szukam info o chorobach immunologicznych...

spec_gregory Re: szukam info o chorobach immunologicznych... 08.03.05, 17:27

Wyszperałem jeszcze takie ciekawostki, pewnie Cię zainteresują

****************************************
** Wpływ tarczycy na płodność i ciążę **
****************************************

Prawidłowe funkcjonowanie gruczołu tarczycy ma ogromny wpływ na zdrowie kobiety
i jej przyszłego potomstwa. Do szczególnie często występujących skutków chorób
tarczycy, ważnych pod względem przyszłego macierzyństwa, zalicza się zanik
owulacji, niemożność zagnieżdżenia się komórki jajowej, a także nieregularność
miesiączkowania lub jego całkowity zanik. Choroby tarczycy powodują również
skrócenie fazy lutealnej, co jak wiadomo prowadzi albo do niemożności
zapłodnienia komórki jajowej, albo do bardzo wczesnego poronienia, które zwykle
występuje w dniu spodziewanej miesiączki i często przechodzi niezauważalnie dla
samej kobiety. Niedoczynność tarczycy może przyczyniać się do nadprodukcji
prolaktyny. Powszechnie wiadomo, że zbyt duży poziom tego hormonu ma negatywne
oddziaływanie na płodność kobiety.

Ale nie tylko kobiety mogą mieć problem z płodnością. Mężczyźni chorujący na
nadczynność tarczycy mogą posiadać dużo słabsze lub mniej ruchliwe plemniki, w
wyniku czego nie są one w stanie zapłodnić komórki jajowej kobiety.

W chorobach tarczycy równie często jak niepłodność mogą pojawiać problemy z
nawracającymi poronieniami, zwłaszcza wczesnymi. Dotyczy to w dużej mierze
kobiet chorujących na chorobę Hashimoto, u których ryzyko poronienia jest dużo
wyższe niż u kobiet zupełnie zdrowych. Niekiedy wole Hashimoto może występować
samodzielnie, czyli bez niedoczynności tarczycy. Często zdarza się, że lekarze
po sprawdzeniu poziomu hormonów tarczycowych i stwierdzeniu, że są one
prawidłowe, nie zlecają badań na potwierdzenie istnienia przeciwciał
przeciwtarczycowych. Uznając pacjętkę za zdrową pod tym względem szukają
przyczyny jej niepowodzeń gdzie indziej. Szczególnie ważne jest zatem wykonanie
wszystkich niezbędnych badań, aby w 100% wykluczyć możliwe choroby tarczycy.

Niedoczynność tarczycy łączy się czasem z występowaniem Zespołu policystycznych
jajników (PCOS). Schorzenie związane jest też ze zwiększą częstotliwością
pojawiania się cyst, które mogą uniemożliwić zajście w ciążę. W przypadku
nadczynności tarczycy pocieszający jest fakt, iż kobiety wyleczone z tej
przypadłości mają tak samo niskie ryzyko poronienia jak kobiety, które nigdy
nie chorowały.

Choroby tarczycy, zwłaszcza nie leczone, mają również ogromny wpływ na
prawidłowy przebieg ciąży i zdrowie przyszłego potomstwa. Na szczęście nie jest
prawdą, że kobiety chorujące na niedoczynność lub nadczynność tarczycy nie
zachodzą w ciążę. Jednak samo zajście w ciążę nie gwarantuje jeszcze
całkowitego sukcesu.

Badania przeprowadzone przez Society for Maternal – Fetal Medicine w styczniu
2001 r. dowodzą, iż kobiety z chorobami tarczycy, dużo częściej niż kobiety
zdrowe, rodzą dzieci z różnymi wadami rozwojowymi np. wadami serca,
upośledzeniem mózgu, rozszczepem wargi lub/i podniebienia, porażeniem mózgowym.
Dzieci matek, które w czasie ciąży nie były leczone na niedoczynność tarczycy
bardzo często mają dużo niższych iloraz inteligencji niż dzieci kobiet zdrowych
lub tych, które podjęły prawidłowe leczenie w ciąży.

Co zrobić aby zmniejszyć ryzyko negatywnego oddziaływania chorób tarczycy na
płód? Przede wszystkim zażywać leki w prawidłowej dawce i kontrolować poziom
hormonów tarczycy tak często jak się da. Kontrola stężenia hormonów we krwi
jest szczególnie ważna w I trymestrze ciąży. Badania należy wówczas wykonywać
co miesiąc. Po 12 tyg. ciąży można wykonywać je rzadziej np. raz na trymestr. W
każdym razie należy być pod kontrolą lekarza od samego początku, aż do
zakończenia ciąży i nigdy nie przerywać leczenia!!

Ważne jest, aby zbadać poziom hormonów tarczycowych jak najwcześniej od momentu
powzięcia wiadomości o ciąży. Najlepiej jest wykonać badanie już w 6 tygodniu
ciąży (nie później jednak niż w 12 tyg.) i odpowiednio do otrzymanych wyników
ustalić właściwą dawkę leków. Podkreślić należy, iż w ciąży, w skutek zmian
hormonalnych zachodzących w organizmie kobiety, poziom hormonów tarczycowych
wzrasta. Zmienia się on podczas całej ciąży kilkakrotnie dlatego tak ważne jest
częste wykonywanie badań i dostosowywanie przez lekarza dawek leków odpowiednio
do uzyskanych wyników. Bardzo istotne jest przyjmowanie leków (hormonów) na
samym początku ciąży, gdyż do 12 tyg. ciąży płód nie jest w stanie sam
wytworzyć hormonów tarczycy. Umiejętność tą nabywa dopiero po tym okresie. Na
początku ciąży następuje zatem zwiększone zapotrzebowanie na hormony
tarczycowe, gdyż matka musi je wytworzyć nie tylko dla siebie, ale również dla
rozwijającego się w jej łonie płodu. W przypadku niedoczynności hormony
tarczycowe muszą być uzupełniane z zewnątrz w postaci wspomnianych wyżej
hormonów syntetycznych. Niektóre kobiety sądzą, iż podczas ciąży nie powinny
zażywać żadnych farmaceutyków. W przypadków syntetycznych hormonów tarczycy to
stwierdzenie nie ma racji bytu.

Nieco inaczej przedstawia się kwestia leczenia nadczynności tarczycy. Ponieważ
leki przeciwtarczycowe przenikają przez łożysko stwarzają one zagrożenie dla
zdrowia płodu. Dlatego ważne jest, aby kobieta zaszła w ciążę już po całkowitym
wyleczeniu nadczynności. Jeśli jednak ciąża pojawi się w trakcie leczenia nie
należy go przerywać, bowiem dla płodu zagrożeniem są nie tylko leki
przeciwtarczycowe, ale również sama choroba ciężarnej. Przerywanie ciąży w
trakcie nadczynności tarczycy również jest przeciwwskazane m.in. dlatego, że
zagraża znacznym nasileniem objawów choroby.

Nie można również stosować leczenia nadczynności jodem promieniotwórczym,
ponieważ promieniowanie radioizotopu powodować może uszkodzenie płodu. W takiej
sytuacji pozostaje tylko leczenie zachowawcze lekami przeciwtarczycowymi,
jednak w takich dawkach, aby zwalczając chorobę matki, miały one jak
najmniejszy wpływ na płód.

Po porodzie noworodek powinien być dokładnie zbadany, aby w razie stwierdzenia
wola lub zaburzeń czynności tarczycy jak najszybciej podjąć leczenie. Ponieważ
leki przeciwtarczycowe przenikają również do mleka matki, karmienie dziecka
takim mlekiem może być niewskazane. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku
niedoczynności tarczycy, bowiem przyjmowanie przez matkę hormonów tarczycy w
niczym nie zagraża zdrowiu noworodka i nie jest przeciwwskazaniem do karmienia
piersią.

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

spec_gregory Re: szukam info o chorobach immunologicznych... 08.03.05, 16:45

Dobrze słyszałaś, występowanie choroby Hashimoto jest związane z innymi
chorobami autoimmunologicznymi: układowym toczniem rumieniowatym, RZS,
niedokrwistością złośliwą czy cukrzycą. Możesz poczytać tu: www.nasz-
bocian.pl/modules.php?
name=Forums&file=viewtopic&t=5753&postdays=0&postorder=asc&start=585 jest to
forum o hashimoto i o ciąży, może Ci się przyda.
- spec_gregory Re: szukam info o chorobach immunologicznych... 08.03.05, 16:58
  
  www.nasz-bocian.pl/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=5753&postdays=0&postorder=asc&start=585
  Niewiem czemu wcześniejszy link nie działa, teraz powinno być ok.
spec_gregory Re: szukam info o chorobach immunologicznych... 08.03.05, 17:27

Wyszperałem jeszcze takie ciekawostki, pewnie Cię zainteresują

****************************************
** Wpływ tarczycy na płodność i ciążę **
****************************************

Prawidłowe funkcjonowanie gruczołu tarczycy ma ogromny wpływ na zdrowie kobiety
i jej przyszłego potomstwa. Do szczególnie często występujących skutków chorób
tarczycy, ważnych pod względem przyszłego macierzyństwa, zalicza się zanik
owulacji, niemożność zagnieżdżenia się komórki jajowej, a także nieregularność
miesiączkowania lub jego całkowity zanik. Choroby tarczycy powodują również
skrócenie fazy lutealnej, co jak wiadomo prowadzi albo do niemożności
zapłodnienia komórki jajowej, albo do bardzo wczesnego poronienia, które zwykle
występuje w dniu spodziewanej miesiączki i często przechodzi niezauważalnie dla
samej kobiety. Niedoczynność tarczycy może przyczyniać się do nadprodukcji
prolaktyny. Powszechnie wiadomo, że zbyt duży poziom tego hormonu ma negatywne
oddziaływanie na płodność kobiety.

Ale nie tylko kobiety mogą mieć problem z płodnością. Mężczyźni chorujący na
nadczynność tarczycy mogą posiadać dużo słabsze lub mniej ruchliwe plemniki, w
wyniku czego nie są one w stanie zapłodnić komórki jajowej kobiety.

W chorobach tarczycy równie często jak niepłodność mogą pojawiać problemy z
nawracającymi poronieniami, zwłaszcza wczesnymi. Dotyczy to w dużej mierze
kobiet chorujących na chorobę Hashimoto, u których ryzyko poronienia jest dużo
wyższe niż u kobiet zupełnie zdrowych. Niekiedy wole Hashimoto może występować
samodzielnie, czyli bez niedoczynności tarczycy. Często zdarza się, że lekarze
po sprawdzeniu poziomu hormonów tarczycowych i stwierdzeniu, że są one
prawidłowe, nie zlecają badań na potwierdzenie istnienia przeciwciał
przeciwtarczycowych. Uznając pacjętkę za zdrową pod tym względem szukają
przyczyny jej niepowodzeń gdzie indziej. Szczególnie ważne jest zatem wykonanie
wszystkich niezbędnych badań, aby w 100% wykluczyć możliwe choroby tarczycy.

Niedoczynność tarczycy łączy się czasem z występowaniem Zespołu policystycznych
jajników (PCOS). Schorzenie związane jest też ze zwiększą częstotliwością
pojawiania się cyst, które mogą uniemożliwić zajście w ciążę. W przypadku
nadczynności tarczycy pocieszający jest fakt, iż kobiety wyleczone z tej
przypadłości mają tak samo niskie ryzyko poronienia jak kobiety, które nigdy
nie chorowały.

Choroby tarczycy, zwłaszcza nie leczone, mają również ogromny wpływ na
prawidłowy przebieg ciąży i zdrowie przyszłego potomstwa. Na szczęście nie jest
prawdą, że kobiety chorujące na niedoczynność lub nadczynność tarczycy nie
zachodzą w ciążę. Jednak samo zajście w ciążę nie gwarantuje jeszcze
całkowitego sukcesu.

Badania przeprowadzone przez Society for Maternal – Fetal Medicine w styczniu
2001 r. dowodzą, iż kobiety z chorobami tarczycy, dużo częściej niż kobiety
zdrowe, rodzą dzieci z różnymi wadami rozwojowymi np. wadami serca,
upośledzeniem mózgu, rozszczepem wargi lub/i podniebienia, porażeniem mózgowym.
Dzieci matek, które w czasie ciąży nie były leczone na niedoczynność tarczycy
bardzo często mają dużo niższych iloraz inteligencji niż dzieci kobiet zdrowych
lub tych, które podjęły prawidłowe leczenie w ciąży.

Co zrobić aby zmniejszyć ryzyko negatywnego oddziaływania chorób tarczycy na
płód? Przede wszystkim zażywać leki w prawidłowej dawce i kontrolować poziom
hormonów tarczycy tak często jak się da. Kontrola stężenia hormonów we krwi
jest szczególnie ważna w I trymestrze ciąży. Badania należy wówczas wykonywać
co miesiąc. Po 12 tyg. ciąży można wykonywać je rzadziej np. raz na trymestr. W
każdym razie należy być pod kontrolą lekarza od samego początku, aż do
zakończenia ciąży i nigdy nie przerywać leczenia!!

Ważne jest, aby zbadać poziom hormonów tarczycowych jak najwcześniej od momentu
powzięcia wiadomości o ciąży. Najlepiej jest wykonać badanie już w 6 tygodniu
ciąży (nie później jednak niż w 12 tyg.) i odpowiednio do otrzymanych wyników
ustalić właściwą dawkę leków. Podkreślić należy, iż w ciąży, w skutek zmian
hormonalnych zachodzących w organizmie kobiety, poziom hormonów tarczycowych
wzrasta. Zmienia się on podczas całej ciąży kilkakrotnie dlatego tak ważne jest
częste wykonywanie badań i dostosowywanie przez lekarza dawek leków odpowiednio
do uzyskanych wyników. Bardzo istotne jest przyjmowanie leków (hormonów) na
samym początku ciąży, gdyż do 12 tyg. ciąży płód nie jest w stanie sam
wytworzyć hormonów tarczycy. Umiejętność tą nabywa dopiero po tym okresie. Na
początku ciąży następuje zatem zwiększone zapotrzebowanie na hormony
tarczycowe, gdyż matka musi je wytworzyć nie tylko dla siebie, ale również dla
rozwijającego się w jej łonie płodu. W przypadku niedoczynności hormony
tarczycowe muszą być uzupełniane z zewnątrz w postaci wspomnianych wyżej
hormonów syntetycznych. Niektóre kobiety sądzą, iż podczas ciąży nie powinny
zażywać żadnych farmaceutyków. W przypadków syntetycznych hormonów tarczycy to
stwierdzenie nie ma racji bytu.

Nieco inaczej przedstawia się kwestia leczenia nadczynności tarczycy. Ponieważ
leki przeciwtarczycowe przenikają przez łożysko stwarzają one zagrożenie dla
zdrowia płodu. Dlatego ważne jest, aby kobieta zaszła w ciążę już po całkowitym
wyleczeniu nadczynności. Jeśli jednak ciąża pojawi się w trakcie leczenia nie
należy go przerywać, bowiem dla płodu zagrożeniem są nie tylko leki
przeciwtarczycowe, ale również sama choroba ciężarnej. Przerywanie ciąży w
trakcie nadczynności tarczycy również jest przeciwwskazane m.in. dlatego, że
zagraża znacznym nasileniem objawów choroby.

Nie można również stosować leczenia nadczynności jodem promieniotwórczym,
ponieważ promieniowanie radioizotopu powodować może uszkodzenie płodu. W takiej
sytuacji pozostaje tylko leczenie zachowawcze lekami przeciwtarczycowymi,
jednak w takich dawkach, aby zwalczając chorobę matki, miały one jak
najmniejszy wpływ na płód.

Po porodzie noworodek powinien być dokładnie zbadany, aby w razie stwierdzenia
wola lub zaburzeń czynności tarczycy jak najszybciej podjąć leczenie. Ponieważ
leki przeciwtarczycowe przenikają również do mleka matki, karmienie dziecka
takim mlekiem może być niewskazane. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku
niedoczynności tarczycy, bowiem przyjmowanie przez matkę hormonów tarczycy w
niczym nie zagraża zdrowiu noworodka i nie jest przeciwwskazaniem do karmienia
piersią.

Najnowsze z forum Choroby immunologiczne

Zaloguj się