Mona Liza

[klymenystra]

przeczytalam owa tragiczna ksiazke "kod leonardo da vinci". i zastanawiam sie-
czemu wszedzie wszedzie wszedzie jest- "o mona lizie" "z mona lizą" "dla
mona lizy"?? o ile sie oreitnuje mona to cos jak lady, pani- wiec powinno sie
chyba odmieniac, prawda? czy to ja sie myle, czy w wydawnictwie takie nieuki
siedza ?

[afrykata]

A czy "Lady" się odmienia?
Albo "Sir" - opowieść o Serze Lancelocie?!

[klymenystra]

nigdy tak na to nie patrzylam, szczerze mowiac...chociaz spotkalam sie z
pisownia "sir`em"- tyle ze bez nazwiska po.
ale jednak ta "mona" tak sie wpasowala w jezyk polski i nie brzmi jak lady czy
sir- bo wymowa jest inna- ze mogloby sie to odmieniac. ale dzieki, bo dalas mi
do myslenia

[afrykata]

Ja też nie wiem jak to będzie z tą moną...
Ale argument, że 'wymowa jest inna' nie przekonuje mnie.
Przecież "sir'a" (o! odmieniło mi się!) i "lady" też wymawiamy z polska i nic
nie stoi na przeszkodzie, by dodać im swojskie końcówki (no, może lady jest
nietypowa, bo kończy się na "i").
Przyszło mi jeszcze do głowy madame, monsieur i mademoiselle - też nie
odmieniane w polszczyźnie...
Ale dlaczego? Któż to wie?

[klymenystra]

nno ser i lady to problematyczne z ta wymowa- bo my spalszczamy (spolszczamy?)-
a prawidlowo to to jest takie seer (i to e i r takie inne). lady w sumie tez

sprawdzilam

[klymenystra]

oba poprawne. ale w starszym slowniku jest ze sie odmienia- czyli ze sie
zmienilo w ciagu paru lat- pewnie dlatego, ze ludzie nie odmieniali

a przeciez senora i senorita sie odmieniaja ))))

[jacklosi]

Lady się nie odmienia z prostego powodu: bo jest to nietypowy dla polszczyzny
rzeczownik żeński zakończony na i. Sir nie odmienia się nie wiadomo dlaczego,
być może dlatego, że odmieniałby się jak ser. Ale już prince, count, senor itp.
się odmieniają i nie ma moim zdaniem powodu, dlaczego mona nie miałaby się
odmieniać, przecież super pasuje do polszczyzny.
JK

[skarbek-mm]

Ja bym Monę Lizę odmieniała, ale problem jest większy przy imionach latynoskich
podwójnych typu: Juan Camilo, Luis Fernando, Javier Mauricio. Oglądałam kiedyś
telenowele obserwując jak tłumacz się miota, ale sama bym pewnie miała taki
problem na jego miejscu. Wymyśliłam kiedyś używanie w polskiej wersji tylko
jednego członu, ale np. w "Sto lat samotności" to by nie zdało egzaminu. Co o
tym sądzicie?
O Luisie Fernandzie? O Luis Fernandzie czy o Luisie Fernando?

Pozdrawiam

MM.

[jeff]

skarbek-mm napisała:

> Ja bym Monę Lizę odmieniała, ale problem jest większy przy imionach
latynoskich
>
> podwójnych typu: Juan Camilo, Luis Fernando, Javier Mauricio. Oglądałam
kiedyś
> telenowele obserwując jak tłumacz się miota, ale sama bym pewnie miała taki
> problem na jego miejscu. Wymyśliłam kiedyś używanie w polskiej wersji tylko
> jednego członu, ale np. w "Sto lat samotności" to by nie zdało egzaminu. Co o
> tym sądzicie?
> O Luisie Fernandzie? O Luis Fernandzie czy o Luisie Fernando?
>
> Pozdrawiam
>
> MM.

Co do latynoskich imion, to jakos w telenowelach nie ma regol, choc pewne
imiona zawsze tak samo odmieniaja... dlatego mamy: Luisem Fernando, Jose
Armandem, Juanem Pablo itd ale np. imiona zenskie odmieniaja sie: Aną
Magdaleną, Marią Aną itd itd...

[afrykata]

Przyszedł mi do głowy jeszcze jeden pomysł.

Być może przestaliśmy odmieniać "Monę Lizę" (a może "Monę Lisę"?) dlatego, że w
naszej świadomości te dwa słowa zrosły się w całość. Co prawda zapisujemy je
oddzielnie, ale myślimy "Monaliza" a nie "Mona Lisa" - przypuszczam, że duża
część Polaków nie zdaje sobie sprawy, że są to dwa wyrazy i że tylko jedno z
nich to imię. Dlatego odmieniają tylko końcówkę drugiego członu. I tak się
utarło.

W sumie i mnie jakoś łatwiej mówić "o Monalizie" (chociaż w tekście pisanym
zachowałabym rozdzielność). Czy jestem nieukiem? Czy po prostu język żyje i
zapożyczenia "oswaja" na różne sposoby, nie zawsze zgodne z wersją oryginalną?