uniki

[stefan4]

Jakiś wesoły językoznawca opowiadał w radiu, że kiedyś wyjaśniał zagranicznym studentom, że w języku polskim pewne rzeczowniki jak najbardziej policzalne nie mają liczby mnogiej. I między innymi nie da się przy nich postawić liczebnika

[kalllka]

Z przykładu można wywnioskować, ze pan jezykoznastwo miało iście wisielczy humor twierdząc,ze formy liczebników w liczbie mnogiej w języku polskim są archaiczne... tylko dlatego,ze Giees mu zamkli.

Mnie przypomniał się unik z nieco innej beczki,

[zbyfauch]

aczkolwiek jak najbardziej językowy.
Będąc młodym kotem na szkółce dokoptował do nas nieco po terminie poboru kolega o niemieckim nazwisku, powiedzmy Feuersessel*. Jako, że lista elewów była już gotowa, ognistego kolegę dopisano na koniec.
Pan, znaczy obywatel wtedy, porucznik za Chiny nie potrafił wymówić nazwiska Feuersessel* i sprawdzając obecność na zajęciach kończył zawsze "i ten, ostatni".

*
Nazwisko zmodyfikowałem, na wszelki wypadek.

[stefan4]

zbyfauch:
> Pan, znaczy obywatel wtedy, porucznik za Chiny nie potrafił wymówić
[...]
> Nazwisko zmodyfikowałem, na wszelki wypadek.

Nie, w ogóle nie podałeś nazwiska tego ciemnego trepa.

- Stefan

[zbyfauch]

stefan4 napisał:
> Nie, w ogóle nie podałeś nazwiska tego ciemnego trepa.
>
> - Stefan

Podałem nazwisko kolegi. Trep był ciemniakiem w randze porucznika LWP i dowódcą plutonu, czy jak to się tam nazywało. Poza tym nie był trepem a fusem. W WOP-ie były fusy, nie trepy.

[efedra]

zbyfauch napisał:

> Będąc młodym kotem na szkółce dokoptował do nas nieco po terminie poboru kolega
> o niemieckim nazwisku,

A do mnie, będąc młodą lekarką, przyszedł pacjent.

[zbyfauch]

efedra napisała:

> A do mnie, będąc młodą lekarką, przyszedł pacjent.

Gdybyś jeszcze łaskawa była dostrzec, że ów zabieg na rubieży gramatyki był zamierzony.

[kornel-1]

stefan4 napisał:

> Czy jak natrafiacie na trudność gramatyczną, to brniecie w staropolszczyznę, cz
> y stosujecie unik?


Pokrewne:
Gdy, podczas rozmowy, nachodzą mnie wątpliwości "umią" czy umieją" - mówię "potrafią" :-p

k.

[kornel-1]

He he. Nawet, jeśli człowiek coś niegramatycznego powie, to zawsze jest szansa, że go poprawią:

Głos: "Nie przeszkadzajcie nam to robić."
Napisy: "Nie przeszkadzajcie nam tego robić."

k.

Właśnie dlatego wchodzę na niniejsze forum!

[the-great-inuk]

kornel-1 napisał:

> He he. Nawet, jeśli człowiek coś niegramatycznego powie, to zawsze jest szansa, że go poprawią
>
=========================

Właśnie dlatego wchodzę na niniejsze forum!

Ot, co....

[suender]

stefan4 19.11.16, 19:17

> , że w języku polskim pewne rzeczowniki jak najbardziej policzalne nie mają liczby mnogiej.

Mój j. polski jest kiepski i być może dlatego nie za bardzo wiem jakie rzeczowniki ów językoznawca miał na myśli, bo:

widły, jagnięta, drzwi do tego zbioru chyba nie należą;

widły mają plural w l.p. i mnog.

drzwi mają plural w l.p. i mnog.

Scena w GEES(ie): --> potrzebuję dwoje drzwi .......

jagnięta (pl.) od jagnię (sing.)

tak jak:

konie (pl.) od koń (sing.)

I tak:

pasie się jedno jagnię --> pasie się dwoje jagnięć

Gdzie więc są tu potrzebne jakieś knify? Gdzie się mylę?

Pozdr.

"Wir musessen wissen, - und wir werden wissen! [D.H.]"

[randybvain]

Dwoje jagniąt, a nie jagnięć...


widły mają plural w l.p. i mnog.

drzwi mają plural w l.p. i mnog.

Rzeczowniki widły i drzwi nie mają liczby pojedynczej. Nazywa się je po łacinie pluralia tantum. A pluralia tantum łączą się z liczebnikami zbiorowymi: dwoje, troje, czworo. A więc dwoje wideł, drzwi, dwojga wideł, drzwi, dwojgiem wideoł, drzwi itd.

[randybvain]

*wideł, a nie wideoł, oczywiście.

[suender]

randybvain 20.11.16, 14:14

> A pluralia tantum łączą się z liczebnikami zbiorowymi: dwoje, troje, czworo.

A liczebnik 1 + drzwi = jedne drzwi <

[randybvain]

Ja? To zdanie pani Katarzyny Kłosińskiej z Uniwersytetu Warszawskiego.

A jak w mojej wypowiedzi ujrzałeś wyraz tylko, to ja przepraszam.

[stefan4]

suender:
> widły mają plural w l.p. i mnog.

Jak można mieć ,,plural'' w liczbie pojedynczej? To jest przecież oksymoron.

suender:
> Scena w GEES(ie): --> potrzebuję dwoje drzwi .......

Ktoś tak obznajmiony z językiem wysoce literackim, że wpadnie na ,,dwoje drzwi'', na pewno będzie również wiedział, że po ,,potrzebuję'' należy się dopełniacz i powie ,,potrzebuję dwojga drzwi''.

suender:
> pasie się jedno jagnię --> pasie się dwoje jagnięć

W takim razie serdecznie pozdrawiam Cię w imieniu dwojga moich psięć.

- Stefan

[suender]

stefan4 20.11.16, 20:21

> W takim razie serdecznie pozdrawiam Cię w imieniu dwojga moich psięć.

- Jak widzę dalej mi dogryzasz, a ja myślałem że jesteśmy już kwita, kiedy niedawno wyzwałeś mnie od TROLI! Nie szkodzi, jakoś muszę to znieść, bo też ja + INUK zaszliśmy Ci mocno za skórę .....

- Też myślałem, że DRZWI i plural'' w liczbie pojedynczej jest trochę dziwne. Kiedy jednak zastanowiłem się, że zdanie "Jedne drzwi ma ten kemping." jest zrozumiałe dla wielu. Gdyby DRZWI były tylko zawsze (pl.) to owo zdanie było by nie strawnym oksymoronem. Mylę się?

www.polskieradio.pl/9/305/Artykul/289430,Jedne-drzwi-dwoje-skrzypiec-czworo-wyborow-piecioro-schodow-szescioro-plecow-itd

Pozdr.

"Wir musessen wissen, - und wir werden wissen! [D.H.]"

[randybvain]

Ciekawe, czy ten sam "językoznawca" uważa, że wezmę jest archaiczne i już nikt tak nie mówi...

[stefan4]

randybvain:
> Ciekawe, czy ten sam "językoznawca" uważa, że wezmę jest archaiczne
> i już nikt tak nie mówi...

Nie, oddałem klimat tej anegdotki własnymi słowami.

Mogę wyobrazić sobie człowieka, który w sklepie powie
,,

[kalllka]

Ja cię bardzo przepraszam Stefan,
ale jako masażystka /i kobieta/ masuje dwoje pleców.
Krócej do gadania, a płaca tyle samo.

[zbyfauch]

kalllka napisała:
> (...) dwoje pleców. (...)

Chyba plec?
Posiadałem bowiem w Morskim Porcie Handlowym Gdańsk (byłym Zarządzie Portu Gdańsk) kolegę, który zabrawszy mnie na przejażdżkę swoim trabantem, czy jakimś podobnym pudkiem, na moje wiercenie się w foteliku udzielił mi wskazówki "zobacz, co masz pod plecą".
Rzeczywiście, za siedzeniem tkwił kanister gniotąc przez oparcie fotela moją plecę.

Owca syta, a nawet wilk cały

[dar61]

W takich przypadkach, szczególnie przed większym gronem słuchaczy i -czek, mając do wyboru dwie wersje A i B [gdzie A jest poprawna], wymieniam je po sobie:
- To i owo, tędy i owędy, więc [tu wersja A], a nawet [tu wariant B].
Co daje remis.

Czasem, dla żartu, zmieniam warianty kolejnością, co łapią już nie wszyscy słuchający i -ce.
Pewien ponury polski satyryk w swych wystąpieniach stosuje ten sam trik, dodając:
- Bo nie wiadomo, jaki elektorat nas słucha.

Znam pewnego wesołego językoznawcę, jaki w np. radiu, zamiast odrzec prawdę na pytanie mu zadane, brnie właśnie w żarciki.
Potem coraz bardziej krzaczeje mu zarost.

[suender]

stefan4 19.11.16, 19:17

> uniki

Ja myślę, że w języku są oprócz uników też dziwaczne nielogiczne sztuczki.
Weźmy przykładowo taki liczebnik jak PARA, w sensie DWA.

Kupuje ktoś buty i mówi:

a) Poproszę parę butów. I rzeczywiście dostaje dwa buty (lewy i prawy).

b) Poproszę parę skarpet. I rzeczywiście dostaje dwie skarpety (lewą i prawą).

c) Poproszę parę spodni. A rzeczywiście dostaje jedne spodnie!

d) Poproszę parę koszul. I rzeczywiście dostaje dwie koszule.

Przykład a) i b) jest OK.

Przykład c) nie jest OK.

Przykład d) jest OK.

Ktoś pomyśli: Ale w c) jest mowa o spodnich, co mają dwie nogawki. Inny pomyśli; Ale koszula ma przecież też dwa rękawy a nie jest traktowana jak SPODNIE, - wot sprawiedliwość!

Pozdr.

"Wir musessen wissen, - und wir werden wissen! [D.H.]"

[randybvain]

Parę to niekoniecznie dwie sztuki: może to znaczyć 'kilka', np. daj mi parę koszul z tej sterty.

[kornel-1]

suender napisał:

> c) Poproszę parę spodni. A rzeczywiście dostaje jedne spodnie!
[...]
> Ktoś pomyśli: Ale w c) jest mowa o spodnich, co mają dwie nogawki. Inny pomyśli

Jeszcze w średniowieczu spodnie składały się z dwóch oddzielnych nogawic. Często w różnych kolorach.

k.

Liczebniki zbiorowe są cool! - nie unikajmy ich!

[chywomod]

stefan4 napisał:

> Jakiś wesoły językoznawca opowiadał w radiu, że kiedyś wyjaśniał zagranicznym s
> tudentom, że w języku polskim pewne rzeczowniki jak najbardziej policzalne nie
> mają liczby mnogiej. I między innymi nie da się przy nich postawić liczebnika
>

[apersona]

Jedno kurczę ale jedne drzwi powiedziałabym. Czy ktoś mi to objasni?

jedne drzwi

[chywomod]

apersona napisała:

> Jedno kurczę ale jedne drzwi powiedziałabym. Czy ktoś mi to objasni?

Ja jednak mówię "jedne drzwi", "jedne spodnie" i "jedne nożyce". Nie przechodzi mi przez gardło "jedna para drzwi", czy "jedna para spodni", bo tam nie ma żadnej pary. "Jedna para oczu" - tak, ale "jedne oczy" tez mi dobrze brzmi.

[suender]

chywomod 26.11.16, 13:50

> Ja jednak mówię "jedne drzwi", "jedne spodnie" i "jedne nożyce"

A randybvain 20.11.16, 14:14 pisze:

> A pluralia tantum łączą się z liczebnikami zbiorowymi: dwoje, troje, czworo.

, ........ bo DRZWI, SPODNIE, NOŻYCE, są pluralia tantum i łączą się z liczebnikami zbiorowymi. Natomiast liczebnik JEDNE nie jest liczebnikiem zbiorowym. Zatem przeczysz temu co znawca RANDYBVAIN twierdzi. Umiesz się obronić?

Pozdr.

"Wir musessen wissen, - und wir werden wissen! [D.H.]"

Wszystkie języki mają swoje uniki

[chywomod]

stefan4 napisał:

> Jakiś wesoły językoznawca opowiadał w radiu, że kiedyś wyjaśniał zagranicznym s
> tudentom, że w języku polskim pewne rzeczowniki jak najbardziej policzalne nie
> mają liczby mnogiej. I między innymi nie da się przy nich postawić liczebnika
...

Angielski unika "can" - ciekawe dlaczego?:
I could - mogłem
I can - mogę
I will be able to - będę w stanie (nie można powiedzieć "będę mógł")

[randybvain]

Dlatego, że czasowniki modalne mają formę czasu przeszłego, choć używane są w czasie teraźniejszym. Can znaczyłoby nauczyłem się, wiec umiem. Could jest nową formą czasu przeszłego utworzoną na wzór would.
Podobnie must. Można jeszcze gdzieniegdzie spotkać dawny czas teraźniejszy mote.

[chywomod]

randybvain napisał:

> Dlatego, że czasowniki modalne mają formę czasu przeszłego, choć używane są w c
> zasie teraźniejszym. Can znaczyłoby nauczyłem się, wiec umiem. [b
> ]Could[/b] jest nową formą czasu przeszłego utworzoną na wzór would.
> Podobnie must. Można jeszcze gdzieniegdzie spotkać dawny czas teraźniejs
> zy mote.
>

E tam. Po duńsku:
jeg kunne - mogłem
jeg kan - mogę
jev vil kunne - będę mógł
Czyli duński nie unika, a angielski unika...

[randybvain]

Jeszcze przyszło mi na myśl, że użycie liczebnika dwoje jest także unikiem, bo przecież wcześniej korzystano z liczby podwójnej i mówiono dwie jagnięcie albo dwie widle.

[chywomod]

randybvain napisał:

> Jeszcze przyszło mi na myśl, że użycie liczebnika dwoje jest także uniki
> em, bo przecież wcześniej korzystano z liczby podwójnej i mówiono dwie jagni
> ęcie albo dwie widle.

I dwie dzieci tez mówiono?...

[bimota]

LEPSZE "UNKI" ROBI NP. PROKURATURA. JAK KTOS ZABIJE 2 OSOBY, TO NIE MOWIA, ZE ZABIL DWUKROTNIE, TYLKO PODWOJNIE...

[chywomod]

bimota napisał:

> LEPSZE "UNKI" ROBI NP. PROKURATURA. JAK KTOS ZABIJE 2 OSOBY, TO NIE MOWIA, ZE Z
> ABIL DWUKROTNIE, TYLKO PODWOJNIE...

Dobrze, ze nie dwojako...

[bimota]

W SUMIE TO NIE PAMIETAM CO MOWIA, JESLI JEDNEGO NP. ZADZGA NOZEM, A DRUGIEGO UDUSI...

[bimota]

A JAK NAZWAC TAKIE COS:

korwin-mikke.pl/ameryka_lacinska/zobacz/gwalciciel_powieszony_na_drzewie_przez_tlum/138662

?