mala200333 Re: ~~~~~~Co polecasz do czytania~~~~~~~~~~~~~~~~ 05.01.13, 20:53 Melissa zawsze wiedziała, że jej rodzinie daleko do doskonałości, ale nie przeczuwała szokującej prawdy... Córka seryjnego zabójcy opowiada, jak żyć z brzemieniem zbrodni. Co byś zrobił, gdybyś, będąc nastolatkiem, odkrył, że osoba, którą kochasz, popełniła okrutną zbrodnię? Mało tego – gdyby się okazało, że nie zrobiła tego raz, lecz wiele razy? Czy zdobyłbyś się na wybaczenie? W tej inspirującej opowieści Melissa Moore dzieli się prawdziwą historią swego życia. W wieku kilkunastu lat dowiedziała się, że jest córką seryjnego mordercy. W „Przerwanym milczeniu” pisze o przemianie, którą przeszła: od zagubionego dziecka, przez młodą gniewną, po pogodzoną z życiem dorosłą kobietę. Poznając powoli prawdziwe oblicze ojca i uświadamiając sobie okrucieństwo jego zbrodni, zaczęła rozumieć, że nie jest w stanie go zmienić. Może natomiast przejąć kontrolę nad własnym życiem i zadecydować, jakie ono będzie. To pełna szczerości, podnosząca na duchu historia o optymizmie i odkrywaniu radości, nawet w obliczu przytłaczających przeciwności losu. Odpowiedz Link
dunant Piękna Zośka 07.01.13, 00:08 Gdy się poznali miała 15 lat i była jedną z wielu ślicznych dziewcząt, które marzyły o lepszym życiu i sławie. Ubrana w sukienkę uszytą z zasłonki, w za dużych, pomalowanych białą farbą butach, nie wyglądała jak przyszła gwiazda. Jednak Carlo Ponti, wpływowy producent filmowy, nigdy się nie mylił. Tak rozpoczęła się ich współpraca i... zakazana miłość, która zgorszyła Watykan. Kochał ją szaleńczo Cary Grant, Peter Sellers chciał dla niej zostawić żonę, Marcello Mastroianni był gotów na każde jej skinienie. Sophia jednak została z Carlem – mimo że był od niej starszy o 22 lata, miał żonę i groził mu proces o bigamię... Sophia Loren: życie jak film to opowieść nie tylko o wielkiej aktorce, dwukrotnej laureatce Oscara i jej zachwycającej karierze filmowej, ale i o kobiecie z krwi i kości. O jej rywalizacji z Giną Lollobrigidą, o nieobecnym ojcu, neurotycznej matce i siostrze, która porzuciła dobrze zapowiadającą się karierę przy boku Franka Sinatry, a potem poślubiła syna Mussoliniego. O romansach, przyjaźniach, marzeniu o macierzyństwie, a także o pewnym wypadku na Saharze, z którego Sophia ledwo uszła z życiem. Odpowiedz Link
rawik-is-me Re: Piękna Zośka 07.01.13, 13:06 piekna i bardzo zdolna. Pewnie warto po książkę sięgnąć. Odpowiedz Link
seremine Re: ~~~~~~Co polecasz do czytania~~~~~~~~~~~~~~~~ 07.01.13, 15:53 Pasjonująca opowieść o miłości we wszystkich jej przejawach – tych pozytywnych i tych negatywnych – oparta częściowo na wątkach biograficznych autorki, polskiej pisarki i poetki na emigracji. Powieść porusza historie związków i miłości: tych prawdziwych i tych pseudomiłości, toksycznych, bo internetowych. Opowiada o podróżach bohaterów, rozstaniach, przesłaniach z zaświatów, o namiętności, przestępstwach, zdradzie i niewyczerpanej nadziei. Bohaterką książki jest pisarka. Czy to tylko przypadek, czy też znajdziemy tutaj echo autentycznych przeżyć autorki? Prawdziwe wydarzenia splata literacka fikcja, poezja oraz szczypta metafizyki. Prawdopodobnie. Gdyż – jak twierdzi czeski literat Michal Viewegh – „tylko pisarz jest w stanie powiedzieć, ile prawdy jest w jego pisaniu”. Autorka w jednym z wywiadów przyznała się do tego, że pokochała tę powieść już w trakcie jej pisania. Przekonajmy się, czy i my podzielimy uczucia Anny Strzelec. Odpowiedz Link
dunant Trwa proces za kontrowersyjną i zakazaną przez sąd 09.01.13, 00:09 Dawid Kaszlikowski wraz ze swoją wieloletnią partnerką – i do wspinania, i do życia – Elizą Kubarską, pozwali Joannę Onoszko, wydawnictwo Znak oraz EMPIK o naruszenie dóbr osobistych. Według pary, autorka Sekretnego życia motyli przedstawiła w swojej książce zakłamany obraz wspinaczy. W czwartek 28 czerwca 2012 odbyła się pierwsza rozprawa, kolejna 25 października. Sąd zdecydował się utajnić jej przebieg. Czy fikcja literacka może być tak bliska rzeczywistości, żeby pogrążyć ludzi, którzy stali się inspiracją dla autora powieści? Stało się tak dla pewnej pary wspinaczy. Książka Joanny Onoszko odkryła intymne szczegóły z życia bohaterów powieści – Stefana i Lizy, w których dziennikarze promujący debiutującą pisarkę odnaleźli Dawida i Elizę, oraz poddała w wątpliwość ich osiągnięcia, za które między innymi zostali uhonorowani jedną z najbardziej prestiżowych nagród wspinaczkowych – „Jedynką”. „Jedynka” już nie istnieje, dobre imię pary również, a „Sekretne życie motyli”, zaraz po tym jak ukazało się w księgarniach EMPIK, zostało na prośbę Dawida i Elizy z nich wycofane w drodze zabezpieczenia powództwa, już nie mówiąc o przyjaźni, która do pewnego momentu łączyła tych troje pełnych pasji wspinaczy. A co zostało? Poza żalem, wzajemnymi pretensjami i wrogością stron – proces, który 28 czerwca ruszył w Warszawie. Kto by przypuszczał, że historia, która zaczęła się od sukcesu, skończy się tak tragicznie? Powodowie oraz pozwana oczekiwali na wejście na salę sądową już kilkanaście minut przed jej rozpoczęciem. Charyzmatyczny i pewny siebie Dawid energicznie przemieszczał się po korytarzu z aparatem w dłoni, przez cały czas robiąc zdjęcia osobom zgromadzonym na korytarzu. Tuż przed wejściem na rozprawę, o wiele spokojniejsza, ale też bardziej zdenerwowana od Dawida Eliza, uruchomiła miniaturową kamerę i zaczęła nagrywać wszystko, co się wokół działo. Odpowiedz Link
dunant Re: Trwa proces za kontrowersyjną i zakazaną prze 09.01.13, 00:11 To, co wydarzyło się za drzwiami sali sądowej pozostanie tajemnicą. Powodowie wnieśli o wyłączenie jawności rozprawy, do czego sąd się przychylił, nie uzasadniając tego. Po jej zakończeniu, żadna ze stron nie chciała komentować jej przebiegu. Wiadomo tylko, że przez cały czas trwania rozprawy, czyli przez ponad 1,5 godziny, przesłuchiwana była Eliza Kubarska. W październiku przed sądem stanie Dawid Kaszlikowski. W następnej turze – Joanna Onoszko. "Proces może trwać długo" - ocenił jeden z uczestników. Jak pisze PAP, według powodów cała powieść (która wywołała burzę w środowisku wspinaczy) narusza ich dobra osobiste - podważa ich osiągnięcia i umiejętności wspinaczkowe; negatywnie odnosi się też do ich relacji intymnych. Podkreślają, że Onoszko sama brała udział w ich wyprawie na Grenlandię i od tego czasu "zajmuje się ich oczernianiem". Strona powodowa domaga się w pozwie, aby sąd nakazał Onoszko, wydawnictwu Znak i EMPIKOWI jako dystrybutorowi przeprosiny w kilku pismach podróżniczych. Ostatnio powództwo rozszerzono o żądanie od pozwanych 200 tys. zł. W powieści, opisującej wyprawę wspinaczkową na Grenlandię, jest jednak adnotacja, że "wszelkie opisane w niej postacie i wydarzenia są dziełem autorki, a ich ewentualne podobieństwo do osób czy też zdarzeń rzeczywistych jest całkowicie przypadkowe". Narracja jest prowadzona w trzeciej osobie; bohaterowie mają fikcyjne nazwiska. Mimo to, trudno nie zidentyfikować ich jako Dawida i Elizy. Charakterystyka ich postaci jest niezwykle bliska rzeczywistości. Każdy twórca przyzna, że zawsze w jakimś stopniu czerpie z własnego otoczenia, jego bohaterowie są osobami bądź mieszanką osób, które zna, lubi bądź nie, które w jakiś sposób go fascynują i nakręcają akcję jego dzieła. To od niego zależy, ile z tej rzeczywistości będzie chciał wziąć, ile pozmieniać, a ile odrzucić. Joanna Onoszko przeniosła dużą część tej rzeczywistości do własnej powieści – dla niektórych okazało się, że zdecydowanie za dużą. Czy zrobiła to świadomie? Ciężko to ocenić. Czy jej intencją było, żeby prawdziwi Stefan i Liza zorientowali się, że to o nich jest mowa? Czy spodziewała się, że wszystko skończy się procesem? Prawdopodobnie nie. Ale para wspinaczy już ogłosiła, że to ich historia znalazła się w książce, autorka nie zaprzeczyła i sprawa nabrała rozpędu. Książka od roku zdaje się żyć własnym życiem, przy okazji rujnując życie innych. Jedyną rzeczą, która ją chroni jest metka z napisem powieść (a jak każda fikcja rządzi się własnymi prawami i jest otwarta na wszelką kreację) oraz słabnące powoli przekonanie, że w Polsce panuje wolność słowa. Czy to ją wybroni? Dawid Kaszlikowski i Eliza Kubarska postanowili ostro walczyć o swoje dobre imię. Wytoczyli proces Joannie Onoszko, wydawnictwu i EMPIKOWI. Dawid pozwem postraszył również innego wspinacza, Mariusza Biedrzyckiego bieDrunia, który opublikował na portalu wspinanie.pl swoją nieprzychylną zespołowi opinię na temat raportu z wyprawy na Grenlandię (która ze względu na pewne nieścisłości została już z niego usunięta). Odpowiedz Link
dunant Re: Trwa proces za kontrowersyjną i zakazaną prze 09.01.13, 00:12 Do tej pory udawało się Dawidowi znajdować sponsorów na swoje wyprawy. Czy teraz się to zmieni? Ludzie ze środowiska wspinaczkowego tak łatwo nie odpuszczą, chcą znać prawdę, zarówno na temat tego, co wydarzyło się na Grenlandii, ale i zaczynają szperać we wcześniejszych dokonaniach Dawida, i w nich doszukując się dowodów, które świadczyłyby o naginaniu przez wspinacza prawdy. Marzenie o byciu pisarką zamieniło w koszmar życie pary wspinaczy. Jak twierdzi Joanna Onoszko, bez względu na to, czy książka ukazałaby się czy nie, prędzej czy później i tak niedociągnięcia Dawida i Elizy wyszłyby na jaw. O wszystkim ma przesądzić ekipa weryfikacyjna, która wkrótce rusza na Grenlandię, by obiektywnie ocenić osiągnięcie pary wspinaczy. Werdykt będzie nieubłagany – dla Dawida i Elizy bądź wszystkich tych, którzy zwątpili w ich umiejętności, morale oraz miłość do wspinania. A na rozstrzygnięcie całej reszty – wiarygodności intymnych szczegółów dotyczących relacji „Stefana i Lizy” oraz ich nastawienia do wspinania – trzeba będzie poczekać do końca rozprawy. Kto tak naprawdę jest ofiarą całej sprawy – Dawid, którego odpowiednik w powieści przedstawiony jest nie tylko jako nieprofesjonalny wspinacz, ale i godny pożałowania mężczyzna; Eliza, która, mimo dużego talentu, zarówno do wspinania, jak i kręcenia filmów, może przestać budzić respekt, a dodatkowo może zacząć być podejrzewana o uwikłanie w toksyczny związek z silniejszym od niej mężczyzną; czy Joanna Onoszko – która swoim głośnym debiutem może stracić szacunek środowiska literackiego, w którym tak bardzo chciała funkcjonować, czy może sama książka, która mimo swojej bolesnej wiarygodności i stronniczości w kwestii tego, kto jest dobry, a kto zły, podejmuje bardzo istotny temat tego, czym był i czym stał się alpinizm oraz czy w dalszym ciągu główną motywacją do wspinania jest wyłącznie pasja? Patrząc na to wyliczenie, ma się wrażenie, że jednoznaczna odpowiedź nie istnieje, a w tego typu konfliktach ofiarą staje się każdy. Ewa Jankowska, WP.pl Odpowiedz Link
smieszka-on-line „Wytępić całe to bydło” to barwny, demaskatorski . 09.01.13, 05:43 Wytępić całe to bydło Sven Lindqvist Na wszystkim, co żyje, można wymusić postęp wyłącznie przez kary – głosił pogląd Herberta Spencera. Istnieją dziś, między małpami i cywilizowanym człowiekiem, formy przejściowe, jak goryle i dzikusy, mówił Karol Darwin. Georges Cuvier o negroidach pisał, że grupy należące do tej rasy pozostaną na zawsze w stanie barbarzyństwa. Joseph Conrad, naoczny świadek wydarzeń rozgrywających się w Afryce, miał swoje zdanie na ten temat: „Europejczycy to przekleństwo Wschodu. Co mają do zaproponowania? Broń palną, proch, dżin, kiepskie ubrania, często brak uczciwości, zastępującą rękodzielnictwo kobiet tandetę, nowe wymagania, nowe obyczaje i niezadowolenie z tego, co się ma... Takie to dobrodziejstwa przynoszą z sobą Europejczycy”. Sven Lindqvist, zainspirowany „Jądrem ciemności” Josepha Conrada, ukazuje historię terroru przełomu XIX i XX w. oraz filozofię unicestwiania ras niższych w imię poszerzania przestrzeni życiowej dla ras wyższych. Wyruszając do współczesnej Afryki Północnej, bada ślady europejskiego kolonializmu, obnaża dzisiejsze skutki działalności białych na Czarnym Lądzie – niszczenie zasobów natury, niewolniczy wyzysk i mordowanie miejscowej ludności. Pokazuje, jak biali uczeni, w myśl europejskich teorii antropologicznych pozwolili sobie na ludobójstwo, traktowane jako efekt postępu. „Wytępić całe to bydło” to barwny, demaskatorski i poprzez to inspirujący do przemyśleń kolaż historii, dziennikarstwa i literatury pięknej. Odpowiedz Link
zamyslona_7 Europa in flagranti 10.01.13, 05:15 Europa in flagranti nie jest usystematyzowanym i poukładanym wykładem historycznym. Ma bardziej kształt albumu fotograficznego, w którym poszczególne zdjęcia niekoniecznie się ze sobą wiążą, a opowiadanie tego, co na zdjęciach powierzono wybitnemu erudycie. Odpowiedz Link
mala200333 Re: ~~~~~~Co polecasz do czytania~~~~~~~~~~~~~~~~ 11.01.13, 15:00 Wszystko zaczęło się od misji miłosierdzia, której celem było nakarmienie głodujących w Somalii. Skończyło się zaś konfliktem zbrojnym w Mogadiszu, szeroko komentowanym na całym świecie... Mark Bowden nie jest historykiem ani wojskowym, jednak aby napisać „Helikopter w ogniu”, wykonał gruntowną pracę, której nie powstydziłby się żaden poważny reporter. Dotarł do wielu materiałów takich jak nagrania komunikatów radiowych z bitwy czy taśmy ze śmigłowców obserwacyjnych. Przeprowadził wywiady z uczestnikami walki. Wszystko to zaowocowało rzetelną relacją z operacji i zarazem porywającą opowieścią o absurdzie władzy, wojny i ambicji, która może doprowadzić do śmierci wielu osób. O jakim konflikcie mowa? O operacji amerykańskich sił specjalnych w Mogadiszu w 1993 r., która przerodziła się w trwającą całą dobę bitwę z lokalnymi bojówkami i mieszkańcami tego somalijskiego miasta. Ów rajd wojskowy stał się największą od czasów wojny wietnamskiej potyczką na bliski dystans w wojskowej historii Stanów Zjednoczonych. Pociągnął za sobą wiele ofiar zarówno po stronie Amerykanów, jak i Somalijczyków. Ich tragedię ukazał nie tylko Bowden, lecz również Ridley Scott. Na kanwie powieści światowej sławy reżyser zrealizował film pod tym samym tytułem, nagrodzony Oskarami za montaż i najlepszy dźwięk. Odpowiedz Link
mala200333 Przypadkowa mieszanka na grypę. Może wystrzelić.. 11.01.13, 15:03 Przypadkowa mieszanka na grypę. Może wystrzelić w kosmos Cały tekst: wroclaw.gazeta.pl/wroclaw/1,35751,13178815,Przypadkowa_mieszanka_na_grype__Moze_wystrzelic_w.html#ixzz2HfwmZTbw Odpowiedz Link
mala200333 ~Leperiada~ 11.01.13, 17:37 Kim był Andrzej Lepper, skąd się wziął? Jak to się stało, że ludowy trybun w gumofilcach odniósł tak wielki sukces? Zawsze wzbudzał emocje: u jednych fascynację, u innych odrazę, aż do swojej samobójczej śmieci w sierpniu 2011 r. Barwną historię jednej z najbardziej kontrowersyjnych postaci polskiej polityki opisuje w "Lepperiadzie" Marcin Kącki, znany i wielokrotnie nagradzany dziennikarz śledczy. Książka ukaże się 23 stycznia. Odpowiedz Link
jutta_t A miałam być księżniczką z bajki... 11.01.13, 19:08 Jak przystosowała się do twardych pionierskich warunków nowopowstałego Izraela „panienka z dobrego polskiego domu”? Nili Amit z poczuciem humoru i wielkim dystansem zarówno do siebie, jak i do świata, z którym przyszło jej się oswoić, opisuje jeden z największych przełomów w jej życiu. Opowiada o dorastaniu na emigracji i doświadczeniach surowej izraelskiej rzeczywistości. Jej niewielką książkę czyta się z niezwykłą przyjemnością. Odpowiedz Link
mala200333 Zabójcy Widma wychodzą z cienia 12.01.13, 04:21 Śmierć Władysława Sikorskiego wstrząsnęła Polakami w okupowanym kraju i za jego granicami. Był to kres nadziei na wolną powojenną Polskę i początek niegasnącego do dziś sporu o przyczynę tej tragedii. W „Zamachu” Tadeusz Kisielewski, opierając się na komputerowych analizach ostatniego lotu liberatora Sikorskiego i niepublikowanych dotąd źródłach, dowiódł przede wszystkim, że premier polskiego rządu na uchodźstwie nie zginął w wypadku, lecz że go zamordowano. W „Zabójcach” – dzięki relacjom osób, które z różnych przyczyn nie wypowiadały się w tej sprawie, choć wiele mogły wyjaśnić, a także nowym odkryciom archiwalnym – autor znacznie poszerza naszą wiedzę o ludziach, przez których zapewne Władysław Sikorski poniósł śmierć. Kreśląc frapujący obraz politycznego i wywiadowczego pola bitwy okresu II wojny światowej, nieustępliwie podąża tropem zabójców oraz ich mocodawców. Ślady prowadzą nie tylko na Kreml i do brytyjskiego MSZ, lecz także ku kręgom polskiego wywiadu... „Kisielewski działa niczym rasowy detektyw z Historycznego Biura Śledczego. (...) udowodnił, jak fascynujące może być badanie tajemnic przeszłości na podstawie skąpych i często sprzecznych źródeł”. Odpowiedz Link
mala200333 Re: ~~~~~~Co polecasz do czytania~~~~~~~~~~~~~~~~ 12.01.13, 18:59 Pole bitwy pod Chojnicami, 18 września 1454 r. Straszliwa klęska przeważających sił rycerstwa polskiego. Triumfuje taktyka i sprawność krzyżackich jednostek najemnych. Pomsta za Grunwald. Młody rycerz Bolko z Rożnowa, wnuk nieśmiertelnej sławy Zawiszy Czarnego, cudem unika śmierci. Splot wydarzeń ciska go jednak w paszczę wojny wywiadów, intryg ludzi, którzy rycerski honor i kodeks uważają za uciążliwy anachronizm. Oto zmierzch epoki rycerskich ideałów. W huku zderzających się pancerzy, kwiku oszalałych koni, zgrzycie toporów i mieczy rodzi się nowe. Brutalne i skuteczne. Przyłącz się lub giń! Odpowiedz Link
mala200333 Re: ~~~~~~Co polecasz do czytania~~~~~~~~~~~~~~~~ 26.01.13, 22:40 „Morfina” daje obrazoburczy opis tego, co dla Polaków święte. Oglądamy stolicę oczami osoby, która Polskę ma gdzieś. Willemann woli raczej kontynuować hulaszcze życie, szukając kolejnej buteleczki ze zbawczą morfiną. Bohater oprowadza nas po podbitej Warszawie: to miasto niepodobne do tego, które znamy z podręczników historii. Warszawiacy na kartach powieści wygłaszają pochwałę Niemców („Niemców lubię, porządek w mieście będzie. Panów pogonili, kapitalistów zasranych”. Cwaniacy handlują dziewczynkami sierotami („Żydóweczka jedna jest słodka jak miód, tylko brać, cycuszeńki, panie miły, jak brzoskwinki”. Jest to wreszcie Warszawa nienawidząca i kpiąca ze swoich generałów, którzy tak szybko „Polskę przesrali”. Lektura boli i prowokuje, jeśli chce się wierzyć w bohaterskość Polski i Warszawy we wrześniu 1939 roku. Ale Twardoch broni swoich opisów: – Na początku września Polacy pamiętali jeszcze pierwszą niemiecką okupację Warszawy sprzed dwudziestu kilku lat i mogli się spodziewać, że tym razem będzie podobnie, że będzie się dało żyć – mówi. Willemann w „Morfinie” ostro ocenia klęskę wrześniową. Twardoch potwierdza w rozmowie ze mną: – Generałowie oraz politycy, którzy zapowiadali, że Polska jest świetnie przygotowana do wojny i że „nie oddamy nawet guzika od płaszcza”, w trzy tygodnie przegrali wszystko. Stracili dorobek XX-lecia i mimo opowieści o honorze zwiali do Rumunii. Jak można Józefa Becka uważać za bohatera? Przecież osobiście odpowiada za jedną z największych klęsk w całej historii Polski. Odpowiedz Link
black_jotka 2013 w literaturze 13.01.13, 19:45 Jaki będzie 2013 w literaturze? Rok Juliana Tuwima, nowych powieści Tokarczuk, Witkowskiego, Bargielskiej i Ignacego Karpowicza - a także publikacji nieznanych wcześniej zapisków Gombrowicza i wczesnych wierszy Szymborskiej. 2013 powinien być znowu dobrym rokiem dla polskiego reportażu. Ukażą się nowe książki Wojciecha Jagielskiego (o Nelsonie Mandeli i człowieku który na stadionach RPA spopularyzował wuwuzele), Małgorzaty Szejnert (reportażystka wraca do historii Polski PRL-u) i Artura Domosławskiego (o Ameryce Południowej), a nakładem wydawnictwa Czarne ukaże się antologia polskiego reportażu XX wieku pod redakcją Mariusza Szczygła. Nie wiadomo, co dalej z długo wyczekiwaną książką rozmów wokół katastrofy smoleńskiej Teresy Torańskiej, nad którą autorka pracowała przed śmiercią, ale której nie zdążyła ukończyć. W poezji Biuro Literackie dokończy edycję dzieł zebranych Tymoteusza Karpowicza, wyda też nowy tomik poezji oraz zbiór szkiców i rozmów Ryszarda Krynickiego, poety obchodzącego w tym roku 70. urodziny. Na ten rok nowy tomik zapowiedział też Marcin Świetlicki. Po roku Korczaka, Kraszewskiego i Skargi, w grudniu 2012 Sejm uchwalił, że patronami 2013 roku będą Witold Lutosławski (100. rocznica urodzin), Julian Tuwim (60. rocznica śmierci - czytaj więcej: Rok Tuwima) i chemik Jan Czochralski (60. rocznica śmierci). Po obchodzonym w listopadzie 2012 roku (70. rocznica śmierci) Miesiącu Brunona Schulza, można mówić o całorocznym święcie tego pisarza. Jego twórczość - obok twórczości m.in. Wojciecha Kossaka, Ostapa Ortwina czy Bronisława Malinowskiego - przeszła właśnie do publicznej domeny, co oznacza, że dzieła tych autorów można swobodnie wydawać i dowolnie z nich korzystać (m.in. publikować w internecie). Więcej... Pokłosiem zeszłorocznej 70. rocznicy śmierci pisarza są nowe krytyczne książki jemu poświęcone, m.in. "Powszechna rozwiązłość" M.P. Markowskiego, a także poświęcony pisarzowi z Drohobycza "Przewodnik" Krytyki Politycznej. Sensacyjnie zapowiada się też opowieść Agaty Tuszyńskiej o jedynej narzeczonej Schulza Józefinie Szelińskiej. Źródłem tej historii okazały się listy pisane przez wiele lat przez Szelińską do biografa Schulza Jerzego Ficowskiego. W tym roku ukaże się także książka Angeliki Kuźniak poświęcona innej korespondentce Jerzego Ficowskiego - romskiej poetce Papuszy. Film o tej niezwykłej postaci wyreżyserowany przez Krzysztofa Krauze wejdzie do kin także w tym roku. Poniżej sześć najważniejszych wydarzeń 2013 roku: 1. Justyna Bargielska "Małe lisy" - marzec, Wydawnictwo Czarne C.d.. Odpowiedz Link
black_jotka Re: 2013 w literaturze 13.01.13, 19:46 1. Justyna Bargielska "Małe lisy" - marzec, Wydawnictwo Czarne Tytuł pierwszej powieści poetki (ostatnio "Bach for my Baby") i prozaiczki (nagrodzone m.in. Gdyńską Nagrodą Lietaracką 2011 "Obsoletki") Justyny Bargielskiej nawiązuje do fragmentu "Pieśni nad pieśniami" ("Schwytajcie nam lisy, małe lisy, co pustoszą winnice, bo w kwieciu są winnice nasze") - tytułowe małe lisy to według autorki "wszystkie ułomności, problemy, pokusy dnia codziennego, które niszczą nasze winnice wiary, podgryzają etyczne pnącza" (wywiad dla "Gazety Wyborczej"). Ale w "Małych lisach" - tak jak i w "Pieśni nad pieśniami" - nie o Boga i wiarę chodzi, ale miłość, którą przed "cholernymi małymi lisami" musi bronić para głównych bohaterów. Wydawca (Wydawnictwo Czarne) zaś reklamuje książkę jako "dziewczyńską opowieść o miłości, dzieciach i seksie - przewrotny i inteligentny dwugłos kochanek namiętnego nożownika z podwarszawskiego lasu". 2. Wisława Szymborska "Szycie sztandaru" - Wyd. a5, planowana premiera: jesień Okazuje się, że wydany w zeszłym roku po śmierci poetki tomik "Wystarczy" jednak nie będzie ostatnim w dorobku Wisławy Szymborskiej. Na jesieni ukaże się jej młodzieńczy tom wierszy - zatrzymany w 1949 roku przez cenzurę, bo nie wpisywał się w obowiązujący wówczas nurt realizmu socjalistycznego. Niepublikowany tomik poprzedza niejako właściwy debiut poetki "Dlatego żyjemy" (1952) i "Pytania zadawane sobie" (1954) - dwa tomy napisane już w duchu epoki i spełniające kryteria cenzorów. Obie te książki Szymborska oceniała później bardzo surowo (wierszy z nich nie włączała do swoich wyborów i antologii). Po latach wiersze z tomu "Szycie sztandarów" odnalazł w mieszkaniu poetki jej wieloletni sekretarz Michał Rusinek. Jak donosiła "Gazeta Wyborcza", "wiersze, wśród których jest m.in. kilka erotyków, znacznie różnią się od późniejszych dokonań Szymborskiej, ale - jak twierdzą nieliczni, którzy już je czytali - można w nich odnaleźć kilka tematów powracających w jej dojrzałej twórczości". 3, Olga Tokarczuk "Xięgi Jakubowe" - Wydawnictwo Literackie, premiera: listopad Akcję swojej najnowszej powieści Olga Tokarczuk osadziła w XVIII wieku na ziemi podolskiej, gdy współistniały tam obok siebie kultury żydowska i chrześcijańska. Protagonistą "Xiąg Jakubowych" jest Jakub Frank, przywódca heretyckiej sekty żydowskiej zwanej od jego nazwiska "frankistami", "mesjasz" i awanturnik, za którego namową tysiące wyznawców przyjęło chrześcijaństwo i ruszyło w podróż po Europie. O Franku Tokarczuk pisała w 2006 roku na łamach "Twórczości": "Pojawienie się proroka - kogoś osobliwego, kto sam pretenduje do miana Mesjasza, kto przybywa z drogi, objawia się, nawiedza i niesie najbardziej niesłychane nowiny, uruchamia w ludziach coś, czego oni sami nigdy by się po sobie nie spodziewali..." (Czytaj więcej na Culture.pl...). I można się spodziewać, że właśnie tych zagadnień będzie dotyczyła najnowsza powieść pisarki. 4. Michał Witkowski - nowa powieść, Świat Książki?, listopad? Bardzo mało wiadomo jeszcze o nowej powieści Michała Witkowskiego. Po niedawnym bankructwie Świata Książki niepewne jest nawet wydawnictwo i data premiery. Książka nie ma też tytułu. Na razie wiadomo tylko, że ma to być drugi tom cyklu zaplanowanego jako trylogia - jego pierwszą częścią był "Drwal". Trochę więcej można dowiedzieć się z wypowiedzi Witkowskiego na profilu na Facebooku: "Mamy do czynienia z seryjnym mordercą. Akcja we Wrocławiu, wszystko tak, jak jest naprawdę, czyli jak najbliższa koszula ciału, prowadzę dochodzenie z moją siorą i Paulą, a także żyję z policjantem. Będzie bardzo śmieszne. Wiem, bo już jest." Swój research do nowej książki pisarz podsumowywał niedawno: "wywiady: 1 policjant z kryminalnych, jeden z dochodzeń, jedna przemiła pani prokurator, jeden pan doktor od trupów, jeden profiler seryjnych morderców z Katowic (Bogdan Lach), jeden strażak (mmmmm), jeden udział w sekcji zwłok (cztery trupy), jeden posterunkowy, jeden toksykolog, ani jednego zepsutego laptopa, i na razie koniec. Piszę, aż furczy...". Jest więc nadzieja (i wyraża ją autor), że książka będzie w sklepach na przyszłą gwiazdkę. 5. Ignacy Karpowicz "ości" - Wydawnictwo Literackie, 2. półrocze Jak podaje "Gazeta Wyborcza", tytuł nowej powieści laureata Paszportu "Polityki" (za powieść "Romanse i Balladyny") pisany ma być małą literą - i powinien się kojarzyć np. z końcówką słowa "możliwości": "Starzejąca się krytyczka literacka, biolożka w depresji, gej ze skłonnością do pedanterii i jeszcze kilka innych osób, których pierwowzory nie tak trudno odgadnąć, spotka się na jej kartach w niespodziewanych okolicznościach. Wyniknie z tego historia pełna błyskotliwej ironii znanej już czytelnikom "Balladyn i romansów", ale i psychologicznie pogłębiona jak we wcześniejszych "Gestach". ("Gazeta Wyborcza") 6. Nieznany Gombrowicz? To może być wydarzenie literackie dekady. Jeśli potwierdziłyby się plotki o istnieniu tajnych zapisków Witolda Gombrowicza, które żona pisarza Rita Gombrowicz przekazała ostatnio Wydawnictwu Literackiemu, mielibyśmy do czynienia z wielkim wydarzeniem w literaturze światowej. Takie zapiski, które Gombrowicz robił ponoć tylko dla siebie, na pewno mogłyby rzucić nowe światło zwłaszcza na wycyzelowany i perfekcyjny "Dziennik" (prowadzony jak wiadomo od 1953 roku). Jak pisze "Polityka" (numer 1/2013), "Jedna z niewielu osób, która te zapiski widziała, twierdzi, że sięgają początków pobytu w Argentynie i są dość sensacyjne". Czyżby więc chodziło o jakiś proto-Dziennik? A może w rok po "Tajnym dzienniku" Białoszewskiego dostaniemy "Tajny dziennik" Gombrowicza? www.culture.pl/kalendarz-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/L6vx/content/2013-w-literaturze Odpowiedz Link
mala200333 Good night, Dżerzi 14.01.13, 14:33 Powieść osnuta wokół losów sławnego pisarza Jerzego Kosińskiego – polskiego Żyda, który zrobił wielką karierę w Stanach Zjednoczonych. Kim naprawdę był ów kontrowersyjny człowiek, zmieniający wciąż swą biografię. Naznaczony Holocaustem bywalec klubów dla sadomasochistów. Podejrzewany o to, że wcale nie napisał głośnego „Malowanego ptaka”? Ciekawa konstrukcja: narrator (sam Janusz Głowacki) próbuje stworzyć scenariusz do filmu o Jerzym Kosińskim, przemierzając emigrancki Nowy Jork. Przeprowadza nas przez świat, w którym chodzą pod rękę prawda z mistyfikacją, nowojorski seks-klub z ludzką zagładą, tragedia z groteską. Opowieść niepokojąca, błyskotliwa, po części autobiograficzna. Odpowiedz Link
samanta_ewa Pra O rodzinie Iwaszkiewiczów 15.01.13, 22:24 Wydawać by się mogło, że wybitny pisarz nie skrywa przed nami już żadnych tajemnic. Zostawił po sobie liczne wspomnienia, listy i przede wszystkim dzienniki. Ale czy na pewno wiemy o Jarosławie Iwaszkiewiczu wszystko? Książka „Pra. Opowieść o rodzinie Iwaszkiewiczów” jest wyjątkowa. Napisała ją prawnuczka pisarza Ludwika Włodek. Odbyła liczne podróże do miejsc związanych z Iwaszkiewiczami, rozmawiała z osobami z bliższej i dalszej rodziny. Czytała ich nieopublikowane listy, wspomnienia i pamiętniki. Powstała w ten sposób przejmująca opowieść, miejscami tragiczna, miejscami zabawna, pełna anegdot nieznanych dotąd nawet najbardziej wnikliwym badaczom twórczości autora „Panien z Wilka”. Ale ta książka to nie tylko wspomnienia. „Pra” to rasowy reportaż. Ludwika Włodek odtwarza przedwojenne losy rodziny na Ukrainie, powraca do historii opowiadanych przez prababcię Annę z Lilpopów, portretuje grono mieszkańców Stawiska z czasów wojny i ich słynnych gości, a w końcu przybliża losy rodziny z okresu Polski Ludowej. Odpowiedz Link
mala200333 Wszystko jest lekko dziwne Jerzy Radziwiłowicz 17.01.13, 16:57 Wszystko jest lekko dziwne Jerzy Radziwiłowicz w rozmowie z Łukaszem Maciejewskim Odpowiedz Link
mala200333 Achtung! Banditen! 17.01.13, 19:43 Wojciech Albiński – pisarz i podróżnik. Jedna z najbardziej intrygujących postaci polskiej literatury ostatnich lat. Ryszard Kapuściński powiedział o nim: „Czerpie z własnego, pasjonującego życia – dlatego mu wierzymy”. Chłopcy bawią się w dymie znad Warszawy ogarniętej powstaniem. Niemieccy oficerowie z niewiadomych powodów ratują z łapanki kaleką dziewczynkę. Roześmiani włoscy żołnierze jadą na front wschodni – i wracają z niego, milczący, spuchnięci z głodu, pięć lat po zakończeniu wojny. Z umiłowaniem szczegółu, znanym z wcześniejszych tomów opowiadań, z dystansem wobec narodowych mitów i klisz, Wojciech Albiński opowiada o codziennym życiu pod niemiecką okupacją. Ogląda je oczami kilkuletniego chłopca, mieszkańca podwarszawskich Włoch. „Włochy administracyjnie nie należały do Warszawy – wspomina autor. – Oddzielała nas od stolicy cienka linia widoczna tylko na mapie. Dowódcy AK z naszego rejonu ocenili sytuację zgodnie ze swoim wojskowym przygotowaniem i nie dali sygnału do powstania. Z dachów patrzyliśmy na walczące miasto. Niemcy także zachowywali się spokojnie, na podpalanie budynków było miejsce pięćset metrów dalej.” Odpowiedz Link
black_jotka W książce Tomasza Lacha "Ostatni tacy przyjaciele" 20.01.13, 18:40 Te wydarzenia mogłyby być podstawą filmowego scenariusza. Niebanalne postaci, fascynujące otoczenie, gwiazdy na drugim planie. Tę opowieść znają wszyscy, a jej wersji istnieje kilkanaście. W nowej książce Tomasza Lacha "Ostatni tacy przyjaciele" odkryjemy nowe fakty o tym, co do dziś owiane było tajemnicą. Burzliwe losy Krzysztofa Komedy Trzcińskiego i Marka Hłaski na tle Hollywood końca lat 60. to historia elektryzująca. Odpowiedz Link
seremine Audrey Hepburn, Truman Capote i Marilyn Monroe - 25.01.13, 19:53 Audrey Hepburn, Truman Capote i Marilyn Monroe - to główni bohaterowie książki Sama Wassona "Piąta aleja, piąta rano". Książka - bestseller "New York Timesa" - opowiada o powstawaniu słynnego filmu "Śniadania u Tiffanyego", Nowym Jorku i Hollywood. Odpowiedz Link
