Po rozwodzie - pustka

[floro-fil]

Witam,
Tak się złożyło że rozstałem się dwa miesiące temu z żoną. Byliśmy razem 17 lat. Teraz ona zabrała ze sobą dzieci (syn 15, córka 4 lata), ja zaś zostałem sam w pustym mieszkaniu.
Przypominam sobie teraz, jak w wieku parunastu lat cieszyłem się z "wolnej chaty". Po czterdziestce jednak nie jest już tak prosto. Mam dosyć tego, że kiedy wracam do mieszkania zastaję ciszę i zgaszone światła. Nie mogę się przyzwyczaić do tego, że nikogo nie ma za ścianą, w pokoju obok, że nikt się nie krząta w kuchni, że dzieci nie hałasują...
W pracy jakoś się trzymam - tam przynajmniej spotykam jakichś ludzi. A potem przychodzę do domu i godzinami wpatruję się w telewizor albo komputer - moich jedynych towazyszy.
W sumie nie wiem po co to piszę. Może kiedy to wszystko z siebie wyleję zrobi mi się jakoś raźniej? A może znajdę kogoś kto jest jeszcze w takiej sytuacji? Bo póki co widzę tylko jedno rozwiązanie...

[jutka1]

To mija. Naprawde.
Trzymaj sie.

[warum]

Zlamalam kolejna sobie dana obietnice.Bo chce sie dopisac na tym watku. Ja w tym
roku rozstalam sie z mezem. Po 23 latach bycia razem dzien w dzien. Bez
"konkretnego" powodu .Wreszcie.
Zazdroszcze wszystkim zakochanym, ktorzy odchodza , przynajmniej maja jakies
usprawiedliwienie /oglupieniem?/ Jesli czlowiek rozchodzi sie na trzezwo/ jak
bylo w moim przypadku/, tracac nazwijmy to :"wszystko", to doznaje tylko
uczucia....pustego smiechu nad swoja glupota.Ze zmarnowal zycie z niewlasciwym
sobie czlowiekiem.
Badz uczciwy wobec siebie. To tylko zal, za utraconym dobrem..., a to mija, jak
zauwazyla Jutka. Tym szybciej, im szybciej zrozumie sie dlaczego tak sie stalo.
I zauwazy,ze zycie toczy sie dalej nawet jak czujemy sie cholernie nieszczesliwi.
Spokojnych swiat; swiat pelen jest tak samo samotnych ludzi, ktorzy kryja sie po
katach.. Tylko niektorym sie naprawde udalo. Tych stawiajmy sobie za wzorchoc
wg mnie to zadna ich zasluga , tylko przypadek sprawil,ze trafili na siebie we
wlasciwym czasie.
Zycze wszystkim wirtualnym Znajomym z tego forum udanych Swiat. To byl
jednorazowy wpis.Wracam do siebie

[lablafox]

warum napisała:

Tylko niektorym sie naprawde udalo. Tych stawiajmy sobie za wzor
choc
> wg mnie to zadna ich zasluga , tylko przypadek sprawil,ze trafili
na siebie we
> wlasciwym czasie.

*****I tu się z Tobą Warum , nie zgadzam.
To nie przypadek, to codzienna pielegnacja uczuć, staranie sie o to
by zauważac dobre cechy, kompromisy i wiele innych zabiegów ,zeby
było dobrze.
Zakładam ,ze moje słowa potwierdzą ci "którym się udało".
I proszę nie odbierać mogo wpisu ,ze ci , co po rozwodach to
nie...i nie... i nie....

[verbena1]

Warum, gratuluje odwagi, po tylu latach rozwod jest bardzo ciezkim
przezyciem. Podziwiam Cie tez za odwage pisania o tym, wywalenie
nagromadzonych uczuc przynosi ulge.
Zycze Ci wspanialego, calkiem nowego, pelnego niespodzianek zycia.

Pogodnych Swiat

[besca]

ale po co sie tak uzalac nad soba? Trzeba cos z tym zrobic!!!!!!!

[floro-fil]

Dziękuję za słowa pocieszenia. Cholera, zacząłem mieć problemy ze snem. Do tej pory zwykle kładłem się spać najpóźniej o północy, teraz siedzę do 2-3, a rano, nawet w niedzielę, budzę się wcześnie zupełnie wykończony. Jakoś nie mogę się przyzwyczaić do pustego łóżka.

[lablafox]

Folorofilu ,masz teraz czas na analize , nie tego co żona zrobiła ,
ale dlaczego i analize swoich zachowań .Możesz zawsze starac sie
zostac dobrym przyjacielem rodziny i dobrym ojcem.
Czasami jest to lepsze niz "pełne łóżko"i nie do zniesienia wspólne
dni - mowię to jako dziecko rozwodzących sie rodziców , które po
rozwodzie odczuło wielką ulgę ,że sa osobno.Przyjaciółmi sa do
dziś , mimo bardzo podeszłego wieku ,a mama chyba ojca nadal kocha ,
zreszta podejrzewam ,ze ojciec darzy ją podobnym uczuciem choć ma
inna "lepszą" ponoć żonę,

[mr.statler]

Nie przejmuj się, to przejdzie.

Ja po rozwodzie spałem po 2-3 godziny na dobę przez ponad pół roku.
Musisz przejść cały cykl roczny , sprawdzić wszystkie święta ,
wakacje itd. Tylko się tym nie przejmuj. Ja się zacząłem podnosić
jak stwierdziłem, że mogę normalnie funkcjonować po 3 godzinach snu.
Od tego momentu było tylko lepiej.

Jak jesteś samotny to zapisz się na sympatie czy ilove, poznaj
trochę dziewczyn, sprawdź siebie, poznaj inne strony życia.
Przejdzie Ci i wrócisz do normalności.

Powodzenia

[floro-fil]

Nie wiem, czy tyle wytrzymam...

[tikitakon]

przepraszam że nieco nie na temat, ale spostrzeżenie, że można spać po 3 godziny
bez wpływu na efektywność, było jednym z najcenniejszych, jakie poczyniłem na
studiach
może nie tyle, że polecam każdemu, ale myślę, że jeśli kogoś przeraża wizja
nieprzespanych nocy, to powinien faktycznie to sobie uświadomić i zmienić styl
myślenia

[floro-fil]

Ja nie potrafię ostatnio być efektywny w ogóle, więc to nie o to chodzi. Raczej o to, że gdy śpię, to nie myślę - a myślenie sprawia mi ból.

[floro-fil]

Dzisiaj wigilia... Oczywiście dzieci spędzają ją z matką. Żeby nie siedzieć samemu, umówiłem się, że przyjadę na kolację do brata. Tylko że to też nie jest dla mnie zbyt komfortowe - jakbym się wpychał na siłę w życie drugiej rodziny, kiedy straciłem własną...
Pora się zbierać, życzę Wam wszystkich wesołych świąt.

[verbena1]

Rozumiem,ze jestes ciagle w szoku ale probuj widziec pozytywne
strony zycia. Jesli brat Cie zaprasza to idz i nie smedz w czasie
Wigilii o swoich problemach. Docen to ,ze ktos chce Tobie pomoc.
Nie Ty jeden sie rozwiodles, jest nas tysiace i kazdy musial przez
to przejsc.
Lepszego Nowego Roku zycze

[floro-fil]

Byłem u brata. Było nawet dosyć sympatycznie, przynajmiej póki nie przypominałem sobie, dlaczego spędzam wigilię akurat tam...
A potem powrót do głuchego i ciemnego mieszkania.
Od dzieci ani żony... byłej żony... nie dostałem żadnego sygnału. Sam też się zresztą nie odzywałem, bo najwidoczniej nie chcą już ze mną utrzymywać kontaktów.

A tymczasem w pracy przerwa świąteczna, nie ma czym zabić czasu, siedzę w domu i myślę...

[ronja.r]

floro-fil napisał:

> Byłem u brata. Było nawet dosyć sympatycznie, przynajmiej póki nie przypominałe
> m sobie, dlaczego spędzam wigilię akurat tam...
> A potem powrót do głuchego i ciemnego mieszkania.
> Od dzieci ani żony... byłej żony... nie dostałem żadnego sygnału. Sam też się z
> resztą nie odzywałem, bo najwidoczniej nie chcą już ze mną utrzymywać kontaktów

Tylko lac po mordzie za takie nastawienie. "najwidoczniej nie chca juz ze mna
kontaktow"...Wiesz co Ty robisz? Pokazujesz swoim dzieciom ze masz ich w d...Po
prostu. Bo jak one to odbiora ze ojciec nie odezwal sie na swieta? Jestes ojcem
wiec musisz walczyc o dzieci, o kontakt z nimi. To do CIEBIE nalezy dbac o ten
kontakt nie do nich czy do bylej zony.
Przestan robic z siebie meczennika, ofiare. Najlatwiej usiasc przed kompem i
uzalac sie nad soba zamiast cos robic ze swoim zyciem. Jak taki caly czas byles
to nie dziwie sie ze zonie wyszlo to bokiem.

[roodi.s]

Dzieci zdecydowanie bym nie winił za nie odzywanie się w święta. To pewnie żona zabroniła im zadzwonić. Powinieneś jak najszybciej się z nimi skontaktować!

[tikitakon]

tu się zgodzę

W zasadzie,

[fedorczyk4]

nie powinnam sie dopisywac na watku, bo rozwiodlam sie z przytupem i
poswistem w wieku lat 23. Takie rzeczy, jak rozwod, inaczej przezywa
sie po 40 a inaczej po 20. Dla mnie pustka byla zbawieniem, cisza
najpiekniejsza muzyka, a przyszlosc jasniala przed moim synkiem i
pieredamnoj jak rozanopalca Jutrzenka. Niewykluczone ze czeka mnie
nastepny rozwod. Rozwod à la Warumka. Bez zasadniczych powodow i
problemow. Rozwod po prostu. I wiem na pewno ze znowu cisza... i
inne etcetery. cenie sobie zycie rodzinne, ale zycie samotnej starej
panny z odzysku jeszcxze bardziej

[tikitakon]

jedyne rozwiązanie na taką sytucję to: klina klinem, panie kolego!

[floro-fil]

Nie wiem czy to jest rozwiązanie, bo nie wiem czy w ogóle nadaję się jeszcze do "tych spraw". I mam tu na myśli zarówno psychikę jak i fizyczność. Mam w sobie jakiś opór wobec kobiet, może nawet strach - zwłaszcza odkąd rozstałem się z żoną. Fizycznie nie jestem ani zbyt piękny ani wydolny - zresztą mam wrażenie, że mogła to być jedna z przyczyn rozpadu mojego małżeństwa.
A rozwiązanie widzę zupełnie inne, tylko jakoś nie mogę się zdobyć na odwagę...

[tikitakon]

przestań lepiej bredzić o jakichś "innych rozwiązaniach", tylko weź się za siebie. uwierz mi, kobietom bardziej zależy na mężczyznach interesujących wewnętrznie, a nie wewnętrznie. a taki facet po przejściach jak ty to już w ogóle szał
a co do "wydolności", to i na to są sposoby. nie trzeba nawet iść do jakiegoś seksuologa, wystarczy się rozejrzeć za ogloszeniami sprzedarzy odpowiednich specyfików na sieci

[roodi.s]

Z tymi specyfikami w sieci to radziłbym najpierw zobaczyć sobie strony takie jak www.viagra.pl albo www.maxigra.org.pl.
Taki handel jest nielegalny i najczęściej prowadzi do kupna bezwartościowych podróbek!

[tikitakon]

przecież to wszystko ściama. muszą się jakoś reklamować
w przypadku maxigry dochodzi jeszcze rzecz taka, że starają się o pełną refundację - a czarny handel w sieci to argument za tym żeby państwo dorzuciło się do jego ograniczenia poprzez zmniejszenie ceny leku.

[floro-fil]

Dziękuję za rady, ale w tym momencie seks to ostatnia rzecz o której myślę.. choć zdaję sobie sprawę że za jakiś czas i ten temat się pojawi...
Co do pigułek, to ja jednak jeszcze na tyle się trzymam w kupie żeby wiedzieć że kupuje się je w aptece a nie w internecie, chociaż faktycznie mignęły mi gdzieś tam jakieś ogłoszenia...
A refundacja pewnie by pomogła wielu osobom, chociaż nie wiem czy akurat mi - mój problem nie w pieniądzach...

[inka-1]

samo trudno,ale jednak inaczej..a czy czs leczy rany (moim zdaniem
tylko inaczej sie na to patrzy,a boli zawsze tak samo..tyle ze zyc
trzeba dalej..)i miec nadzieje ze po 40 tez czeka na nas
szczescie..wszystkiego najlepszego zycze..

[floro-fil]

Ja również życzę wam wszystkiego najlepszego. Może w Waszym przypadku te życzenia się spełnią.

[tikitakon]

w twoim przypadku też się mogą spełnić, musisz tylko wziąć się w garść

[izam59]

floro-fil napisał:

Hej, Smutasie. Będę Cię tak nazywać, dopóki nie napiszesz choć jednego zdania pozytywnego.
Przetrwałeś święta? Wygląda na to, że tak.
Nie masz racji, że dzieci Cię nie potrzebują. Nie odezwałeś się do nich w święta? Zrób to chociaż w Nowy Rok. Zwykłe życzenia, parę słów, to będzie dla nich znak, że tata o nich myśli i pamięta.
To są przecież Twoje dzieci. One są najbardziej bezradne, zagubione
i smutne. Muszą żyć z piętnem dzieci rodziców rozwiedzionych.
Więc niech poczują, że mają fajnego tatę, chociaż nie na co dzień.
Weź się w garść i zadzwoń do nich. Zobaczysz, ile radości możesz im sprawić. Pozdrawiam

[floro-fil]

Zadzwoniłem w Nowy Rok. Dzieci faktycznie się ucieszyły, co mnie odrobinę podbudowało. Żona w ogóle nie chciała rozmawiać...
Ciekawe ile jeszcze przede mną takich sylwestrowych nocy...

[mammaja]

Na szczescie nastepna sylwestrowa noc dopiero za rok, a przez ten
czas wiele moze sie zdarzyc! Zona zachowuje sie nie halo, rozstania
sa trudne. Pomyslnosci zycze i moze zacznij pisac na innych watkach,
to się troche zrelaksujesz

[aura8]

A nie mówiłam? I tak trzymaj. Dzieci są w tym wszystkim najbardziej zagubione. Myślę, że oboje z żoną potrzebujecie czasu na wygaśnięcie złych emocji. Nie ma sensu zmuszać się do konwenansów na siłę. Nie przejmuj się tym, co robi lub nie robi żona. Jesteście już osobno i tyle. Najważniejsze są dzieci. Bądź konsekwentny w swoim uczuciu i relacjach z nimi. One są wobec tej sytuacji zupełnie bezbronne. Dzwoń do nich często i spotykaj się z nimi. Sprawisz im wielką frajdę. One potrzebują teraz 300 % więcej Ciebie niż przedtem.
Z czasem dojdziesz do siebie. Teraz to brzmi jak banał, ale czas naprawdę leczy rany. Myślę, że już jest o 0,0001 lepiej niż w starym roku. I nie musisz przepraszać, tylko weź się w garść. Pozdrawiam, odezwij się czasem.

[aura8]

Co u Ciebie słychać Floro-filu? Ciągle dół?

[izam59]

floro-fil napisał:

Hej, Smutasie.
Odezwij się w Sylwestra. Siedzę w domu, pogadamy sobie. Tylko wyrzuć z siebie te niemądre myśli. Będzie dobrze. Odezwij się do dzieci.
One Cię bardzo potrzebują.

[gaudia]

noooo, zawsze się znajdzie matka teresa

[floro-fil]

Przepraszam że nic nie pisałem, ale jakoś nie miałem siły na wchodzenie do internetu. Może Nowy Rok przyniesie jakąś poprawę...

[izam59]

Hej Smutasie.
Jestem w podobnej sytuacji. Rozwiodłam się pół roku temu, po 16 latach. Mieszkam z moją nastoletnią córką. Mimo że chciałam w końcu tego rozwodu, ponieważ życie w niedobrym związku jest nie do zniesienia, to jednak teraz po okresie euforii i radości z wolności przechodzę chyba coś w rodzaju okresu adaptacyjnego. Ponieważ w grę wchodzą emocje - i te sprzed lat i te obecne - po rozwodzie potrzeba czasu na przyjście do siebie. Tak reaguje się na każdą stratę. A po rozwodzie, nawet jeżeli był on chciany, przez pewien czas pozostaje uczucie straty. Trzeba przez to przejść, tak jak po stracie bliskiej osoby przeżywamy żałobę. Trzeba pozwolić sobie na żal, poczucie osamotnienia, tęsknotę, smutek. Jeżeli wylejesz z siebie smutki, przyjedzie czas na lepsze emocje. Uwolnij te emocje, które Cię tak przytłaczają. Ale bez pośpiechu, na to trzeba czasu. Powolutku przyjdzie czas na radość życia, na radość z każdego dnia, z rzeczy wielkich i tych bardzo malutkich. Mam nadzieję, że masz dobry kontakt z dziećmi. Staraj się być dobrym tatą, organizuj czas spędzany z nimi jak najlepiej. One też Cię potrzebują i na pewno tęsknią. Też mają poczucie straty i tak naprawdę to one najbardziej przeżywają rozwód rodziców. To ich świat rozwalił się na pół. Spędzaj z nimi czas, a będzie im łatwiej. Tobie też.
Odezwij się, dobre słowo zawsze się znajdzie.
Pozdrawiam. Może już nie taki Smutny Smutasie?

[floro-fil]

Dziękuję za dobre słowa... Mam nadzieję, że faktycznie za jakiś czas to wszystko minie. Póki co podtrzymuje mnie tylko miłość do dzieci.

[tusku]

Mam 50-tkę i jestem wolny jak ptak.Odmłodzony i nadrabiam swoje
marzenia bo mam ich wiele i wiem czego chce od życia......

[medykangel]

Kiedy jest nudno i smutno, trzeba czymś się zająć.M.b. to praca, więcej pracy,
najlepiej wśród ludzi.M.b. to hobby,dużo ruchu, który rozładuje zbytek emocji
lub ich brak. Dbać o siebie, cieszyć się życiem, bo te piękne lata nie powrócą.
Kiedy będziesz siebie lubić, to powodzenie Cię nie opuści. Ja nie narzekam po
rozwodzie na nudę.Nie mam na to czasu. Ale czasem jednak zostaje z myślami i to
boli...Boję się nowego związku, ale nie umiem być sama. Może warto mieć dobrą
przyjaciółkę lub kumpla? Bo z monitorem nie skorzystasz z rzeczy ciepłych i
przyjemnych )Pozdrowionka

i co dalej?

[mma_ramotswe]

Jak po kolejnym miesiącu?
Jestem po innej stracie i nie potrafię wrócić do normalnego życia,
choć mam dla kogo (czwórka dzieci!), to już prawie 8 miesięcy. Nie
jest lepiej ani trochę

[kaja38-38]

Witaj. Nie załamuj się. Rozumiem, że nie jest łatwo, ale z doświadczenia wiem,
że czas leczy rany. Jestem po rozwodzie ponad rok. "Były" odszedł układać sobie
nowe życie - ja zostałam z 2 dzieci, na całe szczęście -i tu mam lepiej bo jest
dla kogo dalej żyć. Choć w moim domu jest gwar i zawsze jakieś zajęcia to kiedy
przychodzą wieczory- czuję się samotna. Tą chwilę dla siebie wolałabym spędzić z
kimś na rozmowie, spacerze, przytulić się. Czasem mam tzw."doły", ale jakoś
musimy dalej brnąć do przodu. Szkoda tylko, że w samotności uczuciowej. Trzymaj
się - głowa do góry. Takich pokopanych przez los jest naprawdę wielu. Marne to
pocieszenie, ale może i dla nas zaświeci jeszcze słonko.