Maz ofiara losu.

[empty-head]

Moze to okreslenie jest troche za mocne, ale mysle ze dokladnie oddaje co
prezentuje soba moj mezus. Nie wiem czy to wynika z lenistwa czy wagodnictwa,
ale on sam nie jest w stanie nic zrobic. Ciagle pyta mnie co dalej jak
malutkie dziecko. Dziwi mnie to bo przeciez nie ma juz 15 lat i jakos zyl
zanim sie poznalismy. Efekt jest taki ze ciagle musze sie na niego wydzierac
zeby zrobil cokolwiek. On sie denerwuje ze ja mu rozkazuje, jednak gdy nic nie
mowie po 5 minutach zaczynaja sie patania typu: Gdzie mam zaparkowac, co mam
zjesc, co kupic, co bedziemy robic..... Jestesmy krotko po slubie a ja
zaczynam byc tym zmeczona. Nie chce doprowadzic do sytuacji zeby wszystko bylo
na mojej glowie. Wkoncu po cos ten facet jest.
Jak delikatnie zmobilizowac meza do odrobiny inwencji?

:)

[trusia29]

większośc (nie wszyscy) mężczyzn ma taka tendencję - wolą żeby im wszytsko
pokazać, powiedzeć, zeby broń boże nie musieli za duzo mysleć o domowo-
organizacyjnych sprawach. Mój małżonek ma podobne skłonności, ale staram się z
tym walczyć, odpowiadając na jego głupie pytania żeby robil jak uważa. Do szalu
doprowadzają mnie także pytania typu - Gdzie lezy rzecz X czy Y? choć od zawsze
wszystko lezy w tym samym miejscu...
Oczywiście w ważnych sprawach (kredyt, mieszkanie, samochod) wymagam od niego
wspóldecydowania , choć i tak wiem, ze on zwykle (nie zawsze) zgadza się na
moje wybory.

[kachaa17]

nieprawda, że większosć facetów tak ma. Mój tak nie ma. A byłam kiedys z
chłopakiem, który taki był. Jest to kwestia charakteru lub relacji miedzy
ludzmi. tzn. w relacji z kimś innym tój mąż mógłby zupełnie inaczej
siezachowywac. moze ty jestes osoba dominującą i na poczatku wyręczałas go we
wszytskim? Ale na tym też mozna popracowac

[maziala]

kachaa17 napisała:

> nieprawda, że większosć facetów tak ma. Mój tak nie ma

ale trusia nie napisała że Twój facet tak ma, napisała, że tak ma większość i
nawet dodała że nie wszyscy. Większość, to nie znaczy, że każdy.
Fakt faktem większość tak ma. Faceci to takie duże dzieci. :))

[empty-head]

To prawda ze przyzwyczail sie ze go wyreczam. Wyniklo to jednak z naszej
sytuacji, ja jakis czas nie mialam pracy, on pracowal. Bylo dla mnie oczywistym
ze zajmowalam sie domem, jedzeniem zakupami itp. Teraz pracuje i podzial
obowiazkow ulegl zmianie. Pojawily sie tez pierwsze powazniejsze decyzje, zmiana
mieszkania, samochodu i wyszlo szydlo z worka. Chce pewnego siebie partnera a tu
mam dzidzie piernik.

[kiecha3]

odpowiadaj:

nie wiem
jak myślisz
rób co chcesz
a co byś chciał
jakie ty masz zdanie na ten temat

[agnes_plus]

Zacznij ty jego pytać - co zrobić na obiad, gdzie iść, czy wrzucić pranie do
pralki. Jak się wkurzy, to delikatnie napomknij:
- widzisz więc, jak ja się muszę czuć...

[magdusinska]

Hehe a co powiesz na to.
Małżon: Gdzie moje spodnie?
Ja: Tam gdzie zawsze.
Małżon: Ale gdzie zawsze?
Ja: Tam gdzie od roku leżą.
Małżon: Dlaczego nie chcesz mi powiedzieć. I co ja mam teraz zrobić?
Ja: A no z gołą dupą iść.

Konsekwentnie nie mów gdzie, co, jak. Z czasem zrozumie, ale pewne głupie
pytania będą się powtarzać. Pozostaje przywyknąć.

[kiecha3]

jateż tak mam... zwyklewygląda to tak

Chłop: Niunia( już na początku mnie zmiękcza), gdzie jest moja koszulka do
spania.
Ja: Nie wiem(poirytowana), pewnie tam gdzie ją rano pier.doląłeś!!
Chłop: czyli gdzie....

agrrrrrrrr mam wtedy ochotę gryźć......

[trusia29]

no to u mnie zwykle tak samo, łącznie z ta "Niunią" :))))))

[empty-head]

magdusinska z tymi spodniami to klasa sama w sobie. Powinnam pewnie tez
zastosowac takia terapie. Probowalam ostatnio, mezulek poszedl sam na zakupy i..
zapomnial kupic jedzenia:). Problem zaczyna sie jesli chodzi o sprawy
powazniejsze. Jak juz pisalam chcemy sie przeprowadzic, a maz od miesiaca nie
moze bidny zadzwonic to wlasciwiela mieszkania, ktore wynajmujemy. Jeszcze
troche przetrzymam ale jak sie zdenerwuje... Mam przed oczami obrazek moich
rodzicow. Ojciec na kanapie i wszystko, lacznie z naprawianiem samochodu, na
glowie matki. Zaczynam wierzyc ze nieswiadomie powtarzamy losy rodzicow.

[madziaq]

O, jak ja to kocham :D

-Kochanie, a gdzie sa moje koszule???
-W szafie
-A gdzie w szafie?

:-)

puenta babci :)

[dr_kaczusia]

hahaha :)
ja to juz przerabialam, ale nie odnosnie rzeczy oczywistych, ale moze nieco
mniej... "kochanie gdzie sa reczniki?" albo "skad ja mam wziac ten obrus?"... z
katowni nalepiej bo szlag mnie juz trafial :) poskarzylam sie babci, ze w kolko
sie pyta i nie wie co gdzie w domu lezy, na co babcia, ze stoickim spokojem:
"dziadek sie mnie 50 lat pytal, chociaz dokladnie wiedzial gdzie to jest" :)

no coz... widac ten typ tak ma ;)

[mynia_pynia]

Też takiego miałam, ale teraz mam innego ;)
Zawsze chciałam mieć faceta, który wie, co zrobić, jest silny emocjonalnie. Ja
jestem osoba władczą, więc jak ktoś ma słaby charakter to dominuję go, a nie
chciałam mieć ciepłej kluchy.

I mam, co chciałam, przez pierwsze miesiące latały noże, bo każde chciało
rządzić, nie mogliśmy się dogadać w żadnej domowej kwestii, on próbował mnie
ustawić ja jego. Czy nam wyszło??? Nie, dalej są śliskie tematy, ale ja nie
wtrącam się w jego sprawy on w moje i nareszcie święty spokój ;)

[paulek1]

Ja mam taką żonę. Może nie zupełnie aż taką, ale ciągle czegoś szuka, bo
zostawia rzeczy wszędzie tylko nie na swoim miejscu. Jak jej mówię, że wszystko
powinno mieć swoje miejsce, to by nie szukała to się obraża.

Jak mam dosyć i mówię zrób jak uważasz, tak podoba mi się, to też źle bo ją
zbywaw i po co ona ma się pytać. Ale juz pomału przyzwyczajam się do tego
bałaganu, a ona też trochę się stara.

[magdusinska]

Paulek, bo Ty jednego nie rozumiesz. Taki bałaganiarz szybciej znajdzie
konkretną rzecz w bałaganie niż jak jest na swoim miejscu. Ja przynajmniej tak
mam. Jedyne miejsce uporządkowane to moja torebka.

[kleo1]

też mam to samo, jestem hmm.. lubię nieład artystyczny, mąz się wściekał, w
końcu dał za wygraną po poważnej kłótni, a przynajmniej się nie czepia bo
całymi dniami nas nie ma w domu to nawet nie mam kiedy ogarnąć, ale w przypadku
gdy mam swój nieład na stole w kuchni(duży pokoj zostawiam w spokoju :P nie ma
ten porządek) a on micoś ruszy to juz nic nie mogę znaleźć...

[chlina1]

empty-head napisała:

> Moze to okreslenie jest troche za mocne, ale mysle ze dokladnie oddaje co
> prezentuje soba moj mezus. Nie wiem czy to wynika z lenistwa czy wagodnictwa,
> ale on sam nie jest w stanie nic zrobic. Ciagle pyta mnie co dalej jak
> malutkie dziecko. Dziwi mnie to bo przeciez nie ma juz 15 lat i jakos zyl
> zanim sie poznalismy. Efekt jest taki ze ciagle musze sie na niego wydzierac
> zeby zrobil cokolwiek. On sie denerwuje ze ja mu rozkazuje, jednak gdy nic nie
> mowie po 5 minutach zaczynaja sie patania typu: Gdzie mam zaparkowac, co mam
> zjesc, co kupic, co bedziemy robic..... Jestesmy krotko po slubie a ja
> zaczynam byc tym zmeczona. Nie chce doprowadzic do sytuacji zeby wszystko bylo
> na mojej glowie. Wkoncu po cos ten facet jest.
> Jak delikatnie zmobilizowac meza do odrobiny inwencji?należy porozmawiać z
nim jak najprędzej i uzgodnić

[kroplla]

trochę domorośle popsychologizuję;)
być może mechanizmem obronnym Twojego męża jest mechanizm bierno - oporowy..
<bierno -"gdzie to jest? co mam zrobić?"; oporowy - "nie, dziś nie zadzwonię do
właściciela mieszkania".> Niestety nie mogę Ci powiedzieć, z czym to się może
wiązać <być może z jego dieciństwem>, ponieważ zawodowo nie mam nic wspólnego z
psychologią..
Posiadam jednak w domu taki bierno - oporowy egzemplarz:) <Mój D. dowiedział się
o tym od psychologa:) wie, na czym stoi, ale i tak bardzo często ten mechanizm
(przerośnięty oczywiście;)) działa. W domu D. pomaga mi, a jakże! (kochany
jest:)), ale śmieci np. wyrzuca tylko wtedy, gdy go o to poproszę. sam nie
widzi, że z kubła się wysypuje:P
A dziś np. miała miejsce taka sytuacja: musiałam zadzwonić w sprawie pracy <i
rozmawiać po niemiecku, co mnie bardzo stresuje>. Zadzwoniłam o 9.15 - nikt nie
odebrał, pomyślałam więc, że zadzwonię o 10.. o 9.30 porwałam się jednak do
telefonu, bo stwierdziłam, że do 10 nie wytrzymam:P
Kiedy rozmawiałam o tym z D, on powiedział: a ja bym mówił sobie: zadzwonię o
10! a potem, o 10? pewnie kawę piją.. a potem: o 11? pewnie mają zajęcia..:PPP
empty - head - może w głowie Twojego mżęża kłębi się to samo?;)>.
Moja rada, to poczytać o mechanizmie bierno - oporowym, sprawdzić, czy może
chodzić o to.. i porozmawiać. Albo jeszcze lepiej, porozmawiać z psychologiem:)

p.s. ja sama długo nie wierzyłam w te psychologizmy wszelakie, ale wczoraj
trochę się pościeraliśmy.. Doszłam do wniosku, że być może ta sytuacja
odzwierciedla moje obawy pt. D. jest taki jak mój tata. taa.. czasem bawimy się
w takie rozmowy;)
Nie byłoby w tym nic ciekawego, ale.. po 2 godzinach rozmawiamy na zupełnie inny
temat i nagle w potoku słow wypływającym z moich ust pojawia się: no tak, ale
tatuś, wiesz..!!! aaaaaaaaa!!!!!:PPP

[gehamorus]

:)))) widzę że nie tylko ja mam takiego męża i takie problemy z nim związane:))
W domu jedna ręcznikami z obrusami a On się pyta skąd go ma wyciąnąć...czasami
szlag mnie trafia i mam ochotę powiedzieć "a z d...." Chociaz nie powiem,i tak
się już poprawił:)

[carmelka77]

Porozmawiaj z nim ze dalej tak nie moze byc. Moze ma jakies problemy a ty o nich
nie wiesz.powodzenia

[luana4]

carmelka77 napisała:

> Porozmawiaj z nim ze dalej tak nie moze byc. Moze ma jakies problemy a ty o
nic
> h
> nie wiesz.powodzenia


No nie sadze, zeby takie zachowanie wynikalo z tego, ze mezczyzna ma jakies
problemy.
BTW ja mam tez taka "ofiare losu" jezeli chodzi o znalezienie czegokolwiek w
domu. Dzis rano pyta, gdzie sa te moje nowe koszule? Sa w szafie, ale wiem
kochanie, ze szafa dla ciebie to prawdziwy labirynt, wyzsza szkola jazdy i ty
niczego tam nie znajdziesz:)

[qwe77]

doskonale cie rozumię już też mial podobnie, jedynak nigdy nic w domu nie robił
więc z porządkami domowymi to był koszmar smutne ale on nawet nie wiedziałjak
się dokładnie żelazko trzyma, więc ja zaczęłam go wszystkiego uczyć jak małe
dziecko oczywiście nauczył się szybko i teraz po roku czasu robi bardzo dużo
starałam sie tak może co dwa dni dawać mu jakąś nową rzecz do zrobienia (raz
prasował parę rzeczy nie wszysko żeby go nie zniechęcić, raz mył podłogi,
zdejmował firanki, gotował zupę, to znowu ciasto, oczywiście ja byłam cały czas
z nim robiłam w tym czasie coś innego,chwaliłam go za to i dzięki temu on czuł
się strasznie ważny naprawde można to zmienić

[qwe77]

aha jeszcze jedno nie wydzieraj się na niego to naprawdę nic nie da ja też tak
miałam na początku aż w końcu on mnie uświadomił że nigdy nic nie robił mama mu
nie kazała więc robił tylko to co jemu było potrzebna, przy samochodzie,
komupterze itp. szkoda tylko że kochana mamuśka mnie ma za taką co to się z
choinki urwała i nic nie potrafi zrobić i do wszystkiego ma 2 lewe ręce, ale
dzięki tym dwum lewym rękom jej syn już nie jest ofiarą losu. Wredna baba

[empty-head]

Wiem, ze moze brakuje mi cierpliwosci. Nie moge pogodzic sie z tym ze jak ja
cos robie to jest normalne, a jak maz sie ruszy to wielkie swieto i trzeba mu
dziekowac, chwalic zeby sie nie zniechecil. Moglam sobie dziecko sprawic, zeby
je uczyc zycia a maz... hmmm myslalam ze jest do czegos innego. Zreszta, kazdy
jest inny i wiem ze niektore kobitki lubia opiekowac sie swoimi "Sierotkami
Marysiami". Ja niestety nie z tych. No ale zycie stawia przed nami wyzwania i
trzeba je podejmowac. Wiec, do boju!