Wolni od oczekiwań

[dimanche]

Im uważniej przyglądam się ludziom, tym mniejsza szansa, że ktoś mnie zdoła
zawieść...staram się widzieć każdego, jakim naprawdę jest, co nie znaczy, że
mam jakiś dar...Ja po prostu coraz mniej liczę na ludzi...i coraz mniej
oczekuję...to uczucie nie jest stałe, bo od czasu do czasu odzywa się jakiś
żal, ale coraz rzadziej...Nie oczekujmy, nie wyobrażajmy sobie, nie
spodziewajmy się niewiadomo czego - to nikt nas więcej nie zawiedzie...staram
się to wypracować, ale czy jest ktoś, kto jest wolny od oczekiwań? Oczywiście,
nie popadajmy w skrajności, wolnośc całkowita nie istnieje. Nie wierzę, że
można tych oczekiwań nie mieć w ogóle, no ale przynajmniej w jakimś stopniu...

[towita]

A ja tam cały czas czegoś oczekuję, ot, choćby uśmiechu ciepłego do kierowcy
czekającego na równoległym pasie.

[dimanche]

Zauważyłam, że im mniej oczekuję, tym więcej dostaję...Ostatnio coraz mniej
wyczekuję na telefony, maile itd., oprócz konkretnych przypadków typu umówienie
na spotkanie. I dostałam przedwczoraj cudownego niespodziewanego maila

[skiela1]

Nie oczekuje.

Nieoczekiwana przyjemnosc to..balsam.

Nieoczekiwane smutki...no coz takie zycie.

Nie oczekujac jestem przede wszystkim mniej rozczarowana.

[asiek173]

Dzięki za te posty.Ja chyba wciąż za dużo oczekuję i stąd rozczarowania,smutki
itp.Dimanche-dobra rada.Postaram zmienić swe nastawienie do
ludzi,świata....Teraz też czegoś oczekuję i po co mi to!?

[dimanche]

Bo czasem chyba jednak zmienić nastawienie, niż oczekiwać tego od ludzi...to
ułatwia. Ja wiem, że to niełatwe, sama z tym ciągle walczę...znaczy się ze swoim
nastawieniem...tak całkiem się nie da, ale choć trochę...