Język polski skracany

[kotulina]

Język polski skracany

Ciekawi mnie pohodzenie zjawiska (czy to tylko lenistwo i
niedbalstwo?) i jego zasięg poskracanych form niektórych wyrażeń np.
trz'a - trzeba, p'ada - powiada, doń - do niego itp.

[kotulina]

kotulina napisała:

> Język polski skracany
>
> Ciekawi mnie pohodzenie zjawiska (czy to tylko lenistwo i
> niedbalstwo?) i jego zasięg poskracanych form niektórych wyrażeń np.
> trz'a - trzeba, p'ada - powiada, doń - do niego itp.


No to jest ale pokaz niedbalstwa - oczywiście pochodzenie

A może Państwo znają jeszcze jakieś przykłady tego typu słów?

he, he teżm się zastanawiał

[zuq1]

Kotulino, dla przykładu:
albowiem - bowiem - bo
chociaż - chocia - choć
azali - zali - li
moja - ma, moje - me itd.

Nie jestem pewien, czy powyższe przykłady są słuszne, czy to tylko
tylko przypuszczenia. Jednak stanowczo prostestuję, jakoby
"p'ada" miało być wynikiem niedbałej wymowy. Moja śp. mawiała "pado"
i myślę, że to gwarowe.

[soffia75]

zuq1 napisał:
>Jednak stanowczo prostestuję, jakoby "p'ada" miało być wynikiem niedbałej
wymowy. Moja śp. mawiała "pado" i myślę, że to gwarowe.

Jeżeli dana osoba mówi gwarą przez cały czas, to Twoje stwierdzenie jest
słuszne; natomiast w ustach kogoś, kto z założenia posługuje się tzw.
polszczyzną literacką, w mniej lub bardziej potocznym wydaniu, "p'ada" jest
zwykłym niedbalstwem.

[soffia75]

Nie jestem przekonana, czy możemy porównywać formy typu doń i wymowę typu trz'a. O ile mechanizm tego pierwszego przypomina mi niemieckie ściągnięcia np. an dem => am (czyli z dwóch wyrazów robi się jeden - ekonomia języka ), o tyle drugi to zwykłe niedbalstwo językowe, byle jaka wymowa.
Co do trz'a, słyszałam też wersję trze'a (bardziej staranna, szacuneczek! ). Często trafia się też (niestety również w TV) forma typu chcia'am, słysza'am.

[ja22ek]

Redukcja półsamogłoski w pozycji pomiędzy samogłoskami wydaje się
naturalną tendencją - patrz angielskie our, w starannej
wymowie aue, w potocznej a:.

[randybvain]

Mnie razi okropnie nara i siema. Spoko, cze, wogle, też nie lubię. Ale to stare zjawisko, bo dawniej rzekąc przeszło w arzkąc, a prawi w pui. W starych manuskryptach często stosowano takie skróty. Potem ktoś nieznający polskiego to czytał i wychodził mu człek zamiast człowiek.

[ja22ek]

Rzkąc było wcześniej.

[ja22ek]

Trza odróżnić stare skróty, gdzie osłabieniu wskutek częstego
używania najczęściej ulegała środkowa część wyrazu (też końcowe e/i,
ale to powszechne zjawisko w Europie), od obecnego - moim zdaniem w
pełni świadomego porzucania końcówki.

Doń w tym towarzystwie jest zupełnie nie na miejscu, czy też
niezupełnie na miejscu, boć jest to złączenie wyrazu do z wyrazem ń
(umieszczonym per analogiam w dopełniaczu prastarym bierniku zaimka
męskiego).

[al.1]

Skracanie jest wporzo. Rzućcie na uszy poniższą piosenkę. Tak
będziemy mówić i śpiewać w niedalekiej przyszłości, czyli
akronimami

---------------------------------------------------------
Język wspaniałym łącznikiem ludzi jest... pod warunkiem, że nie
odcięty