Czy potrafisz wybaczac?

[skiela1]

Choćbyśmy nawet bardzo się starali, w życiu nie da się, niestety, uniknąć
nieporozumień i konfliktów. Jedne trwają tylko kilka chwil, inne mogą się
ciągnąć całymi latami. Jakże przydatna jest wówczas umiejętność wybaczania. A
jak jest z tym u Ciebie? Czy potrafisz zapomnieć o urażonej dumie? Sprawdź to
w naszym teście!
kobieta.gazeta.pl/poradnik-domowy/1,66065,3262047.html

[dociek]

Polecam pewnej znajomej.

[gacus]

potrafię wybaczać. Po latach.
Albo nigdy.

[mysza651]

wbrew pozorom to nie jest latwo, po prostu wybaczyć
ale
szkoda życia)))))))))))

[sloggi]

Z twarzą ku słońcu mogę świadomie powiedzieć, że potrafię wybaczać. Nawet rzeczy
straszne, które zniszczyły mi życie odpuściłem tym, którzy to zrobili.
Nie umiem, a może nie chcę jednak wyzbyć się poczucia żalu i wewnętrznego
pytania "dlaczego ja". To nie jest takie proste wytłumaczyć sobie, że "Bóg tak
chciał", albo los. To nie jest tak, że wybaczając wymazujemy myśli, wspomnienia
i odczucia. My je tylko oswajamy, ale one nadal są w nas. Może znacznie mniej
ostre, już nie ranią tak jak dawniej, może nie przeszkadzają w postrzeganiu
wszystkich barw świata. Ale z tym wszystkim jest jak z lustrem, rysa zostaje -
tylko my przeglądając się w nim wmawiamy sobie, że nie przeszkadza nam w
dostrzeganiu obecnego wizerunku.

[very_famous]

Zależy komu i co. A na pewno nie zapominam o urazach.

[yannis]

very_famous napisała:

> Zależy komu i co. A na pewno nie zapominam o urazach.

Zgadzam się całkowicie.
Zawsze coś zostaje w sercu, co sprawia, że przy dalszych kontaktach z osobą,
która zawiodła stosuję zasadę ograniczonego zaufania.

[margaretek]

Trudne pytanie.....
Potrafię wiele wybaczyć, ale nigdy nie zapominam.... i tu pytanie, czy w takim
razie to jest wybaczenie, czy tylko takie połowiczne?

[warszawianka_jedna]

wszystko zależy od drugiej strony konfliktu. Jesli uzna swoją winę czy głupotę
mogę wybaczyć. Jeśli uważa, że nie musi, niech spada raz na zawsze.

[thistle]

Raczej nie.

Sporo wysiłku i pomysłowości trzeba, żeby mi mocno wejść za skórę ( dosć silny
instynkt 'olewania'),ale jak się komuś uda - dłuuugo to trwa. Tyle,że staram
się nie odgrywac, raczej izoluję się od takiej osoby.

[adhamah]

staram się i generalnie mi to wychodzi

[brookie]

Wybaczam ale nie zapominam.

[towita]

Nie potrafię. Nie potrafię i już. Mówię oczywiście o dużych krzywdach, takich
życiowych.
Dla własnego dobra chciałabym zapomnieć a nie mogę.

[maximilianna]

Wybaczyć tak, ale nie zapominam.

[frida2]

Tak naprawdę to nie wiem.
Najpierw przychodzi fala złości, bardzo dużej złości, a potem mi przechodzi.
Ale nie zapominam, więc chyba jednak nie umiem wybaczać.

[sudione]

Podzielam połowicznie zdanie fridy. Jestem osobą o dość dużym i wybuchowym temperamencie, jeżeli do sytuacji gdzie druga osoba mnie zawodzi w myślach potrafię ją zaszlachtować. Ale szybko mi przechodzi i o dziwo potrafię o wszystkim zapomnieć. Gdy jednak chodzi o sprawy sercowe, wybaczam, ale nie potrafię zapomnieć, zadra w moim sercu pozostaje na zawsze. Po latach odkryłem najniebezpieczniejszą broń przeciwko osobom, które mnie zawiodły, staram się jej nie stosować, ale .........

Jest granica w wybaczaniu

[cienmotyla]

Potrafie wybaczyc wszystko co znajduje sie przed nia

[skiela1]

Nie wiem..nigdy nie bylam w takiej sytuacji.
Przeprosic..tak,ale to jest co innego.

Dobra, zrobiłam ten test.

[maximilianna]

Starasz się zrozumieć drugą stronę
Starasz się nie obrażać o głupoty, ale potrafisz nadąsać się na tydzień, gdy
poszło o coś poważnego, i powiedzieć "koniec z tym", gdy ktoś z rozmysłem i
boleśnie cię zranił. Jesteś wyrozumiała - gdy trzeba. I ostra - gdy sytuacja
tego wymaga. Za każdym razem, myśląc o jakiejś sytuacji, starasz się wejść w
skórę drugiego człowieka, zorientować się, co on czuje. To dobrze, że masz tyle
empatii. Uważaj tylko, byś z tym nie przesadziła! Twoje uczucia też są ważne.
Czy ten ktoś, kto tak ci dopiekł, pomyślał o tym? Bądź czasami egoistką - to
zdrowe. Obraź się bez snucia rozważań, co powodowało drugą stroną. Czasami to
nie jest ważne. Zawsze możesz powiedzieć sobie jak Scarlett O'Hara: "Pomyślę o
tym jutro"!

[wiedz-ma]

o, to tak, jak ja

[squirrel9]

Ja odpuszczam. Ludzie wiele rzeczy robią z głupoty, bezmyslności i dopiero gdy
ich potka to samo- zastanawiają się.
Nie odpuszcam jesli ktoś świadomie jest podły i złośliwy. nI eodpuszczam
świadomie.

[dimanche]

owszem, zwłaszcza kiedy komuś na tym zależy i jest świadomy faktu, że uczynił
coś nie tak...trudniej chyba jest wybaczać samemu sobie, ale aby zyć normalnie,
jest to konieczne...

A przepraszać?

[dimanche]

Przyznawać się do błędów? Ja tak, dlaczego nie? A co to, dyshonor jakiś?

A zapomnieć co było?

[dimanche]

tylko wtedy kiedy mnie ktoś szczerze przeprosi czy wyrazi skruchę, bo najgorzej
to jak ktoś udaje, że wszystko jest ok, albo coś tam kręci...