Kot-lekiem na samotnosc,czy samotnosc potrzebą....

[lgirl]

Kot-lekiem na samotnosc,czy samotnosc potrzebą posiadania kota?
kiedys, kiedy przyszla do mnie do domku (1996r) moja kocinka - byla
fantastyczną przyjaciółką, a teraz staje się lekiem na samotnośc.
Czasem mam wrazenie ze w zasadzie to tylko ta kocurka jest jedynym celem w
moim zyciu....
Moze ktos z Was ma podobnie?
podzielcie sie ze mna swoimi uwagami i sugestiami...
Pozdrawiam

[neeki]

heh wiem co to znaczy. moj niezyjacy Ptys byl takim lekiem. w najczarniejszych
chwilach mojego zycia sobie zawsze myslalam ze trzeba sie jakos wlec chocby ze
wzgledu na tego kota. zreszta zwierzeta wyczuwaja, przyjda przytula sie. ktos
powie ze to moze glupie ale pamietam jak jedne wakacje spedzilam w domu bo
dopiero wzielismy Ptysia. Mialam wtedy jechac do Londynu ale stwierdzilam ze
jest za maly zeby zostal sam a ponadto najfajniejszy okres jego dorastania
strace ale taka wiez jest jednorazowa. Ptysia juz nie ma. nie wiem czy to
byl taki wyjatkowy kot czy taki okres w moim zyciu.

[lgirl]

Przykro mi z powodu TWOJEGO PTYSIA, mysle, ze musial byc CUDOWNY, jak kazde
kochane zwierzatko. Mam tez nadzieje, ze udalo Ci sie jakos tę parszywą pustę
zapełnic? Bo mi chyba serce kiedys peknie, jak mojej kochanej paskudki
zabraknie. Masz racje, Koty wyczuwaja, kiedy nalezy przyjsc, i zrobic wszystko,
zeby pan/i zapomnial/a o problemach. TO NAPRAWDE jest BEZCENNE.....

[miss_dronio]

Zawsze pozostana wspomniania po Ptysiu

Ja się zawsze panicznie bałam się samotności (syndrom jedynaczki ) teraz mam
przy sobie ukochaną szóstkę istotek, które bardzo mnie potrzebują...ale chyba
ja ich bardziej)

[mmk7]

Mnie też kotek wypełnia pustkę w życiu. Czasem mam wrażenie, że tylko on na
mnie czeka. Ufa mi, nigdy się nie obraża i zawsze znajduje dla mnie czas.
Szkoda tylko, że komunikacja jest nieco jednostronna - gadał dziad do obrazu...
Może raczej: gadała baba do kota, a kot do niej..... "miau"

[lgirl]

wiecie co.... mam dziwne wrazenie, ze tylko MY KOBIETY czujemy sie samotne...
a co z Panami ? - oni nigdy nie czują się samotni czy moze Panowie nie
przyznają sie do tego po prostu, czy to jakas POZA?
echhh.....
Tak czy siak - KOT NAJLEPSZYM PRZYJACIELEM CZLOWIEKA!!!
nigdy nie kłamie, jak sie obrazi, to szybciutko mu to przechodzi, zawsze jest
kiedy jest potrzebny/a (kot-kotka) - prawda???

[jahreshka]

Kot jest doskonałym lekiem na wszelkie dolegliwości - nie tylko na samotność.
Już samo głaskanie kota ma właściwości lecznicze... A kocie mruczenie? Czyż nie
działa uspokajająco?
Z posiadaniem (okropne określenie) kota, jak i innych zwierząt, wiążą się
liczne obowiązki. Człowiek (dobry człowiek!) czuje się za zwierzę
odpowiedzialny i to napędza go i mobilizuje do życia. Ja co prawda nie jestem
samotna, ale czuję, że kot wypełnił jakąś - nie chcę użyć słowa "lukę" - część
naszego życia. Idąc do domu z pracy myślę o tej małej czarno-białej
dziewczynce, która znów poskarży się, że tak długo była sama...
A jeśli chodzi o samotnych mężczyzn z kotem (czyli już nie takich samotnych) -
znam takiego jednego! Fajny z niego gość (czy "kociarz" może być "niefajny"?)!

Pozdrawiam wszystkich serdecznie kociarzy - tych samotnych i tych nie
samotnych. Życzę częstego kociego mruczenia...

[basia553]

Kiedy umarl nasz pierwszy Kotek Pancio (urzedowo Panther), maz powiedzial
kategorycznie, ze juz zaden kot u nas nie bedzie. Rozumialam Go nawet troche,
bo mielismy za soba dluga chorobe Panci, jej cierpienie, podjecie tej okropnej
decyzji. No i nieslychane koszty zwiazane z choroba.
Wytrzymalismy bez kotka 2 tygodnie. To maz, kiedy wracalismy z calodziennej
wycieczki powiedzial smutno, ze pusto bedzie w mieszkaniu, bo nikt na nas nie
czeka. Pancio zawsze siedzial pod drzwiami, czekal, cieszyl sie z naszego
powrotu, lub byl obrazony, jesli to byly dluzsze wakacje.
No i co tu duzo möwic, po tych dwöch tygodniach samotnosci odebralismy
nastepnego kotka. I choc ten nastepny kotek i jeszcze nastepny sa/byl
wspanialy, kochany i jedyny, Panci nigdy z serca nie wypra. Kazdy nasz kotek ma
w naszych sercach swoje wazne miejsce. Bo wszystkie te kotki odegraly/odgrywaja
wazna role w naszym zyciu.

[yellow1]

Koty sa w moim domu odkad pamietam. Mam nawet stare zdjecie- ja, moze 3-letnia,
a na rekach wielki, bury kocur W epoce dzieciecej mialam po kolei trzy
kocury i kazdy mial na imie Pinius. Jasne wiec bylo, ze i potem nie da rady zyc
bez kota. I tak, od lat mam w domu jakiegos futrzaka. Nie wyobrazam sobie
powrotu do domu, w ktorym brak kota! Pies- ok, ladny, sympatyczny, ale to nie
to... nie ta delikatnosc, nie ten charakter. Jestem chora na kociarstwo, to
absolutnie nieuleczalne i co najlepsze- latwo sie roznosi Moj obecny maz nie
znosil kiedys kotow, teraz Zuzia jest jego ukochanym siersciuchem

------------
Zuzia i Sabina:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=631&w=14777808

[kasikk]

kot przybył
można by pomyśleć, że to była tylko chwilowa fanaberia, bo wcześniej kota nie
było nigdy w naszym domu - psy owszem, ale nie kot
a tu kot nastał i zawładnął nami bez reszty
i całym domem, oczywiście )
od zeszłego roku dzieli rządy z kociczką
psisko zeszło na dlaszy plan w kociej hierarchii domowej
najważniejszy jest on - kot
a później reszta )
ale nie narzekamy
dobrze nam z kotem

[kocianna]

Mamy dwa futrzaki - dzięki nim poznaliśmy jedną fajną parę z dzieciakami i bez
kotów, pomogliśmy innej parze bez dzieciaków i bez kotów, pomagamy znajomemu
dziecku niepełnosprawnemu (o ile futrzaki wyrażają zgodę), i nie zliczymy
znajomych kociarzy. Ale tak naprawdę to futrzaki zajmują się nami. Były w
naszym małżeństwie dwa okresy bez kota - i była to naprawdę ciężka próba dla
naszego związku. One pomagają nam przeżyć najtrudniejsze chwile i podjąć
najważniejsze decyzje.
A mój mąż przy przygotowywaniu łóżeczka dla mającego przybyć potomka położył w
nogach dodatkowy kocyk... żeby futrzaki miały gdzie spać