Planowanie.

[jan.kran]

Chciałam zatytułować ten wątek Ostatnia posługa ale może nie każdy ma
taki luźny stosunek do odejścia i lubi czarny humor...
Ja w wieku lat sześciu zapoznałam się z rysunkami tego Pana :

americanart.si.edu/eyelevel/images/chast_boilingoil.jpg
A potem poszedł Zembaty, Tim Burton nieco później a do tego pracuję w takim
miejscu że ostateczność mam na codzień.

Ponieważ w wątku obok pojawiły się rozważania eschatologiczne otwieram
zupełnie nowy , świeży wątek na temat.
Ja mam wszystko zaplanowane a raczej moja Młodzież ... ale nie wiem czy
chcecie poruszać tak drastyczny i trudny temat dla niektórych
< dla mnie osobiście nie jest problemem o tym rozmawiać >.
Kran

[fedorczyk4]

Też mamy to w rodzinie omówione. Może jeszcze nie do końca
zaplanowane, ale każdy wie czego pozostali sobie zyczą, więc nikt
nas z Wawelem nie zaskoczy.

[loczek62]

Co do rodziny to mam wszystko omówione. Miejsce jest, pomnik granitowy
postawiony więc prochy moje mają gdzie spocząć. Córcia ma 13 lat więc na razie
tylko jest poinformowana co do "oprawy muzycznej" ale z wiekiem będę Ją wprowadzał.

[marguyu]

To ty po pansku, z pomnikiem!
No ale ty masz corke.
Ja poza mezem nie mam nikogo wiec bez pomnika, rozrzucic po swiecie
i po krzyku.

[foxie777]

W mojej amerykanskiej Rodzinie wszystko.Jesli chodzi o polska
to niestety sa opory.Np Mama mowi ze wszystko "znajdziemy"
pozniej.Nawiasem dodam,ze jest to osoba po dwoch fakultetach,a w
tych sprawach strasznie zacofana.Cud ze napisala testament.
Moje prochy wyladuja w naszym rodzinnym grobowcu na Powazkach.
Pisze prochy,bo jednak zdecydowalam sie na kremacje.
pozdr

[mammaja]

Kremacja bardzo odpowiada, mam klautrofobie, ciesze sie ze jest
dozwolona w naszym kraju. Przeciez dopiero od chyba kilkunastu lat.
Miejsce mam. Co do reszty - faktycznie trzeba cos napisac, zeby
rodzina miala jasne dyspozycje.

[kan_z_oz]

Mam chyba jeszcze bardziej zrelaksowane podejscie do tematu niz
uczestnicy Forum???
Smierc dla mnie nie jest koncem. Jest koncem zycia, ale poniwaz
kazdy koniec jest tez poczatkiem - dla mnie jest to nastepny
etap...czegos co domyslam sie moze byc jeszcze lepsze w terminologii
zabawy niz tutaj. Nie wiem jak i ktoredy, ale tam to odbieram.

Odbieram tez dosyc wyraznie tych co odeszli - umarli; czasem
slowami, nieraz tylko byciem, czuciem. Tak wiec ta granica dla mnie
osobiscie nie istnieje az tak wyraznie jak byc moze dla wiekszosci.

Widze tez czesc znajomych/rodziny, ktora obecnie jest w tak
niesamowitym bolu tutaj w tym zyciu, ze do ich zyczenia aby odeszli
jak najpredziej moge tylko dodac - oby sie ich zyczenia spelnily, bo
zyciem to juz dawno byc przestalo.

No i zyjac wg mniej wiecej podobnej dewizy - widze to tak; nie widze
siebie poza wiek 64. Mam to od lat. Jest to dla mnie cyfra, gdzie
nie widze siebie dalej...nie upieram sie, poprostu w tym momencie
konczy mi film jakikolwiek...jestem zdrowa, przytomna, atrakcyjna,
jezdze wciaz na nartach, wspinam sie na moje ulubione wierzcholki,
zlopie moje ulubione trunki i cyk - czas na na inny relm.

Pozdrawiam
Kan

[fedorczyk4]

foxie777 napisała:

.Jesli chodzi o polska
> to niestety sa opory.Np Mama mowi ze wszystko "znajdziemy"
> pozniej.Nawiasem dodam,ze jest to osoba po dwoch fakultetach,a w
> tych sprawach strasznie zacofana.

Foxie, dwa fakultety niewiele zmieniają w stosunku do dziesiatek,
albo wręcz stuleci, takiego, a nie innego podejścia do pewnych
spraw. W Polsce śmierć jako coś do zaplanowania jest tematem Tabu.
Tak jak ewentualne plany dotyczące własnej lub Rodziców starości.
Nie mówi sie o domach spokojnej srtarości, nie dopuszcza nawet
tematu

Generalnie nie bardzo wypada poruszać ten temat.

[verbena1]

Protestanci maja bardzo pragmatyczne podejscie do smierci - wiadomo
ze trzeba umrzec i nie robmy z tego problemu.
Smierc planuje sie tu jak wyjazd na wczasy, z wyprzedzeniem.
Kremacja, co dalej z prochami, lista uczestnikow pogrzebu,
odpowiednia oprawa czyli muzyka,filmy lub zdjecia z zycia
nieboszczyka. To sa bardzo przyjemne pogrzeby. Podoba mi sie to.

Przestaje rozumiec dlaczego katolicy tak bardzo boja sie smierci,
przeciez tam na gorze czeka nagroda i zycie wieczne. Testament
pisany jest w ostatniej chwili lub jest za pozno na napisanie.
Mlodzi podchodza do tego z wiekszym luze ale starsi nie chca nawet
slyszec. Co dziwne, groby i pomniki wykupuje sie juz za zycia.

[foxie777]

Fed,masz racje ze to podejscie trwa od pokolen.
Verbeno,ja bym protestanckich pogrzebow nie nazwala przyjemnymi,bylam
na roznych.
Tak jak nie uwazam ze tylko katolicy boja sie smierci.
W mojej anglikanskiej Rodzinie o tym sie mowi i planuje,ale jest
to zawsze bardzo smutne.
Jestem tez zwolenniczka planowania,bo to jest praktyczne i ulatwia
zalatwianie formalnosci.
pozdr

[jej_maz]

Spalic, rozsypac, zatanczyc i wspominac jak przyjdzie ochota... rodzinka juz wie