qwerty.tarnow
22.01.05, 22:23
Temat, który od dawna już mi leżał na sercu do napisania. W końcu się
zebrałem.
Pamiętacie dawne książki do nauki języków obcych? Szczególnie angielskiego?
Zwykłe szare książki, ze zwykłymi rysunkami konturowymi lub ewentualnie
zdjęciami. I co najważniejsze: pisane po polsku!!! Przez polskich autorów! Z
polskimi objaśnieniami. Z polskim słowniczkiem na końcu. Z czegoś takiego
dało się uczyć. Bo początkującemu łatwo było zrozumieć o co chodzi: co ma
zrobić, co znaczy dane słowo, itp.
A obecne "podręczniki"? Dno totalne i chłam. Kolor, kredowy papier i całe w
języku obcym! Sprowadzane z zagranicy - bo takie "lepsze". Kto w ogóle wpadł
na taki pomysł? Przecież to zupełny bezsens! Jak można się nauczyć języka na
podstawie tylko samych słów w owej obcej mowie. Bez żadnych tłumaczeń, pomocy
w języku ojczystym! Nie da się! Jak można zrozumieć komendy i polecenia skoro
są napisane bez objaśnień? Ewentualnie tylko rysunek - hieroglif? A efekty są
takie, że dziecko po kilku latach nauki, to nadal nie wie co znaczy jakieś
wyrażenie polecające, bo ono komend i tak nie czyta - patrzy na same rysunki
i wie. Dawniej było to niemożliwe! Książka zawierała polskie polecenie z
tłumaczeniem w nawiasie, potem zamieniały się one miejscami, by przy końcu
podręcznika pozostawić dopiero same obcojęzyczne polecenia. W dodatku słownik
zamieszczony na końcu książki ułatwiał niezmiernie korzystanie z tekstów -
zawierał zasób słów konieczny do zrozumienia książki bez potrzeby targania
wielgachnych słowników. Słownik potrzebny stawał się na dalszym etapie. Przy
już bardziej zaawansowanych pracach. Rysunki kolorowe tylko mydlą oczy:
zdjęcia, prace artystyczne, itp. - na co to? Tylko po to żeby podrożyć koszt
druku i papieru! Odejść musieli w cień polscy autorzy, bo biedni "tfu-rcy" z
zachodu napisali podręczniczyny i musieli oczywiście zarobić na całej Europie.
Osobiście nigdy nie uznam tego nowego "stylu nauczania". Dla mnie prawdziwym
i jedynym sposobem poznania języka obcego jest to, jak dawniej uczono.
Obecnych nie uznam nigdy.