Prawdziwy krytyk

[bogatka1]

Jakie kryteria musi spełniać prawdziwy krytyk?

[skajstop]

Co to znaczy "prawdziwy"?
Ale na wyczucie powiedziałbym, że: oczytany, umiejący dotrzeć do sedna tekstu, a
nie ślizgający się po fabule i najprostszych znaczeniach, umiejący
zobiektywizować swoją opinię na tyle, na ile to możliwe, czyli jak przyjaciel
popełni kichę, to o tym napisze, że kicha, a nie, że dzieło dobre, ale nierówne :-)

[ciemnanocka]

Musze zobaczyc gdzies w mailach, czy o mojej trzeciej napisales gdzies ze dzielo
dobre, ale nierowne:)))

[skajstop]

Ja to ci dopiero napiszę ;p taką recenzję, że hej, dym pójdzie! :DDDD

Aż sprawdziłem: nie, nie napisałem, moja wyszukiwarka w poczcie nie widzi słowa
"nierówne" w żadnej formie... :)

[bogatka1]

Gdybym napisała idealny... Ale czy są idealni krytycy?
Może tak: zawodowy krytyk z powołania.

Skajstop, po części odpowiedziałeś na moje pytanie, że krytyk powinien być wyważony i sprawiedliwy, ale nadal mam mnóstwo wątpliwości.

Sprawy krytyki konstruktywnej i krytykanctwa były poruszane na forum nieistniejącej już dawno Literackiej Meliny. Niestety nie ma tam wglądu.

A właściwie to mam jeszcze jeden problem: komu powierzyć napisanie przedmowy do swojej książki? I jaki jest koszt takiej przedmowy?

[skajstop]

Przedmowę niech ci napisze ktoś, kto zrozumiał i polubił ten tekst. No i chyba
powinien to być ktoś, kto w odpowiedniej dziedzinie ma dobre, rozpoznawalne
nazwisko.

[banitka51]

"Krytyk i eunuch z jednej są parafii,
Każdy wie jak, lecz żaden nie potrafi."

[ojuciasan]

banitka51 napisała:

> "Krytyk i eunuch z jednej są parafii,
> Każdy wie jak, lecz żaden nie potrafi."

Ot, i cała prawda w pigułce :-D

[skajstop]

Niesmaczna ta pigułka :) To nieprawda, choć złych krytyków ci u nas
dostatek i pewno stąd te opinie.

[banitka51]

skajstop napisał:

> Niesmaczna ta pigułka :) To nieprawda, choć złych krytyków ci u nas
> dostatek i pewno stąd te opinie.

z pewnością to nie reakcja na znany aforyzm, nie na tym forum:)
Co do krytyki literackiej, to jest rzetelna, dla księgarzy (zachęcająca),
pochwalna (niekoniecznie po znajomości, trafia w gust krytyka) i byle jaka, bo
to się zdarza w każdej dziedzinie.
Miałam przyjemność popełnić recenzję książki, o której błędach (przede wszystkim
redaktorskich) nie wolno mi było napisać nic złego, ogólnie miało być "żeby się
dobrze sprzedało". W sumie uważam, że książka jest po to, żeby ją kupowano, a
nie do leżenia w księgarni, więc jeśli się przyczyniłam zbytnimi pozytywami,
uważam, że nic złego się nie stało, uważny czytelnik uniesie brwi, mniej
wyrobiony będzie usatysfakcjonowany, a autor będzie miał na chleb. Chociaż ktoś
może uważać, że wpisałam się ową recenzją w bylejakość:)

[ciemnanocka]

No wlasnie, a wszystkie błędy redakcyjne, o ile takowe są, przez krytykow sa
uznawane jako wina autora. (bardzo czesto)

A czasem zdarza się, że wydawnictwo niezbyt zwraca uwagę na wlasnie stronę
redakcji, czy korekty. A baty zbiera autor, nie wydawca.

[skajstop]

Różnie bywa, czasem przypisywane są autorowi, czasem jednak wydawcy (niektórzy
mają przez to zrypaną markę). Na rozróżnieniu ich też polega rola krytyka - tego
dobrego :)

[skajstop]

Austriackie gadanie :) wielu pisarzy uprawia (-ło) ciekawą krytykę
literacką, odwrotnie też się zdarzało, że krytyk popełnia niezłą
książkę.

[kurdelebele]

> Jakie kryteria musi spełniać prawdziwy krytyk?

przede wszystkim nie moze czytac ksiazki, ktora ma zrecenzowac. Tak latwo sie zasugerowac...

[bogatka1]

A na marginesie, koniec świata: www.efakt.pl/Isabel-bezwzglednym-krytykiem-,artykuly,65464,1.html

Cnoty się nie boi hihi

[noida]

Nie tak łatwo być krytykiem, a zwłaszcza dzisiaj, kiedy wszystko jest powiązane biznesowo-marketingowo-promocjowo i rzadko się zdarza, żeby można było tak po prostu coś przeczytać/coś obejrzeć, nie mając na karku lepszych lub gorszych układów z wydawnictwem, dystrybutorem i tak dalej.

Poza tym bycie w miarę uczciwym krytykiem, który nie boi się wyrazić swojego zdania, jest w środowisku często odbierane tak właśnie, jak widać w waszych postach - chciałby, ale sam nie potrafi, złośliwy, wredny, nieobiektywny i tak dalej. Czasami pewnie lepiej być kanarem w autobusie niż krytykiem. O kanarach nikt jeszcze nie napisał, że "kurdupel nadęty, miernota przeklęty".

Moim zdaniem krytyk powinien być: uczciwy, przede wszystkim wobec siebie (to znaczy powinien umieć przyznać się do tego, że podoba mu się coś, co inni zjechali i odwrotnie, mieć świadomość własnych słabości), odważny, świadomie subiektywny (bo i tak jest subiektywny, tylko nie zawsze umie się do tego przyznać), posiadać możliwie jak największą wiedzę w temacie, którym się zajmuje, oraz cechować się pokorą wobec własnych możliwości i dokonań. Reszta jest w zasadzie opcjonalna.

Swoją drogą to dość zabawne przekonanie, że "krytyk to taki, co sam chciałby pisać/śpiewać/kręcić filmy, ale nie potrafi". Po pierwsze dlatego, że bardzo często taki krytyk owszem, potrafi, ale świadomy własnych ograniczeń tego nie robi, w przeciwieństwie do wielu nieświadomych ograniczeń, za to przekonanych o własnej wielkości pisarzy/wokalistów/filmowców. A po drugie, mieć pretensję do krytyka, że sam nie pisze, to jak mieć pretensję do Nosa, że sam nie pachnie piżmem i różami. Przecież on po prostu nie od tego jest.

[jolea]

Zgadzam się z przedmówcą w 199%. Ale... zdarza się, że za krytykę
(krytykanctwo) literackie bierze się pisarz, któremu po prostu nie
wyszło. Ot, po prostu: zadebiutował i mimo spodziewanych peanów ze
strony krytyków spotkał się z kilkoma gorzkimi słowami w kilku
recenzjach. Więc... został krytykiem, niosąc sobie ulgę na
zasadzie "pięknym za nadobne". Znam taki przypadek. Jeden na pewno,
a ilu krytyków wyrosło na podobnej niewie? Mam nadzieję, że jest to
przypadek w miare odosobniony.