Rowerem Do Pracy - tekst z BikeBoardu

[sebeqx]

Witam!

Aż 8 stron do poczytania :D

turystyka.interia.pl/wiadomosci/news/rowerem-do-pracy,1005140,

lub

tiny.pl/jtk7

Teskt: Marek Czerwiński, Ziemek Cyra, Marcin Hyła, Jacek
Kaczmarczyk, Miłosz Kędracki, Paweł Kisielewski, Marcin Klag, Piotr
Oleksy

[boruta_wwa]

dojeżdżam w Warszawie do pracy na rowerze od kilku lat i muszę ze
zmartwieniem przyznać, że jest coraz gorzej, liczba samochodów
wzrasta w tempie lawinowym i coraz trudniej jest sie przebić przez
miasto nawet na rowerze, do tego na mojej trasie Ursynów - Wola nie
powstał nawet metr ścieżki rowerowej przez te lata :(
powiem szczerze, że czasem sie po prostu odechciewa :(
b.

[seba-sch]

je też staram się (poza skrajnymi warunkami pogodowymi) dojeżdżać do pracy z
ursynowa na okęcie (11km), przedtem z ursynowa na targówek (23km), niedługo
przeprowadzam się i z ząbek przyjdzie mi jeździć na okęcie (20km). rzeczywiście
z drogami rowerowymi jest krucho, samochody coraz bardziej korkują miasto, lecz
jest to jednak oszczędność czasu, jak słyszę jak koledzy z pracy potrafią jechać
do pracy 10-15km samochodem przez 1-2godz. a do tego oczywiście doskonałe
wyluzowanie, trening w jednym :)

[roweroraffi]

No ja też dojeżdżam. Kiedyś miałem 800m to chodziłem, później 2km ale nie było,
gdzie roweru zostawić. Później było 7km jak studium kończyłem, ale był wzorowy
parking rowerowy - jeździłem nawet w najgorszą pogodę. Później pracowałem w PZU
- 8km... zima, nie zima - rower. Teraz sobie studiuje i mam do uczelni 15km, z
Warszawy na Mokotów. Czasem mi się nie chce, słabiej się czuję, czy cuś, to jadę
komunikacją. Ale szybko zazwyczaj wracam na rower, ze względu na czas przejazdu,
tłok i korki...


seba-sch napisał:
> a do tego oczywiście doskonałe
> wyluzowanie, trening w jednym :)

No właśnie... dojeżdża się z rana i dziwi ludziom w szkole/pracy, że muszą kawę
żłopać litrami, by się dobudzić ;-)

[xiontz]

Przez pierwszy rok jeździłem dwa, trzy razy w tygodniu, w tej chwili
jeżdżę codziennie (około 10 km) z Bielan do Centrum Warszawy i kiedy
czasami muszę jechać autobusem, jestem nieszczęśliwy!!! Tłok, brud,
smród, chamskie odzywki, nerwowi kierowcy no i korki ze względu na
remonty ulic. Na początku dojeżdżania bawiłem się w bicie rekordów,
ale kiedy wyśróbowałem 33 minuty, dałem sobie spokój - ważniejsza
jest sama przyjemność jazdy. Droga którą jeżdżę ma kilka wariantów,
mój ulubiony to oczywiście szlak nadwiślański, którym jeździ masa
cyklistów. Jazda podczas deszczu, śniegu, wichury czy w nocy
dostarcza mnóstwo emocji i jest bezcennym doświadczeniem. Poza tym
wyrabia charakter :) a wystarczy tylko właściwie się ubrać, tzn.
stosownie do temperatury i warunków atmosferycznych. W pracy szybko
się odświeżam i przebieram. Oprócz mnie z firmy dojeżdża na rowerze
około 5-6 osób (w różnym natężeniu), więc zawsze można liczyć na
ewentualną pomoc, dobrą radę, wymianę uwag o sprzęcie i nowinkach,
czy zwykłą rowerową pogawędkę. Rowery parkujemy w hollu głównym pod
schodami, a czasem przed siedzibą.
Ludziom, którzy nie dojeżdżają rowerami do pracy mówię w żartach,
gdy o to pytają, że zmieniłem styl życia z "praca - dom, dom -
praca" na "praca - rower - dom, dom - rower - praca". A kiedy pytają
mnie czy dojeżdżam podczas deszczu, odpowiadam pytaniem: "A ty co,
jak pada, to nie musiz iść do pracy?"

Pozdrawiam wszystkich cyklistów!!! Alleluja i do przodu!!!

xiontz

Ps. A poranną kawę wypijam z prawdziwą rozkoszą i nie dlatego, żeby
się obudzić!

[roweroraffi]

xiontz napisał:

> Przez pierwszy rok jeździłem dwa, trzy razy w tygodniu, w tej chwili
> jeżdżę codziennie (około 10 km) z Bielan do Centrum Warszawy i kiedy
> czasami muszę jechać autobusem, jestem nieszczęśliwy!!! Tłok, brud,
> smród, chamskie odzywki, nerwowi kierowcy no i korki ze względu na
> remonty ulic.

No dokładnie. Ja mam tak samo... czasem mi się nie chce jechać rowerem jak jest
zła pogoda... wsiadam w autobus/tramwaj/metro i... następnego dnia mam już
najczęściej ochotę na rower niezależnie od pogody ;-)

Gorzej jest, gdy akurat nie mam sprawnego roweru, lub gdy nie mogę jeździć nim
ze względów np zdrowotnych (a miałem taką jedną ponad półroczną przerwę)...
wtedy to prawdziwa katorga. Zwłaszcza, gdy jest piękna pogoda za oknem, lato i
widzi się co dzień setki szczęśliwych rowerzystów mknących na rowerach. Na
szczęście to nie zdarza się często.

> Na początku dojeżdżania bawiłem się w bicie rekordów,
> ale kiedy wyśróbowałem 33 minuty, dałem sobie spokój - ważniejsza
> jest sama przyjemność jazdy.

Prawda. Ja co prawda czasem jeszcze "podzikuje" nieco (z Kowalczyka na
Rakowiecką mój rekord to 32 minuty i 16 sekund, czyli avg około 30km/h - w
mieście, ze staniem na światłach, czyli realnie pewnie więcej), ale zazwyczaj
bujam się dużo spokojniejszym tempem bez stresu oglądając jak mnie wyprzedzają
inni rowerzyści nawet na ciężkich góralach z terenowymi oponami. W końcu to
żaden dyshonor się nie śpieszyć ;-)

> Droga którą jeżdżę ma kilka wariantów,
> mój ulubiony to oczywiście szlak nadwiślański, którym jeździ masa
> cyklistów.

A ja ten wariant skreśliłem u siebie w trasie Białołęka-Mokotów. Dodawał mi
10-15 minut do czasu przejazdu, co w zasadzie nie pozwalało z niego korzystać w
stronę DO SZKOŁY (musiałbym wcześniej wstawać). W powrotną stronę najczęściej
coś jeszcze załatwiam w Centrum, więc też najczęściej odpadał. Ale mam jeszcze
kilkanaście innych wariantów trasy zależnie od humoru, pogody, korków, ilości
czasu, miejsc do których powinienem zajechać, czy nawet wyświetlanego światła na
niektórych skrzyżowaniach (chodzi o to by nie stać na czerwonym tam, gdzie cykl
jest wyjątkowo długi, ale i by jednocześnie nie łamać prawa jadąc na nich na
czerwonym).
Ogólnie stałym fragmentem mojej trasy jest tylko Modlińska, bo zwyczajnie
niezbyt mam możliwość nią nie jechać, oraz Jagiellońska i Most S-D bo przyjemnie
mi się nimi jeździ i prawie zawsze są "po drodze" ;-)

>Jazda podczas deszczu, śniegu, wichury czy w nocy
> dostarcza mnóstwo emocji i jest bezcennym doświadczeniem.

Uczy pokory w sposób, którego nie da się zastąpić gadaniem kogoś bardziej
doświadczonego. Bum, leżysz i już wiesz, że trzeba było bardziej uważać, albo
coś zrobić inaczej. Pretensje można mieć tylko do siebie.

Przynajmniej na mnie tak to działa. 2-3 "gleby" w zimę i z jedna w lato jest
wręcz wskazana, bym nie zaczął przesadzać z agresywnością stylu jazdy ;-)

> A kiedy pytają
> mnie czy dojeżdżam podczas deszczu, odpowiadam pytaniem: "A ty co,
> jak pada, to nie musisz iść do pracy?"

A to dobre jest. Chyba zacznę używać ;-)

> Ps. A poranną kawę wypijam z prawdziwą rozkoszą i nie dlatego, żeby
> się obudzić!

Ano ja nie zakazuje kawy rowerzystom. Mówię po prostu, że nie jest nam potrzebna
by się obudzić, bo trasa robi to wystarczająco dobrze ;-)

[boruta_wwa]

roweroraffi napisał:
> No dokładnie. Ja mam tak samo... czasem mi się nie chce jechać rowerem jak jest
> zła pogoda... wsiadam w autobus/tramwaj/metro i... następnego dnia mam już
> najczęściej ochotę na rower niezależnie od pogody ;-)

ja mam to szczęście, że mieszkam na "linii metra" więc zimową porą czasem z
niego korzystam podjeżdżając do Centrum a stamtąd już na rowerku do pracy,
śmiesznie, że wracając po pracy do domku zawsze świetnie się jedzie mimo późnej
pory a do pracy bardzo się nie chce pedałować he he...
b.

[stary_bej]

roweroraffi napisał:


> ... z
> Warszawy na Mokotów.

to uwazasz ze mokotow to nie warszawa ;)?

[roweroraffi]

stary_bej napisał:

> roweroraffi napisał:
> > ... z
> > Warszawy na Mokotów.
> to uwazasz ze mokotow to nie warszawa ;)?

Nie prowokuj flame'a. Powszechnie wiadomo, która strona Wisły jest "właściwa" ;-)

[xiontz]

roweroraffi napisał:

> zazwyczaj
> bujam się dużo spokojniejszym tempem bez stresu oglądając jak mnie wyprzedzają
> inni rowerzyści nawet na ciężkich góralach z terenowymi oponami. W końcu to
> żaden dyshonor się nie śpieszyć ;-)

...a czasami można się nawet dla "draki" pościgać. Ja czasami specjalnie
zwalniam, puszczam "Lance'a" do przodu, a potem wskakuję mu na ogon i staram się
przez jakiś czas nie odpuszczać, żeby zobaczyć ile wart jest mój rower i ja sam :)
inna rzecz to ładne cyklistki...

> >Jazda podczas deszczu, śniegu, wichury czy w nocy
> > dostarcza mnóstwo emocji i jest bezcennym doświadczeniem.
>
> Uczy pokory w sposób, którego nie da się zastąpić gadaniem kogoś bardziej
> doświadczonego. Bum, leżysz i już wiesz, że trzeba było bardziej uważać, albo
> coś zrobić inaczej. Pretensje można mieć tylko do siebie.
>
> Przynajmniej na mnie tak to działa. 2-3 "gleby" w zimę i z jedna w lato jest
> wręcz wskazana, bym nie zaczął przesadzać z agresywnością stylu jazdy ;-)

Zgadza się! Nic tak nie działa na rozpaloną głowę cyklisty jak zimny prysznic w
postaci "gleby". Kiedyś, na samym początku mojej rowerowej przygody, w Puszczy
Kampinowskiej zaliczyłem drzewo i totalny wypieprz - nic mi się nie stało poza
drobnym stłuczeniem, ale do dzisiaj dobrze to pamiętam.
Co do ekstremalnych warunków, ani deszcz, ani śnieg tak bardzo chyba nie
przeszkadza jak silny wiatr prosto w twarz. Pedałujesz ile wlezie, a masz
wrażenie, że stoisz w miejscu. Pamiętam taką wichurę w jedną sobotę, wtedy, co
ta awionetka spadła do Wisły - po kilkunastu kilometrach jazdy pod wiatr ma się
dosyć roweru i wszystkiego, ale dzień później czuje się tylko ogromną
satysfakcję i marzy się, żeby następnym razem wiało jeszcze mocniej!

> Gorzej jest, gdy akurat nie mam sprawnego roweru, lub gdy nie mogę jeździć nim
> ze względów np zdrowotnych (a miałem taką jedną ponad półroczną przerwę)...
> wtedy to prawdziwa katorga. Zwłaszcza, gdy jest piękna pogoda za oknem, lato i
> widzi się co dzień setki szczęśliwych rowerzystów mknących na rowerach. Na
> szczęście to nie zdarza się często.

No tak, na pewne sprawy nie ma rady. Awaria sprzętu + brzydka pogoda może
skutecznie zniechęcić do jazdy. Ja zawsze staram się zreperować rower jak
najszybciej, aby nie wypaść z "cugu". Poza tym "gmeranie" przy własnym sprzęcie
tworzy ważną nić emocjonalną między mną a moim rowerem (nie wiem czy macie tak
samo?) - podczas naprawy często z nim rozmawiam, jak z kimś bliskim - przy
normalnej eksploatacji, nie ma na to czasu :)

Pogoda dzisiaj wybitnie rowerowa - przyjemny chłodek powoduje, że człowiek się
tak bardzo nie poci, nie pada, a wiatr raczej w normie. Rano w drodze do pracy
naliczyłem 9 mijanych cyklistów - ruch raczej spory, bo ostatnio nie
przekraczało 4-5 osób.

pozdro

Ps. Czy nadajecie swoim rowerom imiona? Ja na swojego wołam Kruzio, albo
Ferrarek (bo jest czerwony jak ferrari).

[roweroraffi]

xiontz napisał:

> Co do ekstremalnych warunków, ani deszcz, ani śnieg tak bardzo chyba nie
> przeszkadza jak silny wiatr prosto w twarz. Pedałujesz ile wlezie, a masz
> wrażenie, że stoisz w miejscu. Pamiętam taką wichurę w jedną sobotę, wtedy, co
> ta awionetka spadła do Wisły - po kilkunastu kilometrach jazdy pod wiatr ma się
> dosyć roweru i wszystkiego, ale dzień później czuje się tylko ogromną
> satysfakcję i marzy się, żeby następnym razem wiało jeszcze mocniej!

Hehe... prawdę mówiąc to nie do końca rozumiem o co chodzi... jeżdżę rowerem
poziomym i mam dwukrotnie niższe opory powietrza, więc problem wiatru w twarz
jest dla mnie duzo mniej odczuwalny. Gdy tylko mocniej wieje, ja jadę 26km/h
(zamiast powiedzmy 30-36) i dziwię się, gdy ktoś na kolarce pocąc się jedzie
21km/h, a po wyprzedzeniu nie jest w stanie mi się na ogonie utrzymać ;-)

Pamiętam jak z Bartkiem robiliśmy kurs do Łodzi na poziomach. Wiało wtedy tak,
że gałęzie latały, flagi z masztów zrywało, a rowerzyści praktycznie stali w
miejscu jadąc (media mówiły, że 80km/h, ale chyba jednak przesadzali). A my
zrobiliśmy w tym dniu ponad 280km w tym połowę pod wiatr, a drugą połowę bez
wiatru, bo cholera ucichła na wieczór nie dając nam poszaleć w stronę powrotną
(poza pierwszą godziną jazdy z Łodzi, gdy jeszcze wiało - mieliśmy avg 35km/h).
Ostatecznie w ten dzień średnią z 280km wyszła nam 25,6km/h, czy jakoś tak.

> "gmeranie" przy własnym sprzęcie
> tworzy ważną nić emocjonalną między mną a moim rowerem (nie wiem czy macie tak
> samo?) - podczas naprawy często z nim rozmawiam, jak z kimś bliskim - przy
> normalnej eksploatacji, nie ma na to czasu :)

No coś w tym jest. Ja co prawda z rowerem nie gadam (no chyba, że klnę jak coś
idzie nie tak jak powinno, np gdy nie chce "wejść" przerzutka regulowana
niedawno), ale jak mojemu rowerowi coś dolega to mi też. Teraz właśnie choruję
na otwarte złamanie ramy, ale myślę już nad patentem na naprawę, który powinien
sobie śpiewająco dać z tym radę - wycięciem w całości uszkodzonej rury i
wstawieniem nowej z kompozytu ze wzmocnieniami w odpowiednich miejscach. Myślę,
że do masy "wyzdrowiejemy" z moim poziomem, a przy okazji stracimy jeszcze nieco
na wadze i zyskamy na wytrzymałości i sztywności ;-)

> Pogoda dzisiaj wybitnie rowerowa - przyjemny chłodek powoduje, że człowiek się
> tak bardzo nie poci, nie pada, a wiatr raczej w normie. Rano w drodze do pracy
> naliczyłem 9 mijanych cyklistów - ruch raczej spory, bo ostatnio nie
> przekraczało 4-5 osób.

No dziś jeszcze śnieżek spadł. Rewelacja. Mnie dziś szlag trafiał w komunikacji.

> Ps. Czy nadajecie swoim rowerom imiona? Ja na swojego wołam Kruzio, albo
> Ferrarek (bo jest czerwony jak ferrari).

Mojemu jednemu rowerowi, który miał "imię" nadał je przypadkowo Czajnik, gdy po
serii "dziwnych zbiegów okoliczności", w których, gdy tylko gdzieś się
pojawiałem na rowerze, zaraz trzeba było wzywać Policję, albo Policja sama się
pojawiała, albo dochodziło do jakiejś "rozruby". Nazwał mnie wtedy w żarcie
zadymiarzem, a mój rower zadymą. I tak się przyjęło, że mój rower to "Zielona
Zadyma". Nie było sensu z tym walczyć ;-)

Innym rowerom nazw nie wymyślałem. Chyba jestem zbyt mało kreatywny w tej
kwestii. Poziom co prawda miał mieć ksywę "Patent" (od całej masy dziwnych
pomysłów, jakie w nim zostały zastosowane) i nawet takiż napis na ramie jako
markę, ale to umarło śmiercią naturalną jakoś i ostatecznie na ramie jest
"Raffi" (czyli moja ksywa) i numer seryjny (000001).
Zaś poprzednie moje rowery miały tylko nazwy od marek: Biria była Birią, Magnum
był Magnumem, a życie było proste tak bardzo jak nasze drogi dziurawe ;-)

[xiontz]

roweroraffi napisał:


> Hehe... prawdę mówiąc to nie do końca rozumiem o co chodzi... jeżdżę rowerem
> poziomym i mam dwukrotnie niższe opory powietrza, więc problem wiatru w twarz
> jest dla mnie duzo mniej odczuwalny. Gdy tylko mocniej wieje, ja jadę 26km/h
> (zamiast powiedzmy 30-36) i dziwię się, gdy ktoś na kolarce pocąc się jedzie
> 21km/h, a po wyprzedzeniu nie jest w stanie mi się na ogonie utrzymać ;-)
>
> Pamiętam jak z Bartkiem robiliśmy kurs do Łodzi na poziomach. Wiało wtedy tak,
> że gałęzie latały, flagi z masztów zrywało, a rowerzyści praktycznie stali w
> miejscu jadąc (media mówiły, że 80km/h, ale chyba jednak przesadzali). A my
> zrobiliśmy w tym dniu ponad 280km w tym połowę pod wiatr, a drugą połowę bez
> wiatru, bo cholera ucichła na wieczór nie dając nam poszaleć w stronę powrotną
> (poza pierwszą godziną jazdy z Łodzi, gdy jeszcze wiało - mieliśmy avg 35km/h).
> Ostatecznie w ten dzień średnią z 280km wyszła nam 25,6km/h, czy jakoś tak.


No tak, nie będę się licytował ani cwaniaczył, no bo zresztą gdzie mi tam do
Wspaniałych Osiągnięć Pana Rowerorafii. Wiatr wiatrowi nierówny, miałem na myśli
naprawdę ostre wianie, grubo ponad 100 km/h - taki huragan, orkan, czy inne
tornado, czy jak tam się to nazywa w slangu meteo. Z pewnością dla niektórych
twardzieli i ich "poziomów" to pestka. Może przejazd przez trąbę powietrzną
byłby w stanie ich "wzruszyć"? Nie wiadomo. Dla mnie tamta jazda pod wiatr była
ciężkim i fajnym doświadczeniem i z pewnością chciałbym jeszcze kiedyś przeżyć
coś podobnego, a może nawet bardziej. Jeśli dla innych to małe miki, to trudno.
Znam takich, co w ogóle nie potrafią jeździć na rowerze? I co, mam się z tego
powodu uważać za lepszego? Z nikim się nie zamierzam ścigać - jestem cyklistą
"użytkowo-przyjemnościowym", a nie wyczynowym.

Co do dojeżdżania do pracy, dziś (piątek, 16 listopada)zaobserwowałem na trasie
prawdziwy wysyp cyklistów. Rano 14 osób, w porze lunchu 3 a wieczorem 10!!! Tyle
wiary to nawet latem nie jeździło! A pogoda nadal sprzyjająca - lekki mrozik,
ale bez opadów i poważniejszego oblodzenia. Przy okazji - przypomniałem sobie o
kolejnej zalecie dojeżdżania na rowerze do pracy - otóż co jakiś czas na ulicy,
chodniku, a czasem nawet na ścieżce można znaleźć pieniądze! Zazwyczaj 1 lub 2
grosze, rzadziej 10 groszy. A tu dzisiaj, na ścieżce przy ul. Żeromskiego
znalazłem całego złocisza! Ciekaw jestem, czy to rowerzyści gubią, czy może
raczej piesi, którzy nagminnie łażą po ścieżkach.
pyzdra dla wszystkich
x.

[roweroraffi]

xiontz napisał:

> Dla mnie tamta jazda pod wiatr była
> ciężkim i fajnym doświadczeniem i z pewnością chciałbym jeszcze kiedyś przeżyć
> coś podobnego, a może nawet bardziej.

No i to waśnie się liczy w jezdzie. Ciesze sie, ze tez tak czujesz ;-)

> Jeśli dla innych to małe miki, to trudno.

To juz Ty napisales. Ja w kazdym razie bawilem sie wtedy przednie i tez chce to
kiedys powtorzyc :-)

> Co do dojeżdżania do pracy, dziś (piątek, 16 listopada)zaobserwowałem na trasie
> prawdziwy wysyp cyklistów. Rano 14 osób, w porze lunchu 3 a wieczorem 10!!! Tyl
> e
> wiary to nawet latem nie jeździło!

No, robi sie to w koncu popularne. Z roku na rok jest coraz wiecej. Sam nie moge
sie juz doczekac, az znowu wsiade na rower :-)

> Ciekaw jestem, czy to rowerzyści gubią, czy może
> raczej piesi, którzy nagminnie łażą po ścieżkach.

Piesi rzucaja kase na sciezke w ramach samokarania sie, za lazenie tam, gdzie
nie powinni ;-)

[xiontz]

Kolejny tydzień dojeżdżania dobiega końca - jutro piątek i ciekaw
jestem czy średnia frekwencja z tygodnia (15 mijanych cyklistów)
podskoczy jak w zeszłym tygodniu. A za tydzień masa - więc pewnie
statystyka podkoczy w następny piątek do "berlińskich" rozmiarów :)

We wtorek wieczorem była zarąbista mgła - zwłaszca na Polach
Mokotowskich ("w lesie" zawsze jest bardziej) - światło z lampki
rzucało snop jak z lasera jakiegoś! Niestety i tym razem napotkałem
batmana bez światełek...

A dziś rano śpiesząc się do roboty (he, he) zaliczyłem pierwszą
glebę: szybkie tempo + gwałtowny skręt + śliska nawierzchnia i leżę.
Paskudny szron osadził się na białej farbie, którą na ścieżce
pomalowano przejście dla pieszych. Akurat na zakręcie! A poranne
słoneczko nie zdążyło roztopić i "guma mi uciekła". Kolejna lekcja
pokory! A niby do prawdziwej zimy jeszcze daleko.

Dobra, dosyć tego pisania, pora się zbierać w powrotną drogę!
Pozdro dla wszystkich dojeżdżających bikeholiców
x.

[seba-sch]

Może i ja podbijam frekwencję którą liczysz ?
ja jeżdżę do pracy z Natolina na Okęcie (Żwirki Wigury) i spotykam pomimo pogody
zdecydowanie nierowerowej dla typowego homosapiens homosamochódocus kilu
rowerzystów.

Pozdrowienia dla wszystkich jeżdżących dzięki którym wiem że nie jestem sam
nawiedzony :)

[xiontz]

Moja trasa wiedzie tzw. szlakiem obwodowym z Bielan (od Wrzeciona)
na Pola Mokotowskie (Narbutta), więc chyba jednak nie łapiesz się do
mojej frekwencji :(
Pozdrawiam wszystkich policzonych i niepoliczonych rowerzystów
dojeżdżających na rowerze do pracy! W przyszłym tygodniu ma wreszcie
zacząć padać śnieg! Nareszcie!
x.
Jak odpowiadacie na pytanie: Nie za zimno już na rower?
Ja mówię: Pewnie tak, ale z drugiej strony na narty jest za ciepło.