bezradny

Moja córka ma 2,5 roku. Jest wesołym, bystrym i jak na swój wiek mądrym dzieckiem. Wie co można, czego nie. Wie, że jak chce wziąć zabawkę innego dziecka należy zapytać a potem oddać a nie rzucić gdzie popadnie itp itd. Jednak jest bardzo "bezradna" w kontaktach z dziećmi. Nie potrafi walczyć o swoje, daje sobie odbierać z rączki zabawki którymi się aktualnie bawi i jedyna reakcja to osłupienie, smutna mina i końcu żałosny płacz. Czasem nawet głupio to wygląda jak młodsze, o głowe...

Pewnie nie jestem pierwsza, która szuka pomocy w tym temacie. Brak mi już jednak sił psychicznych i fizycznych i liczę na Was, że dacie mi jakąś radę. Mój niespełna 3 letni synek, który poszedł do przedszkola dzień w dzień dostaje ataków histerii. Powody są różne i błahe i poważniejsze, ale reakcja taka sama: rzucanie się na podłogę, kopanie, krzyk niemiłosierny. W domu przeczekuję, choć trwa to czasami bardzo długo, w miejscu publicznym płaczę razem z nim, bo nie wiem już co robi...

te slowa to jescze za malo co czuje. jestem w dole z ktorego czuje sie bez wyjscia.ponosze straszna porazke w wychowywaniu 3 letniej coreczki. tak bardzo jej pragnelam, ze nie moge sie pogodzic z jej zachowaniem. poprostu na okrąglo tylko placze (nawet teraz). wychowuje ja praktycznie sama (maz pracuje za granicą).Wiktoria traktuje mnie jak kolezanke. Zachowuje sie tak jakby probowala ze mna wygrac jakąs walke. jest zbuntowana i robi wszystko na zlosc. wszytko chce osiagnąc krzyki...

mysle ,ze konflikty miedzy rodzenstwem sa powodowane ,przez rodzicow..