bonobo44
18.07.03, 23:17
Inspiracja tego watku byl post innppp:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12172&w=7020805&a=7036230
a zwlaszcza namiar:
math.ucr.edu/home/baez/q.html
"Some progress along these lines comes from "loop quantum gravity" [6]. In
this theory, the fabric of space is like a weave of tiny threads, and area
comes in discrete units: each thread poking through a surface gives it a
little bit of area [7]. In particular, the surface area of a black hole comes
from all the threads puncturing it. The event horizon is flat except at these
punctures, where it can flex. The microstates of the black hole describe the
different ways the event horizon can flex in or out. "
[6] Carlo Rovelli, Loop quantum gravity, Living Reviews in Relativity 1, 1
(1998).
www.livingreviews.org/Articles/Volume1/1998-1rovelli/index.html
[7] Carlo Rovelli and Lee Smolin, Discreteness of area and volume in quantum
gravity, Nucl. Phys. B442 (1995), 593-622. Erratum: Nucl. Phys. B456 (1995),
734.
www.arxiv.org/abs/gr-qc/9411005
Tworca petlowej grawitacji kwantowej jest Lee Smolin.
Zainspirowaly go petle Poliakova. Dal on sobie spokoj z krata Wilsona, z
ktorej wystartowal i wprowadzajac swoje petle uzyl tak naprawde siatki
losowej. Troche to przypomina sieci spinowe Penrosa, ktore ten odkryl chyba
wtedy, gdy ja jeszcze studiowalem.
Zwrot do takiego podejscia umozliwil Smolinowi (razem z Carlo Rovellim, ktory
bodaj mu te wszystkie pomysly policzyl na komputerze) uzyskanie ...
dokladnych rozwiazan (kwantowych) rownan grawitacji (DeWitta-Wheelera).
bonobo44
