango dla trojga"
(dyskusyjna), "Rosyjski kochanek" i "Imię twoje" (pierwsza część). Nie akurat
znoszę tych jej sag. Ale co to znaczy literatura "lekka"? To chyba dobrze,
prawda? Bo "ciężka" to znaczy, moim zdaniem, źle napisana

[kerry_weaver]

Uwielbiam wczesną Nurowską. Po tamtej stronie śmierć, Kontredans,
Wyspa na lądzie, Moje życie z Marlonem Brando - do Listów Miłości
włącznie. Szkoda że te wczesne powieści nie są wznawiane i zostały
niesłusznie zapomniane.

[mmascarpone]

Panny i wdowy bardzo mi sie podobaly,Roysjki kochanek tez,ale
ostatnio utknelam na Dwoch Kobietach -nie do przebrniecia,Na polce
stoja jeszcze z 3 ksiazki kupione w natykwariacie

[kasia111177]

Serial na podstawie "Panien i wdów" powtarza teraz TV Polonia.
Przeczytałam dużo jej książek, zawsze podziwiałam talent do
wymyślania historii, do dnia, w którym okazało się, że "Miłośnica"
to powieść oparta na faktach. od tej pory Nurowską cenię jeszcze
bardziej za jej znajomość polskiej historii i umiejetność
opowiadania o niej w literaturze popularnej.

[magdalena_ja]

Nie mam wyrobionego zdania o tej autorce.

[ojuciasan]

Mam wrażenie, że ostatnio idzie trochę na łatwiznę. Kilka lat temu czytałam
"Imię twoje" (Ukraina czasów Kuczmy, bardzo dobry, trochę kontrowersyjny, mocny,
polityczny "prawie thriller"). Ale potem napisała do tego dwie dalsze części...
Szkoda. Moim zdaniem zepsuła niezłą książkę. "Powrót do Lwowa" to już zwyczajne
romansidło. Usiłowałam zmęczyć ją w dwóch podejściach, ale mnie znużyło. Do
ostatniej nawet się nie przymierzam...

[agulle]

Najbardziej podobała mi się saga Wiek samotności (to chyba późniejszy
tytuł PiW) od tego zaczęłam czytać Nurowską. Potem jeszcze kilka
powieści, mniej lub bardziej fajnych, ale czytało mi się je przyjemnie.
Polecam "Mój przyjaciel Zdrajca" - wywiad z Kulkińskim.

[ojuciasan]

Ja też ją zawsze lubiłam... Dlatego teraz się zawiodłam, stała się taka...
przewidywalna. A potrafiła być naprawdę "politycznie niepoprawna"
Kontrowersyjna - i właśnie za to ją lubiłam. To tak wygląda, jakby podcięto jej
skrzydła (?).

cd.

[ojuciasan]

Jednak skusiłam się na przeczytanie ostatniej części tej ukraińskiej trylogii,
ale nie kupiłam książki, tylko wykupiłam tygodniowy dostęp na Virtualo (około 2
zeta to kosztuje) i przeczytałam e-booka, fakt, że w jedną noc (szybko się
czyta). Ale niestety nie zmieniam zdania: to jest romansidło z polityką w tle
(dosyć jednostronnie potraktowaną, stereotypowo) i tyle. Do tego zakończenie
jest otwarte, więc podejrzewam, że Autorka planuje dalsze części tej ukraińskiej
opery mydlanej, aż strach się bać...

[f-ox]

Nie czytałem Nurowskiej, więc się nie będę wypowiadał, ale popieram wykupienie
czasowego lub stałego dostępu online, świetny sposób na przeczytanie, kiedy nie
ma potrzeby kupować książki, lub nie ma się pewności, czy warto.

[lipka02]

Mi się bardzo podoba jej najnowsza książka "Sergiusz,Czesław,Jadwiga" opowiada o naszych wieszczach narodowych,którzy kochali jedną kobietę.

swiatksiazkii.blogspot.com/2013/08/sergiuszczesawjadwiga-maria-nurowska.html