Bezsenność we dwoje...

[marcotills]

Bezsenność we dwoje

Bezsenność we dwoje cudowna bezsenność
Jak łatwo nad rankiem wstępować w codzienność
Gdy w jedno wierzymy oboje to wiemy
Że wkrótce już spać nie będziemy
Od snów najpiękniejszych bezsenność cenniejsza
Im więcej się nie śpi tym moc jest ciemniejsza
A nie śpi się dłużej im noc dłużej trwa
Wiesz o tym tak samo jak ja

Jak zawsze we dwoje cudowna niesenność
Gdy oczy otwarte przeniknąć chcą ciemność
By pojąć zrozumieć wymowę twych źrenic
Uwierzyć że nic się nie zmieni
A wtedy zamarzyć żem twoją kochaną
I przez to mi dana bezsenność do rana
Że dzięki miłości już wiemy oboje
Co daje bezsenność we dwoje

Jeśli o nocy wiem co ty
Powiedz odpowiedz po co sny
Żyjmy na jawie myślą codzienną
Tyś moim bezsennym ja twoją bezsenną

Nigdy nikt nas nie obudził i ze snu nie zerwał
Zresztą po co by się trudził snu i tak by nam nie przerwał
Słońce też nas nie budziło wiatry i deszcze
Do tej pory jeszcześmy nie spali
Zawsze nie śpijmy jeszcze
Bezsenność we dwoje cudowna bezsenność


Słowa: Włodzimierz Patuszyński
Muzyka: Marian Pawlik

[sloggi]

Śpiewał to w fantastyczny sposób Andrzej Zaucha.

[']

[marcotills]

sloggi napisał:

> Śpiewał to w fantastyczny sposób Andrzej Zaucha.
--
to był Gość

[frida2]

C'est la vie - cały twój Paryż z pocztówek i mgły
C'est la vie - wymyślony...
C'est la vie - ciebie obchodzi przejmujesz się tym
C'est la vie - podmiejski pociąg rozwozi twe dni
C'est la vie - wciąż spóźniony...
C'est la vie - cały twój Paryż dwie drogi na krzyż
Knajpa, kościół, widok z mostu
knajpa, kosciół i ten bruk - ideał nie tknął go...
Knajpa, kościół, widok z mostu
knajpa, kosciół i ten bruk - tak realny...
Zostaniesz tu - ile można ta żyć na palcach
zostaniesz tu - po złudzenia
zostaniesz tu - w Kaskadzie nocą też grają walca
już na rogu kumple jak grzech
odwrotu już nie ma...
wypijesz to wszystko do dna, także dziś
jak co dnia...
C'est la vie - cały twój Paryż z pocztówek i mgły...

Kocham tą Jego piosenkę

[sloggi]

marcotills napisał:

> sloggi napisał:
>
> > Śpiewał to w fantastyczny sposób Andrzej Zaucha.
> --
> to był Gość
>
Był, ale zgubiła Go kobieta.
Zuzanna Leśniak się nazywała.

[towita]

O przepraszam, sam się zgubił.