Ustępstwa

[caprissa]

Hmm jak się do tego donoscicie?
Np ktoś mówi, że tekst okey, ale jednak trzeba coś poprawić:)

Zgadzacie cię chętnie? Czy jednak obstajecie przy swoim.
Warto walczyć za coś co się stworzyło

zatem?

Może coś z własnych lub cudzych doświadczeń?

[malaga33]

Warto.
Jesli redaktor (bądź inny czytacz) mówi mi, że pewien fragment powinnam
poprawić, zmienić, uzupełnić, to nie upieram się przy tym, ze nie. Dlaczego?
Teraz mogę spokojnie napisać, ze nie podchodzę już do swoich tekstów jak do
świętości, ale... Jako autor nie zauwazam wszystkich usterek, choćby dlatego, że
znam go idealnie i wydaje mi się, ze wszystko jest OK, gdyby nie było, nie
dawałabym komuś do czytania. Druga osoba jest w stanie szybciej wyłapac
niedociagnięcia, braki w tekscie, których ja nie zauwazę, ponieważ tekst uwazam
za skonczony.

Pomijam tu koniecznośc poprawienia błedów stylistycznych, logicznych, rzeczowych
i, o zgrozo, ortograficznych (tu z pozycji redaktora). "Kocham" wprost autorow,
którzy nie zgadzają się na poprawienie ewidentnego błedu, bo "ja wiem lepiej",
"ja tak lubię pisać i g... mnie obchodzi, ze w slowniku góra jest przez <<ó>>, u
mnie będzie przez <<u>>" albo "moze i ma pani rację, ale wolę, żeby było z
błedem, bo czytała to nauczycielka polskiego [bron Boże, nie chcę tu podważać
kompetencji nauczycieli] i powiedziala, ze jest dobrze".

[skajstop]

Podpisuję się pod Malagą, zgadzam się w stu procentach.
W zasadzie trudno mi sobie wręcz wyobrazić brak takich uwag - i nad wszystkimi
się zastanawiam, choć nie wszystkie uwzględniam w ostatecznej wersji tekstu.

Warto mieć takie uwagi i warto traktować je serio. Wobec własnego tekstu nie
sposób być obiektywnym, tu się przydaje inne spojrzenie.

[azubin]

Wydaje mi się, że warto ustępować (oczywiście to zależy od doświadczenia i
"dorobku") - poza kwestią dystansu do tekstu warto pomyśleć o tym, że przecież
ludzie w wydawnictwach (przynajmniej w tych w miarę przyzwoitych) są w końcu
profesjonalistami i nie żądają zmian wedle swego kaprysu, a dlatego, że uważają
je za słuszne - oczywiście nie należy podchodzić do tych rad bezkrytycznie, ale
chyba warto przynajmniej się nad nimi zastanowić
(nie mówię o oczywistych błędach, gdzie nie warto się nawet wahać)

[kerry_weaver]

Na pewno nie warto odrzucać każdej sugestii z klucza, "bo ja autor wiem lepiej".
Warto się zastanowić nad proponowanymi poprawkami, uwagami.
Natomiast, jeśli coś jest, naszym zdaniem, kluczowe dla tekstu ew. stanowi
element naszego własnego stylu (nie mówię o pisaniu "góra" przez "U" ;-)) to
warto się przy tym uprzeć.
Ja akurat pracowałam z fantastycznym redaktorem, bardzo dobrze nam się
współpracowało, dyskutowało (mam nadzieję że ten redaktor uważa podobnie a nie
uznał mnie za najbardziej upierdliwą autorkę w historii :) i mogę powiedzieć że
proporcja poprawek odrzuconych przez mnie do zaakceptowanych i poprawionych
była jak 30/70%.
Na pewno walczyłabym jak lwica gdyby wydawca np. upierał się przy usunięciu
jakiegoś, wg mnie istotnego fragmentu, wątku czy postaci - ale np. po sugestii
wydawcy rozbudowałam pewne sceny i dodalam inne, co książce chyba wyszło na
dobre.
Natomiast jak pisałam już w innym wątku, w tekście użytkowym, do gazety - walk
z redakcją nie prowadzę, zmieniają co chcą.

[lilith76]

To zależy jakie ustępstwa - kosmetyczn epoprawki ok.
Ale jeśli mam coś zmienić, bo wtedy "książka lepiej się sprzeda", to się będę baaaardzo długo i boleśnie łamać.

[warszawianka34]

Nie wiem, czy wolno mi wypowiadać się w tym wątku, bo jestem i pisarką-amatorką
i redaktorką-amatorką, kiedyś jednak kumpel (naprawdę nieźle piszący, nota bene
dość znany recenzent) poprosił mnie o redakcję swojej powieści. Pisałam kiedyś
o przyjacielskie (czy przyjaznej) redakcji, no nie - to była właśnie taka.
Cóż... wywaliłam mu 80% tekstu (do dziś mi to wypomina), poprawki wprowadziłam
do reszty, a na końcu - pod sceną finałową, na której jego powieść się kończyłą
dopisałam: "i co dalej? w tym miejscu właściwa akcja powinna się właściwie
zaczynać!"). Uwaga! Nie był to odwet za redakcję mojej powieści (z której
wywalił jakieś 20%):). Najpierw się z lekka obraził, potem jednak przemyślał
sprawę i... dokończył książkę. Faktycznie właściwa akcja zaczęła się w miejscu,
gdzie miała się w pierwotnej wersji skończyć.
Teraz leży w wydawnictwie moja powieść i wiem jedno: przyjmę wszelkie sugestie
redaktora, wierząc, że wypływają z dobrej woli tegoż. Po co innego redaktor
miałby się wysilać jak nie po to, by książka była lepsza? Wyjątkiem niech będą
książki, które wydajemy za swoje pieniądze i dla siebie: tu mamy prawo pisać
tak jak chcemy, o tym co cchemy i z błędami jakie chcemy poczynić - w
przypadkach komercyjnych ktoś oprócz nas się pod naszymi książkami podpisuje.
Howgh! (hehe, poczekamy na redakcję tej mojej i zobaczymy, czy będe do takiej
współpracy skora...)

[caprissa]

Dzięki za wypowiedzi.
Ale poprawki dotyczą nie samego pisania, błędów, a zmian w książce.
Np muszę wyeliminować jednego bohatera?
A on dużo wnosi do ksiązki.

Wydaje mi się, że autor powinien bronić swego dzieła.
Zbyt zmienione przez inną osobę to już nie jego dzieło.
To jak aborcja tego co napisał

[kerry_weaver]

> Ale poprawki dotyczą nie samego pisania, błędów, a zmian w książce.
> Np muszę wyeliminować jednego bohatera?
> A on dużo wnosi do ksiązki.
>
> Wydaje mi się, że autor powinien bronić swego dzieła.
> Zbyt zmienione przez inną osobę to już nie jego dzieło.
> To jak aborcja tego co napisał

Ale czy w rzeczywistości tego rodzaju sugestie (aż takie) w ogóle się
pojawiają? W przypadku, oczywiście, powieści na tyle przyzwoicie napisanej że
wydawnictwo rozważa wydanie jej w ogóle.
W przypadku mojej książki były w zasadzie dwie duże zmiany zaproponowane przez
wydawcę i redaktora - pierwsza - rozwinąć wątek dotyczący jednego z bohaterów
drugoplanowych, pogłębić jego przemyślenia, a druga - dodać króciutki prolog
nawiązujący do jednego z motywów. To tyle, nikt nie wyrzucał bohaterów, nie
zmieniał samej konstrukcji - choć książka jest debiutancka, pierwsza i z
gatunku "czytadło" więc nie miałam mocnej pozycji jaką ma uznany autor.
Jeśli po namyśle i rozważeniu sugestii wydawcy, uważasz że Twój bohater jest z
punktu widzenia konstrukcji utworu, ważny - walcz o niego. Zmień go, pogłęb
jego postać, zgodnie z sugestiami - ale nie wyrzucaj. W końcu nie chodzi o to
żeby wydać cokolwiek byle wydać, ale żeby produkt końcowy w ogólnym zarysie był
tym co napisaliśmy, odzwierciedlał naszą wizję. Makijaż, lifting - tak,
amputacja nosa - nie :)

[azubin]

To sytuacja rzeczywiście nietypowa - ja za najbardziej radykalne, po przyjęciu
przez wydawnictwo książki, uważam rozbudowanie pewnych wątków, dodanie wstępów,
zakończeń, wyjaśniających pewne kwestie...
Wyeliminowanie bohatera (i to znaczącego) to jednak zmiana daleko idąca. Z
pewnością jednak warto się nad nią dokładnie zastanowić - może dla całości
utworu nie ma on aż tak wielkiego znaczenia? Jeśli jednak tak, to warto go bronić.
Ja w każdym razie dokładnie przemyślałbym sprawę (i przeprowadził szerokie
konsultacje), zanim zacząłbym taką walkę - po to, żeby mieć pewność, a
jednocześnie (co nie mniej ważne) zgromadzić poważne argumenty