ROZKŁAD DNIA PISARZA

[bibliodrom]

Twórcy, jaki jest Wasz rozkład dnia? O jakich porach piszecie, ile czasu i stron dziennie? Codziennie, regularnie czy zrywami? Jak godzicie to z inną pracą, życiem rodzinnym itp?

Pytam, bo po napisaniu jednej książki (głównie podczas urlopu chorobowego od pracy w biurze) nie mam pomysłu, jak skutecznie zorganizować się i pisać drugą...

Ciekawi mnie, jak sobie z tym radzą profesjonaliści.

[dziki-imbir]

Nie jestem profesjonalistką (jeszcze :-) ). Dopiero podpisałam umowę z
wydawnictwem, ale napisałam już trzy książki. Mam nadzieję, że wszystkie zostaną
wydane. Piszę w każdej wolnej chwili pod warunkiem, że książka jest przemyślana
od początku do końca. Wtedy wiem, co pisać i nie siedzę przed komputerem
zastanawiając się nad każdym zdaniem.
Piszę zamiast gotować obiad i sprzątać, piszę w autobusie w zeszycie na kolanie,
piszę rano przed wyjściem do pracy, po powrocie, w nocy (zamiast spać). Czasem
po kilka, czasem po kilkanaście stron dziennie.

[bibliodrom]

Dziękuję bardzo za odpowiedź. Przyznam, że potrafisz człowiekowi zaimponować...:) jestem pod wrażeniem Twojej pracowitości, u mnie tych chwil jest na razie mniej

[dziki-imbir]

Dzięki, ale to chyba nie jest pracowitość. Gdy już przemyślałam historie, które
chciałam opisać, zbierałam się do pisania bardzo długo. Potem usiadłam,
stworzyłam plan (którego nie do końca się trzymałam) i w pewnym momencie
historia zaczęła płynąć. Pisanie stało się dla mnie sposobem oderwania się od
rzeczywistości, więc pisałam nie z poczucia obowiązku, tylko tak, jakbym
oddawała się ulubionemu hobby. Teraz mam zastój i nic w tej materii nie robię.
Pozostaje jeszcze pytanie, czy wydawnictwo doceni moje wysilki, bo na razie
podpisali umowę tylko na jedną książkę (no dobrze, dwóch kolejnych jeszcze nie
dostali, więc nie mieli szansy się zachwycić). Pozdrawiam.

[enever]

wiele osób pisze wieczorami i w nocy... ja tak nie potrafię. dla mnie
najlepszy czas na pisanie to godziny od 6 do 12 (rano). ponieważ
pracuję zawodowo, to rzadko mogę sobie pozwolić na pisanie, ale powieść
napisałem w ten sposób, że codziennie rano wstawałem o godzinę
wcześniej niż zwykle przed wyjściem do pracy. wieczorem mogę
ewentualnie posiedzieć nad planem książki i innymi sprawami, które nie
wymagają szczególnej świeżości/lotności umysłu. trochę zazdroszczę tym,
którzy są "lotni" o każdej porze ;)

[benetowna1]

Ja piszę po pracy, jeśli tylko mam jeszczce trochę sił :). A
najwięcej w niedzielę i w wakacje. Wolno mi idzie. Ile? Jak już
jest dobrze przemyślane, to około trzech, czterech stron dziennie
nowych i stare do poprawki.
Ale znam pisarkę, która trzaska w natchnieniu powieść za
powieścią:) Pozdrawiam Agę. :)

[bibliodrom]

3-4 strony to też dużo!:) jak na moje osobiste standardy (przynajmniej ostatnio;) to nawet bardzo... A jak radzisz sobie ze znajomymi czy rodziną, tzn. bliskimi osobami, które w niedzielę nie pracują i chcą z Tobą spędzić czas? Wiem z doświadczenia, że jedną, dwie niedziele wybaczą, ale im dalej, tym trudniej o wyrozumiałość...

[aga1972]

Do profesjonalistki i pisarki to jeszcze daleka droga, ale dzięki
Benetówna za pozdrowienia:)
Piszę codziennie. Najpierw robię plan, rozrysowuję w swoim "świętym"
zeszycie główne założenia, wraz z krótką prezentacją postaci i potem
zasiadam do pisania. Częstotliwość zapełniania przeze mnie pustych
stron komputera jest różna. Czasami napiszę 6-7 stron w ciągu dnia
(po pracy, wieczorami, nocami), czasami jest to kilka zdań i
poprawki poprzednich. Jednakże rzadko się zdarza, abym danego dnia
nie pisała wcale. Często, jak wpadnę w rytm, to nie istnieje dla
mnie świat zewnętrzny.
Gdy mnie coś z tego rytmu wybije (np. teraz, choroba mojego kota:()
to ciężko mi wskoczyć na odpowiednie tory.
Różnie bywa...
I jeszcze coś.
Zamęczam przyjaciół i rodzinę.
Marudzę
Wymyślam
Jęczę...
Doprawdy, świętą cierpliwość mają ci ludzie...
:)

[bibliodrom]

No właśnie, świetnie ujęte z tą "lotnością". Mam podobnie, z tym, że u mnie bardzie chodzi o cały dzień wolny (od wyjścia do pracy), a już pisanie rano czy wieczorem to mniej istotne w moim akurat przypadku.

Ale myślę, że jeszcze wszystko przed nami, bo może udałoby się ją w sobie wyćwiczyć tak, żeby o każdej porze móc pisać?
Albo kiedy książka wciągnie na tyle, że się do niej sięga w każdej wolnej chwili, tak jak pisze dziki-imbir? Może wtedy zakres "lotności" automatycznie się poszerza?:)

[margaretja]

Ja korzystam z każdej wolnej chwili, choć prawdę powiedziawszy najlepiej pisze
mi się wieczorami i... nocą. To właśnie wówczas przychodzą mi do głowy najlepsze
pomysły i jeśli ich gdzieś nie zanotuję to czasem umykają bezpowrotnie. Są dni,
gdy jestem w stanie napisać nawet 10 stron. Bywa jednak tak, że wena gdzieś
umyka i nie pomaga nawet rozpisany plan. Wówczas po prostu sobie odpuszczam i
robię "dzień leniwca"

Rozkład to dobre słowo :-)

[skajstop]

Piszę, kiedy mogę. Bywa, że notatki robię na komórce :)

[zooloza]

Dokładnie tak jak ja... piszę, kiedy mogę, a wszelkie plany, typu: dziś
wieczorem napiszę dwie strony - są nierealne. Piszę wtedy, kiedy mi się pisze...

[ojuciasan]

Piszę w zasadzie non stop, od rana do świtu; nie mam innej pracy, a życie
rodzinne ograniczone do minimum. Brzmi niezbyt zachęcająco?... Mnie się akurat
podoba, ale to rzecz osobistego wyboru :-)

[5.joanna]

Właśnie usiadłam i dogłębnie zastanowiłam się jak wygląda mój dzień
pisarza (dorywczego}. Oto on:
Około 6 rano w domu zaczyna się ruch, wszyscy szykujemy sie do
pracy, szkoły, a laptop na kuchennym stole (kuchnia to mój gabinet
do pracy)mruga do mnie zachęcająco w oczekiwaniu na powrót swojej
właścicielki. Wracam z siatami do domu, mniej, więcej o 17 i włączam
laptopa.Dzieciaki i kot wyłażą ze swoich pokoi i miauczą o obiad.
Najpierw karmię kota(dopomina się o żarcie najgłośniej). Oczywiście
staram się to robić błyskawicznie, przecież laptop też czeka.
Kiedyś , podając kotu michę, przywaliłam okiem w kaloryfer i
wyglądałam jak ofiara przemocy domowej, co wzbudziło w biurze wielką
sensację. I jakoś nikt nie wierzył moim tłumaczeniom, dopiero, kiedy
przyznałam, że "zupa była za słona", koleżanki współczująco
popatrzyły na mnie i zamilkły na ten temat.Wszyscy mają amciu, więc
ja pogryzając cokolwiek zasiadam do pisania. Po 10 min. wchodzi mój
syn i nie zwracając uwagi na moje zajęcie, zaczyna snuć "szkolne
opowieści". Jako wzorowa mamunia, przerywam pisanie i słucham ze
zrozumieniem. Syn wychodzi, ja piszę (przez jakieś 30min). Do kuchni
wchodzi moja nastoletnia, wiecznie ostatnio nabzdyczona córka.
Przerywam i słucham pełnych goryczy opowieści i narzekań na
wszystko. Pocieszam, współczuję, daję coś słodkiego na poprawę
nastroju i znowu jestem sama. Piszę. Godzina 19, wchodzi Głowa
rodziny, widząc, że jestem zajęta sam bierze sobie obiad, głośno
dziwiąc się gdzie też podziały się potrzebne przyrządy typu:widelec,
nóż, talerz (nadmienię, że od czterech lat znajdują się one zawsze w
tych samych miejscach) Mąż zasiada i milknie (położyłam podstępnie
na stole jego ukochany Auto Świat},udaje mi się napisać kilka zdań,
ale staram sie być czujna i widząc zbliżający się koniec posiłku,
przemykam do pokoju i włączam telewizor na program TVN Turbo. Mąż
myje talerz i jak po sznurku przemieszcza się do pokoju i zastyga w
fotelu przed telewizorem. Znowu kilka zdań udaje mi się napisać.
Niestety w międzyczasie znowu zgłodniał kot, czemu daje wyraz łażąc
po klawiaturze. Dobra, karmię kota, zaganiam dzieci do kolacji,
kąpieli i wreszcie 22.30 i cisza w domu. Zasiadam i padam, przecież
jutro muszę iść do roboty. Udało mi się napisać ok.2 stron i nie
wiem czy z sensem. Nadchodzi upragniony piątek. Zazwyczaj mąż,
starają się ułatwić mi pracę twórczą, zabiera dzieciaki na cały
weekend do mojej Mamy. Jestem w euforii. Energia mnie rozsadza, więc
biorę się za sprzątanie chałupy, zapuszczonej przez cały "roboczy"
tydzień. W sobotę odsypiam i piszę do ciemnej nocy lub do białego
rana. W ciągu tygodnia (włącznie z weekendami} udaje mi się napisać
średnio dwadzieścia stron. Całość zajmuje mi mniej więcej trzy,
cztery miesiące, potem odkładam gotowe dzieło i wracam do niego po
jakimś czasie. Czytam i nanoszę poprawki. No i tak to właśnie
wygląda u mnie.
Życzę ci dużo samozaparcia, cierpliwości, wiary we własny siły
napisania jakiegoś "hiciora" i nie ustawania w walce o wydanie
swojego dzieła ( a jest to chyba najtrudniejszy "punkt programu",
przynajmniej ja doszłam do takiego wniosku} A, no i niech nie
opuszcza Cię poczucie humoru.

[bibliodrom]

Pyszna opowieść:) i dziękuję za słowa zachęty, już nie mogę się doczekać, kiedy ta moja pierwsza książka w końcu się ukaże... Pozdrawiam i życzę dużo weny oraz czasu na pisanie:)

[5.joanna]

Dzięki, pomysłów na szczęście nie brakuje, tylko czasu brak. A w
drodze z pracy próbowałam ,kilka razy udało mi się przejechać mój
przystanek i byłam wściekła, kilka razy wokół mnie (w zatłoczonym
autobusie} powstała pustka- widocznie z zamglonym wzrokiem
sprawiałam wrażenie osoby "pod wpływem", no i przestałam...
Jeszcze raz powodzenia i nie dziękuj, bo zapeszysz:)

[wlodekbar]

Napisz ksiazke o tym, jak piszesz ksiazke:D

[lou-cipher]

Ostatnio w tramwaju w drodze do pracy :)
A tak w ogóle to wtedy kiedy manie ta wredna baba zwana "weną" dopadnie - a to
oznacza dowolną porę dnia/nocy i dowolne miejsce w jakim się znajduję :)

[benetowna1]

Na karteluszkach w czasie nudnych konferencji i szkoleń, w kolejce
do lekarza czy dentysty itd., na kompie wieczorami. Marzę o
laptopie , ale wybieram go już od pół roku.

[bibliodrom]

Ano właśnie, w drodze do pracy to jest myśl! muszę to wypróbować:)

[wlodekbar]

Ooo, to dobre!!!