A jak u was z seksem...?

[william7]

Czy nadmierne owłosienie nie przeszkadza wam w kontaktach intymnych?

[eeech]

A czemu pytasz i w jakim sensie? A Tobie?

Myślę, że jakbyś przejrzał nasze forum to byś znalazł odpowiedź, bo przewija się
ona w większości wątków... W skórcie można powiedzieć, że przeszkadza na pewno
na początku, bo występuje bariera psychiczna, ale jak już się przełamiemy to
jest...:D

[zanilk]

mi na pewno w kontaktach bliższych przeszkadza, przeszkadzał i obawiam się, że
już tak zostanie.

[kasia_kar]

hmm czy ja wiem... po ciemku to tak nie widać :P

A tak na serio - mój narzeczony wie, o mojej chorobie i wiem, że kocha mnie taką
jaka jestem. Przed nim nie wstydzę się mojego owłosienia, staram się regularnie
depilować, chociaż są też dni kiedy nie mam na to siły i on to rozumie.

[asia872]

no to tylko wam tego pozdzdrościc... ile razy mi sie nie chce golić... to
zawsze sobie mówie Asia musisz bo moze włsnie wtedy spotkasz ,,tego,, i co
bedzie??

[zanilk]

a ja sobie mówiłam: asia (mam tak samo na imię:), nawet jak go spotkasz to nic
nie zmieni:)

[asia872]

ja wiem ze to nic nie zmieni:( ale co mam zrobic?? nie zaszyje sie w domku i
nie przesiedze całego zycia.

[zanilk]

ależ ja bynajmniej nie to miałam na myśli, by się zaszyć w domu i właściwie
ograniczyć swój żywot do czterech ścian. ja podziwiam osoby, które mimo
wszystko starają się nie zamykać.
chodziło mi tylko o to, że cenię sobie moją niezależność i jeśli pewnych części
ciała nie depilowałam nigdy, to nie wydepiluję ich dla mężczyzny. i nie chodzi
tu o jakiś brak estetyki, ale o to,że nie chcę się męczyć ze szczeciną, jaka
potem może mnie przywitać po kilkukrotnej depilacji.

[william7]

Ja to aż się boję takiego zbliżenia, już sobie wyobrażam jak dziewczyna wyskakuje z łóżka, kiedy ja zdejmuje koszulke...Pewnie się nieżle wystraszy takiego niedzwiedzia jak ja.
Ale co na każdej randce mam ostrzegać że jestem zarośnięty-sick!

[zanilk]

Boże drogi, williamie, robisz sztuczne problemy. czy na pierwszej randce
opowiadasz wszystko o sobie? jeśli tak to masz odpowiedź, czego się boją
dziewczyny.
to jest dla mnie logiczne, że o pewnych kwestiach mówi się osobie, do której ma
się zaufanie. to tak jakby hirsutka na randce odbiera bukiet, cześć, cześć i
mam hirsutyzm.
zresztą jeśli mężczyzna na widok "kudłatej" kobiety z łóżka nie wyskakuje, to i
raczej twoja dziewczyna tego nie zrobi. no chyba, że jest to znajomość
krótkotrwała i wasza zażyłość ogranicza się jedynie do waszego wizerunku. ale
mniemam, że nie o to chodzi.

[william7]

Zanilk powinnaś zostać psycholoszką:)
Z tą pierwszą randka masz racje, ale to był taki przykład...
A mogłabyś rozwinać tą myśl -czego boja się dziewczyny...

[zanilk]

chodziło mi mniej więcej o to, że (patrząc na to co napisałeś, czyli że na
każdej randce mówisz jaki masz problem) o pewnych rzeczach nie mówi się od razu
i to jest naturalne. natomiast gdyby mi chłopak wyskoczył na randce od razu, że
ma taki a taki problem to bym się zaczęła martwić, że jednak coś z nim nie tak
i za grosz taktu nie ma. no i bym uciekła:)

[zanilk]

komentarz "psycholoszki" pominę.

[portret.doriana.graya]

> Ja to aż się boję takiego zbliżenia, już sobie wyobrażam jak dziewczyna wyskaku
> je z łóżka, kiedy ja zdejmuje koszulke...
To może zdejmij koszulkę zanim pójdziesz do łóżka. W końcu przy pewnym stopniu
zażyłości pokazania się dziewczynie z nagim torsem nie jest niczym
nieprzywoitym. W każdym razie jest to bardziej przyzwoite niz paradowanie bez
spodni. A seksu możes próbować jakiś czas później i przynajmniej będziesz
wiedział, że ona już wie jak wyglądają Twoje plecy i barki.
A bywając na plazy zdarzało mi się widzieć mocno zarośniętych mężczyzn a przy
nich kobiety i dzieci.

[william7]

Psycholoszka to był komplement:), to co napisałaś w tamtym poscie to prawda.
Macie dziewczyny racje... niestety.

[czarodziejka24]

Nienawidze swojego owłosienia cholernie i nie wszystko usuwam ale jakoś przy
każdym zbliżeniu z mężczyzna w tym konkretnym momencie kiedy wszystko się
zaczyna chyba to podniecenie powoduje, że totalnie o tym zapominam. Na początku
bylo inaczej i czasami przez króciutki momencik jest strach co on pomyśli gdy
zobaczy ale potem nie wiem jak to opisać chyba tak bardzo zajęci jesteśmy sobą
że nie ma to dla mnie znaczenia, i gdyby nawet on miał taki sam problem to tez
nie miało by to dla mnie znaczenia a dokładnie ma On dość mocny zarost czasem
nawet drapiący ale mówie nie przeszkadza mi to wcale i nie dlatego że mam hirsutyzm.
Nie jestem w stałym związku więc nie potrafię sie wypowiadac jak to jest na
codzień mieszkać z facetem i umiec żyć z hirsutyzmem ..... :( Moge tylko Wam
powiedzieć, że nie można z tego powodu bac się i blokowac w intymnych sytuacjach
bo jesteśmy tylko ludzmi i nie możemy oczekiwac ideałów i tego że wszyscy będą
tacy sami piekni i wspaniali bo tak nie jest.
:( pozdro czarodziejka24

[william7]

I to jest odpowiedź, która mnie w pełni satysfakcjonuje...
A ile masz lat, jesli mogę spytać?

[zanilk]

czarodziejka24 napisała:

> Nienawidze swojego owłosienia cholernie i nie wszystko usuwam ale jakoś przy
> każdym zbliżeniu z mężczyzna w tym konkretnym momencie kiedy wszystko się
> zaczyna chyba to podniecenie powoduje, że totalnie o tym zapominam. Na
początku
> bylo inaczej i czasami przez króciutki momencik jest strach co on pomyśli gdy
> zobaczy ale potem nie wiem jak to opisać chyba tak bardzo zajęci jesteśmy sobą
> że nie ma to dla mnie znaczenia, i gdyby nawet on miał taki sam problem to tez
> nie miało by to dla mnie znaczenia a dokładnie ma On dość mocny zarost czasem
> nawet drapiący ale mówie nie przeszkadza mi to wcale i nie dlatego że mam
hirsu
> tyzm.
> Nie jestem w stałym związku więc nie potrafię sie wypowiadac jak to jest na
> codzień mieszkać z facetem i umiec żyć z hirsutyzmem ..... :( Moge tylko Wam
> powiedzieć, że nie można z tego powodu bac się i blokowac w intymnych
sytuacjac
> h
> bo jesteśmy tylko ludzmi i nie możemy oczekiwac ideałów i tego że wszyscy
będą
> tacy sami piekni i wspaniali bo tak nie jest.
> :( pozdro czarodziejka24

Zgodzę się, że jeśli człowiek jest w miłosnym amoku to raczej nie myśli o tym
jak wygląda, chociaż przyznam szczerze, że ja zawsze o tym myślę i mimo
wszystko mam to w głowie, mniej lub bardziej.

Do Zanik

[czarodziejka24]

Nie da się odizolowac od tej choroby i nie da się jej całkowicie wyprzeć ze
świadomości ale Ja ucze się ją wypierac w mementach kiedy jestem szczęsliwa,
kiedy super spędzam czas z przyjaciółmi wiadomo, że wiąrze się to wszystko z
mozolnymi przygotowaniami dzień wczesniej czyli z usunieciem wszystkiego co sie
rzuca w oczy i z innych miejsc (nie wszystko usuwam)Ale łapię każdą szcześliwą
chwilę pomimo tego. I uwierz mi, że w takich momentach można o tym zapomnieć to
tylko kwestia czasu i kwestia przełamania się. Choć dodam, że nie uwarzam się za
osobe ładną czy zgrabną wręcz przeciwnie. Strach i taki paraliż jest silny ale
musimy korzystać z życia i go pokonywac. Ja bardziej walcze obecnie z myślami
które kołocza mi po glowie już po zbliżeniu z mężczyzną, czasami uderzają mnie
okrropne myśli,co on wtedy o mnie myślał, czy coś zauważył czy to miało jakies
znaczenie dla niego itp. Ale to tez mija i bede z tym walczyć.
Nie możemy chowac się za nasza chorobą .....to sobie non stop powtarzam.:)

[zanilk]

Prawda, trzeba walczyć o każdą odrobinę normalności, nawet o jej minimalny
fragment i staram się to robić, ale czasem dopada mnie zwątpienie. We wszystko.
I pojawia się pytanie czy to wszystko ma sens? Ja nie mam niczyjego wsparcia,
ani rodziny ani znajomych, wręcz przeciwnie, o ile od obcych żartów nigdy nie
słyszałam tak słysze je od rodziny. Tłumaczę sobie, że przecież to po prostu
zwykłe żarty, ale czasem może człowiek zwątpić, gdy sam musi ciułać kasę, żeby
zrobić badanie, kiedy sam siedzi w nocy i w dzień z własnymi problemami. Wiem,
że narzekam i że się starają.
Ech, czasem się rozklejam jak głupia:)

[joanna224]

Hm...rodzina ...Ja wiele lat cierpiałam przez przytyki rodzeństwa ,czy
rodziców .Były to delikatne żarty (dlaczeego tato ona ma wąsy itp.)Wiem jak to
jest ,gdy sparcia znikad ,a jeszcze najbliżsi przybijaja Ci gwóźdź do
trumny.Nawet teraz z perspektywy czasu trudno mi o tym mówić...Chciałam się
leczyć ,coś robić w tym kierunku ,ale jak skoro bałam się poprosić rodziców o
pomoc.Może teraz dlatego od nich wszystkich uciekam ,ale to nieważe i inna
bajka...
Pomógł mi mężczyzna -najwspanialszy na świecie,któremu za dobre odpłacam złem:-(
Zanik trzymaj się mocno iuśmiechaj szeroko ,nie trac nigdy nadziei,bo kiedys
będdzie lepiej,łatwiej...- Nie jestes sama ...Bo jesteśmy tu my .Nam zawsze
możesz ponarzekać :-)pożalić się.Wiem ,że to niewiele ,ale zawsze coś...
Pozdrawiam

Do Zanik

[czarodziejka24]

W tych odczuciach nie jesteś sama choć pewnie tysiące razy tak się czułaś. Ja
ukrywam moją chorobe przed rodzina chociaz wiem, że musza coś załuważać przecież
nie mogę przed nimi biegac non stop w golfie. MOja mam często widzi jak usuwam
włosy woskiem ale ona uważa, to za normalne i nie wie, że dla mnie to koszmar.
Może odniosłaś wrażenie, że jestem Optymistką i cieszę się zyciem ale to nie
prawda mam lepsze i gorsze dni teraz akurat trafiło na te lepsze. Ale czasami
życie wymyka mi się spod kontroli tak jak kazdej z Nas ale to nie o to
chodzi....chodzi o to by zapamietywac i cieszyć sie tymi
krótkimi....dobrymi....szczęśliwymi chwilami nawet jeśli to będa krótkie minuty.
To jest nasze życie i nikt je za nas nie przeżyje więc musimy sami sobie dozowac
chwile szczęscia i zalamania.
Ale damy chyba radę choć w wielu moich postach na forum wręcz wyłam z
rozpaczy.........Taki nasz los.
Zanik....ja wierze w to, że i Ty masz swoje szcześliiwe momenty do których
możesz wracac i wierze, że przed toba i przed Nami wszystkimi będzie takich
momentów multum....Cieszmy się tym co mamy
Buźka Zanik :)

[zanilk]

dziękuję, chyba mi tego trzeba było. staram się szukać tych pozytóywów i
najczęściej dopalaczem dla mnie są fora. gdy widzę, że ktoś się poddaje, mówię
sobie że ja tego nie zrobię.
ja powiedziałam mamie, czemu? chyba dlatego, że chciałam, żeby mi załatwiła
wizytę, słowem wykazałam się egoizmem. choć z początku matka wykazała się
zrozumieniem i próbowała, ale po prostu po pewnym czasie zrezygnowała. dla niej
wystarczy zbadać testosteron, bo nie interesowała się nigdy hormonami a tym
bardziej hirsutyzmem i nie wie ile to badań trzeba robić. choć gdzie może to
czyta, by wiedzieć co i jak, żeby nie olać.
ale co chciałam mówić, wiem że trzeba szukać momentów szczęścia, bo mimo
wszystko hirsutyzm ich nie zabiera, przynajmniej nie wszystkie. i czasem warto
powalczyć z losem w myśl zasady, że my jesteśmy jego kowalami;)
i mam nadzieję, że tak jest i że się uda.

[heidi80]

na wstepie zaznacze, ze nie jestem hirsutką, testy nie wykazaly korelacji i to
wszystko prawdopodobnie wina typu urody. Jak kazda soczysta brunetka zmagam sie
z owlosieniem na łydkach, zaznacza sie szlaczek wlosow na brzuchu w gore pepka,
pare wloskow na biuscie, jest lekko zarysowany meszek na gornej wardze.

Jednakze, co do tematu postu, poniekad jako zdrowa osoba czuje wiele kompleksow
i zahamowan przy kontakcie z druga osoba. Kiedy mam odrosty na nogach, nie dam
sie tam dotknac, bo skora przypomina w dotyku papier ścierny;)

Cale podbrzusze, zarosniete gęsto i grubo, miejscami wewnetrzne strony ud i
pachwiny wprowadzily mnie w nie lada klopoty. Przy kazdym blizszym kontakcie jak
mialo dojsc do konkretow, kurczowo trzymajac majteczki na pupie czmychalam czym
predzej, gdzie pieprz rosnie;) Przy duzej atrakcyjnosci fizycznej i sporym
zainteresowaniem mą osoba, pomimo goracego temperamentu bylam niedostepna jak
Kilimandżaro;))) Po pewnym czasie probach i depilacyjnych bledach, pogodzilam
sie z ze swoim buszem, depiluje jedynie linie pachwin i ud, aby nic nie
wystawalo spoza bielizny. Jak partner/partnerka kocha, zaakceptuje wszystko,
wystarczy napomknac o swych kompleksach. Co do prosb o depilacje TAM, najpierw
zaproponuje pomyslodawcy, niech sam sprobuje na wlasnej skorze i zobaczy jaki to
ból.

Prawdopodobnie wszystkie te moje prywatne perturbacje to wynik medialnego
terrou, aby wszystko bylo gladkie, obecnie staram sie podejsc do tego z dystansem...

Coz, dziewczyny, trzymajcie sie! Nie pozwolcie sobie stracic pieknych chwil w
zyciu!

powodzenia;
heidi

[ad.cam]

Witam. Jak poprzedniczka również nie jestem hirsutką. Jednakże natura obdażyła
mnie bardzo ciemnym kolorem włosów, oraz jasną karnacją. Wynikiem tej
kombinacji jest ciemny meszek porastający mnie od brzucha, poprzez dół pleców
az do samego końca (wyłanczając oczywiście stopy).

Patrząc w przyszłość ogarnia mnie strach właśnie przed zbliżeniem. Włosy na
brzuchu mogę rozjaśnić, na plecach i nogi wydepilować u kosmetyczki. Ale co z
pośladkami, bikini i okolicami odbytu.

Myślę sobie :"Pójdziesz na laser"... Ale nie wiedzieć czemu wydaję mi się to
tak mało realne, że ta myśl nie jest w stanie poprawić mi humoru.

Zakochałam się. Nie wsółżyłam jeszcze z chłopakiem. Chciałabym żeby to były
piękne chwile, a nie przepełnione lękiem i ciągłym oczekiwaniem na koniec
zbliżenia.

Pozdrawiam.

[heidi80]

ha! moje drogie!

zakochalam sie po uszy w pewnym przystojniaczku. Cos mi podpowiada nawet, że to
On, to On, ten Jedyny! Si, si, po kilku spotkaniach znalezlismy się w łóżku (tu
proszę o ukrócenie swej bujnej wyobraźni-po parugodzinnej rozmowie, zasnęlismy
bardzo grzecznie, lekko skrępowani w pidżamkach:) Jakież było moje zdziwienie,
kiedy mój ideał przemknął rano topless do łaziennki! Bowiem moim oczom ukazało
się...zjawiskowe futerko na plecach...! Nie pokazałam po sobie, ale uśmiałam się
w duchu, że chyba mamy podobny kompleks. Na pewno we dwójkę bedzie raźniej go
zwalczyc i nabrać dystansu do siebie...

Porozmawiam niedługo o tym z moim lubym. Podejrzewam, że również się męczy ze
zbyt hojnym darem natury i przez to nie zażywł kąpieli całe lato (a przecież
mieszka tuż nad morzem!) Na pewno go kocham takim jaki jest i nie pozwole mu
usunąc ani jednego włoska bez mej zgody! Mam również nadzieje, że i on
zaakceptuje niewielki, acz zawsze nadmiar włosków to tu to tam:)

Jest pięknie, jest pięknie!

c.d.n.
:)