Ciekawy artykuł

[hajota]

Proszę, nie wybrzydzajcie z góry, że "Trybuna" itd. Artykuł wydał mi się
ciekawy dla wszystkich wydających własnym nakładem:
www.trybuna.com.pl/aneks/aneks.htm?id=28501

[jottka]

my nie wybrzydzamy, tylko zauważamy z zaintrygowaniem, że autor tekstu

- arbitralnie ustawił opozycję 'książki wartościowe - poza normalnym rynkiem
wydawniczym'/ 'chłam bestsellerowy - w księgarniach'. bym polemizowała

- równie arbitralnie ustawił księgarzy na pozycji krwiopijców, którzy w imię
własnych interesów nabijają ceny, a nie wspomniał nic np. o vacie na produkty
papierzane, w tym ksiązki, który właśnie ma wzrosnąć do 22%, a który to pomysł
lansuje opcja polityczna zbliżona do trybuny :)

- nie wspomniał, o czym bodaj kolega paweł/ szwedzka pisał, że autor może do
upojenia książkę sobie drukować, tyle że zarobić na niej nie może nie tyle z
racji wstrętnej konkurencji księgarskiej, co tego, że sprzedaż wymaga
zarejestrowanej działalności, a tu wchodzimy w znaną i lubianą kwestię zusu,
zaporowych podatków na wejściu itp itd


a w ogóle nie wiem, skąd mu się wziął podział 80% ksiązek wydawanych
samodzielnie, siłami twórców - też sie nie czepiam, tylko wolałabym jakieś
jeszcze argumenty poza konstatacją, że znajomy pisarz wydał właśnie po zerowych
kosztach szóste swe dzieło

[millefiori]

Dzieki za podrzucenie lektury, profil organu nieistotny, wazne, co napisane.

Zgadzam sie z Jottka: zabraklo popatrzenia w dol i zobaczenia kuli przepisow u
nogi samodzielnego autora-wydawcy.

Z tresci artykulu wynika tez, ze ok.3/4 autorow polskich, przynajmniej w
pierwszych wydanych dzielach, zajmuje sie dzialalnoscia misyjno-charytatywna.
Napisza, wydadza, dajac zarobic papierni, drukarni, a potem rozdadza bliznim
plody swego umyslu w formie ksiazek. Czy tresci zawarte w tych dzielach sa
lepsze jakosciowo, jezyk bardziej wyrafinowany, czy zakres tematyczny waski
jak ucho igielne, czy poziom tak wysublimowany, ze osiagalny wylacznie dla
garstki wybrancow, w odroznieniu od oferty stricte wydawniczo-ksiegarskiej?
Czy tylko zaspokojenie proznosci autora? Czy poczucie misji? Otwarcie drzwi
do "zaistnienia", wychylenie nosa, aby wreszcie zostac zauwazonym i
postrzeganym jako pisarz, autor, poeta?
czy autorzy ci nie zasluguja na odkrycie, profesjonalne zajecie sie nimi?


Tez zabraklo mi wyjasnienia pokazania pistoletu w pierwszej odslonie- autora
6. ksiazki wydanej poza standardowym obiegiem wydawniczo ksiegarskim. Jesli
zatrzymamy sie przy danych: 6. ksiazka, przynaleznosc do SPP (na jakiejs
podstawie go tam przyjeto, nie tylko 2 podpisow rekomendujacych SPP=owcow) to
dlaczego tkwi w drugim obiegu?

Serdecznosci z Budy,
Millefiori

[marianeq]

millefiori napisała:

> Zgadzam sie z Jottka: zabraklo popatrzenia w dol i zobaczenia kuli przepisow
u
> nogi samodzielnego autora-wydawcy.

Ale tego tam nie mogli wydrukować. Przecież nie napiszą w Trybunie, że
opodatkowanie przedsiebiorców jest za duże - bo jest za niskie! Jakby im
podwyższyć to byłaby kasa na górników i hutników - bo ci stoją z wyciągniętą
ręką po chleb! A wy chcielibyście się bogacić! Krwiopijcy!

;)

PA!wel

[marianeq]

Ale trochę zmylił mnie ten artykuł. Zwłaszcza tym stwierdzeniem o Schulzu i
Gombrowiczu. Stwierdziłem że autor ma jednak trochę racji...

A nie ma racji wcale! Schulza i Gombrowicza kto wydawał? Jedno z największych i
najsilniejszych prywatnych wydawnictw międzywojnia, wydawnictwo z którego
wychodziły co prawda głupie czytadła, ale i seria literacka noblistów,
literatura polularnonaukowa itp. To było "Towarzystwo Wydawnicze Rój" założone
przez Melchiora Wańkowicza i prowadzone do spółki z Marianem Kisterem. Tak więc
porównanie tego "silnego gracza" z jakimś domowym wydawcą książek co po
znajomości drukuje w zaprzyjaźnionej firmie itp. to wielka pomyłka.
Porównywanie Schulza, któremu pozwolono zilustrować swoje pierwsze wydania w
dużym wydawnictwie do autora minimalizującego koszta to kolejna wielka pomyłka.
Wychodzi na to, że Schulz stał się sławny dopiero po wojnie, jak już to mało go
dotyczyło... A jak tłumaczyć fakt, że od miedzywojnia do dzisiaj wydaje
się "Proces" Kafki z wpisanym Schulzem jako tłumaczem, skoro od dawna wiadomo,
że tym tłumaczem nie był? Może obok jakiś osobistych powodów był też taki, że
Schulz już był znany przed wojną i połączenie Jego nazwiska z Kafką do którego
w jakimś zakresie jest porównywany tworzyło dodatkową "otoczkę marketingową"?
No bo co by znaczyło nazwisko jakiejś tłumaczki jeżeli można było wpisać "Bruno
Schulz"?

;)
PA!wel

[millefiori]

I jeszcze jedno:
1 wydanie Ferdydurke zilustrowal wlasnie Schulz.

Serdecznosci,
Millefiori