Samobój

[rzulw]

Czy jest odwagą, czy tchórzostwem?
Czy wbrew instynktowi samozachowawczemu, odebranie sobie życia jest odwagą?
A może jest zwykłą ucieczką?

[kendo]

sa rozne przyczyny,ktore sklaniaja do tego kroku.
Znam dwa bliskie wypadki,gdzie rowniez mozna by bylo dzielic to na
odwage
i trzorzostwo a moze bezsilnosc w trzezwym spojrzeniu na problem,lub bezsilnosc
spoleczenstwa w pomocy?????
temat bardzo ciezki,bo zalezy od podloza przyczyny popelnienia
samobojstwa,stanu psychicznego osoby.

[aniouek1]

Kendo, chyba także od przygotowania do życia i takiej zwyczajnej dojrzałości
psychospołecznej, która nie zawsze proporcjonalna do wieku czy fizycznego
wzrostu.
Myślę, ze nie bez znaczenia jest także wyznawany światopogląd co nie znaczy, że
ludzie wierzący w Boga nie popełniaja samobójstw

[kendo]

aniouek1 napisała:

> Kendo, chyba także od przygotowania do życia i takiej zwyczajnej dojrzałości
> psychospołecznej, która nie zawsze proporcjonalna do wieku czy fizycznego
> wzrostu.
****Anioueczku,ten przypadek co bazowalam swoja opinie-wypowiedz,byla to
kobieta bardzo intelektualna ,jak jej cala rodzina,pozostawila corke, i matke w
wieku 90-dziesieciu lat.

> Myślę, ze nie bez znaczenia jest także wyznawany światopogląd co nie znaczy,
że
>
> ludzie wierzący w Boga nie popełniaja samobójstw
**** samobojstwa sa dokonywane we wszystkich grupach
spolecznych ,wsrod:katolikow,ateistow,protestantow,itp,nie orientuje sie
tylko,jak sie ma to do muzulmanow i tym podobnych wyznan,niemam wsrod nich
zadnych znajomych.

[kasikk]

wydaje mi się, że to taki "okrzyk" beznadziei i okropnej samotności,
niezrozumienia...
żal mi takich ludzi, bo ich nieszczęście musi być na prawdę ogromne

[aniouek1]

kasikk napisała:

> wydaje mi się, że to taki "okrzyk" beznadziei i okropnej samotności,
> niezrozumienia...
ograniczonego pola widzenia dla c.d. życia w którym przecież nigdy nie ma tak,
by nie było przynajmniej dwóch wyjść nawet z najtrudniejszej sytuacji

> żal mi takich ludzi, bo ich nieszczęście musi być na prawdę ogromne
według Nich samych z pewnością coś czego doświadczają jest ogromnie ciężkie,
co wcale nie musi znaczyć, że obiektywnie rzecz biorąc nie da się przeżyć

[kasikk]

obiektywnie rzecz biorąc anioueczku masz rację, ale jeśli się JEST w TAKIEJ
sytuacji nie da się na świat patrzeć obiektywnie. Kendo pisała o indeksie i ma
rację, bo obiektywnie to żaden pretekst, ale każdy z nas jest inny i każdy ma
inną wrażliwość, i to co dla jednych nic nie znaczy, dla innych nabiera
wielkiego znaczenia - wszystko zależy od okolicznosci. dlatego wydaje mi się,
że na pytania, jakie postawił tu rzulwik nie ma odpowiedzi. po prostu każde z
takich wydarzeń należałoby poznać, dowiedzieć się o nim wszystkiego, a to nie
jest możliwe, bo nie wniknie się w czyjąś psychikę. nie czuje się powołana,
żeby oceniać taki czyn i chyba nikt nie ma do tego prawa, mozna tylko strać się
pomóc, komu można pomóc...
przykro tylko, że czasem się to nie udaje...

[mrouh]

kasikk napisała
> > żal mi takich ludzi, bo ich nieszczęście musi być na prawdę ogromne
aniouek1 napisała:
> według Nich samych z pewnością coś czego doświadczają jest ogromnie ciężkie,
> co wcale nie musi znaczyć, że obiektywnie rzecz biorąc nie da się przeżyć
Prawda to, Aniouku, ale... (nie żebym Cię posądzała o bagatelizowanie problemów,
jestem od tego jak najdalsza!)
To właśnie jak wynika z moich obserwacji jest powodem, dla którego ludzie
wstydzą się zwracać o pomoc... Bo przecież obiektywnie rzecz biorąc, to nie jest
aż takie straszne. Da się przeżyć. Można sobie poradzić. Nie ma na co narzekać.
Może nawet nie ma o czym mówić. To w końcu żaden problem. I tak po kolei... Ktoś
uzna że nie powinien tym swoim problemem zawracać głowy innym. Zostaje sam i nie
może go przeskoczyć. Zamyka się krąg, a człowiek czuje się bezsilny i jeszcze mu
wstyd, że sobie nie może poradzić z czymś, co obiektywnie nie jest takie straszne

Mrouh, ależ oczywiście - masz rację

[aniouek1]

Inna rzecz, że ja wcale nie bagatelizuje tych problemów jednak moje życie
i jakiś tam udział w życiu innych ludzi sprawia, że właśnie mówię "obiektywnie
rzecz biorąc" wiedząc, że zawsze można próbować znależć inne rozwiązanie
i nawet trzeba szukać choćby to znaczyło wręcz bezustanne poszukiwanie.
Zwłaszcza poszukiwanie człowieka, który potrafi słuchać i który słyszy sercem
nie tylko uszami, a jednoczesnie jest w jakiś sposób obok emocji i potrafi
życzliwie słuchać.. potrafi słowa z głowy przez serce do ust wpuszczać zanim
wyfruną na świat..

Aniouku, ależ oczywiście - masz rację:-)

[mrouh]

Aniouku, też masz rację. Dobrze, jak jest taka osoba, która z boku potrafi
spojrzeć. Dla której ten "problem nie jest do przeskoczenia.
Pisałam to z myślą o depresji. Człowiek czuje sie absolutnie bezsilny i ...
bardzo daleki od obiektywizmu, niestety. Tak naprawdę mógłby wiele, ale tego nie
czuje. Mógłby sobie poradzić sam, ale... nie potrafi. Mógłby sobie poradzić z
pomocą innych, ale często nawet to jest zadaniem ponad jego możliwości... Myślę,
że większość ludzi którzy rozstają się z życiem dobrowolnie po prostu przeżywa
załamanie i nie widzi świata takim jakim jest naprawdę. Samobójstwo to ani
tchórzostwo ani odwaga, to zagubienie... to niemożność zobaczenia wyjścia-
choćby jednego z dwóch. Jest to oczywiście tragedia dla najbliższych, i pojawia
się pytanie "jak mógł zrobić coś takiego?" matce, dzieciom, żonie, męzowi ...
innym bliskim... jestem pewna, że gdyby ci, którzy chcą skończyć życie w
wybranym przez siebie momencie mogli myśleć jak większość, normalnie, to
przynajmniej bliscy byliby argumentem, żeby żyć dalej... Próba samobójcza, to
sytuacja ekstremalna, podejmowana zazwyczaj w stanie zmienionej świadomości. To
moment w którym reguły rzeczywistości nie obowiązują dla tego, kto próbuje.
Świat wtedy wygląda zupełnie inaczej.
To oczywiście moje zdanie, moje obserwacje.

[aniouek1]

Mrouh, to nie tylko Twoje zdanie.
Między innymi z tego właśnie powodu także KK zmienił swój wcześniej dość
bezwzględny stosunek do samobójców.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10607&w=6280715&a=6283313
Jednak myślę, że tocząca się w szufladzie na ten temat dyskusja może także
uwzględniać takie właśnie bardzo indywidualne, bardzo osobiste odczucia
i zależne wyłącznie od własnej wiedzy, własnych doświadczeń osądy zjawiska
zwanego samobójstwem, niestety dość częstego w otaczającym nas świecie.
Nie muszą oczywiście te osądy być "jedynymi słusznymi", pisane na ten temat
poglądy to jedynie i tak głównie subiektywna ocena zjawiska nie zaś osób,
które z sobie wiadomych powodów w ten sposób pożegnały swoje życie i nas,
żyjących obok siebie ludzi.
Przynajmniej jeżeli o moje wypowiedzi chodzi, to właśnie tylko tym są i niczym,
absolutnie niczym więcej.

samobójstwo zdaniem Semmi z 14-09-2003 11:30

[aniouek1]

samobójstwo
Autor: [e-mail]
Data: 14-09-2003 11:30 + dodaj do ulubionych wątków
--------------------------------------------------------------------------------
To nie tchórzostwo tylko bezsilność i duża odwaga.

______________________
Wybacz Semmi przeniesienie Twojego wpisu, ale.. ta dyskusja zmieści się
w jednym wątku

[mala20033]

..chyba czlowiek staje przed takim murem ze go juz nie moze przeskoczyc..nie ma
sil juz na nic tylko na ten jeden czyn.Bliskie mu osoby moga zadac sobie
pytanie:"Czy moglem mu pomoc i udaremnic ten krok".

[aniouek1]

mala20033 napisała:

> ..chyba czlowiek staje przed takim murem ze go juz nie moze przeskoczyc..
> nie ma sil juz na nic tylko na ten jeden czyn.
nie wiem dlaczego ja jednak myśle, że "może przeskoczyć", tyle, że może sam nie
widzieć takiej możliwości i - wiem, że to może zabrzmieć niesympatycznie - może
nie mieć ochoty na "skakanie", a łatwiejszym wyjściem niż "skakanie" wydaje mu
się.. (niestety, takie właśnie słowo ciśnie mi sie tutaj) uciec w jakiś niebyt
w poszukiwaniu i nadziei na "święty spokój".

> Bliskie mu osoby moga zadac sobie pytanie:"Czy moglem mu pomoc i udaremnic
> ten krok".
nie tylko "bliskie" z pewnością zawsze jednak w takich sytuacjach stawiają
sobie podobne pytania, gdy życie odbiera sobie człowiek choćby tylko znany
ze spotkań w windzie czy na przystanku autobusowym.

Gdybyż samobójca choć przez moment pomyślał co poczują Jego bliscy,rodzina
czy przyjaciele, lub choćby tylko znajomi..

[semmi]

A może to bliscy zgotowali ci taki los, nie zawsze ma ci kto podac tą ręke,
może nie zawsze umiesz otworzyć się przed kimś.Jestem po takim przypadku juz 10
lat i teraz inaczej radze sobie z emocjami.Dzięki za zainteresowanie moim
skromnym zdaniem.
Pozdrawiam

[kendo]

Ludzie ,ktorzy tego czynu dokonuja sa w strasznym dolku psychicznym.
Mimo,ze dostana specjalistyczna opieke-psycholog i psykofarmaka-medycyne,
to powinni byc otoczeni samymi przyjaciolmi.
Bilskie im osoby powinny okazac im,
jak najwiecej czulosci i wyrozumienia,cierpliwosci,
ze bledne kolo w koncu sie otworzy i zamieni sie na prosta.

Znalam kobiete po szedziesiatce,ktora popelnila samobojstwo,
mimo pomocy najblizszych,(ale nie jej meza)"uciekla" sama przed soba,
nie miala juz sily z wszystkimi dylematami walczyc.
Do konca myslala trzezwo,ale w jej psychice cos sie zalamal i mysle,ze tacy
ludzie tak tego nie okreslaja;odwaga,tchorzostwo
,to cos co samo szuka drogi ????? ale dokad ???? chyba sa nieswiadomi,ze cos
takiego robia.
Ja to tak wszystko sobie tlumaczylam po Jej tragicznej smierci.

Usch,jaki smutny temat przy niedzieli,,,,,

[aniouek1]

Kendo, czymś innym z pewnością - przynajmniej ja tak myślę - jest to co myślą
i czują samobójcy, a czymś innym nasza rozmowa i próba ocenienia tego typu
decyzji jednak w bardzo konkretnej postaci zewnętrzynych dla dokonywanych
wyborów: życie, czy śmierć.

Ja niestety też doświadczyłam w swoim życiu takich nagłych rozstań z życiem
kilku znanych mi osób.
Jedna próbowała bezskutecznie, na szczęście bezskutecznie i sądzę że dzisiaj
także cieszy się, że wówczas się "nie udało".

Pewnego dnia, młody mężczyzna, mąż, ojciec napisał list, w którym powiedział,
że decyduje się na "skok", bo jako niezyjący łatwiej zapewni stabilny byt
swojej rodzinie niż jako żyjący.
Stracił pracę, nie mógł znaleźć innej.

Skoczył.. z komina "swojego" zakładu pracy.

Rodzina otrzymała rentę tzw. rodzinną, ale nie ma już męża, nie ma ojca za to
jest żal, z pewnością ból i na całe życie dla Nich wszystkich w pamięci
straszny znak, którego żaden czas zmazać nie potrafi.

Czy naprawdę jedynym wyjściem było głową w dół?

Gdy pomyślę absolutnie w tej chwili hipotetycznie o rozmowie, której
z pewnością wówczas gdzieś zabrakło.. gdyby tylko zapytał żony, dzieci,
o sądzą o takim wyjściu.. nie wiem dlaczego, jestem prawie przekonana,
że chyba by jednak nie skoczył..

Niestety.. nie zapytał.

Kendo, niedziela jest chyba całkiem dobrym dniem także na takie tematy..

Rzulwiku, Ty pytasz.. znając odpowiedż

[aniouek1]

rzulw napisał:

> Czy jest odwagą, czy tchórzostwem?
Trudno jednoznacznie ocenić, a wszelkie generalizowanie ma zbyt dużą granicę
błedu nie tylko w tej sprawie,by ocena mogła być traktowana jako jedyna słuszna.
Czymś innym będzie samobójstwo człowieka unieruchomionego, absolutnie
samotnego, dla którego życie już wyłącznie egzystencją zdanego na łaskę -
jeszcze gorzej - niełaskę - zewnętrznego świata, w cierpieniu fizycznym
i psychicznym wrecz nie do zniesienia, a na dodatek jeszcze jego światopogląd
z perspektywą na karę za grzech odrzucenia daru życia w najgłębszym jego
przekonaniu niezbywalnego, a czymś innym ucieczka przed konsekwencjami
nieodpowiedzialnego wcześniejszego życia, czy obawą przed przewidywaną
przegrana na przykład w staraniach o indeks niedoszłego z samobójstwa studenta.

> Czy wbrew instynktowi samozachowawczemu, odebranie sobie życia jest odwagą?
Ja sądze, że znacznie większej odwagi wymaga życie, codzienne, zwykłe życie.

> A może jest zwykłą ucieczką?
Tak właśnie skłonna jestem sądzić.
Ucieczką przed bólem, cierpieniem, przed kłopotami, bądź odpowiedzialnością,
przed wszystkim czym jest życie w swoim czasie i w sobie danym miejscu.
Jest więc głównie ucieczką przed różnymi w charakterze trudami, ale także przed
wszystkim co można zobaczyć w nim pięknego i dobrego, przed bogactwem szans gdy
umie się je postrzegać.

Na wszystkich forach, na ten temat pojawilo się.... mnóstwo wątków.
Dotyczą różnych samobójstw jak i różnych ich przyczyn tylko jakby podobnych
efektów.
Piszę "jakby", bo one jednak nie są identyczne i nie zawsze z zamierzenia
koniec jest końcem.
Pojawia się pojęcie samobójstwa ekonomicznego, gospodarczego, pojawia się
także pojęcie samobójstwa w wymiarze społecznej alienacji.
Wiele dyskusji toczyło się i nadal toczy wokół samobójstwa w wymiarze
samodzielnego zakończenia życia w sensie fizycznej egzystencji człowieka,
czy jednak dzięki tym dyskusjom ludzie stają się lepsi, mądrzejsi?

[kendo]

to bym napisala,ze najwiecej samobojstw popelniaja ludzie
znajdujacy sie w depresji i biorace medycyne psykofamaka.,
ktora ma skutki uboczne wywolujace mysli samobojcze.

pozniej ludzie, doswiadczeni przez ciezkie losy zyciowe,
niewidzacy zadnej drogi wyjscia z sytuacji

ten co probowal raz ,bedzie robil do skutku,za mu sie uda......

usz! brrrrr! smutny temata,jak dla mnie,
wiecej sie w nim nie udzielam,,,,))))

[anula73]

dla mnie samobojstwo jest odwaga. gdyby tak nie bylo, pewnie bym to zrobila.
Ale balam sie, glownie o bliskich, jak zareaguja. Czy beda sobie wyrzucac, ze
mi nie umieli pomoc?
Bardzo chcialam umrzec, ale nie bylam w stanie sama tego zrobic. Poza jedna
proba.
I tu nie do konca zgodze sie z Kendo, ze jak sie raz sprobuje, to bedzie sie
powtarzac. U mnie to zadzialalo chyba odwrotnie. Stwierdzilam ze jestem slaba,
nie potrafie nawet tego zrobic skutecznie i tym bardziej balam sie znow
probowac.

[kendo]

,,Anulko,,,
ja nie prubowalam,nigdy tego zrobic,
choc mysli rozne do glowy czasami przychodza ludziom,,,,

Napisalam to z moich obserwacj,te dwa przypadki,ktore moglam sledzic bardzo
blisko,i swierdzilam ,ze sie ludzika nie upiluje,jak chce z soba skonczyc.
Moze te osoby nalezaly do TYCH ODWAZNYCH ????

Ciesze sie jednak,ze Ty nie Jestes TA ODWAZNA,dzieki temu,mozemy sobie tutaj
postukac nawzajem....

Zycze Pieknych Mysli,,,pieknego dnia,,,,PA;..

[anula73]

wiesz.. dla mnie mysl o smierci jest tak powszednia ze jak ktos mi mowi, ze
nigdy o tym nie myslal, to jestem zaskoczona. Ciekawe, czy to ja jestem dziwna,
czy ci ludzie nie przyznaja sie do tego, moze nawet przed soba..
oczywiscie daleka jestem od twierdzenia, ze kazdy probowal. To robia nieliczni.
Ale nigdy nie zamarzyc o smierci? Dla mnie to kosmos.

Milo Cie znow widziec
Pozdrawiam cieplo

[mala20033]

..probowalam raz gdy dowiedzialam sie co ukochana osoba zrobila..czasem mysle
gdy jestem w zupelnym dolku o tym..ale no wlasnie to ale..i tak mija dzien za
dniem..

[kendo]

,,Anulo,,, Basiu,,,,
wiecie,ale mi sie wydaje,
1).ze najpierw rodzi sie mysl o odebraniu sobie zycia,
2).pozniej sie o tym mowi z nablizsza osoba-przyjaciel,kolezanka,
3).pozniej sie szuka miejsca,sposobu,
4).a pozniej staje sie ODWAZNYM-skutecznie,lub sie wacha....

brrrr,,,,to straszne,,,,o! mialam sie juz na ten temat niewypowiadac....

[anula73]

Masz racje, to najczesciej tak przebiega...
Doszlam do 4 etapu, wtedy bylam odwazna, ale nieskuteczna... stracilam
przytomnosc. wiele osob dopiero na tym etapie sie wycofuje. nie jest w stanie
tego zrobic.
czesto slysze, ze jak ktos mowi o samobojstwie, to tak naprawde nie chce go
popelnic, a tylko zwrocic na siebie uwage, ze gdyby chcial sie zabic, nie
mowilby nikomu, by nikt go nie powstrzymywal.
Ale az 8 na 10 osob sygnalizuje swoje zamiary! Niekoniecznie wprost.
Ile osob moznaby uratowac, gdyby uwazniej sluchac drugiego czlowieka, pomyslec,
co on chce przekazac...

[kendo]

anula73 napisała:

> Masz racje, to najczesciej tak przebiega...
> Doszlam do 4 etapu, wtedy bylam odwazna, ale nieskuteczna... stracilam
> przytomnosc. wiele osob dopiero na tym etapie sie wycofuje. nie jest w stanie
> tego zrobic.
> czesto slysze, ze jak ktos mowi o samobojstwie, to tak naprawde nie chce go
> popelnic, a tylko zwrocic na siebie uwage, ze gdyby chcial sie zabic, nie
> mowilby nikomu, by nikt go nie powstrzymywal.
> Ale az 8 na 10 osob sygnalizuje swoje zamiary! Niekoniecznie wprost.
> Ile osob moznaby uratowac, gdyby uwazniej sluchac drugiego czlowieka,
pomyslec,
>
> co on chce przekazac...

** Nieznam statystyki zamobojstw.
** Wydaje mi sie jednak Anulo,ze wlasnie rozmowa z
bliskimi i przyjaciolmi,(puk.2)jest desperackie szukanie-wolanie o pomoc.
W srodku naszej duszy chcemy zyc,ale nie umiemy znalesc "furtki"
na lepsza droge.

głos Semmi z 18-09-2003 09:31

[aniouek1]

Autor: [e-mail]
Data: 18-09-2003 09:31 + dodaj do ulubionych wątków
--------------------------------------------------------------------------------
W moim przypadku gdyby nie natychmiastowa pomoc już by mnie nie było,
wylądowałam w szpitalu.Jeśli ktoś ma naprawde dość i nie widzi życia dla
siebie nie mówi o tym tylko zrobi i nikt nawet nie przypuszcza.

pytanie Anielki_M do Semmi z 18-09-2003 09:42

[aniouek1]

Autor: [e-mail]
Data: 18-09-2003 09:42 + odpowiedz na list
--------------------------------------------------------------------------------
Czy teraz cieszysz się, ze jesteś z nami.......?

[semmi]

aniouek1 napisała:

> Autor: [e-mail]
> Data: 18-09-2003 09:42 + odpowiedz na list
> ------------------------------------------------------------------------------
-
> -
> Czy teraz cieszysz się, ze jesteś z nami.......?
Oczywiscie

[anula73]

aniouek1 napisała:

> Autor: [e-mail]
> Data: 18-09-2003 09:31 + dodaj do ulubionych wątków
> -----------------------------------------------------------------------------
--
> -
> W moim przypadku gdyby nie natychmiastowa pomoc już by mnie nie było,
> wylądowałam w szpitalu.Jeśli ktoś ma naprawde dość i nie widzi życia dla
> siebie nie mówi o tym tylko zrobi i nikt nawet nie przypuszcza.

No wlasnie nie zgodze sie z tym. Sa osoby, ktore tego nie sygnalizuja, ale
skoro 8 na 10 samobojcow sygnalizowalo swoje zamiary, to jednak cos w tym
jest... To nie musi byc mowienie wprost. Moze byc np. zakanczanie roznych
spraw, pisanie testamentu, zegnanie sie z bliskimi. Oczywiscie nie mowi sie
wtedy ze sie z nimi zegna, ale po fakcie te osoby zdaja sobie z tego sprawe...
tyle ze jest za pozno... Dlatego uwazam, ze trzeba uwazniej sluchac tego, co
ludzie nam mowia.
Poza tym mysle, ze jesli ktos zamierza sie zabic, zaczyna sie inaczej
zachowywac i mozna cos zauwazyc, nawet jesli osoba nie wspomina o tym ani
slowem.

hmm..

[aniouek1]

Całe życie uczymy się jak żyć, a co bardziej zdumiewające, całe życie uczymy
się jak umrzeć. Życie jest wędrówką ku śmierci - Seneka

Nie rodzimy się dla samych siebie - Horacy

Nie od ciebie pochodzi, nie przez ciebie ma odejść - Tacyt

Kto nie żyje dla nikogo, nie żyje też dla siebie - Seneka

Strach przed śmiercią gorszy od śmierci. - Seneka

Żyj pamiętając o śmierci - Pesjusz

[kajtek43]

Jeśli śmierć zagląda w oczy naprawdę (ciężka choroba), to bardzo, bardzo żal
jest życia. Obyście nie byli nigdy w takiej sytuacji! Człowiek ZDROWY nawet nie
wie, ile cierpiący i chory nieuleczalnie oddałby za to, żeby być na jego
miejscu. Pomyślcie o tym))))

Kajtuś grutuluję Ci odwagi ŻYCIA

[aniouek1]

Wiem o czym mówisz i wiem, ze doskonale sama wiesz o czym mówisz.
Dziękuję Ci za ten Twój głos.
Jesteś wspaniałym, silnym, odważnym człowiekiem.
Cieszę się, że Szufludkiem też jesteś

i o TYM różnie można, choć czy znów tak różnie?

[aniouek1]

nie wiem jak wy...

...ale ja chciałabym umrzec...niestety ja sama nie mam odwagi..

~no comments, 2003-10-04 16:02

********************************************************************************
i całe szczęście

~kac.2, 2003-10-04 16:55
********************************************************************************
<przytul>...każdy kiedyś chce umrzeć...z czasem ta chęć wydaje się wręcz
naturalna...nie poddawaj się...żyj dla innych...moze to nada jakiś sens złym
dniom..i wiesz co.. jesteś odważna na maxa skoro zyjesz do tej pory..bo w tej
chorej rzeczywistości czasem nie wystarcza sił..
żyj dalej!!! dostrzegaj i doceniaj momenty szczęścia..te najmniejsze nawet..
życzę ci tego ja-mała poplątana istotka, zbyt dorosła na głupoty, które
robię... za mała na wielkie boskie i diabelskie sprawy świata..
głaskając małego...ślepego jeszcze kotecka...słuchają c jazgotu wróbli(ile one
mają do powiedzenia!!!)wie m, że dla tej chwili warto było nie poddawać się...

~annn, 2003-10-04 16:59
********************************************************************************
fajnie piszesz......i madrze..........

Basienkaa0, 2003-10-05 11:45
********************************************************************************
Nie wiem jak Ci pomoc, moze po prostu zbierz jakas grupe osob myslacych
podobnie i zrobcie to wspolnie. Np daj jakies ogloszenie w internecie umowcie
sie gdzies, spotkajcie, moze razem wam latwiej pujdzie. Choc ja osobiscie
odradzam proby samobojcze bo zawsze moze byc lepiej, a po smierci nie wiadomo
co Cie czeka.

~Mozg, 2003-10-04 17:16
********************************************************************************
Pamiętaj !
człowiek jest potrzebny drugiemu człowiekowi!
Zawsze jesteś komuś potrzebna, może czujesz się niepotrzebna teraz, ale komuś
będziesz potrzebna w przyszłości,rozejrzyj się dookoła może komuś dzieje się
krzywda - pomóż mu bo może on być w gorszej sytuacji.
Nigdy nie ryzygnuj z Życia ono jest najważniejsze!
Pozdrawiam

~Ravik, 2003-10-04 18:04
********************************************************************************
Bedzie dobrze...
Korzystaj z zycia poki mozesz

~glinka, 2003-10-04 19:06
********************************************************************************
Każdy kiedyś umrze, narazie jednak ciesz się życiem! Na wszystko przyjdzie
kolej. Pamiętaj, NIGDY się nie poddawaj !

~cymbał, 2003-10-04 19:28
********************************************************************************
Nie bój nic... umrzesz na bank I kiedy śmierć zapuka do Twych drzwi, na nic
będzie odwaga, której jak mówisz nie masz. Przy tej pani z kosą wysiada
największy bohater. Możesz ją przyzywać i pragnąć jej, ale gdy spotykasz się z
nią oko w oko, okazuje się być ostatnią rzeczą której kiedykolwiek byś
chciała....

~karma_police, 2003-10-04 19:32
********************************************************************************
poprostu nie rob nic, a z czasem znajda sie kolejne , inne za i przeciw i sie
rozstrzygnie samo.

~wilczyca, 2003-10-05 04:46
********************************************************************************
Dlaczego ? Wyrzuć to z siebie . Zawsze jest jakieś wyjście .

~Marta, 2003-10-05 09:49
********************************************************************************
e tam zycie jest mimo wszystko piekne a samobojstwo to zwykle tchorzostwo.....

Basienkaa0, 2003-10-05 11:43
********************************************************************************
Samobojstwo to raczej desperacja, a nie tchorzostwo. Przeciez wszyscy normalni
ludzie cokolwiek by mowili boja sie smierci. Jesli sie kiedys znajdziesz
w sytuacji zagrozenia zycia to zobaczysz.

~Mozg, 2003-10-05 20:46
********************************************************************************
Zgadzam się w 100%. SAMOBÓJSTWO to strach przed życiem, przed tym co przed
nami, albo chwilowa rozpacz. Również miewałam takie myśli, jestem nieuleczalnie
chora, teraz wiem, że tak naprawdę bardzo chciałam i nadal chcę żyć.
Czasami chce mi się WYĆ, bo tak bardzo chcę jeszcze ŻYĆ!!!

~monika, 2003-10-06 00:45
********************************************************************************
Monika najgorzej jak w tym wlasnie najgorszym momencie nikt nam nie przypomni
ze tak bardzo chcemy zyc, nikt nam nie powie ze zycie mimo wszytko jest piekne
zycze Ci duzo wytrwalosci.....

Basienkaa0, 2003-10-06 18:03
********************************************************************************
Nie myśl tak. Każdemu jest czasem ciężko żyć. Szczególnie gdy jest się młodym
wszystkie problemy urastają do rangi nierozwiązywalnych . Ale myślę, że
wszystko jest jakoś tak poukładane, że nigdy nie jesteśmy obarczeni ciężarem
ponad nasze siły. Nie wiesz, co może spotkać Cię w przyszłości. Z pewnością
czeka Cię jeszcze dużo szczęścia, a może to Ty będziesz takim szczęściem dla
kogoś. Na razie uśmiechnij się i ciesz drobnostkami, one też potrafią przynieść
wiele radości!

~Kama, 2003-10-05 16:00
********************************************************************************
NIE MASZ PO CO ŻYĆ- ŻYJ NA ZŁOŚĆ INNYM!

~, 2003-10-05 18:05
********************************************************************************
Powtarzam się:
Popełniając samobójstwo tracisz wszystko. Żyjąc masz nadzieję na lepszą
przyszłość...

~Zizabodaładaładaboinboinfritt, 2003-10-05 19:13
********************************************************************************
ja też mam ochotę umrzeć czasem. Ale myślę sobie tak-skoro nadal tu jestem, to
znaczy że tak ma być...

~mrówek, 2003-10-05 21:06
********************************************************************************
Gdy już nie będziesz mieć sił walczyć z tą smolistą mazią rozmemłanego świata,
gdy ciężar wszystkich niegodziwości i niesprawiedliwości całej ludzkości
przytłoczy Cię tak, że już nie będzie pomagać wewnętrze wycie z bólu, gdy już
będziesz uważać, że jedyne co możesz zrobić, to przestać istnieć, to zrób to w
następujący sposób: wyjdź na dwór i zacznij biegać dookoła bloku / domu,
kwartału ulic itp. i rób to aż do czasu, gdy umrzesz z wyczerpania. Chyba, że
ułamek chwili wcześniej docenisz jednak to, z czego zdecydowałaś/eś się
zrezygnować.

~R.P., 2003-10-06 00:24
********************************************************************************
********************************************************************************

A Wy co na to wszystko?

[kendo]

kazdy pocieszal ,jak mogl
a wszyscy mieli "wspolny mianownik"
tak,zycie jest czasami niesprawiedliwe/podle,
ale pozniej tecza szczescia i tak wychodzi