Używanie telefonów komórkowych

[remez2]

Jakie jest Wasze zdanie, drodzy forumowicze, na temat korzystania z telefonów
komórkowych w miejscach publicznych? Chodzi mi o głośne, często na tematy
intymne rozmowy, prowadzone w środkach transportowych, kawiarniach, pubach?
Rozmowy zainicjowane przez współ/pasażerów/widzów/biesiadników? Mnie one
przeszkadzają.

omawiane przez Ciebie rozmowy,

[nm.buba011]

są i były nie na miejscu, gdy nie było "komórek".
Obecnie, człowieka z gadżetami, jeszcze łatwiej rozszyfrować.

[remez2]

nm.buba011 napisał:

> są i były nie na miejscu, gdy nie było "komórek".
> Obecnie, człowieka z gadżetami, jeszcze łatwiej rozszyfrować.
Ostatnio jechałem pociągiem, w przedziale 6. osobowym. Podróż trwała 3 godziny.
Wysłuchałem ca 7 godzin rozmów (prowadzonych głośno lub b. głosno) na tematy,
które mnie kompletnie nie interesowały. Nie mogłem czytać, nie mogłem spać a
stanie przez całą drogę na korytarzu ma sens, ale niewielki.

[przemek.plywak]

jasne, rozmowy komórkowe w obecności innych osób są zawsze
niegrzeczne i przeszkadzają, bywają jednak wręcz niebezpieczne,
kiedyś w pociągu przy mnie prawnik przez tel kom prowadził swoją
kancelarię, poznałem kilka spraw, o żadnej z nich nie powinienenm
wiedzieć, ale jedna była tak intymna (chodziło o skomplikowaną
sprawę rozwodową), że absolutnie nikt poza nim i jego klientką nie
miał prawa o niej wiedzieć - gdy zwróciłem uwagę, zostałem zrugany,
że on przecież pracuje i moge się przesiąść do innego przedziału

[pavvka]

przemek.plywak napisał:

> jasne, rozmowy komórkowe w obecności innych osób są zawsze
> niegrzeczne i przeszkadzają

"Zawsze" to przesada. Nie widzę różnicy między rozmową z drugą osobą
w cztery oczy przy innych a rozmową przez telefon. Jeżeli podróżuję
pociągiem razem ze znajomą osobą, to chyba nie oznacza, że nie mogę
z nią rozmawiać w przedziale przy innych ludziach. Oczywiście nie o
szczegółach swojego życia intymnego.
Inna sprawa, że wielu ludzi przez telefon zamiast mówić - wrzeszczy.
Chyba nie przyzwyczaili się jeszcze, że linie telefoniczne działają
dziś lepiej niż kiedyś. I to faktycznie jest niekulturalne w
miejscach publicznych.

[magdalaena1977]

Uważam, że trzeba sobie wyobrazić, że ta druga osoba siedzi obok swojego
rozmówcy. I zastanowić się czy ich zachowanie jest uprzejme.
Rozmowa półgłosem w przedziale kolejowym jest IMHO OK - w końcu dwoje
współpasażerów może rozmawiać i jest to ok.
Odebranie komórki w kościele jest nieuprzejme, bo w czasie mszy nie rozmawia się
z innymi ludźmi.

[remez2]

magdalaena1977 napisała:

> Uważam, że trzeba sobie wyobrazić, że ta druga osoba siedzi obok swojego
> rozmówcy. I zastanowić się czy ich zachowanie jest uprzejme.
Nie do końca rozumiem tę zakamuflowaną myśl. Publiczne opowiadanie, często na
pograniczu krzyku, o najprzeróżniejszych zdarzeniach, nie tylko nie jest
uprzejmie ale jest wysoce naganne.
> Rozmowa półgłosem w przedziale kolejowym jest IMHO OK - w końcu dwoje
> współpasażerów może rozmawiać i jest to ok.
Oczywiście.
> Odebranie komórki w kościele jest nieuprzejme, bo w czasie mszy nie rozmawia si
> ę
> z innymi ludźmi.
A w teatrze, kinie, u lekarza można?

[dominikjandomin]

remez2 napisał:

> A w teatrze, kinie, u lekarza można?

Nie, Nie, gdzie u lekarza? W poczekalni - Tak, w gabinecie - Nie.

[remez2]

> Nie, Nie, gdzie u lekarza? W poczekalni - Tak, w gabinecie - Nie.
A foyer w antrakcie? pozdro

[dominikjandomin]

remez2 napisał:

> > Nie, Nie, gdzie u lekarza? W poczekalni - Tak, w gabinecie - Nie.
> A foyer w antrakcie? pozdro

Owszem, można. Oczywiście, stanąwszy na uboczu, a nie wydzierać się
w samym centrum. Ale - co to za przyjemność rozmawiać w tym czasie?

[remez2]

dominikjandomin napisał:
> Owszem, można. Oczywiście, stanąwszy na uboczu, a nie wydzierać się
> w samym centrum. Ale - co to za przyjemność rozmawiać w tym czasie?
To już inna bajka. Podobnie jak trzy osoby krzyczące do swych telefonów w 6.
osobowym przedziale. Pytanie jak z takimi kretynami walczyć?

[soffia75]

Mnie również drażni, kiedy niejako "z konieczności" zostaję słuchaczką czyjejś
rozmowy telefonicznej. Pewnych prywatnych szczegółów z życia danej osoby i jej
szanownego rozmówcy nie mam ochoty znać (albo - nie powinnam, bo nie dla mnie
przeznaczone) - a tymczasem muszę. I jest mi cokolwiek niezręcznie, gdy słucham,
jak np. jakaś dama telefonicznie obańcowuje swojego partnera (czego można się
domyślić z rozmowy), z detalami wypominając mu jego winy popełnione i
niepopełnione...
Swego czasu całe moje biuro wysłuchiwać musiało codziennie specyficznej rozmowy
jedenj z pracownic ze swoim partnerem (przez stacjonarny służbowy, co gorsza):
najpierw seria całusów, buziasiów i zdrobnionek pod adresem ukochanego, a potem
- szczegółowa lista zadań na dziś. Rany! Co mnie obchodzi, że "Dziuasek" czy
inny tam "Robaczek" powinien dzisiaj koniecznie kupić serek i wynieść śmieci???
Nie chce mi się "przy okazji" uczestniczyć w życiu domowym tych państwa, i tyle.
I doprawdy wdzięczna jestem tym "komórkowcom", którzy na czas rozmowy pofatygują
się choć kilka metrów dalej od reszty towarzystwa, albo choć starają się ściszyć
głos...

[ixtlilto]

Niestety komórka stała się prawie nieodłącznym przedmiotem. Także
poza pracą (zwłaszcza jeśli to firmowy telefon). Zdażyło mi się
kilka razy być pod telefonem od 8 do 18. Ciężko siedzieć cały czas w
domu. Telefon obierałam więc czasem w tramwaju, czasem na ulicy...
Jasne - ktoś może powiedzieć, że w takiej sytuacji nie należy
odbierać, ale wg mnie jeśli rozmawiam niezbyt głosno i o sprawach
nieintymnch ani tajnych to dlaczego mam nie odebrać?

[remez2]

Przeczytaj, proszę, jeszcze raz mój pierwszy post.

[ixtlilto]

Choć godzina na to nie wskazywała, musiałam być już mocno zmęczona

ps. wczoraj w autobusie dowiedziałam się (ja i pół autobusu) co
robi, z kim żyje były mąż pewnej pani i ile jej alimentów płaci...

[czarnymikolajka]

No nie ładnie rozmawiać w autobusie o romansie w pracy czy porannej biegunce.
Podobnie jak nie powinno się wymieniać nazwisk. To sprawa tych , co gadają za
dużo. Ja sie mogę trochę pośmiać i czasem dowiedzieć czegoś ciekawego

[remez2]

czarnymikolajka napisała:

> No nie ładnie rozmawiać w autobusie o romansie w pracy czy porannej biegunce.
> Podobnie jak nie powinno się wymieniać nazwisk. To sprawa tych , co gadają za
> dużo. Ja sie mogę trochę pośmiać i czasem dowiedzieć czegoś ciekawego
To nie jest kwestia - ładnie, mniej ładnie, całkiem brzydko. To po prostu
przeszkadza współpasażerom.

[tynia]

Nie róbmy z siebie cierpiętników. Też nie lubię być mimowolną
słuchaczką cudzych rozmów, irytuje mnie to jak mało co. Ale wg mnie
savoir vivre nie "wiąże rąk" w kwestii wyrażenia swojej opinii na
temat danej sytuacji. Jeśli powiem: "Proszę pani, bardzo mi
przeszkadza gdy pani tak głośno rozmawia przez telefon w zatłoczonym
autobusie" mogę usłyszeć, żebym się wypchała i przesiadła do
taksówki skoro mam problem ale mogę uzyskać upragniony efekt i
usłyszeć w dodatku przeprosiny. Różni ludzie, różne reakcje, warto
próbować.

[remez2]

tynia napisała:


> Różni ludzie, różne reakcje, warto próbować.
Tak postępuję. Wiesz jaką mam skuteczność? Ca 10%. I parokrotnie byłem
zaatakowany ze strony osób postronnych.

[tynia]

remez2 napisał:

> Tak postępuję. Wiesz jaką mam skuteczność? Ca 10%. I parokrotnie
byłem
> zaatakowany ze strony osób postronnych.

Bardzo słusznie, tak trzymaj i nie zniechęcaj się, ja też tak robię
i też klęski są moim udziałem Ale niech podziemie walczy mimo
wszystko, nieprotestowanie to podpisywanie się pod niekulturalnym
zachowaniem, ja to tak rozumiem. Poza tym podoba mi się poczucie, że
mam choćby minimalny wpływ na frustrującą sytuację.
Pozdrowienia.

[morgen_stern]

Drażni mnie to straszliwie. Kiedy jestem świadkiem jakichś intymnych
rozmów dodatkowo się czerwienię, chyba w zastępstwie za tę
niewychowaną osobę Jest to zwykłe chamstwo. Kiedy muszę odebrać
telefon w autobusie, ściszam głos i ograniczam rozmowę do minimum
("gdzie jesteś?", "zaraz będę", "kup ziemniaki" itede), nie
wyobrażam sobie długich, a co gorsza głośnych pogaduszek w miejscu
publicznym, stojąc czy siedząc w towarzystwie obcych osób.
Powoli się przełamuję Zwróciłam uwagę dwa razy, w ekstremalnych
wypadkach - pożal się Boże "byznesmenowi", który podczas podróży
pociągiem z laptopem na kolanach głośno prowadził rozmowy służbowe
(dzwonił bez przerwy), obruszył się, ale potem wychodził na korytarz
i raz w autobusie - laska gruchała do telefonu przez bite 15 minut,
nie dość, że gośno, to jeszcze okrutne głupoty wygadywała Po
zwróceniu uwagi... przesiadła się na przód autobusu i tam
kontynuowała rozmowę
Należy zwracac uwagę, to może się ludzie nauczą, że oprócz nich i
ich wspaniałej komórki są jeszcze inni ludzie dookoła.

[remez2]

Serdeczne dzięki.

[hiacynta.bukiet.58]

Mnie najbardziej denerwuję, gdy jadę autobusem , a za mną siedzi
kilku chłopców z gimnazjum i mają przy sobie telefony z dodatkowymi
głośnikami. Wszyscy ludzie przez całą podróż zmuszeni są wysłuchiwać
techno i polskiego hip-hopu z licznymi wulgaryzmami. Jakby tego było
mało gimnazjaliści komentują co minutę owe utwory : "Ale czad... ten
kawałek k... wymiata k... niezłe basy k... zaje... kawałek k...".
Kilka dni temu byłam świadkiem takiej sytuacji. Autobus był
zapełniony po brzegi, ale nikt nie zwrócił młodzieży uwagi. Chyba
wszyscy obawiali się, że jeśli sie odezwą, od razu zostaną obrzuceni
wyzwiskami. Niestety, dzisiejsza młodzież jest bezkarna i myśli, że
wszystko im wolno. Przykre, ale prawdziwe.

[nm.buba011]

> dzisiejsza młodzież jest bezkarna i myśli, że wszystko im wolno.

- a na kim się wzoruje, na starszych, czy na tych ze szkoły
podstawowej?

[remez2]

Opisane przez Ciebie zdarzenie należy oczywiście do bardzo irytujących ale
ogranicza się do pewnej grupy wiekowej. Natomiast głośna rozmowa przez telefon
komórkowy pomału staje się normą, niezależnie od wieku, statusu społecznego,
miejsca. I ludzie zaczynają się przyzwyczajać.

do remez2

[hiacynta.bukiet.58]

Zgadzam się z Tobą. Głośna rozmowa przez telefon komórkowy nie
zależy od wieku, wykształcenia czy płci. Ostatno coraz częściej
obserwuję na ulicy wrzeszczących do telefonu mężczyzn ubranych w
garnitury, co może wskazywać, że są np. biznesmenami. Dlaczego taki
mężczyzna nie może odejść w bardziej ustronne miejsce, tylko krzyczy
do telefonu stojąc np. na środku sklepu lub na przystanku
tramwajowym? Jak wygląda sprawa używania komórek w autobusie czy
tramwaju nie muszę już chyba pisać. Najczęściej chcąc nie chcąc
dowiadujemy się połowy życiorysu z życia siedzącej obok dziewczyny.
Po kilku minutach wiemy już o jej zapaleniu dziąseł, nieznośnym
sąsiedzie, chorym kocie,na jakim kierunku studiuje i o co pokłóciła
się z przyjaciółką. A przeież my, ludzie siedzący obok, nie chcemy o
tym wiedzieć !