co sie sprzedaje?

[satra]

Jakie ksiązki najlepiej sie sprzedaja? Bo piszę powieść, ale nie
takie 'kurwie*ie' jak u masłowskiej. Jest ona o młodym chłopaku, w którego
zycia nie dzieje sie nic niezwykłego prócz choroby, towarzyszą mu rózne
przemyslenia, myslę że dość ciekawe.

Co i jak pisać aby sie opłaciło?

[czarnaba]

Pewnie, że różnie można zaczynać, ale przy pisaniu pierwszej książki radziłabym
Ci raczej pójść za głosem serca. Komercjalizacja literatury rzadko kiedy
prowadzi do sukcesu :)

[malaga33]

Czrnabo, wyjątkowo się z tobą zgodzę:).

Do autorki wątku: jeśli chcesz pisać pod publiczkę, daj sobie spokój, zajmij
się czymś innym - nie będziesz pisarką, lecz gryzipiórkiem na żądanie.

[satra]

malaga33 napisała:
"Do autorki wątku: jeśli chcesz pisać pod publiczkę, daj sobie spokój, zajmij
się czymś innym - nie będziesz pisarką, lecz gryzipiórkiem na żądanie."

Piszę tak jak chcę i o czym chce. Tylko marzeniem każdego twórcy jest to, aby
jego działa były powszechnie znane, ale żeby tego dokonać trzeba czasami
poswięcić cząstkę siebie i dać odbiorcy to czego oczekuje. Nie pisac tylko dla
siebie, wyłacznie dla własnej przyjemności ale i dla przyjemności odbiorcy.

[malaga33]

Powszechnie znany jest autor "W poszukiwaniu straconego czasu" bądź "Ulissesa".
Zapewniam cię, że oni nie zaczynali pisania od pytania: "Co najlepiej się
sprzedaje?".

> Piszę tak jak chcę i o czym chce.
I zostań przy tym.

>Tylko marzeniem każdego twórcy jest to, aby
> jego działa były powszechnie znane
Marzenia twórców są różne, możliwe, że i takie.

>ale żeby tego dokonać trzeba czasami
> poswięcić cząstkę siebie i dać odbiorcy to czego oczekuje.
Mylisz się.

> Nie pisac tylko dla
> siebie, wyłacznie dla własnej przyjemności ale i dla przyjemności odbiorcy.
Dla przyjemności odbiorcy też, ale nie kosztem własnej przyjemności.

Satro, zastanów się, czy chcesz pisać to, co chcesz - jak twierdzisz, że
piszesz - czy to, co najlepiej się sprzedaje - o co pytasz. Na razie nie jestes
chyba tego pewna.

[skajstop]

malaga33 napisała:

> >ale żeby tego dokonać trzeba czasami poswięcić cząstkę siebie i dać odbiorcy
to czego oczekuje.

> Mylisz się.

> > Nie pisac tylko dla siebie, wyłacznie dla własnej przyjemności ale i dla
przyjemności odbiorcy.

> Dla przyjemności odbiorcy też, ale nie kosztem własnej przyjemności.

Przyznam, że te dwie odpowiedzi mocno mnie zadziwiły. Malago, wspomniałaś
wcześniej, że publikujesz. Czyli masz swoich czytelników, zakładam. Tymczasem
radzisz Satrze, aby w ogóle nie przejmowała się czytelnikiem. Może to dobre w
poezji, ale w prozie należy uwzględniać tego czytelnika. Nie mówię tu o
prymitywnym schlebianiu jego gustom, ale chociażby o uczynieniu tekstu strawnym
dla niego.
Zastanawiam się, co Ty piszesz, że tak zdecydowanie powiadasz "Mylisz się". Tak
strasznie mocne stwierdzenie. Bez cienia wątpliwości. Bez choćby próby
przyznania, że pisanie jest jakimś tam kompromisem pomiędzy autorem a czytelnikiem.

Przykład "Ulissesa" jest błędny, nawiasem mówiąc. Nie da się zbudować teorii na
wyjątkach, a "Ulisses" jest czymś takim.

[malaga33]

Skajstop, publikując pierwszą ksiązkę, nie miałam żadnych czytelników (pomijam
tych, którzy ją przeczytali przed wydaniem). Pojawili się po wydaniu i widać
spodobało im się moje "marudzenie". Nie zaczynałam pisania od poszukiwania osób,
które zechcą to czytać. Nie robiłam badań dotyczących upodobań czytelniczych.

Nie mówię tu o
> prymitywnym schlebianiu jego gustom, ale chociażby o uczynieniu tekstu strawnym
> dla niego.
Gusta są tak różne, że to, co dla jednego jest strawne, dla innego będzie nie do
przyjęcia.

Bez choćby próby
> przyznania, że pisanie jest jakimś tam kompromisem pomiędzy autorem a czytelnik
> iem.
Zawsze pisze się dla ludzi. Inaczej nikt niczego by nie publikował. Czy znaczy
to jednak, że muszę pisać akurat dla Iksińskiego, który lubi kryminały, a nie
dla Igrekowskiego, który załóżmy kocha ksiązki historyczne?
Powiedzmy, że Kowalska (przykład, mam nadzieję, że nikogo nie urażę) chce
napisać kryminał, ale Igrekowski mówi, ze w zyciu czegoś takiego nie przeczyta.
czy to znaczy, że Kowalska natychmiast ma pisać książkę o tematyce historycznej?
Uważam po prostu, że pisania nie należy zaczynać od szukania Iksińskiego albo
Igrekowskiego. Sądzę także, że to ja powinnam czerpać przyjemnośc z pisania,
jeśli czytelnik też bedzie miał z tego jakąś przyjemność, to wspaniale. Nikt mi
jednak nie zagwarantuje, że trafię w gusta czytelników.

> Przykład "Ulissesa" jest błędny, nawiasem mówiąc. Nie da się zbudować teorii na
> wyjątkach, a "Ulisses" jest czymś takim.
Ale to właśnie wyjątki potwierdzają regułę;)

[skajstop]

1. Odrzućmy retorykę. Szkoda na nią czasu nas obojga.

2. Z Twego kolejnego postu wynika, że jednak czytelników uwzględniasz (i
dobrze). Z poprzedniego wynikało to - powiedzmy - słabiej. Za to pewność siebie
była większa :) Ja się zgadzam, że pisanie bez czerpania z tego przyjemności nie
ma sensu; że nie da sie przewidzieć, co czytelnikowi sie spodoba - to zresztą
gdzieś napisałem; niemniej, przynajmniej w kwestii warsztatu trzeba pójść na
pewne kompromisy. Litościwie ominę nazwiska tych, którzy nie poszli :)

3.
> > Przykład "Ulissesa" jest błędny, nawiasem mówiąc. Nie da się zbudować teorii
>> na wyjątkach, a "Ulisses" jest czymś takim.

> Ale to właśnie wyjątki potwierdzają regułę;)

Od kiedy? Świetnie to brzmi jako gra słów, ale w świecie rzeczywistym jest to
bzdura.

Konkludując: trzeba pisać swoje. Ale należy zadbać, żeby czytelnik nie odpadł po
pierwszych 10 stronach :)

[czarnaba]

Wybacz, że pociągnę jeszcze trochę ten wątek, ale ciekawa jestem w jaki sposób
Ty "przejmujesz się czytelnikiem" i "uwzględniasz" go w czasie pisania. I jakim
zabiegom poddajesz swój tekst, by "uczynić (go) strawnym dla niego"? I jeszcze
ostatnie pytanie: co rozumiesz pod pojęciem "kompromisu pomiędzy autorem a
czytelnikiem"?
Będę wdzięczna na wyjaśnienia :)

[skajstop]

Pytasz mnie?
Pytasz serio? Bo ta dyskusja dryfuje w nieciekawe obszary...

Jeżeli serio, to ja robię tak: zero kompromisów w treści, ale formę staram się
nadać w miarę przyjazną czytelnikowi. Krótko mówiąc, manipuluję czytelnikiem, do
przekazania swoich treści używając ładnych wstążek i kolorowego papieru, którym
jest oklejone pudełko z treścią :) właśnie dlatego pisałem o kompromisie.

I nie widzę w tym nic złego. Literatura bez czytelników nie istnieje.

[malaga33]

> o
> przekazania swoich treści używając ładnych wstążek i kolorowego papieru,
którym
> jest oklejone pudełko z treścią :)

Skajstop, czy mogę to podac dalej?

[skajstop]

malaga33 napisała:

> > o przekazania swoich treści używając ładnych wstążek i kolorowego papieru,
> którym jest oklejone pudełko z treścią :)
>
> Skajstop, czy mogę to podac dalej?

Malaga, dlaczego sie czepiasz? Metafora taka, żeby łatwo było zrozumieć.
Przecież nie rozpiszę się w kilometrowym poście o technikach narracyjnych, prawda?

[malaga33]

No własnie się nie czepiam. Bardzo spodobało mi się ta zwięzłośc, chcę ją
puścić w swiat (ustnie, podając, kto jest autorem), dlatego proszę o pozwolenie.

[skajstop]

A, to w takim razie bierz i korzystaj. Ja tego używam na spotkaniach autorskich,
ale praw autorskich sobie nie roszczę :)

[malaga33]

Dziekuję:) Biorę i korzystam:)

[skajstop]

Pisz swoje. Dziś żaden wydawca nie jest w stanie stwierdzić w przypadku
debiutanta, czy ma w ręku asa czy blotkę.

[satra]

to nie jest wątek o tym czy należy, czy też nie, trochę zejść z własnego nieba
do ludzi na ziemię.
W tym wątku pytanie jest proste: "Co podoba się ludziom?".
Myśle, że wymiana swoich pogladów, pomoże każdemu, nawet poczytnemu pisarzowi,
sprawić żeby był lepiej zrozumiany przez odbiorców.

[skajstop]

Satro, próbowałem Ci odpowiedzieć na Twoje pytanie: tego nie wiadomo. Wydawcy
tego nie wiedzą, a i autorzy, jak podejrzewam, również... A w przypadku
debiutantów tym trudniejsze jest to do przewidzenia.

[malaga33]

>pomoże każdemu, nawet poczytnemu pisarzowi

Saro, przyczytaj to, co napisałaś jeszcze raz. Jeżeli pisarz jest poczytny, po
co ma się zastanawiać, co podoba się ludziom, skoro odpowiedź jest prosta: To,
co ja, pisarz, piszę.
Inna sprawa, że Iksiński kocha kryminały, Igrekowski ksiązki historyczne. W obu
tych dziedzinach znajdziesz poczytnych pisarzy, ktorzy podobają się czytelnikom.

Posłuchaj Czarnaby, Skajstop (mnie nie musisz;) ) i pisz to, co ci w duszy gra,
a nie to, co się akurat sprzedaje, hm, najlepiej.

[skajstop]

Malaga napisała:

> Posłuchaj Czarnaby, Skajstop (mnie nie musisz;) ) i pisz to, co ci w duszy
gra, a nie to, co się akurat sprzedaje, hm, najlepiej.

Roześmiałem się, wybacz :) moje książki świadczą za mnie :P kilka ich wydałem,
przy pisaniu ich nie sprzeniewierzyłem się samemu sobie... i prawdę mówiąc,
Czarnabie na pewno, a Tobie chyba też, mógłbym takie rady wypisywać.

Malago, _mógłbym_. Gdyby nie pokora, która pomimo kilku wydanych książek i
sporej grupy czytelników je kupujących nadal czyni mnie ostrożnym w sądach :) Ja
jednak nie znajduję w sobie takiej odwagi, aby pouczać innych :)

Gdzieś w tej dyskusji wspomniałem, że w kwestii treści nie idę na żadne
kompromisy. Widać nie doczytałaś :PPP

[malaga33]

Doczytałam, stąd moja rada.

[skajstop]

malaga33 napisała:

> Doczytałam, stąd moja rada.

A czytałaś ze zrozumieniem? :P Bo ja jednak mam wrażenie, że chęć udzielenia mi
rady przeważyła nad całą resztą. Nie widzę sensu w Twoich kolejnych wpisach,
poza pouczeniami i docinkami, prawdę mówiąc. Bo sedno moich wypwoiedzi da się
sprowadzić do tego, że piszę, co mi w duszy gra, a mimo to znajduję swoich
czytelników. Ale przy każdej kolejnej książce mam to samo - nie wiem, jak ją
odbiorą czytelnicy.

Ty jesteś pewna? Czy tak sobie tylko teoretyzujesz, malago? Może uchylisz choć
rąbka tajemnicy: co piszesz? Pytam o gatunek?

I znów psujemy wątek komuś innemu, zauważ. Przy czym ja tylko odpowiadam :)

Satro, ze swej strony przepraszam. Jeżeli chcesz ode mnie jakichś rad, napisz na
priv.

[malaga33]

Skajstop, a zauważyłeś, że rady udzielałam autorce wątku, nie Tobie...?

[skajstop]

malaga33 napisała:

> Skajstop, a zauważyłeś, że rady udzielałam autorce wątku, nie Tobie...?

No nie zauważyłem, a odniosłem się do fragmentu:

> Posłuchaj Czarnaby, Skajstop (mnie nie musisz;) ) i pisz to, co ci w duszy
> gra, a nie to, co się akurat sprzedaje, hm, najlepiej.

Chyba, że trafił Ci się niezwykły błąd :))) Ale nie chce mi się w to wierzyć, że
skoro słyniesz z pedanterii, to zamiast "Skajstopa", napisałaś błędnie
"Skajstop", co tak straszliwie i dramatycznie zmieniło sens Twej, jakże cennej,
wypowiedzi.

Właśnie dlatego nie ma we mnie odwagi do pouczania innych :) bo ja wiem, że sam
nie jestem wolny od błędów :)

[malaga33]

Widzisz, wstyd przyznać, ale skajstop kojarzy mi się z rodzajem żeńskim, ale
nie pytaj dlaczego.
Oczywiście, żeby uniknąć nieporozumienia, powinnam napisać tak, jak ty w wątku
wyżej. Jednak na początku niezrozumianego wątku napisałam Saro (powinno być
SaTro - moja klawiatura jest fanaberyczna pod względem "t").

Nie pouczam, wyrażam swoje zdanie. Satra jeśli będzie chciała, napisze to, co
najlepiej się sprzedaje, chociaż sama chyba nie wie, co to jest/będzie.