Jesteście asertywne??

[karla82]

Jak w temacie jesteście,czy nie?A może któraś z was się uczy
asertywności?Macie jakieś sposoby?
Ja niestety nie jestem i coraz częściej mi to przeszkadza.Staram się nauczyć
mówić grzeczne,ale zdecydowane NIE.Najgorzej mi to idzie w stosunku do
osób,które kocham :(Mój mąż nieraz na mnie o to krzyczy,ale sam bardzo często
wykorzystuje fakt,że nie potrafię odmawiać.

[lenchen]

To zależy, zazwyczaj tak. Myślę, że jestem bardziej asertywna i stanowcza w
stosunku do najbliższych osób niż tych dalszych - np. znajomych.

[kim5]

Umiem być asertywna, choć czasem świadomie nie jestem. Nie zawsze warto się
użerać.

[lenchen]

Użerać?? Przecież asertywność to nie jest użeranie się. To jest krótkie NIE.

[kim5]

Asertywność to krótkie nie, ale takie, które nie psuje stosunków. A jeśli nie
trafia, to zostaje metoda zdartej płyty. Nie zawsze mi się chce. Czasem nie
watro psuć sobie dobrych, ale powierzchownych stosunków z powodu błahych spraw.
Jestem asertywna w sprawach dla mnie ważnych. I w stosunku do osób ważnych i
kochanych, bo uważam, że nieasertywność to po prostu oszukiwania.
Mam nadzieję, lenchen, że wyjaśniłam Ci, o co mi chodziło:-)

[merda]

Nie,nie jestem asertywna.Moja historia jest na forum moda pt: "Mam dosc
pozyczania ubran".Nie umiem odmawiac ludziom,na ktorych mi zalezy.Nie wiem jako
powiedziec "nie" by kogods nie urazic. Chcialabym poznac tajniki tej
sztuki,chyba sie zapisze do mojej mamy na kurs,bo ona jest w tym dobra.
A Wy,znacie jakies skuteczne sposoby?

[deodyma]

tak. jestem asertywna.

[annielika]

A ze mna to tak roznie jest. Czasem jestem bardzo, a czasem nie potrafie.
Chociaz wsrod najblizszych mojego nie-meza panuje zwyczaj, ze lepiej powiedziec
nie i byc szczerym, niz sie zgadzac na wszystko nie szczerze. Dzieki temu
podreperowalam moja asertywnosc:)

[gosiadzika]

jestem asertywna, mówię nie jak myślę nie. Wydaje mi się że takie zachowanie u
kobiet nie jest pozytywnie odbierane. Zaraz mówią że pyskata jestem.
Wczoraj:
Małż: kochanie może zrób porządek na tym stole?
Ja: ty zrób jeśli ci przeszadza. ( chciał sklejać model czołgu i było mu
potrzebne miejsce)

[karla82]

Ja często jak komuś odmówię,to potem mam wyrzuty sumienia,że nie zrobiłam.Nie
chcę żeby tak było.Znacie może jakieś dobre książki,w których jest coś na ten
temat?A może (tak jak pytałam już wcześniej)macie jakieś dobre sposoby?

[arwen8]

karla82 napisała:

> Znacie może jakieś dobre książki,w których jest coś na ten temat?

Alice Miller "Bunt ciała"

Nie ma w niej NIC na temat asertywności. Ale jest wszystko, co będzie Ci
potrzebne, by taką asertywność w sobie odbudować. Brak asertywności bierze się
z ogólnego braku pewności siebie, braku zaufania do własnych uczuć, braku
szacunku i miłości do siebie. I od tego właśnie trzeba zaczynać.

[karla82]

arwen8 napisała:
Brak asertywności bierze się
> z ogólnego braku pewności siebie, braku zaufania do własnych uczuć, braku
> szacunku i miłości do siebie.
Coś chyba w tym jest.Kocham samą siebie,ale faktem jest,że nie jestem osobą
przebojową i w wielu sytuacjach brak mi pewności siebie (szczególnie w nowym
towarzystwie).
Dzięki,spróbuję dostać tę książkę.Pozdrawiam :)

[karla82]

Właśnie zobaczyłam,że ta książka jest o o więzi miedzy dziećmi i
rodzicami,którzy je maltretowali,więc to raczej nie dla mnie książka.Ja mam
super rodziców:)

[s.dominika]

Ja umiem być asertywna. Ostatnio bardzo dużo spraw załatwiam przez telefon,
czego wcześniej nienawidziłam. Ale "życie" mnie zmusiło i po wykonaniu
kilkudziesięciu telefonów już nie zrzucam na innych dzwonienia i nie denerwuję
się na samą myśl.
Ale bycie asertywną jest wbrew (chyba) mojej naturze, dlatego za każdym razem,
gdy wiem, ze wiele zależy od mojej postawy bardzo się wewnętrznie "gotuję" i
bardzo mnie to wszystko męczy psychicznie.

[arwen8]

karla82 napisała:

> Ja mam super rodziców:)

mogłabyś się zdziwić...

[karla82]

Nie będę Cię do tego przekonywała,bo to i tak nie ma sensu kiedy nie znasz ani
mnie,ani mojej rodziny.A chcę się nauczyć być asertywna,bo to w dzisiejszych
czasach jest niezbędne:)

[arwen8]

karla82 napisała:

> nie znasz ani mnie,ani mojej rodziny.

Nie muszę. Zadziwiająca większość ludzi na tym świecie ma dokładnie takie same
problemy/przeżycia/pragnienia.

> A chcę się nauczyć być asertywna,bo to w dzisiejszych czasach jest niezbędne:)

Umyka Ci najważniejsze - WSZYSTKO w naszym życiu jest ze sobą powiązane. A Twój
brak asertywności nie wziął się "z powietrza". Czytając książki o asertywności,
chodząc na kursy, słuchając innych ludzi, nie nauczysz się tego. Może uda się
na krótką metę osiągnąć jakieś pozory pewności siebie, ale to nie to samo.
Tylko zagłębiając się w siebie, słuchając siebie i naprawdę rozumiejąc siebie
można zbudować w sposób NATURALNY asertywność, pewność siebie, szacunek i
miłość do siebie. OD WEWNĄTRZ. Zaczynając od akceptowania i rozumienia
WSZYSTKICH swoich uczuć, takich jak: gniew, radość, nienawiść, lęk,
przyjemność, ból, etc.

[karla82]

Ja dobrze wiem,że to muszę zacząć od swojego wnętrza,ale to nie wina moich
rodziców.Oni zawsze we mnie wierzyli,pomagali,ale nie nakazywali.Ja wiem
doskonale,kiedy stałam się osobą niepewną siebie i teraz chcę to zmienić.

[czekolada_orzechowa]

tak, jestem.Jesli sytuacja tego wymaga, w sposób niebezpiecznie blisko
graniczący z chamstwem:)