Smolimo, wróciłaś???

[kejt35]

czemu nie piszesz, jak kotki zniosły Twoją nieobecność?
napisz

[misia007]

Pisała chyba, ze na miesiąc wyjeżdża, jeszcze myslę nie minął.

[kejt35]

Ale Smoli wyjeżdżała chyba ok. 6 grudnia?
Ciekawe jak kotki poradziły sobie przez miesiąc same?

[misia007]

Pózniej chyba i miała dogadaną sąsiadkę na przychodne.

[kejt35]

Tak, tak, pamiętam ,że miała przychodzić sąsiadka.
Miałam na myśli- same tzn. bez Smoli.

[mia_stefan]

No właśnie smolimo co z Tobą?
Czekam z niecierpliwością na jakieś wieści,
miesiąc już minął a tu cisza

Pozdrawiam,
Aga z kociakami

[ewung]

no własnie też o Smolimo i jej kiciach myślę już od początku stycznia. wciąż
trzymam kciuki zeby wszystko było dobrze. z tego co pamiętam faktycznie
wyjeżdzła na miesiąc koło 6 grudnia więc powinna być juz z powrotem.
Odezwij się do nas - czekamy na wieści!
Pozdrowieni

up

[kejt35]

podciagnę trochę, może Smoli się odezwie do nas.
Smolimo tak często pisała przed wyjazdem, że trochę się niepokoję tym brakiem
wiadomości. Mam nadzieję, że nic złego się nie stało
A miesiąc już dawno minął.
Odezwij się, Smoli!

Jestem:)

[smolimo]

Zaskoczylam sie milo tym postem. Dziekuje Wam za pamiec i troske o moje koty!
Tak na marginesie jak ja bym chciala znac takie osoby jak na tym forum w
rzeczywistosci i miec Was blisko, dobrze, ze choc mam to forum i przyznam, ze
brakowalo mi go. Najpierw jednak mialam problem z internetem i nie moglam tutaj
wejsc po powrocie, bo w Polsce to juz w ogole nie mialam okazji. Moja mama nie
ma internetu, wiec tylko kiedy moglam do dorywalam gdzies komputer i
sprawdzalam na szybcika poczte, by dowiedziec sie jak koty.
Ciezko pisac, gdy ma sie tyle do powiedzenia.
Najwazniejsze koty maja sie dobrze, poza malymi nieszczesciami, ale ogolnie
przezyly to dobrze, wszystko dzieki pani sasiadce, ktora rzeczywiscia pisala do
mnie niemal codziennie, a nawet raz przeslala zdjecia kotow.
Nie moglam sie doczekac by je zobaczyc i jednoczesnie balam sie co zastane.
Musze przyznac, ze po miesiacu mieszkanie wygladalo nieco strasznie, ale tego
sie spodziewalam, ze bedzie brudno, pelno siersci itd. Przed wyjazdem staralm
sie pochowac co moglam i na szczescie poza chodnikiem i kocem, ktore zostaly
calkowicie rozszarpane i zadrapane inne cenniejsze rzeczy nie zostaly
zniszczone. Nie oczekiwalam, ze moja sasiadka bedzie sprzatac w domu to
normalne, najwazniejsze, ze miala sie zajac kotami i ich miskami i kuwetami,
jednak miejsce w kuchni, gdzie koty jedza wygladalo troche strasznie, bo kolo
misek bylo pelno resztek jedzenia w ktorym zalegly sie muchy i pelzaly larwy.
Generalne porzadki mieszkania robilam ponad tydzien, teraz moge powiedziec, ze
jest juz normalnie jak bylo.
Oczywiscie koty byly przerazone na nasz widok, zwlaszcza Smoli, ktory pedem
uciekl pod lozko i ze strachu plakal. Kicio nas obwachal, dal sie poglaskac i
tak po godzinie juz byl nasz, Smolemu zajelo to killa godzin z moim intensywnym
przekonywaniem, ze to ja i ze mam dobre zamiary. Jak mu nerwy puscily to sie
okazalo, ze jest tak spragniony czulosci, ze nie dalo sie nic innego robic
tylko miziac Smoli po brzuszku. Kico zas wyraza swoje czulosci w nocy, tak wiec
w nocy przychodzil na ugniatanki kilka razy. Uwilbiam gdy to robi, on nie umie
mruczec, taki juz byl jak go znalazlam, ale gdy przychodzina masowanie i
przytulanie w nocy to bardzo sie stara tylko zamiast mruczenia wychodzi mu
takie fufanie jak ja to nazywam, po prostu tak mocno oddycha.
Mam tez wiesci o Zosi, wyszukam jednak stary watek, by dokonczyc historie,
pamietam Kejt jak mnie wspieralas w sprawie tej koteczki.
Poza dobrymi wiesciami musza byc niestety tez zle. Moj maz ma zoraz silniejsza
alergie na koty i przechodzimy z kotami trudny okres, on ciagle mowi, ze musze
sie ich pozbyc a ja przezywam tragedie.
Jestem bardzo do tylu i nie wiem czy nadrobie zaleglosci, widze nowe osoby,
problemy i szczescia. W kazdym razie witam Was wszystkich i mam nadzieje, ze
bede bywac juz czesciej, choc jeszcze byc moze bedzie mnie czekac przeprowadzka
czyli znowu zmiany, chwilowy brak internetu i juz przezywam jak to koty zniosa.

Witaj, Smolimo!

[iwu]

No widzisz, koty jakoś to zniosły.
A larwy i muchy - no cóż, przynajmniej jakaś rozrywka dla kotów.
Moja Kocilla miauczała dwa dni po naszym rozstaniu dwutygodniowym, tak jakby
chciała wszystko opowiedzieć, no i też trzeba było ją porządnie wygłaskać.

Przykra jest ta alergia Twojego męża. Trzymam kciuki za jakieś pomyślne
rozwiązanie tego problemu.

[kejt35]

Witaj Smoli!
Bardzo się cieszę,że już jesteś i kamień mi spadł z serca, że z Twoimi kotkami
wszystko w porządku!
Z nieciepliwością czekam na wieści o Zosi, ostatni Twój post był dramatyczny,
martwiłam się bardzo.
Co do alergii Twojego męża,to strasznie przykra wiadomość, czy nie pomoże np.
szczepionka odczulająca?
Pozdrawiam Cię serdecznie i ściskam mocno, trzymaj się!

[misia007]

Smoli jak milo, ze jestes juz mialam jakies złe przeczucia.O Zosi przeczytalam i
Smoli jesteś taką cudowną osobą a zycie jak na złość kłody Ci pod nogi rzuca.Są
już leki na alergie, gdzie jak gdzie ale Stanach jest ich napewno
masa.Spróbujcie coś dobrać mężowi.Życzę CI, zeby wszystko ułozylo się po Twojej
myśli,nie moze być ciągle w plecy

[smolimo]

Witaj Kejt!
Opisalam juz o Zosi. Najbardziej mnie wkurzyla ta dziewczyna, ktora ja pierwsza
wziela, ona specjalnie unikala moich telefonow i listow, bo juz wiedziala, ze
jej nie chce, a widziala tez, ze ja powaznie podchodze do tego kota, ze
plakalam jak ja oddawalam. Gdyby ona mi powiedziala choc dzien wczesniej, to
bym Zosie zabrala i przed wyjazdem oddala w inne rece, a nie wyjezdzala
wiedzac, ze Zosia zostala tam gdzie jej nie chca.
Co do alergii, to bede wolac na forum o pomoc w postaci wszelkich rad osob,
ktore maja alergie lub znaja kogos kto ma.
Czytalam o Pusi, przykro mi!

[kejt35]

No własnie już doczytałam o Zosi, Chyba trafiła teraz we właściwe miejsce? jak
pisałaś poprzednio o tej nastolatce, to od razu wygladała mi na osobę, która
naprawdę kocha zwierzęta.Szkoda, że Zosia trafiła do niej po perypetiach i że
pierwsza oosoba, ktora wzięła Zosię okazała sie nieodpowiedzialna, no ale skąd
mogłaś wiedzieć? Przeciez chciałaś dla koteczki jak najlepiej.
Najważniejsze,że teraz Zosia jest w kochającym domku.
Jeszcze w sprawie alergii, Smoli, w Polsce są dostępne rozmaite szczepionki
odczulajace, gotowe,a także robione na zamowienie. Rozejrzyj się, pzreciez chyba
w Stanach to tym bardziej będzie do kupienia, coś napewno się uda zrobić z tą
alergią, przecież nie oddasz kotów.

[ewung]

no wreszcie! cieszę się bardzo że z kiciami wszystko ok. często myslałam co tam
u Ciebie i kociaków. Dobrze ze już wróciłaś i jesteś z kiciami.
Zmroziło mnie tylko to co napisałaś o mężu i kotach. Bardzo mi przykro że tak
jest. Czy on ma inne uczulenia? W końcu jest tyle sposobów na alergie.
Odczulanie itp. Są też metody ze tak to nazwę "umysłowe" nie wiem czy słyszałaś
coś o NLP (programowanie neurolingwistyczne) zajmuje się ono umysłem człowieka.
Jest tam też kapka poświęcona alergiom. Stosują oni bardzo skuteczne metody
pozbywania się alergi na konkretne czynniki - kiedy alergen jest dobrze znany.
Tyle tego jest że nie wiem jak to w skrócie opisać. Polega to mniejwiecej na
tym że uczy się organizm nowej reakcji. (a raczej jej braku). Tylko żeby Twój
mąż chciał coś z tym zrobić. Bo jesli będzie chciał to rozwiązanie napewno się
znajdzie.
Bardzo trzymam kciuki żeby zaakceptował fakt że koty są cześcią Twojego
szcześcia a ono jest częścią jego szczęscia.
Pozdrawiam Cię serdecznie i głaski dla kociejstwa.

[smolimo]

Dziekuje Ewo,
Wlasnie caly w tym problem "caly w tym ambaras zeby dwoje chcialo naraz"...
Moj maz nigdy nie wykazywal uczulenia na cos, no moze poza penicylina.
Jego alergia na koty zaczela tak powoli narastac i teraz kicha, lzawi i ma
problem z zatokami. Kicha mocniej gdy jest blisko kotow, zwlaszcza Smoli.
Masz racje, moje koty to wielka czesc mojego szczescia w zyciu, czasem to chce
mi sie wyc, bo kurcze nie wiem czy bede miec dzieci, a tu jeszcze mam problem
nawet z kocimi dziecmi. Najgorzej jak mi przyjdzie wybierac miedzy mezem, a
kocimi dziecmi...
Wszelkie szczepionki wiem, ze sa strasznie drogie w US, wiec probuje sie cos
dowiedziec o mozliwosciach w Polsce.
Pozdrawiam
PS kurcze nie mam szczescia do forum, albo nie moge wejsc na strone, albo nie
moge pisac bo mnei ciagle wylogowuje...

[ewung]

ja też mam ostanio problem z forum bo mnie ciągle wylogowuje.

Bardzo Ci współczuję Smolimo. Ja sobie też nie wyobrażam takiego wyboru. Czasem
patrzę na moje koty i ogrania mnie takie uczucie do nich. Aż cieżko to opisać.
W moim zyciu też sporo zawirowań i kłoptów a one zawsze są zeby pocieszyć. Na
szczęście Karol jest też kociarzem.

Takie refleksje mi się nasuwają. (nie wiem jak Twój maz początkowo zareagował
na koty - czy ok a dopiero po pojawieniu się alergi zmiana nastawienia, czy
raczej na nie od początku ale się zgodził ze względu na Ciebie) Bo jeśli ta
druga opcja to trochę wygląda jakby uczulenie było poprostu wygodnym
rozwiązaniem problemu nieakceptacji kotów. Bo w końcu nie mozna mieć pretensji
o alergię. Ja bym raczej szukała w tym kierunku. Nie szczepionka ale zmiana
nastawienia.

[kejt35]

Wiesz co, Ewo, że ja czytając posty Smoli tez zaczęłam się zastanawiać, czy
alergia męża Smolimo nie jest czasem jakąś reakcją o podłożu psychicznym. Nie
wiem, jak to fachowo opisać, nie jestem lekarzem ani psychologiem, ale z tego co
Smoli pisze wynika, ze jej mąż , niestety, nie podziela miłości do kotów i jest
im raczej niechętny. W takim przypadku faktycznie alergia jest wygodnym
rozwiązaniem, podobno sporo dolegliwości i chorób bierze się z podświadomości, w
pewnym sensie sami je wywołujemy.
Smoli, bardzo Ci współczuję i nie zazdroszczę tej sytuacji, musi być Ci
strasznie ciężko...
Nawet nie potrafię sobie wyobrazić, ze musiałabym dokonać wyboru pomiedzy mężem
a kotem. Dramat.
Smoli, trzymaj się mocno i nie poddawaj się rozpaczy, przykro mi, ze nie możemy
Ci pomóc inaczej niż trzymająć z całej siły kciuki za Ciebie i za pomyślne
rozwiązanie problemu.
Pozdrawiam!