stefan4 16.05.15, 23:50 Skąd się wzięły formy biernika po przyimku ,,mimo''? Odpowiedz Link czytaj wygodnie posty
arana Re: o mimach 17.05.15, 13:50 W sieci znalazłam tylko fragment artykułu z tomu drugiego, ale najważniejsze wyjaśnienia są na 69 i 70 stronie tomu pierwszego (PIW 1970). Może Ty znajdziesz elektroniczną wersję? Chętnie skorzystam, bo sama wolę kliknąć, niż sięgać do półki. Odpowiedz Link
cyberros Tu jest wyjaśnienie 17.05.15, 17:20 stefan4 napisał: > Skąd się wzięły formy biernika po przyimku ,,mimo''? Odpowiedz Link
stefan4 Re: Tu jest wyjaśnienie 17.05.15, 18:57 cyberros: > "Mimo" i "pomimo" łączyły się kiedyś z biernikiem Mimo przykłady, podane w Twoim linku (dziękuję za ich podanie), z trudem godzę sie na ten biernik... A dokładniej, to zależy od rzeczownika (czy zaimka), stojącego po ,,mimo'': ,,mimo to'' i ,,mimo wszystko'' mogę zaakceptować, ale absolutnie nie mogę się zgodzić na ,,niepoprawność'' form alternatywnych ,,mimo tego'' i ,,mimo wszystkiego''; ,,mimo tak wielkie płci naszej zalety'', ,,mimo Tadeusza pytania i prośby'', ,,mimo lat różnicę'', ,,nie przyszedł mimo zaprosiny'', ,,mimo posępne wróżby'' Odpowiedz Link
cyberros Re: Tu jest wyjaśnienie 17.05.15, 19:35 stefan4 napisał: > cyberros: > > "Mimo" i "pomimo" łączyły się kiedyś z biernikiem > > Mimo przykłady, podane w Twoim linku (dziękuję za ich podanie), z trudem godzę > sie na ten biernik... > > A dokładniej, to zależy od rzeczownika (czy zaimka), stojącego po ,,mimo'': > ,,mimo to'' i ,,mimo wszystko'' mogę zaakceptować, ale absol > utnie nie mogę się zgodzić na ,,niepoprawność'' form alternatywnych ,,mimo tego > '' i ,,mimo wszystkiego''; "Mimo tego" jest zalecane oficjalnie jako poprawne już od 1938 r. "Mimo tego, że" używane jest dwa razy częściej niż "mimo to, że" (link: sjp.pwn.pl/slowniki/mimo-to.html). Z "mimo wszystkiego" można o tyle dyskutować, ze ludzie tak nie mówią, słyszy się "mimo wszystko". Ale już "mimo tego wszystkiego". "Mimo wszystko" jest zrostem dość silnym, zlepionym bardziej niż "mimo to". > ,,mimo tak wielkie płci naszej zalety'', ,,mimo Tadeusza pytania i prośby' > ', ,,mimo lat różnicę'', ,,nie przyszedł mimo zaprosiny'', ,,mimo posępne wróżb > y'' Odpowiedz Link
stefan4 Re: Tu jest wyjaśnienie 17.05.15, 22:16 cyberros: > A jak jest z tym w innych językach słowiańskich? Po rosyjsku ,,мимо'' rządzi dopełniaczem, ale... oznacza całkiem coś innego: ,,obok''. Np. ,,я сел мимо'' = ,,usiadłem obok''; ,,мимо него'' = ,,obok niego''. Po rosyjsku ,,mimo tego że'' to raczej ,,несмотря на то что''. cyberros (o mimochodzie i mimośrodzie): > Nie wiem, skąd one się wzięły Raczej z tego rosyjskiego znaczenia. A może też naszego dawnego? Mimośród to koło na osi umocowanej obok środka koła, a nie dokładnie w środku. Coś robić otwarcie, a coś innego mimochodem, to też znaczy ,,obok''. - Stefan Odpowiedz Link
arana mimo 18.05.15, 07:26 stefan4 napisał: > Po rosyjsku ,,мимо'' rządzi dopełniaczem, ale... oznacza całkiem coś innego: ,,obok''. > Ależ w polszczyźnie jest (a przynajmniej było) tak samo. Odpowiedz Link
cyberros "mimo" jako "obok" 18.05.15, 19:50 stefan4 napisał: > cyberros: > > A jak jest z tym w innych językach słowiańskich? > > Po rosyjsku ,,мимо'' rządzi dopełniaczem, ale... > oznacza całkiem coś innego: ,,obok''. Np. ,,я сел > мимо'' = ,,usiadłem obok''; ,,ми > 084;о него'' = ,,obok niego''. Po rosyjsku , > ,mimo tego że'' to raczej ,,несмотр > ;я на то что''. Ok, czyli jednak dopełniacz. Akad u nas był w dawnych czasach ten biernik przy mimo? Dziwne... > cyberros (o mimochodzie i mimośrodzie): > > Nie wiem, skąd one się wzięły > > Raczej z tego rosyjskiego znaczenia. A może też naszego dawnego? Mimośród to > koło na osi umocowanej obok środka koła, a nie dokładnie w środku. Coś > robić otwarcie, a coś innego mimochodem, to też znaczy ,,obok''. Szkoda, ze częściej nie jest stosowane, bo jest zgrabne. Np. mimoprodukt to mógłby być produkt uboczny, mimodziałania - działanie uboczne (niepożądane), mimoefekt - efekt uboczny, a mimopraca - praca na boku, dodatkowa... > - Stefan > Odpowiedz Link
stefan4 Re: Tu jest wyjaśnienie 18.05.15, 12:52 cyberros: > A jak jest z tym w innych językach słowiańskich? Po czesku ,,mimo'' to ,,poza'' lub ,,oprócz''. Po słowacku chyba też tak. W bułgarskim ,,мимо'' ma chyba takie samo znaczenie jak po polsku. Pytanie o rekcję jest bezprzedmiotowe, jako że w bułgarskim (prawie) nie ma przypadków. - Stefan Odpowiedz Link
cyberros język słowiański bez przypadków 18.05.15, 19:56 stefan4 napisał: > cyberros: > > A jak jest z tym w innych językach słowiańskich? > > Po czesku ,,mimo'' to ,,poza'' lub ,,oprócz''. Po słowacku chyba też ta > k. > > W bułgarskim ,,мимо'' ma chyba takie samo znacze > nie jak po polsku. Pytanie o rekcję jest bezprzedmiotowe, jako że w bułgarskim > (prawie) nie ma przypadków. W języku bułgarskim nie ma przypadków??? To istnieje język słowiański bez przypadków rzeczownika? A może by wziąć przykład i wprowadzić to w języku polskim? Powyższa wypowiedź wyglądałaby wtedy mniej więcej tak: "W język bułgarski nie ma przypadki??? To istnieje język słowiański bez przypadki od rzeczownik? A może by wziąć przykład i wprowadzić to w język polski?" > - Stefan > Odpowiedz Link
stefan4 Re: język słowiański bez przypadków 18.05.15, 22:29 cyberros: > W języku bułgarskim nie ma przypadków??? To istnieje język słowiański bez > przypadków rzeczownika? Jakieś tam ułomne ma: mianownik, wołacz i czasem coś jeszcze w formach szczątkowych. Np. ,,wbrew swojej woli'' to ,,мимо волята си''. To ,,-та'' na końcu drugiego słowa to nie końcówka fleksyjna, tylko rodzajnik określony. cyberros: > Powyższa wypowiedź wyglądałaby wtedy mniej więcej tak: > "W język bułgarski nie ma przypadki??? To istnieje język słowiański bez > przypadki od rzeczownik? A może by wziąć przykład i wprowadzić to w język > polski?" Dobrze kombinujesz! ,,На бъгарски език няма падеже.'' (nie odpowiadam za to tłumaczenie). Szczególnie dobrze wyszedł Ci przekład ,,bez przypadków rzeczownika'' na ,,bez przypadki od rzeczownik'' Odpowiedz Link
hans.schmid Re: język słowiański bez przypadków 28.05.15, 09:43 Dodaj jeszcze Stefanie, że z języków słowiańskich przypadków pozbawiony jest również macedoński, za to, podobnie jak bułgarski, wzbogacony o doklejanie do rzeczowników, ale też przymiotników! Np. albański premier -> ?????????? ??????? Odpowiedz Link
hans.schmid Re: język słowiański bez przypadków 28.05.15, 09:45 Coś mi cyrylicy nie chce przyjąć, w transliteracji albanskiot premier. Odpowiedz Link
cyberros Re: język słowiański bez przypadków 28.05.15, 10:33 hans.schmid napisał: > Coś mi cyrylicy nie chce przyjąć, w transliteracji albanskiot premier. Może dlatego, że to ta sama grupa językowa? pl.wikipedia.org/wiki/J%C4%99zyk_macedo%C5%84ski Ponadto - deklinacja jest szczątkowa, ale koniugacja beznadziejnie rozrosnięta w tych językach: "Język macedoński dzieli wraz z językiem bułgarskim szereg cech, które nie występują w innych słowiańskich językach literackich. Należą tutaj: - daleko posunięty zanik deklinacji – w żywym użyciu pozostają jedynie formy mianownika (i synkretycznego z nim biernika) oraz wołacza - bardzo rozbudowany system czasowy, włączający m.in. odziedziczone z prasłowiańskiego czasy aoryst, imperfectum, perfectum, plusquamperfectum, a także rozwinięte niezależnie inne kategorie, takiej jak np. tzw. tryb nieświadka" Odmieniać czasownik jeszcze przez jakiś "tryb nieświadka" to musi być chyba koszmar podobny do tych wszystkich czasów przeszlych i trybów lączących jezyków romanskich. Odpowiedz Link
nikodem321 Re: język słowiański bez przypadków 28.05.15, 16:07 Akurat w niemieckim "tryb nieświadfka" jest łatwy do opanowania,a stosowanie jego staje się automatyczne. Do tego ułatwia komunikację. Odpowiedz Link
cyberros Re: język słowiański bez przypadków 28.05.15, 16:18 nikodem321 napisał: > Akurat w niemieckim "tryb nieświadfka" jest łatwy do opanowania,a stosowanie je > go staje się automatyczne. Do tego ułatwia komunikację. Co ot ten "tryb nieświadka" w niemieckim? W bułgarskim jest on równie prosty? Odpowiedz Link
stefan4 Re: język słowiański bez przypadków 29.05.15, 15:58 hans.schmid: > Coś mi cyrylicy nie chce przyjąć Ja piszę na translit.net/ i przeklejam. - Stefan Odpowiedz Link
kotulina Re: Tu jest wyjaśnienie 17.05.15, 20:07 A czy mimo nie jest czechizmem, co mogłoby być przyczyną niespójności gramatycznej w języku polskim? Po czesku mimo znaczy "poza", "na zewnątrz" a więc ma inne znaczenie niż w polszczyźnie, mimo to istnieje w czeskim długie słowo mimochodem i znaczy to samo co po polsku - różnica może być tylko w jego popularności. Wg Google po czesku "mimo" wydaje się łączyć z mianownikiem: - On stojí mimo kancelář Sue a dává jí telefon - On stojí mimo předvolební kampaň ČSSD - On stojí mimo tento plamen - On stojí mimo čas a prostor - On stojí mimo toto stvorenie - On stojí mimo výřez té fotky - On stojí mimo poznaný přírodní zákon, ale i z dopełniaczem: - On stojí mimo zákona - On stojí mimo neho - ON stojí mimo svojho stvorenia czy biernikiem: - On stojí mimo vývojovou linii člověka - On stojí mimo přírodu. A to nie wiem za jaki przypadek uznać: On stojí mimo našu stenu. Najpopularniejsza wydaje się gramatyka z mianownikiem. Odpowiedz Link
cyberros Re: Tu jest wyjaśnienie 17.05.15, 20:39 kotulina napisała: > A to nie wiem za jaki przypadek uznać: > > On stojí mimo našu stenu. Wygląda na biernik - "naszą ścianę", końcówki podobne trochę do rosyjskiego. > Najpopularniejsza wydaje się gramatyka z mianownikiem. Może są różnice znaczeniowe w zależności od użytego przypadku, jak np. w polskim "z": "z czymś" (narzędnik) i "z czegoś" (dopełniacz). Odpowiedz Link
arana mimo wolę 17.05.15, 22:27 stefan4 napisał: > [*] ,,mimo wolę'' (zamiast ,,mimo woli'') brzmią mi rażąco aż do niezrozumiałości (może dlatego, że ,,wolę'' jest również czasownikiem); czy tak naprawdę kiedyś mówiono? Mhy: mimo wolę, imo osobę sędziego ... Odpowiedz Link
arana Re: Tu jest wyjaśnienie 17.05.15, 22:54 stefan4 napisał: > cyberros: > > Na razie jednak ludzie nie mówią jeszcze "mimo wszystkiego". Hm... > > To może ja będę pierwszy... Adzietam! Odpowiedz Link
arana Re: Tu jest wyjaśnienie 18.05.15, 07:51 stefan4 napisał: > A dokładniej, to zależy od rzeczownika (czy zaimka), stojącego po ,,mimo'' Czy ja wiem?... Chyba raczej mina mima. Do mnie trafia następująca uwaga Doroszewskiego. Odpowiedz Link