Kursy przygotowawcze

[verdana]

Posyłacie czy nie?
ja tak. Ale syn zdecydował się tylko na blok humanistyczny i
matematyczny, natomiast nie chce chodzic na blok przyrodniczy. Nie
nalegam - bo 6 godzin zajęć w sobotę wykonczy kazdego.

[joa66]

Nie i nawet się nie zastanawiam czy warto czy nie (mam na myśli
także 3 klasę). Ma za dużo lekcji w tygodniu.

[verdana]

Mój też.
W dodatku dziś np. musi iść do kina (rozszerzony polski,
przygotowujacy do olimpiady, ktorej nie ma szans napisac). Godziny -
17-22.
We wtorki i czwartki zajecia dodatkowe, tez do czegos pzygotowujące,
nie pamietam do czego (robie się coraz bardziej troskliwa z minuty
na minutę)
W poniedziałki korepetycje, a wlasciwie lekcje, matematyki.
Konieczne, bowiem akurat matematyk w szkole jest na poziomie
zerowym. Dwa dni w tygodniu - angielski(ew. chce zmniejszyć do raz w
tygodniu 2 godziny - to nie to samo, ale życ tez trzeba).
Tylko sam syn chce chodzic na te kursy. Woli to, niz samemu robic
testy, bo wie, ze przy takiej ilości zajęć po prostu nie bedzie sie
umiał zmusić. A kursy w 6 klasie podobaly mu się (dziwne upodobania
maja ludzie).
Mam nadzieję, ze przynajmniej co głupzych szkolnych zadań domowych
nie będzie odrabiał:)

[joa66]

W takiej sytuacji zostaje tylko obserwowanie dziecka czy nie pada na
nos ze zmęczenia, fizycznie i psychicznie.

Nie wiem jak wyglądaja takie kursy, ale może nic się nie dzieje
jeśli opuści się jedne zajęcia. Czasami więc pewnie można odpuścic
sobie kurs, albo iść na część zajęć(oczywiście jeżeli ma to sens
merytoryczny).

Nie mam pojęcia jak ważna jest częśc biologiczna na egzaminie i na
ile jest to konieczne, żeby chodzić na wszystkie części. Jeżeli
biologia w szkole jest na przyzwoitym poziomie, może wystarczy, żeby
zrobił dodatkowo 2-3 zestawy pytań przyrodniczych w domu?

[verdana]

Przede wszystkim wazne jest, aby dotrwał zywy do egzaminu.

[joa66]

Dlaczego pisałaś o synu, że trochę leniwy? - czytam o jego zajęciach
i sporo tego jest. I czy jest to naprawdę o wiele mniej niż np.
robisz Ty czy wiele dorosłych osób?

Na pewno warto włożyć więcej wysiłku, żeby dostać się do wybranej
szkoły, ale gdzieś są granice wytrzymaości.

[verdana]

O wiele więcej. Zawsze twierdzę, że niemal nikt nie ma tylu zajęć co
nastolatki. Dla mnie reszta życia to odpoczynek po szkole. Włączając
w to czas posiadania niemowlecia+ trzylatka+pisanie doktoratu w
kawalerce:)
Ale czym innym jest uczestnictwo w zajęciach, a czym innym - nauka.
Tyle, ze ja to lenistwo rozumiem. Może nie popieram (rozumowo), ale
rozumiem.
Od piątej klasy nie splamilam się odrabianiem lekcji, za wyjątkiem
wypracowań z polskiego. Owszem, pilnie uczylam się francuskiego na
prywatnych lekcjach, ale to calkiem inna historia.

[agatka_s]

u mojego syna "kurs przygotowawczy" już się rozpoczął: mają nową
matematyczkę, która im powiedziała, że jej uczniowie do tej pory nie
schodzili ze średnią z egzaminu gim z części mat-przyr poniżej 48,6
pktów i dała już pierwszego dnia 5 kobylastych zadań do domu. Syn
jest "wniebowzięty" ;-) (ale podobno ta pani naprawde jest super,
nawet głąba matematycznego nauczy)

Serio: nie, napewno nie-szkoła to zrobi.

[Gość: anna]

a te kursy to w szkole, czy poza szkołą?

[verdana]

Poza szkołą.
W szkole sa zajecia przygotowawcze, ale szkoła nie jest tak naprawdę
dobrym miejscem do tego. Uczniowie bowiem znaja nauczycieli, boja
się czesto odpowiadać, w obawie przed tym, ze powiedza cos źle,
znaja też - w przypadku humanistyki - wymagania wlasnego
nauczyciela.

[joa66]

A czy nie jest sensowniej (w przypadku kiedy uczen ma dużo zajęć)
zdecydowac się na przygotowanie indywidualne, czyli krótko mówiąc
popularne korepetycje? Koszt może będzie taki sam, bo zamiast 6
godzin w grupie wystarczy jedna indywidualna?

[verdana]

Chyba w tym wypadku korepetycje indywidualne nie istnieja - nie znam
nikogo, kto przygotowywalby jednoczesnie z polskiego, historii i
reszty humanistyki, podobnie jest z matematyka, fizyka , geografią
itd. Tak więc musialabym zatrudnić sztab korepetytorow.

[myszmusia]

o przygotowywalby jednoczesnie z polskiego, historii i
> reszty humanistyki, podobnie jest z matematyka, fizyka , geografią

tak to tylko w erze;-)
korepetycje bierze sie z konkretnego przedmiotu, zreszta nie wyobrazam sobie takiego nauczyciela omnibusa,który byłby w stanie uczyc na wysokim poziomie kilku przedmiotów, zawsze którys byłby dla niego podstawowy a inny dodatkowy."zbiorczo " to tylko naucanie poczatkowe pozniej nie ma tak dobrze i tanio;-)

[myszmusia]

nie chodzi na zadne kursy, maja w szkle w ramach lekcji to zapewnione:-) Na korepetycje i inne dodatkowe tego typu tez nie chodzi.Wprawdzie jak na moje oko mogłaby sie wiecej uczyc w domu - ale to na moje a nie jej;-)

[joa66]

To tylko teoretyczne rozważania.(Wystarczyłoby "tylko" 3
korepetytorów - i przecież wszyscy nie musieliby przychodzic w tym
samym tygodniu)

wiem, przesadzam:)

[verdana]

Nie -problem tez w tym, ze kursy mają mniej-wiecej ustalone
proporcje. Tymczasem zatrudniony prywatnie np. biolog mialby ambicje
nauczenia calego kursu biologii na wyrywki:)
Zdecydowanie obstawiam kursy, takze jako pewna oszczedność czasu -
mlody czlowiek robi na nich rózne testy i nie musi robic ich juz w
czasie wolnym.

[myszmusia]

ale kursy przeciez tez robi dodatkowo POZA szkoła czyli w czasie wolnym.CHyba jednak najlepeij jak robi sie to po prostu w szkole

[verdana]

W szkole - to zalezy. Jesli jest dobry nauczyciel przedmiotow
matematycznych - jak najbardziej mozna się przygotować. Natomiast
część humanistyczna - przerabalam to juz - jest niewymierna.
nauczenie się pisanie "pod jednego nauczyciela" zwykle konczy się
tym, ze dziecko (i to niestety, szczegolnie piszace dobrze i
niekonwencjonalnie) ma potem klopoty. Kursy zatem maja nauczyć
pisania (&*^%#&) bezosobowej, sztywnej rozprawki "pod klucz". Dobrzy
nauczyciele (dobrzy własnie) czasem tego nie potrafią...
I nie wszystkie szkoly organizują douczanie - uczenie na lekcjach,
na stopien to absolutnie nie to samo.

[joa66]

Też uważam, że fajnie zrobić chociac jeden test humanistyczny z
nauczycielem innym niż zwykle. Nie mam na mysli nawet samej techniki
zdawania testów, ale inne spojrzenia na pracę ucznia.

[myszmusia]

testy sa rozwiazywane w wiekszosci " z klucza" (w sumie niestety - tu sie musze zgodzic z verdana )dziecko dobrze piszace musi opanowac niestety sztukie pisania "pod test" kto wie moze to sie tez do czegos przyda;-)
Dobry polonista w tej chwili niestety musi byc "dwutorowy" i umiec ocenic indywidualnosc a jednoczesnie nauczyc tego co wymaga sie zewnetrznie.

[verdana]

Sztuka pisania pod test przydaje się - do rozwiązywania testów. Li i
jedynie.
Dobry polonista(i historyk, i nauczyciel WOS-u), ktory musi oceniać
wg. kretyńskich wymogów zewnetrznych, przestaje być dobrym
nauczycielem. Najlepszy polonista, jakiego znałam, zrezygnował z
pracy w szkole twierdząc, ze nie bedzie uczestniczył w procederze
oduczania myślenia.
Jako, ze wiele lat prowadziłam kursy, wiem, jakie to trudne -
musiałam mowic uczniom rózne rzeczy, ktore byly 100% prawdą z
dodatkiem "Ale nie piszcie tego na maturze". Czułam się jak za
czasow głębokiego PRL-u.

[myszmusia]

> Dobry polonista(i historyk, i nauczyciel WOS-u), ktory musi oceniać
> wg. kretyńskich wymogów zewnetrznych, przestaje być dobrym
> nauczycielem.
kwestia interpretacji co jest dobre;-)
jezeli potrafi oddzielic jedno od drugiego to czemu nie .
Ale ty wiesz swoje:-)

[verdana]

Wiem swoje, bo jak mozna uczyć czegoś, o czym wiadomo, ze jest
błędne, albo uczyc pisania w sposób schematyczny kogoś, kto ma
zdolności literackie?
Jesli program szkolny i wymogi egzaminacyjne zmuszają mnie do
mówienia uczniom ewidentnej nieprawdy (lub ukrywania prawdy), bo
jest ona wymagana w trakcie egzaminu, to jak moge pozostac dobrym
nauczycielem? Muszę młodziezy powiedzieć, zeby dla wlasnego dobra
pisała to, co jest oficjalnie uznane za prawdziwe, a siedziała cicho
i nie wychylała się z własnymi pogladami. To nie jest nauka moralnie
obojętna.
Albo moge ukrywac przed uczniami, ze podręczniki nie zawsze mowią
prawdę - wtedy ja takze przekazuje im fałszywe informacje.
Ani jedno z tych rozwiązań nie pozwala mi uczyć zgodnie z moim
sumieniem. Taka jest smutna prawda.

[joa66]

Jeżeli Twój syn sam chce chodzić na te zajęcia , to niech chodzi.

Ja pewnie dawałabym dziecku Omega3 w takiej sytuacji- podobno robi
cuda. A na pewno nie zaszkodzi.

[verdana]

Myslisz? Zawze mam opory przed podawaniem komukolwiek czegokolwiek,
z witaminami włącznie. Ale może...
Chce chodzić, inaczej bym chyba nie zmuszała. Choc sama nie wiem,
może i bym zmusiła?

[joa66]

Ja też. Ale OMEGA 3 tak jak pisałam podobno działa cuda, a połączona
z wysiłkiem fizycznym pomaga wyjść ze stanów depresyjnych.

Nawet jak nie pomoże to nie zaszkodzi.

A jeżeli nie chcesz podawać suplementów zawsze zostaje dieta bardzo
bogata własnie w OMEGA3 - tłuste ryby, niektóre oleje - można
poszperać w googlach i w zalezności od upodobań dziecka kulinarnych
wzbogacić jego dietę o duże dawki O3.

[verdana]

Syn zadeklarował, ze chce Omegę. Taka kuchnie, ze wzgledu na wlasne
zdrowie, prowadze od lat, a efektow intelektualnych jkos nie widze:)
No chyba, ze gdyby nie to, byloby jeszcze gorzej:)

[joa66]

To nie tylko intelekt ale i spokój wewnętrzny. Pogooglałam trochę
przed chwilą i jest sporo artykułow nie reklamujących konkretnych
produktów, tylko kwasy Omega 3 jako takie.

Ciekawe czy na kursach ucza jak wybrnąć kiedy pytanie/temat jest zły
merytorycznie.