tropem_misia1
27.03.08, 18:14
Jesteśmy czyimiś synami ,braćmi córkami ,mężami,matkami.
Cały czas dźwigamy troskę czyjąś lub swoja.
Cały czas doznajemy czułości lub nią obdarowujemy.
Rozmawiam ze swoja myślą.
Niby wolni wolnomyśliciele.Śmiechu warte.
Pajęczyna drobnych powiązań oplata nas delikatnie.
Czy można ja zerwać?
Wbrew pozorom ma swoją moc.
Nagłe szarpniecie spowoduje tylko dziurę.
Czasem daje to uczucie pustki,czasem dziura zieje nienawiścią.
Czy jesteśmy wolni jak ptaki?Szybujemy w przestworzach naszych pragnień ,marzeń i dążeń?
Jak trudno oderwać sie od ziemi.
Drobne nici trzymają mocno.
Udręczone skrzydła próżno walą o ziemie nie mogąc uchwycić prądów powietrza.
A ja?
Dzisiaj siądę na białym obłoku.
Założę nogę na nogę i zapalę papierosa.
Popatrzę na świat z perspektywy chmur czarnych jak gniew,szarych jak smutek ,białych jak radość ,różowych jak słodycz miłości.
Potem spłynę kroplą deszczu ,zatańczę mgłą po łąkach lub zawiruję tysiącem białych gwiazdek by scałować czubki choin.
Nakarmiona obficie wspomnieniem chwil drogich ,ciepłych i czułych,które kryją się w spojrzeniu ,uśmiechu ,geście
jedynej osoby poczuję się wolna.
Pragnienia ,które nas zniewalają zostały zaspokojone.
Siedzę na białym obłoku.
