dziewczyny i zony ARArbow laczmy sie

[martausa]

Mam chlopaka z Marokko // Mieszkam sobie w NY.Pozdrawima was!

[taka_sobie_ewka]

hej martausa:o)
moj mezulek (od roku) jest tunezyjczykiem... mieszkamy w niemczech. jak sie
zyje w "wielkim miescie" NY? pozdrawiam serdecznie...

[jelkaa]

Od 16 lat mam męża Egipcjanina, mieszkamy w W-wie i nadal jesteśmy szczęśliwi!!!
Ja również pozdrawiam.

Milo slyszec ze sa szczesliwe pary jak ja !

[martausa]

Czytajac obelgi Polakow az mi sie robi nie milo. Nie wszyscy sa jednakowi. NIE
kazdy Polak jest pijakiem i zlodziejem.Polacy zwykli mowic ze jak ma ARaba to
smiec ,kurwa ( za przeproszeniem powtarzam slowa POLskich chlopakow-osobicie
nie klne) Az naprwde mi niemilo sie robi

[agaelgam]

a gdzie poznaje się mężów Egipcjan? :) Byłam kiedyś( 2 lata) z facetem z
Egiptu, mieszkaliśmy wtedy w NY, było super i wiem, że to wspaniali ludzie ale
musiałam wrócić do W-wy i teraz szukam podobnego ideału :)

[jelkaa]

Właściwie to nie wiem, bo to on mnie znalazł. I całe szczęście:) Przy moim
zakodowanym stereotypie Araba, omijałam ich z daleka.Wpędziłam go w lekką
nerwicę, bo sama przed sobą bałam się przyznać,że się zakochałam (ale to już
inna bajka).Widocznie było nam to pisane!!!!
Pozdrowienia.

[agaelgam]

zazdroszczę ( w pozytywnym sensie) i życzę kolejnych lat szczęścia. Będę szukać
dalej bo wiem, że warto :)
Pozdrawiam

[gajasirocco]

Egipcjan najlepiej poznać w Egipcie, więc wpadnij do mnie, to znajdę Ci jakąś
fajną wydzieczkę i napewno wrocisz szcęśliwa.
Beduinka już jest w Egipcie, a Ciebie zapraszam do Karawanseraju, bo juz tak
dawno Cię nie widziałam!

Dzięki, dzięki

[agaelgam]

moje wrześniowe plany powoli się krystalizują i na 90% mogę powiedzieć, że
wybiorę się do Egiptu. Do Karawanseraju też chętnie zajrzę, bo obiecałam
koledze, że pokażą mu to urocze miejsce. Dziękuję za zaproszenie i dam znać
kiedy przyjadę.
Pozdrawiam

Prawdopodobnie

[agaelgam]

wpadnę jutro ok 17:00 na fajeczkę :)

[magja2003]

Zycze wam wszystkim wiele szczecia. Ale wydaje mi sie ze nie ma znaczenia skad
pochodzi wybranek, najwazniejsza jest milosc i jesli wam ze soba jest dobrze to
jest najwazniejsze, a co mysla inny - to naprawde dla mnie nie ma znaczenia.
Ja akurat nigdy nie mialam chlopaka Araba.
Zycze wszystkim wiele milosci obojetnie z Arabem czy tez z facetem innej nacji.

Fajnie ze jest nas troche...

[martausa]

Kazdy czlowiek jest inny . Ja patrze na charakter a nie na potoczne gadanie.

[hasna]

as-salamu alaykum warahmatullah
witam , mam na imie hasna mam 25 lat-od 5 lat mezatka, moj maz jest arabem i
niestety nasz zwiazek nie jest i nie byl nigdy wspanialy.znam wiele takich
malzenstw jak moje i tylko jedno z nich jest udane alhamdo allah. Ciesze sie ze
wy jestescie szczesliwe i serdecznie was wszystkich pozdrawiam zyczac z calego
serca duzo szczescia insha allah i mam nadzieje ze takich malzenstw jest duzo
wiecej jednak ja znam na prawde duzo smutnych przypadkow i rowniez na wlasnej
skorze, znam tez przypadki tragiczne. chcialabym dac mala rade dla dziewczyn
kobiet ktore zamierzaja poslubic araba by powaznie przemyslaly decyzje i nie
poddaly sie tylko zauroczeniu innoscia kultury ,ktora lepiej tylko zwiedzac
cieszyc sie nia jako gosc i poznawac ja studiowac ale zycie w innej niz nasza
kultura i bezgraniczne poddanie sie jej zasadom i czasami ciezkim wymogom
obyczajom bywa bardzo ciezkie i bolesne a mezczyzna ktory wydaje nam sie
dobrym czlowiekiem moze okazac sie w rzeczywistosci tyranem ,jesli dzieje sie
to w naszym kraju mamy zawsze rodzine i wsparcie , ochrone , a gdy decydujemy
sie na zycie samotne w kraju arabskim nasze zycie podlegam woli meza i zalezy
to jakim on czlowiekiem sie okaze wtedy zdane jestesmy same na siebie w
chwilach ciezkich a nawet tragicznych. Ja choc juz od 8 miesiecy umownie nie
jestem zona prawnie nadal nia jestem i maz nie dal mi jeszcze rozwodu i wcale
nie ma zamiaru tego zrobic mimo ze jutro poslubi inna.

Hasna mam pytanie.

[martausa]

Moze osobiste ale jak sma napislas ze ci sie nie udalo w zwiazku? Mozesz
powiedziec co bylo przyczyna i czy to byla milosc z jego strony??/
Jestem bardzo ciekawa. Mam chlopaka ale boje sie ze zmieni sie jak to wszyscu
wokol mowia!! On chcial rpzwdou czy ty i skad pochodzil??? Zmarooko
moze .prosze napisz.
Monika

[noor]

Pozdrawiam serdecznie Hasna,czy mogłabyś powiedzieć coś więcej o kraju w ktorym
mieszkasz,co skłoniło Cię wyjechać tam i mieszkać,jeśli to była miłość to co
zmieniło się poźniej że teraz nie jesteś szczęśliwą osoba,przepraszam jeśli
zadaje zbyt osobiste pytania,możesz odpowiedzięć lub nie,życzę Ci szczęścia ,z
każdej nawet najgorszej sytuacji jest wyjście i Tobie także jeszcze w życiu
zaświeci słońce,trzymaj się i jeszcze raz serdecznie pozdrawiam

rozowe okulary

[stanislaw32]

Chcialbym skierowac swoj list do beduinki, a jednak zainspirowany jest przez
hasne.
Podziwiam twoje forum. To wspaniale ze robisz to co robisz poniewaz prawda jest
ze my Polacy jestesmy bardzo ograniczeni do naszych stereotypow. Nie mozna miec
nam tego do konca za zle poniewaz bylismy odcieci od swiata bardzo dlugo a
nawet teraz od pewnego czasu po otwarciu granic bardzo nieliczni moga sobie
pozwolic na podrozowanie.
Jako Polak czesto zazenowany jestem nietolerancja i ograniczeniem Polakow, a
zarazem wiem ze to nie do konca ich wina. Badz co badz np Niemcy ktorzy bardzo
wiele podrozuja tkwia w swoich stereotypach rownie mocno.

Uwazam jednak ze wizja krajow arabskich ktora przedstawiasz jest troche
odbiegajaca od rzeczywistosci.
Jestes bardzo beztroska. Piszesz -ah wystarczy wsiasc do samolotu potem do
autobusu i juz jestes na miejscu.
Tak naprawde wiekszosc Polakow nigdy nie leciala samolotem i nie zna
praktycznie zadnego obcego jezyka. Taka podroz jest dla nich jak bajka.
Zbyt wielu Polakow wyjechalo do Londynu w ostatnich dniach przekonanych przez
takie wlasnie wizje: wsiasc do autokaru a tam pieniadze leza na ziemi i czekaja
na Ciebie. Wielu ludzi zostalo skuszonych przez nadmiernie kolorowe wizje
innych.

Ten temat mowiacy o kobietach zwiazanych z Arabami jest wyjatkowo trudny
poniewaz wiadomo ze ich kultura jest bardzo rozna od naszej.
Na pewno sytuacja ma sie inaczej gdy takie malzenstwo mieszka poza krajem
arabskim. Moja kolezanka z pracy jest Arabka i wyszla wlasnie za maz za Hindusa.
Bardzo ja lubie i nie zycze jej zle ale niestety zle rokuje ich zwiazkowi nawet
jesli oni akurat mieszkac beda w Kanadzie.

Tak naprawde uwazam ze zwiazki z obcokrajowcami sa juz wystarczajaco trudne.
I wierz mi znam obce jezyki i mam wielu bliskich przyjaciol w obcych krajach
ale kiedy ktos mi mowi ze obcy jezyk nie przeszkadza w malzenstwie -to moja
odpowiedz brzmi -tak tylko wtedy gdy jestes osoba powierzchowna.

Wiekszosc moich znajomych to malzenstwa narodowosciowo mieszane i niektore z
tych malzenstw sa udane. Nigdy jednak ich zwiazkow nie bede mogl porownac do
mojego malzenstwa (Polak z Polka).
Oni nigdy nie osiagna takiego zrozumienia. I jesli mi mowia ze lepiej sie z nim
rozumieja niz ze swoja rodzina to tylko znaczy ze ze swoja rodzina zle sie
rozumieja albo ze sa powierzchowni.

Reasumujac: bardzo podobaja mi sie Twoje zdjecia i to co piszesz o krajach
arabskich i to ze odmitologizowujesz dla Polakow tamten swiat i niszczysz
stereotypy.
Jednak uwazam ze Twoja wizja jest nieco zbyt kolorowa. Zbyt piekna zeby byla
prawdziwa.
Musisz tez wziac pod uwage ze inaczej sie widzi swiat kiedy sie jest bogata
piekna mloda kobieta, ktora przyciaga uwage ludzi i ktorej wszyscy chca pomagac
za nic. Mam wrazenie ze taka wlasnie jestes.
Juz dla mezczyzny podrozujacego samotnie -nie jest nigdzie tak latwo.
A dla biednego jest jeszcze trudniej.

Uwazam ze powinnas starac sie byc bardziej realistyczna.
Dla wielu ludzi Twoje forum to moze byc jedyny kontakt ze swiatem arabskim w
ich zyciu.

Stanislaw

[gajasirocco]

chociaż list skierowałeś do Beduinki, odpowiem, bowiem ona przebywa teraz w
Egipcie i nie może się ustosunkować do Twych wypowiedzi-
cieszę się, że forum Ci się podoba, bo wkłada w jego tworzenie wiele serca i
pracy- choć często jest krytykowana, a nawet wulgarnie atakowana-
forum takie, ma być miejscem wymiany myśli, poglądów, a nie ataków-
gratuluję Ci cudownego zrozumienia w małżeństwie polsko-polskim, lecz uważam,
iż narodowość, kolor skóry, czy wyznawana religia, nie powinny stanąć na drodze
w szczęściu rodzinnym-
dziwi mnie też Twój pogląd, iż Polacy nie mogą podróżować, bo są biedni, nie
znają języków...Beduinka wcale nie należy do osób bogatych, od dziecka sama
zarabiała na wszystkie podróże, wygrywała bilety w różnych konkursach,
pracowała w Libii, Egipcie...a języków uczyła się w szkole, tak jak wszyscy
inni-
piszesz, iż jej wizja jest zbyt kolorowa- uważam, iż to bardzo dobrze, iż
potrafi jeszcze marzyć, ze w krajach arabskich nie widzi tylko brudu, syfu,
natarczywych Arabów, lecz coś więcej- że fascynuje ją kultura, literatura,
sztuka, zwykli ludzie, język,że przejmuje się losem Palestyńczyków...życzę jej
i wszystkim forumowiczom, by potrafili jak najdłużej marzyć i by
urzeczywistniali swoje marzenia, a wrogów Beduinki proszę, by nie obrażali,
tylko wyrażali swoje opinie!
Bądźmy bardziej tolerancyjni i szanujmy poglądy innych!

[stanislaw32]

Mysle ze doskonale rozumiem jak to jest byc wulgarnie atakowanym na forum. Nie
tworzylem co prawda forum ale powiedzialem kilka razy cos o sobie badz zadalem
pytanie na forum. Niektore odpowiedzi byly bardzo pomocne i do tej pory mi sie
przydaja inne bywaja wulgarne. Mysle ze jesli ktos lubi forum to musi sie
uodpornic na wulgaryzmy czy nieprzyjemne traktowanie przez innych. Beduinka
musi miec w sobie duzo sily skoro robi to co robi. Bardzo to szanuje.

> narodowość, kolor skóry, czy wyznawana religia, nie powinny stanąć na drodze

Oczywiscie masz racje. Dla milosci teoretycznie nie ma przeszkod.
W praktyce jednak wiele rzeczy moze ja utrudniac. Wiele rzeczy moze dzialac
negatywnie.
Te same rzeczy moga zarazem ubogacac ale i utrudniac zycie.
Mam wielu przyjaciol roznej narodowosci. Kiedy jestem z niemieckim przyjacielem
bardzo czesto natrafiamy na tematy ktore nas porozniaja -jestesmy przyjaciolmi
a wiec wiemy jak sobie z tym w przyjazni razic -ale on nigdy mnie do konca nie
rozumie. Tak jak ja nigdy nie rozumiem jego. Kiedy ja bylem dzieckiem ogladalem
inne bajki, on bawil sie komputerami kiedy u nas komputery byly w sferze marzen
a mieso bylo na kartki. On jechal na wycieczke szkolna do Paryza kiedy ja
jechalem do Krakowa. On na wakacje do Grecji kiedy mojej rodziny nie stac bylo
na wakacje w ogole. On uczyl sie z podrecznikow przeslicznie kolorowych kiedy
ja nie zawsze moglem sobie kupic ksiazke w ogole. On od dziecka uczyl sie
angielskiego i mial okazje praktykowac go w wielu krajach swiata a ja zaczalem
sie go uczyc na studiach bo wczesniej moich rodzicow nie bylo na to stac a w
szkole mialem jezyk rosyjski. Moglbym to kontynuowac. Rzecz w tym ze czesto
natrafiamy na punkty o ktorych trudno sie rozmawia.
A teraz skok: kiedy jestem w towarzystwie Niemca i Amerykanina, to Niemiec
wydaje sie taki bliski. Dla Amerykanina w ogole nie ma roznicy -jestesmy dla
niego Europejczykami. Tymczasem my z Niemcem nie mozemy zrozumiec jak mozna
lubic bardziej maslo orzechowe niz nutelle itd
Jestesmy przyjaciolmi wiec potrafimy sie zrozumiec i ubogacic roznicami, ale
kiedy wracamy do domu: ja jem nutelle a Amerykanin maslo orzechowe...
Widzisz kultura arabska jest jeszcze dalej, jest jeszcze bardziej rozna.
Dla mnie ludzie ktorzy decyduja sie na malzenstwa mieszane to ludzie ktorzy
ryzykuja podwojnie. Kazdy zwiazek jest trudny. Branie sobie na glowe
dodatkowych klopotow to dla mnie nieodpowiedzialnosc. Nie mniej oczywiscie
szanuje cudze decyzje -to nie moja sprawa. Jedyne co chce tu powiedziec to ze
warto takich ludzi ostrzec. Jesli nie wyjdzie, powiem wtedy: widzialy galy co
braly.

> dziwi mnie też Twój pogląd, iż Polacy nie mogą podróżować, bo są biedni, nie
> znają języków...

To zlozona kwestia. Nie mowie ze nie ma podrozujacych Polakow. Ja sam znam
jezyki i podrozuje.
Ale opowiem Ci o moim spostrzezeniu z czasu mojej ostatniej wizyty w Polsce.
Z Warszawy jechalem do rodzinnego miasta pociagiem. Wzialem jak najszybsze
polaczenie i tak sie zlozylo ze bylo ono z przesiadka. Pierwsza czesc podrozy
byla pociagiem intercity, druga pociagiem osobowym. Widzisz w Polsce oba typy
pociagow istnieja. Intercity jest elegancki, luksusowy, dostajesz herbate i
ciastka, masz duzo miejsca i spokoju i jestes szybko na miejscu. Osobowy -byl
potwornie brudny, drzwi sie nie domykaly, nie bylo miejsca na bagaze, co chwile
sie zatrzymywal i byl bardzo opozniony...
A teraz najwazniejsze -tym pociagiem intercity jechalo kilka osob. Nie bylo
wiecej niz jedna osoba na przedzial, wiekszosc przedzialow byla pusta. Osobowy
byl przepelniony pelen brudnych spracowanych zle ubranych ludzi. Widzisz w
Polsce sa ludzie ktorzy dobrze zyja ale biorac pod uwage statystyki jest ich ok
5%.

> w krajach arabskich nie widzi tylko brudu, syfu,
> natarczywych Arabów, lecz coś więcej

A wiec przyznajesz ze wymienione przez Ciebie rzeczy tez tam mozna znalezc.
Jak powiedzialem- doceniam jej prace, jej uswiadamianie nas... ale uwazam ze
jest nieuczciwa nie wspominajac o tej smutnej stronie. To wszystko.

Stanislaw

[gajasirocco]

gorąco dziękuję za list, niestety nie mogę głębiej odpowiedzieć, ponieważ
spieszę się do pracy- nawet w niedzielę-a w ogóle to podczas pobytu w warszawie
zapraszam do Karawanseraju- mozna pooddychać atmosferą Orientu- a miejsce to
stworzyłam dla wszystkich , którzy marzą o miejscach egzotycznych, dalekich,
lecz ich nie stać lub już byli i tęsknią za kulturą arabską, gościnnością...
Zawsze będziesz u nas mile widziany!

Małożenistwo jest kompromis

[tarekk]

uważam ze bezwzględu na narodwości musibyć kompromis plus miłośc..w polsce
jest 36rozwodow na 1000 slubow.nie mowie o sepracji i innych zjawisk..jestem
żonatym z polka od 27 lat spędzalismy w krajach arabskich 15 lat i teraz
wrocilismy do polski ..powiem ze bardziej byliśmy tam szczęślie niż
tutaj..mam kilkoro kolegow którzy maja staz małoznski ( zpolkami) od ponad 25
lat..oczywieście sa problemy czasem ale takich samych co maja małożenstwo
polskie czy z innych krajow..uważam ż enie mozna oceniac naródów na podstawie
jednostki ..pozdrawiam wszystkich

[gajasirocco]

całkowicie się z Tobą zgadzam, również pozdrawiam i oczywiście ponawiam
zaproszenie do Karawanseraju!

[leena5]

Cztery lata bylam z Tunezyjczykiem , rozstalam sie z nim 1,5 miesiaca
temu.Podjelam taka decyzje , mimo silnych więzi emocjonalnych jakie nas łącza i
tych paru lat marzen i planow o wspolnym zyciu. Powodem tego kroku byla moja
niedoszla rodzina . Mimo ,ze bardzo sie staralam nie moglam dopasowac sie do
zasad panujacych w tamtejszym domu. Nie moglam zrozumiec totalnego
podporzadkowania mojego wybranka swemu ojcu, przy braku jakiejkolwiek
komunikacji z nim .Cos takiego jak konstruktywna wymiana pogladow nie istniala
tam nigdy i dopiero po czterech latach zrozumialam ,ze nigdy nie zaistnieje...
Doszlo do mnie ,ze nie moge zlozyc calego swojego życia na ,przepraszam za
patetyczne okreslenie "ołtarzu milosci".Wizja tego ,ze tesciowie mogliby
decydowac o tym co mam robic i jak sie zachowywac byla na tyle przerazajaca ,ze
nie wytrzymalam.
Moj wybranek nazywal to "szacunkiem dla rodziców', ja preferuje inne
okreslenie -"ślepe posluszeństwo".Doszlo wiec do mnie i to w sposób bardzo
bolesny , ze nawet mimo tego ,ze ludzie sie bardzo kochają to czasem nie mogą
byc razem.

[maiysa]

Ja jestem od jakiegoś 1,5 roku z tunezyjczykiem i za tydzień jadę wreszcie
poznać jego rodzinę. Troche się boję konfrontacji z jego rodziną, właściwie
spędze miesiąc w ich domu z całą jego rodziną pod bokiem. Z tego co wiem to nie
jest tak bardzo uzależniony od ojca, ale dokładnie wszystko okarze się w
praniu. Mam nadzieję ze ta wizyta nic nie zmieni w naszych stosunkach. Jak
mogłabyś napisać czy jakieś tamtejsze normy albo zwyczaje były dla Ciebie nie
do zaakceptowania oprócz podporządkowania rodzicom.
Na pewno masz spore doświadczenie w tej dziedzinie, mnie osobiście nic tam nie
ograniczało ale do tej pory mieszkałam tylko w hotelu, dlatego zastanawiam się
czy w rodzinie nie jest zupełnie inaczej. Pomimo że cieszę się że poznam jego
rodzinę to mam też pewne obawy, tym bardziej po przeczytaniu twojego postu.

[leena5]

Z tego co piszesz widze ,ze rodzina do ktorej jedziesz nie jest tak bardzo
konserwatywna jak ta ,w której ja mialam okazje przebywac . Po pierwsze cos
takiego jak mieszkanie pod jednym dachem nie wchodzilo w gre . Ja mieszkalam w
hotelu , ewentualnie w wynajetym przez mojego chlopaka apartamencie przy czym
co wieczor byl telefon okolo polnocy czy nie zostaje on u mnie na noc, co bylo
absolutnie niedopuszczalne ale chyba juz mialaś okazje sie przekonac , ze sfera
życia intymnego w rozmowach nie istnieje i wszytsko musi byc utrzymywane w
atmosferze imitujacej calkowitą niewinnosc , nie wazne ,że obydwoje jestescie
doroslymi ludźmi. Zaznaczam ,ze ojciec mojego chlopaka to wyjatkowo specyficzny
i trudny czlowiek i to na pewno mialo wplyw na nasze rozstanie. Dlatego z Toba
pewnie bedzie inaczej.Jesli moge Ci cos poradzic to nie zapuszczaj sie na
mielizny duskusji na temat religii , bo nawet delikatna róznica pogladów jest
odbierana z dużą dozą nadwrazliwosci.Ja miala kilka scysji na temat Aid el
Edha , czyli świeta ofiarowania gdyż bardzo nie podobalo mi sie to ,ze dzieci
sa obecne przy zabijaniu barana. Ale to moje prywatne odczucia .Zastanów sie
nad dziećmi nad tym czy bedziesz w stanie forsowac swoj sposób ich
wychowywania , przepraszam ,ze siegam tak daleko , wy jesteście razem dopiero
poltora roku , my otarlismy sie o małzeństwo.Najlepiej jedź i zobacz czy jestes
akceptowana i czy ty ich akceptujesz.Moja niedoszla teściowa niestety juz po
rozstaniu powiedziala ,ze przecież otrzymalabym tyle ciepla i serca ile daje ,
tylko szkoda ,ze tak poźno doszla do tego wniosku...ja staralam sie zbudowac
dobry grunt , szkoda ,ze tylko jedna strona nad tym pracowala.Moja jeszcze
jedna pbserwacja bylo to ,ze wszyscy komunikowali sie z ojcem za pośrednictwem
matki co uposledzalo funkcjonowanie rodziny, oczywiscie nie w codziennych
sprawach ale w tych wyjatkowych osobistych, ale to może regula tamtej rodziny.
Wszystko zależy tez od tego jak silna osobwoscia jest Twoj chlopak , bedziesz
go mogla obserwowac na lonie rodziny co jest niezwykle wazne , moj Houssem
niestety okazal sie czlowiekiem zbyt delikatnym by stawaic czasem na swoim .
Zycze Ci szczęścia miej oczy i uszy otwarte . Pocieszam cie ,ze znam udane
małżeństwa mieszanie z Tunezyjczykami , nawet w obrebie kuzynow mojego bylego
chlopaka i znam też duże problemy gdyż często rodzinie chlopaka nie odpowiada
rodzima wybranka , ale to zdarza sie wszedzie
Powodzenia
Kobieta , której etos budowania mostów polsko - arabskich legl w gruzach po
czterech latach prób:)))

[maiysa]

Dzieki za rady. Rodzina mojego chłopaka chyba rzeczywiscie jest bardziej
nowoczesna bo z tego co wiem będe mieszkac z nim w tym samym pokoju, pytałam
sie czy nie bedzie to problem ale podobno nie-to sie zobaczy. Jezeli chodzi o
ojca to jest raczej większym tradycjonalista niz reszta rodziny i jest dosyc
surowy. Z opowiadań wiem ze mój chłopak często się z nim nie zgadza i dochodzi
do kłótni po których potrafią sie do siebie nie odzywać przez kilka tygodni-
chociaż podobno ostatnio jest lepiej miedzy nimi.
Jego matka zdaje się jest kochaną kobietą, zdążyłam juz kilka razy zamienic z
nia parę słow przez telefon-chociaz ona mówi tylko po fracusku a mój francuski
jest tragiczny-to jednak jest bardzo wylewna i serdeczna.
Niestety czeka mnie od razu skok na głeboka wodę ponieważ załapie sie na ślub
starszego brata gdzie zjedzie sie cała rodzina i przyjaciele-podobno kolo 500
osób. Co nie ukrywam nieco mnie przeraza, ale nie tracę wiary że wszystko
pójdzie dobrze. Naskrobie coś po powrocie, czy nie było jakis wpadek.

Dziewczyny i zony ARArbow laczmy sie

[larabee]

To mój pierwszy post na Forum, które obserwuję od pewnego czasu... bo jestem z
pewnym panem z Tunezji od ok. 4 m-cy. Wiedzę tu (na Forum) sporo rozterek które
i mnie dotyczą; co prawda jeszcze w najbliższej przyszłości nie szykuję się do
spotkania z rodzicami mojego "lubego", to chyba jest to kwestia czasu... bo
coraz częściej porusza temat małżenstwa. Dla mnie to stanowczo za wcześnie.. A
poza tym... czy Wasi Panowie są też tak kosmicznie zazdrośni? Nie ukrywam, że
jest to w naszym relacjach nie lada problem :(
Trzymam jednak kciuki i jestem pełna podziwu dla tych z Was, które pokonują
wszelkie przeszkody i są szczęśliwe w swoich związkach. Ciekawe jak
mnie "pójdzie"... Pozdrawiam
L.

[monachijka]

Witajcie,

to jest temat-rzeka!
Jestem ze swoim chlopakiem - (marok. Berber)od przeszlo 6 lat i nasz zwiazek to
jest mniej wiecej to, o czym spiewala Kora "kocham Cie, a kochanie moje to
rozstania i powroty".
Dzieli nas niesamowicie wszystko, jego i moja wiara (islam kontra judaizm -
niezla kombinacja, co nie?), tradycjonalizm i liberalizm, itp, itd. Moglabym
dalej wymieniac, ale po co, kazda z nas zna pewnie te lub inne roznice. Czesto
mowie mu,ze jestem z nim, chociaz jest muzulmaninem - znam dziewczyny, dla
ktorych wlasnie tym wabikiem jest arabskosc i ktore - choc nie powiedza tego na
glos - sa z wybrankiem serca, bo jest Arabem. Moj chlopak jest wierzacy i nasze
bycie razem jest dla niego wiecznym dylematem.
Mimo ze jestem od stosunkowo dawna ze soba, nie bylam jeszcze w Maroku.
Poczatkowo bardzo mnie to bolalo, teraz mi to zwisa. Wiem, ze nie bede (bo nie
chce) tam mieszkac i wychodze teraz z zalozenia, za na tym nieznaniu traci jego
rodzina, a nie ja. Jego rodzina jest nieco znana, ojciec byl poslem, wujek jest
burmistrzem jednego z wiekszych miast - i co ciekawsze, oni sa socjalistami, a
moj luby ceni raczej tradycje. Jestem swiadoma, ze rodzina arabska jest calkiem
inna niz polska, tam komunikacja jest pojeciem raczej wzglednym, a szacunek dla
rodzicow i osob starszych anormalny.

Mieszkamy w Niemczech i tak pewnie pozostanie, chociaz nie jest to teraz
optymalny kraj dla Arabow i innych muzulman. Rozmawiamy po niemiecku, ktory dla
zadnego z nas nie jest jezykiem ojczystym, ale poniewaz oboje jestesmy
germanistami (moj chlopak wrecz dr), wiec nie jest to zaden klopot. OK,
wiadomo, mamy inna przeszlosc, inne bajki, itp. - to o czym pisze Stanislaw (ja
zawsze mowie, ze nasza innosc i poniekad obcosc w Niemczech pokazuja nam
pytania za 50€ w Milionerach, na ktore odpowiedziec potrafi kazdy niemiecki
alkoholik-analfabeta, lecz zaden mgr lub prof. obcokrajowiec).

Ale dla mnie to jest poniekad wyzwanie, ja nigdy nie szukalam drugiej polowki,
ktora jest lustrzanym odbiciem mojego ja. Zreszta mozna byc z Polakiem i miec
tak rozna przeszlosc, ze hej: wies-miasto, wyksztalcenie wlasne i rodzicow,
jedynak - nie, wiara, itp.
Abstrahujac od pytan za 50 zl/€ wazne sa dla mnie charakter i wyksztalcenie. I
dlatego jest mi o 1001 razy blizszy moj chlopak czy inni Arabowie niz polskie
panie sprzataczki, ktore sie "zapoznaje" jadac autobusem do Polski.
Kazda z nas ma inna love-story, z podobienstwami, ale i roznicami i dlatego
mozna tutaj o tym tylko opowiac, ale nie uogolniac. Tylko moze w jednym punkcie
pokusilabym sie o to, a mianowicie: Dziewczyny, nie zgadzajcie sie na zycie w
kraju wybranka serca - vide los Hasny. To sie raczej nie udaje (albo maz
powraca na lono rodziny, ze wszelkimi tego konsekwencjami - ktorych Europejka
nigdy nie zrozumie, albo jestes wyrzutkami zdanymi tylko na siebie - a kto to
zniesie na dluzsza mete).
Zycze powodzenia kazdej z Was!
Serdecznie pozdrawiam
Monachijka

[gajasirocco]

Również Tobie i Twojemu chłopakowi zyczę wszystkiego najlepszego, zwłaszca
szczęścia w związku, no i wzajemnej tolerancji i akceptacji.

[monachijka]

Shukran!

[leena5]

Droga Monachijko!
Masz to wielkie szczęście ,ze budujecie swoj związek na neutralnym gruncie .
Naszym pomyslem byla przez dlugi czas Kanada, ale sie niestety nie udalo.
Zycze powodzenia !!!

[monachijka]

Droga leena5,

dziekuje, zobaczymy, jak to bedzie. Wydaja mi, ze taki zwiazek ma najwieksze
szanse zagranica - kraju, ktory jest "obcy" zarowno dla niego jak i dla niej.
Bo i polska rzeczywistosc potrafi okrutna dla zagranicznych (arabskich) mezow.
Moze sie i Wam uda - jak nie Kanada, to moze Australia albo Nowa Zelandia? Albo
Wlk. Brytania? Jestes teraz w Polsce?
Pozdrawiam serdecznie
Monachijka

[leena5]

Jestem aktualnie w Polsce , a on w Tunezji. I chyba tak wlasnie zostanie na
razie . Od pażdziernika rozpoczynam staz w szpitalu, moja pierwsza w dodatku
wymarzona praca (jestem świezo upieczonym psychologiem) i jakos trudno mi z
tego bedzie zrezygnowac teraz. Przez 4 lata żylam w "rozkroku" jedna noga w
Tunezji gdyz
tam mial byćkoniec pt."i żyli dlugo i szcżesliwie" a druga noga w Polsce
matrwiac sie bardzo jak to bedzie. Zmęczylo mnie to , jestem teraz obiema
nogami na polskim gruncie i jakoś wcale nie czuje sie tak bardzo szczęsliwa z
tego powodu. Mimo ,ze oficjalnie nie jestesmy razem to jestesmy w kontakcie ,
coz sila przyzwyczajenia ...poza tym nie umiem iśc do przodu bez ogladania sie
na to co bylo. I jeszcze jedno w pelni zgadzam sie z Toba ,że charakter i
wykształcenie do podstawowe cechy przy wyborze partnera
Pozdrawiam goraco -psycholog , ktory nie umie sobie pomoc w milosnych
zawirowaniach:))

[monachijka]

Witaj Leeno5,

ja jestem zawsze optymistka, znam kilka par o podobnej biografii jak Twoj
zwiazek, rozstanie, powrot,itp,itd i koniec koncow sa ze soba. Na Twoim miejscu
bym probowala, od 1 maja jest o wiele wiecej mozliwosci (ino to praca...mam
przyjaciolke psycholozke i wiem, jak trudno cos dostac) znalezienia ziemi
obiecanej dla takiego zwiazku.
Praktyczne pytanie: Rozmawiacie po francusku?
Jesli zas chodzi o moja love-story, no coz, c'est la vie, znam jednego
Marokanczyka, ktory zakonczyl swoj zwiazek, gdy dowiedzial sie, ze jego turecka
dziewczyna jest Zydowka. Powiedzmy tak: moj luby jest nie tylko religijny, ale
naprawde wierzacy (i religijnosc jest konsekwencja wiary, a nie tradycji), jest
raczej faktycznie muzulmanski (a to naprawde rzadkosc), a nie "orientalny",
arabski, itp. Nie wiem, czy wyjasnilam to w miare sensownie, ale wiesz jak jest
w Polsce, do kosciola lata 90%, a "Boga w sercu" (ze zrozumieniem i znajomoscia
tematu) kilka procentow.
Tak wiec jesli chodzi o wiare, to mu nie przeszkadza (ja tez nie jestem zbyt
religijna, to raczej kwestia p.o.), ze sobie pojde do synagogi, czy tez
siedzimy przy stole, na ktorym stoi zydowski swiecznik. Ale go b.bolalo, ze
pojechalam do Izraela.
Ale bron Boze to nie jest jakas interreligijna sielanka, my sie klocimy, ze
hej. Ale nigdy nie rzucamy do siebie wyzwisk typu "Ty ohydny muzulmaninie"
czy "Ty wredna zydowko". Mysle, ze gdyby nie ten punkt, to dawno bylibysmy juz
po slubie, a tak kazdy sie ciagle zastanawia, jak rozwiazac problem
nienarodzonych jeszcze dzieci.

Leeno5, zycze Ci z calego serca, zeby Wam sie gdzies udalo!!!
Pozdrawiam goraco z Monachium
Monachijka

[leena5]

Ach i jeszcze jedno , ten wasz coctail -judaizm plus islam , jest
niewiarygodny, przy wszystkich zaslyszanych przeze mnie opowiesciach na temat
animozji miedzy tymi religiami.
Antagonizm jest w Tunezji jak mi sie wydaje na tyle silny ,ze kiedy zapytalam
sie mojego "lubego" czy gdybym okazala sie Żydówką to nadal bylibyśmy razem to
odpowiedź byla negatywna , mimo rzeczywistej zażylosci miedzy
nami.Zaznaczam ,ze nie jest to wcale zatwardzialy antysemita i pija codzienie
kawe w zydowskiej kafejce obok miejsca pracy

[hayet]

Salam wszystkim,

przylaczam sie rowniez do tych postow. Jestem zona Algierczyka alhamdullilah,
tereaz aktualnie mieszkamy w POlsce, ale szykujemy sie do wyjazdu do Algierii.
Insha Allah bedzie to juz nie dlugo. CO do zazdrosci mojego meza...jest, ale
nie do pszesady i nie chorowita. Tak wiec narzekac nie mam na co i jestem
szczesliwa. alhamdullilah

Zycze wszystkim Paniom wszystkiego najlepszeg i wierze, ze wszelkie problemy i
rozterki da sie rozwiazac, Allah Akbar

Ma salama
Hayet

[hela1]

Pozdrawiam wszystkich!
Moj maz jest Marokanczykiem berberyjskim i jestesmy razem od 15 lat, 14
malzenstwem, mieszkamy w Norwegii. Zgadzam sie z tym, ze mieszkanie w trzecim
kraju jest rozwiazaniem optymalnym, unika sie presji ze strony rodzin. Dla mnie
mieszkanie z marokanskim mezem w Polsce jest nieaktualne. Te komentarze,
wytykanie na ulicy, kompletny brak taktu, nie, nie ,nie.
Moje odczucie jest takie, ze jako synowa z Polski jestem w duzo wiekszym
stopniu akceptowana niz gdybym byla z kraju zachodniego, nie przez fakt
przynaleznosci narodowej, ale przez to, ze jako Polka mam wieksze poszanowanie
tradycji i zycia rodzinnego i nazwe to, kolektywnego, niz wyemancypowana
dziewczyna z Zachodu.
Pobralismy sie wbrew wszystkim, obydwie rodziny byly przeciwne, ale oparlismy
sie presji rodzin i wyszlismy na tym dobrze. Znam jednak kilka dziewczyn, ktore
mialy chlopakow z Pakistanu i Bliskiego Wschodu, ktorzy podporzadkowali
momentalnie decyzji rodzin i zenili sie z przygotowanymi dla nich kuzynkami
itp.
Nie bede sie tu rozpisywac rozwlekle, ale moja konkluzja jest taka, ze wiele
zalezy od partnera, ktory musi stac murem za swoja wybranka. A ludzia w Afryce
Polnocnej sa generalnie bardzo przyjaznie nastawieni do Polakow, ktorych tam
duzo pracowalo. To jest dobry poczatek.

Hela...mam pytanko

[martausa]

Hela.. Moj ukochany jest z Marokko. Wszyscy na okolo mowia goraca krew. Jest on
nerwowy bez przesady ale Polacy tez maja swoje minusy.
Boje sie ze wlasnie pzrez otoczenie rozpadnie sie moj zwiazek...Ile masz lat
Hela.wyszlas mlodo za maz? ja mam 23 moj kochany jest naswt troszke mlodszy ...
pozdrawiam.

[hela1]

Teraz mam 36, ale mialam 22 jak pobieralismy sie, on 31.
Jednego sie nauczylam, olewac otoczenie!
Kazdy mial jakies zdanie na nasz temat, wujkowie dobra rada parli na nas jak
nawala wojenna, ciotki grozily mojej mamie pieklem, a polski ksiadz wyzwal mnie
od k. jak przyszlismy sie dowiedziec do kosciola o mozliwosc zawarcia w nim
slubu. Nikt obcy nie ma nic do Twoich wyborow w zyciu. Oczywiscie nalezy sie
dobrze zastanowic zanim sie z kims zamieszka, ale w koncu to tylko Ty i Twoj
chlopak jestescie podmiotami w tym zwiazku i to wy sie musicie dogadac.
A nerwowi to ludzie sa niezaleznie od narodowosci, Marokanczyk przynajmiej ma
male szanse na zostanie alkoholikiem, dla mnie to jest bardzo wazne.
Mam nadzieje, ze sie Wam ulozy!
Pozdrowienia!
A skad w Maroku jest Twoj chlopak?
Mam nadzieje, ze Wam sie ulozy.

[hayet]

Przepraszam, ze dodam swoje trzy grosze. Martausa, ja mam 22 lata i w tym roku
wyszlam za maz za Algierczyka, jak juz wczesniej napisalam. Jest ode mnie
starszy o ponad 10 lat. Znamy sie juz co prawda 7 lat i zyjemy ze soba 4 lata,
wiec juz zdarzylam sie na sluchac, ze mnie wywiezie, ze mnie wykorzysta i
zostawi, ze zrobi sobie harem itp itd. U nas jeszcze doszly problemy z pobytem.
urzednicy sie patrzyli na mnie jak na nie widaomo kogos, jaks wariatke, ktora
nie wiem w co sie pakuje. Ale jezeli Ci zalezy, kochasz go tak jak ja swojego
meza alhamdullilah, wszystko przezwyciezysz. Nie patrz na ludzi o czym mowia.
Zawszw bede gadac. Np. ja zaobserwowalam cos takiego, ze lepiej miec meza
polaka - pijaka, nieroba niz meza Araba. Tak juz jest i bedzie niestety. Ja sie
nauczylam na to nie zwracac uwagi. Nawet jak jakis sasiad wzywa policje, bo
przyjechal do mojego meza kolega samochodem na niemeickiej rejestracji i na
pewno zbiera sie u nas Al-Qaida.
Ja na szczescie mam oparcie w rodzicach, wiec zawsze mielismy sie do kogo udac.
Wiem, ze nie wszyscy maja taka sytuacje.

Serdecznie pozdrawiam i zycze szczescia

[larabee]

Ja mam 28 lat. Spotykam się z Tunezyjczykiem starszym ode mnie o 7 lat, od ok.
4 miesięcy.
Jest nam dobrze razem, choć... tempo jakie przybrał w naszych relacjach jest
dla mnie pomimo wszystko zawrotne... Ciągle mówi o (w miarę możliwości
najrychlejszym) małżeństwie, że o dzieciach nawet nie wspomnę
(każde "napotkane" na spacerze niemowlę to okazja do roztaczania obrazu
całej "naszej" gromadki ;)
Czytam tu o związkach (przed slubem), które trwają 1,5 roku, 4 lata, itd., itp.
co - umówmy się, jest dla mnie bardziej do przyjęcia, bo pomimo uczuć jakimi
go darzę trochę mnie to wszystko zaczyna przerastać? Przytłaczać?
Jakaś rada? Tudzież konkluzja? :)
Pozdrawiam

[hayet]

Czesc Larabee,
nie dam Ci rady jedynie moge napisac moje krotkie przemyslenie nad Twoim
postem. Wydaje mi sie, ze musisz wszytko dokladnie przemyslec co do Waszej
ewentualnej przyszlosci, zeby pozniej nie bylo tragedii i rozczarownia, a od
milosci do nienawisci jest niedaleka droga. Jak juz napisalam ja znam swojego
obecnego meza juz chyba 7 lat wiec sporo alhamdullilah. Na szczescie
alhamdulilah nie ma u nas problemu wiary. Jest oczywistym, ze nasze dzieci bede
wychowywane w Ilamie, a wiem , ze moze to byc jednym z glownych problemow w
malzenstwie mieszanym. Sama osobiscie znam takie, jak rowniez bardzo
szczesliwe. Nie ma na to reguly.
Z tego co napisalas wynika (moge sie mylic), ze to jemu bardziej zalezy na
malzenstwie i dzieciach niz Tobie. Musisz byc pewna swojej decyzji. Pierwsze
zauroczenie wkoncu przeminie a pozniej co pozostanie...?? Jezeli nie jestes
calkowicie pewna nie decyduj sie na slub. Takie jest moje zdanie.
Insha Allah sie wszystko ulozy
Ma salama

[larabee]

Dziękuję Ci Hayet i najserdeczniej pozdrawiam.
Ma salama.

[ijaw]

Jestem ijaw, prowadzę forum
Dyskryminacja Rasowa
może zechciałybyście opowiedzieć o swoich doświadczeniach, o związkach z
mężczyznami innych kultur i jak one są postrzegane przez Polaków? A także o
innych sprawach? Zapraszam. Mój post jest także w dz.polecane.

pozdrawiam
ijaw

forum Przyjaciół ludzi

[kuragan]

nie jestem dziewczyna Araba, ale Kabyla (Berbera) z Algierii. Religia w naszym
zwiazku nie ma wielkiego znaczenia...

Monachijko, jesli jeszcze czytasz i masz ochote sie odezwac to napisz do nie na
priva gazetowego. Bedzie mi milo. Tez mieszamy w Niemczech, jestesmy w podobnym
wieku, choc poza tym sytuacja jest zuplenie inna. W sobote jade po raz pierwszy
do Algierii... Bardziej jestem ciekawa niz sie boje. On juz w Polsce byl i
wszystko bylo w porzadku...

pozdrawiam was wszystkie serdecznie

[hayet]

Czesc Kuraga,
moj maz tez jest berberem z Algieru. Ja jeszcze nie bylam w Algierii, insha
Allah pojedziemy tam w Ramadan :)). Zycze Ci udanego pobytu i jakbym mogla
prosic to napisz po powrocie jak tam jest. bylabym bardzo bardzo wdzieczna.
Pozdrawiam

[kuragan]

napisalam na priv i wrazenia oczywiscie opisze!

Widze ze sa szczesliwe malzenstwa!!!!

[martausa]

Moj chlopak jest mlodszy ode mnie. wlsanie sobie kiedys pzrypomnialam moja
babcia mi mowila zycze ci Kochana wnuczka bys ulozyla sobie slodko zycie!!
Abys znalzla sobie meza co nie pali i nie pije!! a moj chlopak nie pije i nie
pali!! wiec babcia powinna byc zadowolona hehe.

[maiysa]

Cześć dziewczyny, własnie wróciłam z Tunezji.Nie było jakis strasznych wpadek,
ogólnie było bardzo miło.Musze przyznać że nie odczułam jakiś specjalnych
róznic kulturowych z wyjatkiem ślubnego folkloru. Gdyby nie ten upał i problemy
z woda pitną(kranówą) mogłabym tam zostac o wiele dłuzej.

[gajasirocco]

Witamy znów na forum! Opisz trochę gdzie byłaś, co porabiałaś, co zwiedziłaś!

[maiysa]

gajasirocco napisała:

> Witamy znów na forum! Opisz trochę gdzie byłaś, co porabiałaś, co zwiedziłaś!

Stacjonowałam w centralnej Tunezji, w Mahdii. Niestety z powodu nieznosnych
upałow tym razem zamiast na połodnie wybralismy sie na wycieczke na pólnoc.
Chociaz Tunis w srodku lata to równie dobry pomysł jak południe-starszliwy upał-
pomimo takiej samej temperatury na termometrze jest wprost nieznosnie goraco.
Najprzyjemniejszym miejscem o tej porze roku byla Tabarka. Miasateczko niezbyt
duze i niezbyt okazale, ale za to jakie widoki. Morze i gory-jednoczaenie-
porosniete drzewami, ogolnie duzo zieleni(mozna pomyslec ze jest sie na
południu Europy a nie w Afryce).
Jeżeli chodzi o rodzine "mojego tunezyjczyka" to byla bardzo serdeczna,
przypominajaca zwyczajna polska rodzine. Ubierałam sie jak chciałam i nikt nie
zwracał mi uwagi (zreszta jak zobaczylam tamtejsze kuzynki to zupelnie
przesztalam sie przjmowac strojem -na co dzien nosily sie krótko i
wydekoltowanie, jednak w granicach dobrego smaku).
Jezli o chodzi o nakrycia głowy to w najblizszej rodzine nosi je prawie 100
letnia babcia i kilka starych ciotek w tym jedna w srednim wieku.
Pamietam że wczesniej w postach była poruszana kwestia stosunku do zydów.Mialam
okazje przekonac sie o tym poniewaz jedna sasiadka byla jeszcze pare lat temu
wyznania zydowskiego, obecnie jest juz muzelmanka. Dlatego interesowala mnie
kwestia jak byla traktowana zanim zmienila wiare. Wszyscy których o to pytałam
uwazli ze nic sie nie zmienilo-jak jeszcze byla zydówka byla zapraszna na rózne
imprezy rodzine i tradycyjne wymieniali sie jedzeniem (swoja droga nie wiem jak
oni godzili obydwie religie na gruncie jedzenia).
Co dziwne owa zydówka jest dzisiaj bardzo tradycyjan muzelmanką, jako jedna z
nielicznych sasiadek w srednim wieku nosi nakrycie glowy starannie upiete tak
aby nie bylo widac szyi- wiekszosc zarzuca zwykle chuste na czubek glowy.
Po obejrzeniu tamtejszego filmu "lato w la Goulete" stwierdzilam ze jest w tym
cos prawdziwego. Akcja dzieje sie w latach 60-70 i przedstawia zycie 3 rodzin
mieszkajacych obok siebie z ktorych jedna jest muzelamnska jedna chrzescijanska
a jedna zydowska. Na ogól wszyscy modlili sie wspolnie w którejś ze swiątyń
(meczecie , kosciele czy synagodze)kazdy na swój sposób.
Jest to moze wizja nieco idylliczna ale w wielu wypadkach prawdziwa jak się
okazało.
Dla mnie bylo to imponujace ze przy dzisiejszych animozjach pomiedzy religiami
potrafia oni dosyc zgodnie egzystowac. Oby trwalo to jak najdłuzej.

[gajasirocco]

często zauważam to podczas moich podróży, że zwykli ludzie bez kłopotu
porozumiewają się na płaszczyźnie różnych religii, wyznań, kultur, nie potrafią
tego zrobić jednak politycy, przywódcy państw, kościołow i to tutaj najczęściej
zaczynają się wszystkie animozje.
Dobrym przykładem na współistnienie róznych religii jest np. Syria, gdzie żyją
obok siebie ludzie różnych wyznań, muzułmanie, żydzi, chrześcijanie- i to
najróżniejszych obrządków -katolicy, prawoslawni, ormiańscy uchodźcy z
Turcji... I potrafią obok siebie mieszkać, pracować, chodzić do tych samych
szkół...Oby politycy potrafili takie rozwiązanie znaleźć w Jerozolimie, bo
to "miasto pokoju" czeka na swoją szansę!

[martausa]

Och...a ja chyba zakanczam swoj roczny zwiazke z arabem z marokko...
problem tkwi w tym ze on jest mlodszy ode mnie2 lata...i to mnie meczy nasza
przyszlosc ja sie szybciej zestarzeje a on dalej bedzie przystojnym
chlopkiem....
wole zakonczyc wczesnij to niz pozniej..jak sie zadurze dokonca...racja?

[maiysa]

Mam pytanko - Ty tak na serio w tym ostatnim poście, czy tylko sobie żarty
robisz?

[riliana]

ja mam może mniejsze doświadczenie, bo właściwie tylko tygodniowe, ale też
chciałabym się podzielić :) poznałam chłopaka z Tunezji, był przystojny i
uroczy, choc jego bardzo mała znajomość angielskiego mocno ograniczała naszą
możliwość dogadania się;p facet był o mnie niesamowicie zazdrosny, wciąż
zabiegał o moją uwagę i gdy nie poświęcałam mu jej zbyt dużo to się obrażał
(ale na krótko) - to były cechy dość irytujące, ale poza tym był uroczy: był
animatorem, w ciągu dnia zgrywał macho, ale gdy byliśmy sami był zupełnie inny:
czuły, ciepły, serdeczny - i takie wspomnienie o nim chcę zachować
poza tym bardzo mnie szanował, mówił, że ma siostrę i dlatego szanuje kobiety,
bo chciałby, zeby każdy tak traktował jego siostrę
życzę wszystkim dziewczynom, żeby miały takie wrażenia jak ja :)

[walida]

Nawet nie wiesz jak Ci zazdroszczę tego co przeżyłaś. Ja parę dni temu wróciłam
z tygodniowych wakacji w Tunezji. Jestem pod wrażeniem tego kraju, ludzi!!
Zmieniłam zdanie o wyznawcach islamu. Nigdy nie byłam rasistką, ale wszyscy
wiedzą jak nas media nastawiają do „tych” ludzi. Zakochałam się w ich sposobie
życia itp. I w nich. A dokładnie w jednym!! Tak jak u Ciebie – był animatorem!!
Super facet, przystojny (oczywiście) zupełnie inny niż nasi blondyni! Podobnie
jak u Ciebie angielski i moja słaba jego znajomość ograniczała nasze poznanie.
Zrobiliśmy sobie kilka zdjęć, w ciągu dnia przebywaliśmy (w ramach możliwości)
blisko siebie. W dzień wyjazdu ściskaliśmy się na pożegnanie mnóstwo razy. Ani
ja, ani on nie mogliśmy się od siebie oderwać. A teraz pozostało mi tylko
wspominanie tego co było i myślenie o tym czego nie było a mogło być jakbym
była dłużej. Jedyna iskierka nadziei to to, że zamierzam wysłać do niego list i
przesłać zdjęcia (zawsze to jakiś pretekst aby utrzymać kontakt). No i życie do
kolejnego wyjazdu. Już uczę się intensywnie angielskiego! Chcę bez przeszkód
językowych poznawać ich kulturę i ich samych bo naprawdę pod każdym względem są
interesujący. Pozdrawiam wszystkie dziewczyny, które mają u swojego boku araba
(wiedzcie, że bardzo Wam zazdroszczę) i które marzą o arabach. Warto marzyć, bo
czasami marzenia się spełniają.
Pozdrawiam

[stanrick]

Riliano i Walido może to ten sam...

[beduinka]

mi to samo przyszło na myśl, ale powstrzymałam się od napisania tego :)))

[walida]

Cześć!! Mam nadzieję, że nie!! Ale moja "przygoda" wydarzyła się w Skanes
Monastir!! Riliana napisz gdzie Ty spotkałaś "Tego" swojego Araba?? ;)
Pozdrawiam!

[stanrick]

Proponuje abyscie raczej wymienily sie jego zdjeciami:))W koncu chyba nie byl
przywiazany łancuchem do jednego miejsca,a i kraj nie az taki wielki,podrozowac
tez przeca mogl:))

[walida]

Co racja to racja!! Niezły pomysł - jestem ZA!!
pozdrawiam
PS. Mój nick jest od Jego imienia ;-)

[stanrick]

Walido nawet jesli to ten sam to nie masz sie co specjalnie tym zamartwiac.W
koncu maly haremik w tym rejonie swiata to chyba nic nadzwyczajnego,a i zawsze
to moze byc nowe,ciekawe doswiadczenie:-)

[walida]

Niby tak, ale .... :-))
Pozdrawiam

Martausa

[hela1]

Przeczytaj dziewczyno, co Ci pisalysmy wszystkie i wyciagnij wnioski.

[martausa]

dzikei za wszystkie info...w sumie chyba jestem na skraju naszego
zwiazku...niestety...