Ciekawostki

[edzioszka]

Piotruś Pan kończy 100 lat.

Piotruś Pan, chłopiec, który nie chciał być dorosły, kończy w tym roku sto
lat. W 1904 roku ukazała się książka angielskiego pisarza Sir Jamesa Matthew
Barriego o skrzydlatym chłopcu mieszkającym w Nibylandii.

Historia o Piotrusiu Panie, która jest klasyką literatury dla dzieci, podoba
się też dorosłym. Dzieci widzą w niej przede wszystkim barwną opowieść
przygodową z udziałem piratów i krokodyli, dorośli znajdują tu metaforyczną
przypowieść o tęsknocie za dzieciństwem i nieuchronności stawania się
dorosłym. Piotruś Pan trafił też do świata psychologii, a typowym
przypadkiem "syndromu Piotrusia Pana" ma być Michael Jackson.

Sto lat temu na deskach londyńskiego Duke of York's Theater wystawiono sztukę
Barriego "The Little White Bird", tam właśnie Piotruś Pan pojawił się po raz
pierwszy. Siedem lat później - w 1911 roku - ukazała się książka "Piotruś
Pan".

Setną rocznicę narodzin jednego z najpopularniejszych bohaterów filmów i
przedstawień Hollywood świętuje dwoma filmami. W styczniu na ekrany
amerykańskich kin trafiła ekranizacja powieści (którą w Polsce będzie można
oglądać od marca), w październiku do dystrybucji trafi film "Neverland"
oparty na biografii Barriego. Rolę autora Piotrusia Pana zagra Johnny Depp.

Sir James Matthew Barrie urodził się w 1860 roku, zmarł w 1937. Wywodził się
z rodziny o szkockich korzeniach, pisał powieści fantastyczne i romanse,
komedie satyryczno-obyczajowe (jak np. "Nieporównany Crichton"). Był bardzo
niski - miał zaledwie około półtora metra wzrostu. Pomysł napisania powieści
o małym chłopcu związany jest z przyjaźnią, która łączyła Barriego z pięcioma
braćmi z rodziny Llewelyn Davies. To historia podobna do przyjaźni Levisa
Carrolla z siostrami Liddell, która zaowocowała "Alicją w Krainie Czarów".

Po śmierci rodziców chłopców Barrie zaadoptował całą piątkę. "W postaci
Piotrusia Pana łączą się zachowania całej waszej piątki. Tak jak poprzez
pocieranie kawałków drewna można uzyskać ogień, tak ścieranie się waszych
osobowości stworzyło postać Piotrusia. Piotruś to iskierka, którą mi
daliście" - pisał Barrie, dedykując powieść całej piątce braci.

"Piotruś Pan" tylko z pozoru jest wesołą opowieścią o chłopcu, który nie chce
być duży. Tak naprawdę to mroczna opowieść o przemijaniu, lęku przed
nieuchronną dorosłością i śmiercią. Biografowie Barriego łączą tę obsesyjnie
powracającą w jego twórczości fascynację przemijaniem ze śmiercią jego
ukochanego starszego brata, który zginął podczas wypadku na placu zabaw w
wieku 13 lat. Aż trzech z piątki braci, którzy byli pierwowzorami postaci
Piotrusia, także zginęło w bardzo młodym wieku - jeden na froncie I wojny
światowej, drugi utopił się, trzeci popełnił samobójstwo. Sam Barrie nie miał
dzieci.

(onet)

[kanuk]

Normalnie to tlumaczowi by sie dostalo. pan mister Piotrus by bylo. zamiast
patelni. wczoraj obejrzalem Lost in Translation. lubie takie kino moralnego
pokoju i przyjazni dwojga ludzi . oskary mnie juz nie biora .ale ciekaw
jestem, czy akurat ten film dostanie jakies wyroznienie ponad nominacje.
wyglada,ze zmieniam temat. ale jest link translacyjny przeciez. i
transcendentalny.

[miltonia]

I transgeniczny.

[zalogowana]

I Transatlantyk, nawiązując ponownie do literatury.

[edzioszka]

dokonam transplantacji oka, słabo Was widzę wśród tych literek ;)

[oldpiernik]

wpadłem w trans...
transylwańska transpozycja transwestytów na transatlantyku w transkrypcji na
*doc

[edzioszka]

aha, się poddam transportacji - miejsce docelowe to cmentarz komunalny
Powązki, cel - rekreacyjno-krajoznawczo-towarzyski.. poszukujcie mnie w Alei
Zasłużonych ;)

www.wajszczuk.v.pl/polski/drzewo/tekst/powazki.htm

[cza_ha]

Na temat-Dostałem od sympatyka z PoGo z życzeniami,że może ich przeżyję.NaPewno!
test3.thespark.com/deathtest/

[miltonia]

Cza_ha, daj se spokoj.

wczierasznjewo dnia

[edzioszka]

zaglądnęłyśmy z Miltą do katakumb, z Niemenem się pożegnać.. tablicę pamiątkową
aż dojrzeć trudno - któreś <bodajże 3> pięterko, zupełnie jako w blokach ;)

[edzioszka]

znalazłam foto katakumb - zamiejscowi mogą luknąć ;)

szewo.com/gallery/item.phtml/61

[miltonia]

Eda zaczela sobie dizajn nagrobka wybierac, ledwom ja przekonala, ze jeszcze ma
chwile.

[edzioszka]

doszłyśmy zgodnie do wniosku, iż w marmurach o rdzawych odcieniach gustujemy
najmniej - przynajmniej tych prezentowanych na nagrobkach ;)

[miltonia]

W granitach Edziu, w granitach. Rdzawy marmur, to co innego. Na nagrobek sie
nie nadaje, najwyzej na sciany do palacowej lazienki.

[edzioszka]

hyhy, no się pomyliłam zwyczajnie - zajęta byłam rozmową z Gitkiem i
obgadywaniem Twoich kotów ;)

[miltonia]

Akurat uwierze, ze o kotach gadacie.

[edzioszka]

wiesz kogo spotkałam przed chwilutką na czacie? Janusza Karolaka.. nie dość, że
się chciał umówić ze mną, to jeszcze coś wspominał o trójcy Aniela, Miltonia i
Żarłaczka.. się spieszył strasznie do domu, niby o psi nabrzmiały pęcherz taki
zatroskany ;)

[miltonia]

Az to rozpustna bestia ten Karolak.

[cza_ha]

Z tym daj sobie spokój, to idź na PoGo, Miltonia,bo tam ciekawostkę Ja dostałem

[edzioszka]

Krowa przyszła do banku zamiast na ślub


Personel jednego z banków w miejscowości Wunstorf koło Hanoweru osłupiał, kiedy
do środka weszła ... łaciata krowa.


Zwierzę przespacerowało się przed bankowymi okienkami, popatrzyło na klientów,
uznało, że bank nie jest ciekawym miejscem i wyszło na ulicę - informują w
czwartek niemieckie media.

Krowa trafiła do banku niechcący - przywieziono ją do Wustorfu jako atrakcję
ceremonii ślubnej. Miała być niespodzianką dla państwa młodych.

Kiedy przed urzędem stanu cywilnego otwarto transporter, krowa postanowiła
jednak wyskoczyć najpierw do pobliskiego banku. Na ślub dotarła z 45-minutowym
opóźnieniem.

(onet)

a ja żech myślała, że jestem pomysłowa! ;)

[cza_ha]

Ci Angole mają dziwny pociąg do łaciatych; na przykład, czek-nagrodowy wypisany
na burcie krówki właśnie i z nią realizowany w banku. Może to ta sama?

" a ja żech myślała, że jestem pomysłowa! ;)"

[oldpiernik]

Piotruś Pan Stuletni
Bankowa Krowa
Niemen Pochowany

ale zestaw ciekawostek, hehe

to ja poproszę mnie w proch, i w glebę, bez marmurów, bankowo
..i bez rozgłosu ;)

[edzioszka]

hyhy, trza przyznać, iż się niezbyt komponują tematycznie.. ale co tam,
spróbujmy dopatrzyć się jedności (celów) pośród tejż różnorodności ;)

[miltonia]

Czyz musimy byc ortodoksyjni i trzymac sie tematu? Porzadek niszczy
spontanicznosc i jest smiertelnie nudny.

[edzioszka]

toż przeca u mię spontanik pełnoobjawowy i tendencje do nieoczekiwanej zmiany
tematu.. poza tem nieco małomówna jestem.. Milta, tak cieplutko i słonecznie, a
Ty przed kompem! Edek dopiero wrócił do dom ze spacerniaka ;)

[miltonia]

Przed kompeme, bo prace nad soba jak zawsze, zaczne od poniedzialku.

[edzioszka]

a jak ze zmianą nawyków żywieniowych, bo u mnie idzie jak po grudzie? już o
innych durnych priwyczkach lepiej nie wspominać ;)

[oldpiernik]

jeść też trza spontanicznie
dziś mi smakują ogóreczki
takie tego , no , zepsute
kiszone, znaczy się
i nie wiem dlaczego, barzo kojarzą mi się z Piotrusiem Panem ;))

[edzioszka]

mnie z sezonem ogórkowym i dniem na podobieństwo dzisiechszego ;)

[oldpiernik]

a ten link pod moimi postami jest do duuuzego niedomówienia, hehe
przepraszam
taki stary a nie umie ;)

[edzioszka]

skoczę na Twoją forumkę Oldzik i Ci zapodam prawidłowy ;)

Poemat nadrealistyczny

[edzioszka]

Mimo iż mam za sobą wielokrotną lekturę “Lalki” Prusa i “Ferdydurke”
Gombrowicza, obcowanie z poezją Sępa-Szarzyńskiego i Mirona Białoszewskiego,
czytałem autorów takich jak Stanisław Przybyszewski, Roman Ingarden czy Jadwiga
Staniszkis, należę dziś do tej wielkiej rzeszy współczesnych Polaków,
czytających lecz niezdolnych do zrozumienia prostego tekstu w gazecie.

Z tego przykrego faktu zdałem sobie sprawę 21 stycznia tego roku biorąc do
ręki “Pracę i naukę”, dodatek do “Życia Warszawy” z tamtego dnia. Najpierw nie
zrozumiałem, o kogo chodzi w poszukiwaniu “Handlowca do spraw usług
integracyjnych. Osoba na tym stanowisku będzie odpowiedzialna za sprzedaż usług
integracyjnych do klientów biznesowych”. Wśród wymagań
wymieniono: “Doświadczenie w sprzedaży w branży usług integratorskich”. Nie
zdając sobie sprawy, czym są usługi integracyjne, nie wiem też, czy się czymś
różnią od usług integratorskich? Nie wiem i nie umiem się domyśleć, o co chodzi
poszukującym pracowników niemal na wszystkich - jest ich ponad czterdzieści -
stronach “Pracy i nauki”.

Oto kilka przykładów, w skromnym tylko stopniu poświadczających ograniczenie
mego umysłu:
A) Inżynier procesu enkapsulacji
B) Nauczyciel zintegrowany
C) Serwisant AGD
D) Inżynier systemowy - wymagania osobowe: doświadczenie w pracy z klientem,
zdolności komunikacyjne, zaangażowanie w koordynację i organizację projektów,
umiejętność diagnozowania i analizowania problemów, zdolność do samodzielnej
pracy nad rozwojem własnych kompetencji.
E) Konstruktor do spraw integracji
F) Inżynier procesu cięcia/gięcia szyb przednich
G) Lider projektu
H) Wiodący analityk (wieduszczyj?)
I) Category specialist - rozwijanie i umacnianie kontaktów w zakresie
zarządzania kategorią
J) TV Buyer - idealny kandydat powinien być: miły i wesoły, odpowiedzialny,
stabilny psychicznie, lubiący analizy i pracę z liczbami
K) Pilarz
L) Operator rozlewaczko-pakowaczki
Ł) Visual merchandiser - zatrudniona osoba będzie odpowiedzialna za
współkształtowanie oraz wprowadzenie w życie polityki firmy w zakresie
prezentacji towaru i dekoracji towaru i dekoracji sklepu z poziomu centrali w
Warszawie. Wykształcenie kierunkowe mile widziane.
M) Inżynier procesu produkcyjnego.

Co gorsza słowa, do których używania przyzwyczaiłem się od lat, niekoniecznie
muszą nadal mieć znaczenie, jakie im się przypisuje. Oto “Inżynier jakości ma
posiadać wykształcenie wyższe techniczne. Ewentualnie średnie”. Podobnie w
wypadku inżyniera do spraw wdrożeń wyższe wykształcenie jest jedynie
preferowane, wymagane natomiast są wybitne zdolności interpersonalne i gotowość
do częstych podróży służbowych. Poszukuje go

Job Net
Czasownicy

Leasing
Rekrutacja

Bardziej tajemnicze niż tajemnica czasowników wydało mi się ogłoszenie
sformułowane w nienagannej polszczyźnie: “Kobieta, wiek powyżej 25 lat. Praca
etatowa od godziny 7.00 w luksusowym hotelu na Mokotowie. Pensja netto od 1000
zł w zależności od kwalifikacji”.

Oczywisty jest cenzus wieku dla senatorów, ale dla sprzątaczki? Wyjaśnienie
znajduję w redagowanym przez urodzonego przed wojną polskiego pisarza
miesięczniku “Nowe Książki”, czytając entuzjastyczny anons wydanej przez Znak
pozycji (Bartek Chaciński, “Wypasiony słownik najnowszej
polszczyzny”): “Oldskulowy, ale w sumie wyczesany i fristajlowy słownik - tak
mógłby powiedzieć o tej książce młody człowiek”.

Tak więc dyrekcja luksusowego hotelu przyjęła być może rozsądną hipotezę, że
sprzątaczka poniżej ukończonych 25 lat może nie rozumieć, co się do niej mówi i
sama wypowiadać się w sposób niezrozumiały.

W roku 1958 miałem okazję słuchać w Polskim PEN Clubie profesora Adolfa
Stendera-Petersena z Kopenhagi. Duński uczony, wtedy koło osiemdziesiątki, był
najlepszym na świecie znawcą komedii ks. Franciszka Bohomolca SJ (1720-1784).
Profesor mówił blisko godzinę po polsku, posługując się wyłącznie słownictwem
swego ulubionego autora, a słuchacze doskonale go rozumieli. Wydawca przyczynia
się do tego, że za dziesięć lat generacja Bartusia będzie miała kłopot w
porozumiewaniu się zarówno ze starszymi, jak z młodszymi od siebie.

Trudności ze składnym wysławianiem się mają nie tylko młode kandydatki na
sprzątaczki, ale i młode dziennikarki, a także nie już nie całkiem młodzi
politycy.

28 stycznia 2004, Poranek w Toku, Dorota Gawryluk do swego gościa Romana
Jagielińskiego: “Oglądamy zdjęcie w »Gazecie Wyborczej«, na którym pan z panem
premierem Leszkiem Millerem degustujecie chyba skrzydełka z jakichś polskich
ferm jak rozumiem, czy takie zdjęcie byłoby dzisiaj możliwe?”.

Wprawdzie Roman J. dorównuje stylem swej rozmówczyni, wypada jednak niezwykle
blado w porównaniu z nowym ministrem spraw wewnętrznych Józefem Oleksym, który
miał swój Ranek 22 stycznia: “Wie pani, odwołanie ministrów w moim rządzie, w
którym jestem, budziło różne refleksje, moje także... i odwoływanie także. To
znaczy, Leszek Miller przyjął konstytucyjnie uprawnioną zasadę, że rodzą się
kandydaci i decyzje i są zgłaszani do powołania i odwołania przez decyzję pana
premiera. On ma do tego konstytucyjne prawo. Nie raz radziłem, żeby jednak
zastosować, i tym razem udało się to spowodować, żeby bez pośpiechu i bez
działania z godziny na godzinę, i bez pewnej sekretności publicznej to czynić,
bowiem jeśli chodzi o polityków znanych, osoby, które już w urzędach na
stanowiskach funkcjonowały, to można powiedzieć, że znane przesunięcie
następuje, ale przypadek osoby tak bardzo nie znanej, to jest dyrektor
kompetentny i fachowy, jak słyszałem, ale nigdy go na oczy nie widziałem na
przykład i z nim nie rozmawiałem. W takim przypadku konsultacyjnie szkoli się,
pomaga”.

Oto jak nas
biednych ludzi
rzeczywistość
ze snu budzi.

(Andrzej Dobosz, Tygodnik Powszechny - felietony)

hyhy, mnie kiedyś rozśmieszyło ogłoszenie matrimoniale <a'propos opisywanych
zawodów> w jednym z magazynów tzw. kobiecych.. pan w wieku średniem opisywał
swe nienaganne maniery, przede wszystkim zwracając uwagę na zalety takie jak
czułość i wraźliwość.. osobnik ów był z zawodu rzeźnikiem, obok anonsu
zamieszczono jego foto, jak stoi z siekierą w jednej, a półtuszą w drugiej
dłoni.. spadłam z resztek fotela, jak to przeczytałam ;)))

[oldpiernik]

i mam z tego poemata takie dylemata
świat już nie pasuje do mnie, czy też ja do świata

O(L)DREALNIONY?

[miltonia]

Nie mam takiego, jak Ty dylemata, bo nie zamierzam pasowac do opisywanego
swiata a wlasciwie uzywac takiego belkotu.

[oldpiernik]

a co bełkotem nie jest?

w swobodnym zwisie poczekam na konkrety ;)

[edzioszka]

hyhy, no tak - poranna rekreazione i to nie tylko intelektualna.. przećwiczamy
palce na klawiszach - międzynarodowe kontakta, ozorek - marketing bezpośredni,
głowizna - co jakiś czas trza nią poobracać, czasem skorzystać z szarej masy
umieszczonej wewnątrz, ucho - telefon upomina, iż jesteśmy w pracy.. jak na 13
w piątek bez nieprzewidzianych okoliczności jak narazie ;)

"Nigdy w życiu" Katarzyny Grocholi

[edzioszka]

Premiera komedii na podstawie bestsellerowej powieści odbędzie się dziś.

"Co zrobić, gdy nagle porzucił Cię facet, a w waszym idealnym mieszkanku wije
gniazdko dla nowej wybranki? Po pierwsze nigdy w życiu nie załamuj rąk. Nie
poddawaj się! Zbuduj dom, posadź drzewo. Kto powiedział, że to męska rzecz? Po
drugie, nigdy w życiu nie ufaj facetom. Oprócz seksu nie nadają się do niczego.
Po trzecie, nigdy w życiu nie czekaj na miłość. Przestań o niej marzyć!

Naprawdę? Nigdy w życiu? Przecież marzenia czasami się spełniają. Nigdy nie mów
nigdy w życiu!"

www.nigdywzyciu.pl/prasa.html
www.radiozet.pl/konkurs_ab.html?POD=10
Bohaterką książki Katarzyny Grocholi jest 37-letnia Judyta, matka nastoletniej
Tosi, pracująca w piśmie kobiecym, gdzie prowadzi dział porad dla czytelniczek.
Poznajemy ją w chwili, kiedy nie z własnej woli rozstała się z mężem. Judyta
rozpoczyna nowe życie: buduje dom i przenosi się na wieś. Niespodziewanie
odnosi sukces jako reporterka. A przede wszystkim zakochuje się...

Scenariusz na podstawie "Nigdy w życiu" napisała Ilona Łepkowska (seriale "Na
dobre i na złe", "Klan", "M jak miłość"). Na fotelu reżyserskim zasiadł jednak
mężczyzna - Ryszard Zatorski. Jestem przekonana, że gdyby film ten reżyserowała
kobieta, to wyglądałby on nieco inaczej. Ryszard Zatorski jest rodzajem filtra,
który przepuszcza przez siebie tę kobiecą opowieść - powiedziała na konferencji
prasowej w sierpniu zeszłego roku Danuta Stenka, wcielająca się w postać
Judyty.

Adama, wielką miłość Judyty, zagrał Artur Żmijewski, w roli najbliższej
przyjaciółki Judyty Uli zobaczymy Joannę Brodzik, Jan Frycz wystąpił w roli jej
byłego męża Tomasza, ojca Judyty zagra Krzysztof Kowalewski, a matkę Marta
Lipińska.

(stopklatka)

hyhy, kolejny hit polskiej kinematografii ;)

Kolejny wyczyn

[edzioszka]

dla "kultury", poniżej zalinkowany wywiad dotyczący debiutanckiej powieści
Doroty Szczepańskiej "Zakazane po legalu" - wzbudza conajmniej niesmak,
zważywszy na zawód przez ową panią wykonywany.. a może raczej ma szokować,
skoro inaczej już nie można zdobyć popularności..

serwisy.gazeta.pl/metro/1,50145,1902853.html

[miltonia]

Jesli niesmak, to spowodowany prostactwem autorki. Swoj pozbawiony wyobrazni
opis ciupciania okresla jako poetycki. Durna baba i tyle.

Autentyczny regulamin

[edzioszka]

Gnieźnieńskiej Kolejki Dojazdowej (wąskotorówki):

Obowiązki podróżnego:

1. Zabrania się zbierania grzybów podczas jazdy pociągu.

2. W czasie jazdy wyskakiwania z pierwszego i wskakiwania do ostatniego wagonu
jest surowo wzbronione.

3. Wyśmiewania się z pieszych i rowerzystów nie jest wskazane (w końcu i tak
nas wyprzedzą).

4. Zabrania się wznosić okrzyki w rodzaju „gaz do dechy”, gdyż denerwują
maszynistę i mogą spowodować u niego czasową niezdolność do pracy.

5. Reklamacje dotyczące szybkości nie będą uwzględniane albowiem jedzie ona
wolno ze względu na dobro podróżnych, a nie dlatego, że szybciej nie może.

6. Podczas jazdy nad brzegiem jeziora zabrania się łowienia ryb z okien wagonu -
istnieje niebezpieczeństwo wciągnięcia kolejki do wody przez wyrośniętą rybę.

7. Kąpiel w jeziorze podczas jazdy wzbroniona.

8. W razie trudności przy wjeździe na wzniesienia podróżni z ostatniego wagonu
zobowiązani są do popychania kolejki.

9. Wnoszenie do wagonu żółwi lub innych równie powolnych zwierząt traktowane
będzie jako prowokacja.

hyhy, to od Gitka, sam chyba nie wymyślił? cytuję dla tych, co nie otrzymali ;)

[miltonia]

Sam moze i nie wymyslil, chociaz kto go tam wie. Mozliwe, ze ktos dla zartu ten
regulamin nawet wywiesil.

[edzioszka]

i to miast walentynki dla nas, paskuda jedna! ;)

Poezja slamowa

[edzioszka]

Tak jak każdy może zostać idolem, tak każdy może stać się poetą slamowym - w
obu przypadkach decyduje głos ludu - Jerzy Jarniewicz broni poezji przez slamem.

Slam stał się faktem. Należy mu przyklasnąć jako ciekawej inicjatywie z
pogranicza kultury i rozrywki, odświeżającej zaśniedziałe już nieco życie
klubowo-literackie. Ta "poezja nowej ery", jak nazwał slam Igor Stokfiszewski,
nie jest jednak tak niewinna, jak mogłoby wynikać z jego entuzjastycznego
tekstu ("GW", 09.02.br.).

Nie brakuje tej poezji seksapilu, doceniam jej atuty. Cieszę się, że slam
rozbija śmiertelną powagę ortodoksji, wprowadza do poezji ducha happeningu,
zacierając granicę między twórcą a odbiorcą, przekraczając podziały na
literaturę, muzykę i teatr, otwierając wiersz na wymiar improwizacji i
efemeryczności, który komplikuje pokutujące do dzisiaj, choć nie zawsze
wyrażane wprost, przekonanie o ponadczasowym, a więc sakralnym poniekąd
charakterze dzieła. Kłopot w tym, że to wszystko robiono już wcześniej.
Wyzwalaniem poezji z kiełzna książki zajmowali się twórcy z najróżniejszych
parafii, dość wymienić futurystów i dadaistów, Dylana Thomasa i Allena
Ginsberga, poetów liverpoolskich i rapujących poetów, takich jak Benjamin
Zephaniah. No i wreszcie Świetlicki. Marcin Świetlicki.

Poezja z "Idola"

To nie slam wyprowadził w Ameryce poezję z akademickich gett. Istnieje
oczywiście pisarstwo akademickie, ale trudno o bardziej zdemokratyzowaną
twórczość niż współczesna poezja amerykańska. To poezja żywego, potocznego
języka i rozpoznawalnej codzienności, zakorzenionej w "tu i teraz". To także
niezliczone, otwarte dla wszystkich kursy kreatywnego pisania, setki magazynów
poetyckich, festiwali i konkursów, całodniowe mityngi poetyckie w parkach,
pubach, szkołach, na dworcach kolejowych i stadionach. Slam pod tym względem
niczego nowego nie wnosi. Z drugiej strony wahałbym się przed uznaniem za
forpocztę slamu wspomnianych przez Stokfiszewskiego beatników i nowojorczyków,
gdyż nie próbowali oni przebijać się do masowej widowni: były to świadomie
niszowe nurty i stosunkowo zamknięte środowiska. Z tego powodu, jak sądzę,
twórca slamu Mark Smith z przekąsem wypowiada się o jednych i drugich,
pomawiając ich o pięknoduchostwo i elitaryzm.

Slam poety tym różni się od dotychczasowych nurtów poezji, odrzucających
książkę i "wchodzących w przestrzeń publiczną", że jest efektem działania tych
samych potrzeb i mechanizmów, które wyprodukowały telewizyjnego "Idola". Tak
jak każdy może zostać idolem, tak każdy może stać się poetą slamowym - w obu
przypadkach decyduje głos ludu. Tak jak w "Idolu" nie liczy się talent wokalny,
ale osobowość i umiejętność zdobywania publiczności, tak w slamie nie jest
istotna znajomość poetyckiego warsztatu, ale "charyzma i umiejętność sprzedania
towaru". Tak jak w "Idolu" zawodnik może zaprezentować się tylko w jednym,
nieprzekraczającym trzech minut utworze, tak w slamie każdy poeta musi zmieścić
się w przypisanym mu demokratycznie czasie.

Kompleks Kopciuszka

Fascynacja slamem mówi nam coś ciekawego o kondycji dzisiejszej poezji,
ujawniając kompleks Kopciuszka niedający spokoju niektórym poetom, którzy pod
naporem kultury masowej czują się artystami podlejszego sortu. Marzy im się
status gwiazdy, rozpoznawalnej na ulicy, spoglądającej z okładek kolorowych
pism, odbierającej w błyskach kamer Oscary i Globy, Grammy i olimpijskie
medale. Wzorcem dla poetów nie są już inni pisarze, ale gwiazdorzy filmu,
telewizji i rocka, znani i podziwiani przez wielomilionowe rzesze fanów. Wobec
takiej publiczności poeta, którego tomiki sprzedają się w 200 egzemplarzach,
czuje, że jest jakimś atawizmem, niczym kość ogonowa, potrzebującym
usprawiedliwienia dla swojej egzystencji. Wstydzi się tych 200 czytelników. A z
czasem rodzi się w nim podejrzenie, że został zwyczajnie wykolegowany: film,
telewizja i muzyka już dawno zatarły granicę między kulturą i przemysłem
rozrywkowym, stając się trampoliną do medialnych karier, a frajerskiej poezji,
która z rozrywką mało komu się kojarzy, zostały ochłapy ze stołu.

Dla przeciętnego konsumenta kultury poeta nie ma twarzy - kto rozpozna na
zdjęciu Celana czy Kawafisa? Tej anonimowości, tak rażąco niesprawiedliwej,
poeta znieść nie może, bo wie, że "być w kulturze" znaczy dzisiaj "być
gwiazdą", a gwiazdami stają się już nie tylko aktorzy, politycy i sportowcy,
ale też chirurdzy, psycholodzy, językoznawcy, dziennikarze, meteorolodzy. Pora,
by doszlusowali poeci.

Ucieczka przed czasem

O ile listy przebojów powstają co tydzień, o tyle hierarchie literackie tworzą
się z mozołem przez długie lata; poeta żyje więc w bolesnym zawieszeniu,
niepewny swojej wartości. Tej niepewności - grafoman ze mnie czy geniusz? - nie
rozwieją listy bestsellerów, bo nie trafiają na nie książki poetyckie; nie
rozwieje sława medialna, bo media wolą prezenterów telewizyjnych i członków
komisji śledczej. Tymczasem slam daje poetom natychmiastową i jednoznaczną
gratyfikację. Zamiast czekać w niepewności na osąd przyszłych pokoleń, poeta
uczestniczący w slamie już wie, że jest lepszy (lub gorszy) od kolegi po fachu,
bo taki jest niepodważalny wyrok ludu. I nie ma co spierać się o sposób
rozumienia dykcji poetyckiej czy żywotność sestyny.

Igor Stokfiszewski nie wspomniał o pewnym aspekcie slamu, który mnie wydaje się
najbardziej niepokojący. Spotkania slamowe, które widziałem w Stanach
Zjednoczonych, to tak naprawdę mecze bokserskie - imprezy oparte na rywalizacji
sportowej. Najpierw mamy eliminacje, potem finałową walkę, po której ogłasza
się wynik, zawodnik zostaje czempionem, wchodzi do ligi mistrzów, by na
kolejnym mityngu bronić mistrzowskiego tytułu. W tego typu imprezach panuje
filozofia, że aby być dobrym, trzeba być lepszym od konkurenta. Przyjemność
wygrania slamu, to nie tyle satysfakcja z uznania publiczności, ile radość ze
znokautowania konkurenta - w slamie odzywa się więc wysublimowany instynkt
walki, doskonale odpowiadający dzisiejszym czasom, które premiują osobowości
asertywne, przedsiębiorcze i rywalizacyjne. Sprzeczne jest to z moim
rozumieniem literatury jako spotkania wielu równoprawnych głosów, jako
niekończącego się dialogu, któremu pośpiech może tylko zaszkodzić.

Slam to wykwit kultury niecierpliwości, w którym widzę potrzebę
natychmiastowego spełnienia i wyraźnych jednoznacznych hierarchii. W poezji
jednak, nieustannie poddawanej próbie czasu, natychmiastowych i jednoznacznych
ocen (na szczęście) nie ma. Slam ucieka przed próbą czasu. Bo slam, czyli
poezja natychmiastowego spełnienia, jest ucieczką przed czasem. Stawia go to
niebezpiecznie blisko takich zjawisk współczesnej kultury jak
telewizyjny "Idol", prozac, boys bandy czy gabinety odnowy biologicznej.

(GW)

[miltonia]

Eda, co Ty spamujesz wlasne forum artykulami z gazety? Lepiej choc na
Aktualnosci, mezczyzna Cie szuka:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13&w=10804574&a=10823452

Święto książki rosyjskiej w stołycy

[slovianecka]

Od 20 do 23 maja gościem honorowym 49. Międzynarodowych Targów Książki w
Warszawie będzie Rosja. Informacja ta została oficjalnie potwierdzona przez
Władimira Grigoriewa z Ministerstwa Prasy, Telewizji, Radia i Środków Przekazu
na specjalnie zorganizowanej w tym celu konferencji prasowej.

W ramach bogatego programu, jaki przygotowuje strona rosyjska, weźmie udział
stu wydawców oraz ponad dwudziestu pisarzy zza wschodniej granicy.

Polski Czytelnik będzie miał okazję spotkać się nie tylko z pisarzami, których
zdążył już polubić, ale także z rosyjskimi debiutantami. Będą to głównie
laureaci nagrody „Debiut”, którą przyznaje się pisarzom, którzy nie ukończyli
25 roku życia i wydali dopiero jedną książkę.

„- Ostateczna lista gości ma być ogłoszona w połowie kwietnia. Ciekawie
zapowiada się także pierwsza zagraniczna prezentacja Wielkiej Encyklopedii
Rosyjskiej, której pierwszy tom ukaże się w kwietniu tego roku” – powiedział
minister Grigoriew.

(Magazyn Literacki Książki)

[ryszq]

Nowa wersja ,,Czerwonego Kapturka"

Dawno, dawno temu, byla sobie mala internautka, a nazywala sie Czerwony
K-pturek. Codziennie chatowala sobie z przyjaciolmi na kanale #las, aż tu
pewnego dnia dostala maila od Mamy, w ktorym bylo napisane:

"Kochana Coreczko, w zalaczniku przesylam Ci pliki HTMLowe dla Babci.
ZaFTPuj sie, prosze, na konto Babci i daj jej te pliki, bo sa jej potrzebne,
zeby postawic sobie strone webowa. Caluje. Mama."
Tak wiec nasza mala internautka odpalila sobie Windowsowego FTPa i
zalogowala sie jako "K-pturek", zeby przeslac babci pliki, ktore wlasnie
dostala od mamy.
Akurat sciagala zalacznik ze swojego konta webmailowego gdy nagle dostala
przez ICQa wiadomosc od uzytkownika o adresie [e-mail].
K-pturek grzecznie odpowiedzial na ICQowa wiadomosc, na co E-wilk uprzejmie ja
pozdrowil i zapytal dokad to sie wybierala.
K-pturek odpowiedzial:
- Loguje sie na konto Babci, zeby przeFTPowac pare plikow potrzebnych do
postawienia wlasnej strony webowej.
Po takiej odpowiedzi E-wilk zatelnetowal sie na skroty i polaczyl sie z kontem
Babci pierwszy.
Gdy konto babci zapytalo go o login ID, wstukal "k-pturek", scrackowal haslo
i wszedl na konto. Babcia, gdy zorientowala sie, ze to nie K-pturek tylko
ktos inny, natychmiast skillowala mu process, ale niestety E-wilk byl
szybszy. Zrobil jej ICMP flood'a na wszystkie porty, ktorych firewall babci
nie pilnowal, firewall sie wywalil, a E-wilk zmienil haslo Babci.
Potem przyznal sobie prawa ROOTa i zmienil system operacyjny na nowy, ktory
nawet interfejsem przypominal stary system babci. A gdy juz wszystko bylo
zainstalowane, rozgoscil sie na koncie babci podszywajac sie pod
dotychczasowa wlascicielke.
Po chwili zalogowal sie K-pturek i po wejsciu na konto babci zorientowal
sie, ze cos sie tu zmienilo. Zatalkowal szybko do babci i zapytal:
- Babciu, a dlaczego masz taka wielka quote na dysku ?
- Zeby lepiej pomiescic Twoje pliki.
- Babciu, a dlaczego masz taki nowoczesny interfejs graficzny ?
- Zeby lepiej skatalogowac Twoje pliki.
K-pturek poczul, ze cos tu jest nie tak:
- Babciu, a dlaczego masz prawa ROOTa ?
- Zeby Cie lepiej scrackowac !!!
Po takiej rozmowie nawet maly latwowierny K-pturek rozpoznal, ze to wcale
nie Babcia i szybkim whois sprawdzila, ze jej rozmowca talkowal z konta
[e-mail] <[e-mail].
K-pturek natychmiast wyslal maila do [e-mail]
[e-mail] zeby poskarzyc sie na oszusta.
Przebiegly E-wilk sprobowal zablokowac K-pturkowi serwer POP3
przeciazajac pamiec, ale na szczescie K-pturek zdazyl w pore kliknac guzik
Wyslij.
Po chwili na serwer wszedl Sysop z cyberspace.cop, ktory blyskawicznie
odczytal adres IP E-wilka, zoverride'owal mu prawa dostepu i sam sobie
przyznal profil ROOTa. Zanim E-wilk sie zorientowal, Sysop skillowal mu
proces i zalozyl bana na cala domene. A z Trash'a systemu operacyjnego
E-wilka udalo sie odzyskac tabele partycji starego systemu Babci, dzieki
czemu mozna bylo odtworzyc stara konfiguracje.
Dzieki pomocy K-pturka i dzielnego Sysopa, Babcia mogla dokonczyc
formatowanie w HTMLu i postawila wspaniala strone webowa z dostepem 10
kilo na sekunde. Strone Babci podziwiali wszyscy jak Siec dluga i szeroka, i w
krotkim czasie nabili jej rekordowa liczbe hitow.
... I wszyscy zyli dlugo i szczesliwie.

[ryszq]

Aśka -WILKI haha :)




Aśka miała fajną rzecz
Ala nos, a Gośka rzeczy obie
Ola odkurzała cudnie
Ale miała wstążki na głowie
Z Kryśką można było radia kraść
I w trabancie chciała przeżyć
Ze mną swój pierwszy raz
Majka- pstro, Ulka też
I na nogach miała sierść
A Aneta była jak zwierz

Piękne jak traktor
Z ogromnymi światłami
Jak słonie na niebie
Jak sernik z muchami

Och Ewelina w Lądku Zdrój
Z baśką wszystko zdawało się słodkie
Karolina zimna jak lód,
Więc na noc umówiłem się z Włodkiem
I Markowi wszytko mógłbym dać
- jak Tomkowi
Ale oni wolą pod klatką stać
Ciotka Wanda - jeden pies
Obojętne już mi jest
Stryj Mieczysław może być też

Piękni jak traktor
Pod Skierniewicami
jak portki na chłopie
Jak śledź z rodzynkami

[edzioszka]

hyhy, może i ten tekścik zakrawa nieco na disko z pola - jednako się ze śmiechu
aż zaksztusiłam, łzę roniąc.. zwłaszcza z Włodkiem żywotanie słodkie ;)))

[oldpiernik]

siechoroba...
chwilę nie zaglądałem a tu takie hity

... i postanawiam się poprawić...

czerwony kapturek spiknął się z kopciuszkiem pod pretekstem zasypywania
przepaści technologicznej i za pomocą babcinej strony rozreklamowały polowanie
na wilki wszelkiej maści bez ograniczeń czasowych
mimochodem rozochoceni myśliwi pootwierali kanały dostępu i zakażony śrut
rozniósł zarazę po świecie nie wyłączając ulubionego lokalu strażników
porządku...
końca bajki nie będzie, bo to bajka bez końca, w razie wybicia wszystkich
wilków zastępczo przewiduje się polowanie na inne drapieżniki, następnie
przeżuwacze, w ostateczności dopuszcza się przejście na herbicydy w celu
wyeliminowania zamaskowanych pod chloroflem kryptoinnożerców
w oczekiwaniu na rozwój wypadków pozostaję w błogiej forumowej nieświadomości i
bimbam na wszystko

OLDPRZESŁODKI

[ryszq]

STRESZCZENIE PANA TADEUSZA


Autor: Andrzej Waligórski

KSIEGA I: GOSPODARSTWO
Cichy wieczór na Litwie, owczarz owce maca
A Tadeusz po studiach do domu powraca
Chce usprawnic rolnictwo, do pracy az wzdycha
Ale Wojski natychmiast daje mu kielicha
Pod wplywem alkoholu Tadzio czujac
Wene Podrywa wlasna ciocie, stara Telimene
A Asesor z Rejentem klóca sie przy wódce
Wreszcie wszyscy posneli. Dalszy ciag juz wkrótce.

KSIEGA II: ZAMEK
Posród krat, baszt i róznych innych dupereli
Siedzi Hrabia po mieczu, pochwie i kadzieli
Zas Gerwazy oparty na swym Scyzoryku
Opowiada mu serial o starym Stolniku
Co Jackowi Soplicy nie chcial dac swej córki
Wiec tamten go - i slusznie - uwalil z dwururki
Hrabia pije z Gerwazym i zemste przysiega
Zas Wozny pedzi bimber. Tu konczy sie ksiega.

KSIEGA III: UMIZGI
Wszyscy ida na grzyby. Wybucha panika
Bo krótkowzroczny Sedzia zezarl sromotnika
Szczesciem kapitan Ryków co tam byl akurat
Wrzasnal : "Wy jemu dajtie skorje dienaturat.
Na truciznu - trucizna." Sedzia chwycil flaszke,
Ucalowal odbita na niej trupia czaszke
Wypil, huknal jak wszystkie pulki artylerii
I wyzdrowial. Niestety, koniec trzeciej serii.

KSIEGA IV: DYPLOMATKA I LOWY
Lud prosty w wiejskiej karczmie szykuje powstanie
Zas Hrabia z Tadeuszem robia polowanie
Lecz ze obaj pijani kiepsko im sie wiedzie
I kazdy zamiast jednego widzi dwa niedzwiedzie
Az dopiero ksiadz Robak wybieglszy zza krzaka
Wygrzmocil misia pala jak Ryndszus Polaka
Pala ? - zdziwil sie Wojski - A gdzie ksiadz ja znalazl?
Dal mi ja przeor Kiszczak. Dalszy ciag juz zaraz.
<><><><><><><><><><><><><><><><><><>
KSIEGA V: KLÓTNIA
Asesor pil Jarzebiak, Rejent cpal Wisniówke
Jankiel z Woznym Protazym chlali Pejsachówke
Telimena Vistule obciagala bratu
Gdy Klucznik wlecial z okrzykiem : Biora do Senatu !
Zaraz tam pogonili wypluwajac pluca
Plócienniczak, Gargamel, brat Glempa i Guca
Z tym, ze jakos do Izby Wyzszej nie trafili
Wiec sa w izbie wytrzezwien. Dalszy ciag po chwili.
><><<><><><><><><><><><><><><><><><><>
KSIEGA VI: ZASCIANEK
Slynie szeroko w Litwie Dobrzynski Zascianek
Spozyciem alkoholu, iloscia skrobanek
Piesniami, które nuci lud prostolinijny
Czasem jakas glodówka, strajk protestacyjny
Lud przycisniety nedza, szlachcic mazowiecki
Za kilka marek pacierz odmawia niemiecki
Zas miejscowej starszyznie profesor Wislocka
Doradza, jak dac dupy. Teraz dobranocka.
<><><><><><><><><><><><><><><><>
KSIEGA VII: RADA
Szlachta radzi jakby tu pozbyc sie Moskali
Nadjezdza pedem Hrabia, strasznie konia wali
Wiezie wiesc, ze jak slychac z plotek i przecieków
Ksiadz Jankowski masowo nawraca Ubeków
Jezu ! - krzyknal ksiadz Robak - To dopiero kino !
To przez to pól kosciola mam zapchane glina !
Wzburzona tym niechlujstwem szlachty cala zgraja
Wyrusza na Soplice. Teraz beda jaja.
<><><><><><><><><><><><><><><><><><>
KSIEGA VIII: ZAJAZD
Podkomorzy mial wlasnie obalic Pershinga
Gdy wlecial cwalem Hrabia, w dloni lsni mu klinga
Za nim szlachta szturmuje dwór, kuchnie, piwnice
Gerwazy lewa dlonia pochwycil Soplice
I z okrzykiem Soplico ! Gin kanalio chytra !
Odbiwszy glówke wypil Soplicy pól litra
Ale zaraz uczciwie wszystko zwrócil z pluskiem
Padl i zasnal. W nastepnej ksiedze przyjda Ruskie.
<><><><><><><><><><><><><><><><><><><>
KSIEGA IX: BITWA
Szlachta zwiazana w peczki, lezy chlop przy chlopie
Patrzac, jak brzydki Moskal polska wódke zlopie
Major Plód Telimene juz dosiadal gwaltem
Gdy kwestarz Robak wjechal swoim starym autem
I wykrzyknal basem: "Zciagnac z niej te carska glizde !"
Za pózno ! Plód wystrzelil. Salwa poszla w izbe
A cala rota jegrów poszla spac do piachu
W nastepnej ksiedze nasi beda wiac na Zachód

KSIEGA X: EMIGRACJA
Nazajutrz wszyscy zbiegli do Napoleona
Tylko ksiadz Robak nie mógl, bo akurat kona
Kona, kona, az zglodnial. Zerwal jablko z krzaka
Nadgryzl je i w srodku tez ujrzal robaka
Czesc kuzynie - rzekl robak. Ksiadz zaslonil lica
I wyszeptal: Spierdalaj, jam Jacek Soplica
"Wiedzialem - mruknal Sedzia - juz od pierwszych kartek"
Koniec ksiegi. W nastepnej wkroczy Bonaparte.

KSIEGA XI: ROK 1812
O roku ów ! Kto cie widzial na Litwie i w Rusi
Ten wiedzial, ze ten burdel zle sie skonczyc musi
Tlok, ze nie ma na czym usiasc, co najwyzej w kucki
Poniatowski, Dabrowski, Walesa, Pilsudski
Jankiel miast poloneza majofesa grzmoci
Zosia placze, bo Tadzia zlapala na cioci
A z RFN-u juz wraca stara wolowina
Co ja kiedys skradl Hitler. Loj, zbliza sie final !
<><><><><><><><><><><><><><><><><><><>
KSIEGA XII: KOCHAJMY SIE!
Pije szlachta przy Wiejskiej ulicy skupiona
Zdrowie Sedziego, Zosi i Napoleona
Wiwat Sejm, wiwat Naród, wiwat wszystkie Stany !
I prezydent tych Stanów, pan Clinton kochany
Nikt nie chodzi do pracy, wszedzie dzwony dzwonia
Towarzysze pancerni do spowiedzi gonia
Bonaparte ocipial i na Moskwe rusza
No, tu na szczescie koniec Pana Tadeusza.

KSIEGA XIII: GEOPOLITYKA
Juz sie przed Litwa przyszlosc rysowala lepsza
Gdy nagle krzyk sie podniósl : "Napoleon spieprza !"
Faktycznie, cesarz nawial w kapciach i w neglizu
"Aj, waj - zmartwil sie Jankiel - uciekl do Paryzu"
W tejze chwili od wschodu wsród gromkich okrzyków
W kufajce i walonkach wszedl kapitan Ryków
I rzekl patrzac zyczliwie na szlachte struchlala :
"Nu, wot my znowuz razem" I tak juz zostalo.

[ryszq]

Lekcja polskiego



UJEBAŁA MISIA PSZCZOŁA.
"OCH TY KURWO!" - MISIU WOŁA.
"ZA TE MĘKI, ZA TE BÓLE,
ROZPIERDOLĘ WSZYSTKIE ULE!"

Analiza.
Jest to wiersz w formie fraszki. Traktuje on o cholerycznym
misiu, który,
domysleć się można, szukał pożywienia w pszczelim ulu.
Dosadność, z jaką miś wyzwał pszczołę od prostytutki,
szczerze ukazuje jego
ból i smutek. Obietnica zemsty jest wyrażona dobitnie i groźnie. Każe nam
przypuszczać, że niechybnie zostanie spełniona, mimo że jest niewspółmierna
do uczynku, jaki popełniła pszczoła. Śmierć wielu tysięcy pszczół jest nie
podlegającym
dyskusji mordem, który kontrastuje z czynem pszczoły. Wiersz ukazuje władzę
silniejszego, któremu nie warto wchodzić w droge. Trudno pogodzić się z
przesłaniem tego wiersza, jednakże ukazuje ono nam trudną prawdę o tym, że
często siła i przemoc zwycieża nad rozsądkiem.

PTASZEK SOBIE FRUNIE Z DALA,
W GÓRZE SŁOŃCE ZAPIERDALA,
ŻABA DUPĘ W WODZIE MOCZY.
KURWA! CO ZA DZIEŃ UROCZY!

Analiza.

Wiersz jednozwrotkowy, czterowersowy z rymem sylabowym, z
równomiernie rozłożonym akcentem. Podmiot liryczny wyraża swoje głębokie
zadowolenie z otaczającego go świata, przepełnia go kwitnący stoicyzm i
szczęście, które człowiekowi żyjącemu we współczesnym zamęcie, może dać tylko
otaczająca przyroda. Dla podmiotu lirycznego nawet zanurzona w błękicie
wody dupa żaby jest pretekstem do euforii. Zapierdalające inne stworzenia
sugerują wczesne lato, kiedy świat zwierzęcy obudził się z otchłani zimy.

Puenta liryku jest
jednoznaczna i łatwo odczytywalna. JA liryczne personifikuje
słońce. W słowie "zapierdala" oddaje szybkość i złożoność ruchu
słońca, które przecież nie jest istotą ludzką i nie może "zapierdalać" senso
stricte.
Uwagę zwraca użycie wulgaryzmów, których znajomość świadczy o ludowych
korzeniach poety i głębokiej więzi ze społeczeństwem. W moim rozumieniu autor
chciał się tym utworem odwdzięczyć środowisku, z którego wyrósł za
poświęcenie i trud
włożony w zapewnienie mu należytego wykształcenia. Szkoda,
że tak mało w dziesiejszej poezji wierszy o tak pogodnym nastroju!

ej no!

[edzioszka]

mój Osobisty Cenzor aż się zbulwersował, podenerwowan cały!