De kulas meas

17.02.20, 15:31
Tak sobie myślę, skąd kula mea, podpora po złamaniu szyjki kości udowej (nie udawanej - udawana to będzie ewentualna proteza, jak mi łeb ten biodrowy zdechnie).
Znaczy jaka jest etymologia kuli, kulawego ...
Z okazji piszę, że pambuk mnie na rowerze wypierdolił a ja kule noszę.
    • apersona Re: De kulas meas 17.02.20, 21:13
      kula podpora kulasa? ale skąd kulas
      • deerzet ad kulas 18.02.20, 10:27
        ...skąd kulas...

        A.Bańkowski, ESJP, s. 849:

        KULAS ‘coś krzywego, wygiętego’, u Klonowica 1589 o wrędze statku, wcześniej nazwa osobowa [...], też zdr. kulasik 1551 (zwierzchni kulasik u litery); całkiem niejasne, chyba w związku z kula 3., może z jakiegoś nm.dial. °kul-ast (por nm. ast ‘gałąź.konar’ [...] albo z rodziego adi. kul-asy (nazwa osobowa Kulassy 1460). Bandtkie (1806) zna w znaczeniu ‘krzywa itera’ i jako przezwisko kulawego (‘krzywa noga’).
        • deerzet ad kulas [2] komplimentarny 18.02.20, 10:49
          U deerzeta 2. kawał bzdeta:

          ...krzywa itera...
          Oczywiście litera.

          I tera komplet*.

          */ ESJP, s. 771:
          KOMPLET [...] u Kitowicza w znaczeniu ‘kworum’ [...].

          KOMPLEMENT XVIII-2 [...] wg łc. complēmentum ‘dopełnienie, uzupełnienie’**[...] W XIX też kompliment [...].

          **/ Jw. s.771:
          KOMPLETA kośc. ‘ostatnia godzina rzymskiego oficium liturgicznego’ XV [...]. Stąd też adi. kompletny (czas, godzina) [...].

          Dopiski * D.E.Z.
          • zbyfauch Re: ad kulas [2] komplimentarny 19.02.20, 15:26
            Bardzo dziękuję za bogate wykopaliska.
            Mnie oczywiście przychodzą dodatkowo słowotwory w rodzaju orędownika przeglądarki chrome - prokulatora, sekularyzacja - samouszkodzenie, Pakula - cześć, Alan ... itp.
    • stefan4 Re: De kulas meas 18.02.20, 00:37
      zbyfauch:
      > De kulas meas

      Jeśli to ma być po łacinie, to ,,de kulis meis''. Po ,,de'' musi stać Ablativus (narzędnik-miejscownik) a nie Accusativus (biernik).

      Etymologii nie znam, ale sprawę znam, chociaż nie z roweru. To było na nartach-biegówkach w takim miejscu, gdzie resztka śniegu całkowicie ustępowała lodowi zmieszanemu z kamieniami. Na lodzie na biegówkach kiepsko się hamuje, kiepsko się skręca, w ogóle kiepsko cokolwiek.

      Lekarz, który mi tą główkę przymocowywał do szyjki, pocieszył mnie, że zrobił wszystko wg zasad, ale jeszcze nie widział, żeby coś takiego się zrosło. No i zasady górą, bo u mnie jednak się zrosło, czego i Tobie życzę. Postaraj się o dobrego rehabilitanta, bo samo zrośnięcie to tylko część sukcesu, jeszcze potrzebne jest przywrócenie ruchomości itp., a w tym rehabilitanci potrafią czynić cuda, o ile się przyłożą.

      - Stefan
      • zbyfauch Re: De kulas meas 18.02.20, 04:12
        Szpitalny pan fizjoterapeuta przypuszczał, że w moim przypadku, jakobym był wysportowany, rehabilitacja może nie być potrzebna. Zresztą już teraz, na urlopie, ćwiczę pilnie w morzu i basenie i spacery po plaży odbywam. Idzie iść o kulach po piachu.
        • stefan4 Re: De kulas meas 18.02.20, 11:20
          zbyfauch:
          > Szpitalny pan fizjoterapeuta przypuszczał, że w moim przypadku, jakobym był wysportowany,
          > rehabilitacja może nie być potrzebna.

          Wysportowane masz mięśnie, ale nie części miękkie w okolicy stawu (więzadła, torebkę stawową, itp.), uszkodzone w wyniku wypadku i zrastające się, jak się da. Rehabilitant potrafi spowodować, że będą się zrastać poprawnie.

          > Idzie iść o kulach po piachu.

          Kiedyś, kiedy jeszcze w Europie bywały mrozy, istniały nasadki przeciwpoślizgowe na kule:
          http://www.setpon.pl/images/product/thumbs_big/80.jpg
          Może istnieją też nasadki płetwiaste do chodzenia po piasku i wodzie?

          Aha, kule to po francusku ,,cannes anglaises'', czyli angielskie laski. A po polsku ,,szwedki''. Czy kulasowstwo wszystkim narodom kojarzy się z sąsiadami z północy?

          - Stefan
          • zbyfauch Re: De kulas meas 19.02.20, 15:31
            Przed wyjazdem szukałem jakichś nasadek na piach, czegoś w rodzaju rakiet śnieżnych na kule. Znajdywałem rzeczywiście głównie pazurki przeciwpoślizgowe. Na szczęście poruszanie się o kulach po piachu jest, śmiem twierdzić, lżejsze z plecakiem jedynie, niż zdrowonożnie z pudłem pełnym lodów mewa.
          • apersona Re: De kulas meas 19.02.20, 19:05
            Kiedy po złamaniu można zacząć rehabilitację u fizjoterapeuty?
            • stefan4 Re: De kulas meas 20.02.20, 00:57
              apersona:
              > Kiedy po złamaniu można zacząć rehabilitację u fizjoterapeuty?

              Mnie kazali od razu, jeszcze w szpitalu. Ale oczywiście to było bardzo delikatne i raczej nieangażujące świeżo zoperowanego stawu. Ideologia była taka, że mam zapobiegać osłabnięciu wszystkich okolicznych mięśni i ścięgien. Kazali też przy chodzeniu o kulach nie trzymać chorej nogi w powietrzu, tylko dotykać nią podłogi (na razie bez obciążania), żeby nie nauczyć się chodzenia w nienaturalnej pozycji.

              A po szpitalu też od razu
              • zbyfauch Re: De kulas meas 20.02.20, 11:22
                W ramach rehabilitacji. Ale, jak się nazywa ta zabawa, toczenie kółka?
    • deerzet ad De kulas meas 18.02.20, 09:22
      ...skąd kula mea...
      Od lekarza?

      ...jaka jest etymologia kuli, kulawego...

      W. Boryś, SEJP, s. 272:
      kula II od XVI w. [...] ‛laska lub kij przekazywane od chaty do chaty, zwołujące na zebranie’ (dziś w tym znaczeniu w gwarach) [...] w gwarach także w różnych specjalnych znaczeniach [...] zapożyczenie ze śrwniem. kiule, śrdniem. kṻle (dziś niem. Keule) ‛pałka, laska, kij’ [...]

      A.Bańkowski, ESJP, s. 849:
      KULA 3. ‛kij zakrzywiony, laska’ 1423 [...] w XVI-2 sporadycznie o lasce, tylko u Reja; także o lasce obsyłanej po dworach jako znak zwołujący na zebranie (1562), zwrot chodzić o kuli ‘o lasce’ (1462); pl kule o podporach chromego najpierw u Mikołaja z Wilkowiecka (1580), trudne słowo, w pol. wyraźnie starsze od kula 1., 2., ale recesywne (z powodu homonimii z nimi) [...] chyba słusznie uważane za zapożyczenie ze śr.-d.-nm. kule (= śr.-g.-nm. kiule, nm keule f ‘pałka, maczuga’); w stp. stąd raczej kuła (tak łatwiej czytać stp. nazwy osobowe, w XV-2 Kula, nigdy Kulya!). Por. zwłaszcza kułać (się) ‘chodzić o lasce, utykać na nogę’ 1566; więc postać z -l- chyba wstecznie od stp. zdr. °kulica (jego ślady w nazwach miejscowych [...]) [...] wcześniej chyba kuławy (nazwa osobowa 1489)
      • deerzet ad De kulas meas [2] 18.02.20, 09:43
        Jw. A. Bańkowski ESJP, s. 489:

        KULA 4. kaszub. ‘dół, jama w ziemi’, z d.-nm. kule, por. nm.dial. kaule f ‘wielka dziura’.

        Zabrzmiało to nieco ostatecznie
        więc zdrowia życzy
        ostatnio też z welocypedu na ziemię obalon* tuż przed automobilem i w kolano impetem swem soczyście urażon, acz wydobrzały
        D.E.Z.
        (deerzet)

        */ źle dokręcony pedał** z demobilu

        **/ ESJP, s. 524 [...]
      • deerzet ad De kulas meas [2 bis] 18.02.20, 10:15
        U deerzeta kawał bzdeta:

        '...ESJP, s. 489...'
        Oczywiście 849

        Jw. ESJP, s. 850:
        KULAWY p. KULA 3, W XVI-2 też kulhawy, kulhavý, z czes. ‘chromy’ (od kulhati, p. KULEĆ) [...]
        KULEĆ, kuleję ‘utykać na nogę’ XIX-1 (Z.Krasiński), wcześniej ‘stawać się kulawym’ XVIII, też perf. o-kuleć ‘stać się kulawym’; rutenizm, por. ukr. dial.kulíty, od adi. kulíj ‘kulawy’. [...] sporadycznie też w pol. kulhawy [...] i kulhać (u Reja 1562).
        • apersona Re: ad De kulas meas [2 bis] 18.02.20, 13:06
          w tej okolicy jest jeszcze kość kulszowa i rwa kulszowa (ischias)
          • apersona Re: ad De kulas meas [2 bis] 20.02.20, 14:40
            " uważane za zapożyczenie ze śr.-d.-nm. kule (= śr.-g.-nm. kiule, nm keule f ‘pałka, maczuga’);

            Keule to też udziec u większego zwierza lub udko u drobiu
Pełna wersja