literatura

[lilka-lilka]

Dziś temat nieco inny :)
Powiedzcie mi moi drodzy Forumowicze ile razy się spotkaliście z cukrzycą w
literaturze? Mam na myśli powieści, opowiadania, nowele.
Ja po raz pierwszy (a może wcześniej jako nie-cukrzyk nie zwracałam na to po
prostu uwagi) czytając powieść Kathryn Harrison (tak na marginesie - świetnie
pisze!) pod tytułem "Obanażona". Bohaterka tej powieści jako dziecko
zachorowała na cukrzycę, jej ojciec - fotograf zyskał b.dużą popularność
dzięki zdjęciom swojej córki. Można poczytać o tym jak leżąc na przykład
godzinami i pozując ojcu lekceważyła objawy niedocukrzenia, albo jak została
uprowadzona przez zdaje się swojego nauczyciela i ten zaaplikował jej za dużo
insuliny aby stała się bardziej "uległa". Powieść dotyczy bohaterki już w
wieku dorosłym borykającej się ze swoją przeszłością, chorobą (uszkodzenie
wzroku, nie możność posiadania dzieci).
A od dwóch dni czytam "Czkoladę" autorstwa Joanne Harris. Bardziej znana jest
zapewne ekranizacja tej książki pod tym samym tytułem z Juliette Binoche i
Johnem Deep. Tutaj z kolei chora na cukrzycę jest Armande, którą w filmie gra
Judi Dench (znana jako M w filmach o Bondzie). To staruszka która postanawia
ostatnie lata swojego życia spędzić po swojemu (czyt. nie dbając o siebie w
powszechnie przyjęty sposób, czyli stosując się do poleceń lekarza), jest
stałą klientką La Praline i nie żałuje sobie słodkich przysmaków :)

Czekam na wasze propozycje :)

lilka

[tradycja1]

Nie bedzie to najlepszy przyklad,ale kilka lat temu ogladalam film(tytulu nie
pamietam)to byla jakas czarna sensacja produkcji USA.Film opowiadal o
pogotowiu dla diabetykow ktore wcale nie zajmowalo sie leczeniem
pacjentow,tylko eksperymentami na nich samych...
Fakt przyklad nie specjalnie na miejscu,ale to tylko filmowa bzdurka :)

[czuk1]

lilka-lilka napisała:

> Dziś temat nieco inny :)
> Powiedzcie mi moi drodzy Forumowicze ile razy się spotkaliście z cukrzycą w
> literaturze? Mam na myśli powieści, opowiadania, nowele.
> Ja po raz pierwszy (a może wcześniej jako nie-cukrzyk nie zwracałam na to po
> prostu uwagi) czytając powieść Kathryn Harrison (tak na marginesie - świetnie
> pisze!) pod tytułem "Obanażona". Bohaterka tej powieści jako dziecko
> zachorowała na cukrzycę, jej ojciec - fotograf zyskał b.dużą popularność
> dzięki zdjęciom swojej córki. Można poczytać o tym jak leżąc na przykład
> godzinami i pozując ojcu lekceważyła objawy niedocukrzenia, albo jak została
> uprowadzona przez zdaje się swojego nauczyciela i ten zaaplikował jej za dużo
> insuliny aby stała się bardziej "uległa". Powieść dotyczy bohaterki już w
> wieku dorosłym borykającej się ze swoją przeszłością, chorobą (uszkodzenie
> wzroku, nie możność posiadania dzieci).
> A od dwóch dni czytam "Czkoladę" autorstwa Joanne Harris. Bardziej znana jest
> zapewne ekranizacja tej książki pod tym samym tytułem z Juliette Binoche i
> Johnem Deep. Tutaj z kolei chora na cukrzycę jest Armande, którą w filmie gra
> Judi Dench (znana jako M w filmach o Bondzie). To staruszka która postanawia
> ostatnie lata swojego życia spędzić po swojemu (czyt. nie dbając o siebie w
> powszechnie przyjęty sposób, czyli stosując się do poleceń lekarza), jest
> stałą klientką La Praline i nie żałuje sobie słodkich przysmaków :)
>
> Czekam na wasze propozycje :)
>
> lilka
> Przyznam sie jak na spowiedzi. Nie czytam nic prócz prasy fachowej
i "politycznej". Zostaje mi internet, TV i dorywczo (w samochodzie) radio.
Szkoda,że nie widzisz jak, po tym wyznaniu, zarumieniłem się. O ile jeszcze
mogę (bo muszę) czytać "Diabetyka" - to nie jestem w stanie teraz - korzystać z
przyjemności czytania ksiązek . U mnie dochodzi wielkie obciążenie pracą(10-12
godzin dziennie), nie ułozenie zycia prywatnego, "łapanie życia przed póżną
starością", itp,itd.
Odkładam sobie literaturę - wszelką - na emeryturę.
\pzdr Mariusz

[czuk1]

lilka-lilka napisała:

> Dziś temat nieco inny :)
> Powiedzcie mi moi drodzy Forumowicze ile razy się spotkaliście z cukrzycą w
> literaturze? Mam na myśli powieści, opowiadania, nowele.
> Ja po raz pierwszy (a może wcześniej jako nie-cukrzyk nie zwracałam na to po
> prostu uwagi) czytając powieść Kathryn Harrison (tak na marginesie - świetnie
> pisze!) pod tytułem "Obanażona". Bohaterka tej powieści jako dziecko
> zachorowała na cukrzycę, jej ojciec - fotograf zyskał b.dużą popularność
> dzięki zdjęciom swojej córki. Można poczytać o tym jak leżąc na przykład
> godzinami i pozując ojcu lekceważyła objawy niedocukrzenia, albo jak została
> uprowadzona przez zdaje się swojego nauczyciela i ten zaaplikował jej za dużo
> insuliny aby stała się bardziej "uległa". Powieść dotyczy bohaterki już w
> wieku dorosłym borykającej się ze swoją przeszłością, chorobą (uszkodzenie
> wzroku, nie możność posiadania dzieci).
> A od dwóch dni czytam "Czkoladę" autorstwa Joanne Harris. Bardziej znana jest
> zapewne ekranizacja tej książki pod tym samym tytułem z Juliette Binoche i
> Johnem Deep. Tutaj z kolei chora na cukrzycę jest Armande, którą w filmie gra
> Judi Dench (znana jako M w filmach o Bondzie). To staruszka która postanawia
> ostatnie lata swojego życia spędzić po swojemu (czyt. nie dbając o siebie w
> powszechnie przyjęty sposób, czyli stosując się do poleceń lekarza), jest
> stałą klientką La Praline i nie żałuje sobie słodkich przysmaków :)
>
> Czekam na wasze propozycje :)
>
> lilka
Pisaliśmy Tradycją jednocześnie. Widzisz jak o Tobie myślimy. Czytaj za nas i
opowiadaj. pozdrawiam też Tradycje.

[tradycja1]

Rowniez sle pozdrowienia wszystkim czytajacym,oby nadchodzacy tydzien byl
mniej pracowity,a samopoczucie dopisywalo.
Czuk oszczedzaj sie :)

[czuk1]

tradycja1 napisała:

> Rowniez sle pozdrowienia wszystkim czytajacym,oby nadchodzacy tydzien byl
> mniej pracowity,a samopoczucie dopisywalo.
> Czuk oszczedzaj sie :)


> W takim towarzystwie można.... i cukrzycę polubić.
> Jak zacznę się oszczędzać to może być żle, w tym zawodzie co ósmy kończy
karierę w ZR.
> Dobrego tygodnia - Mariusz

[lilka-lilka]

> Pisaliśmy Tradycją jednocześnie. Widzisz jak o Tobie myślimy. Czytaj za nas
i
>
> opowiadaj. pozdrawiam też Tradycje.

Szalenie mi z tego powodu miło :)
A przypomniało mi się jeszcze coś! Nie była mowa ściśle o cukrzycy ale o
insulinie, przypomniało mi się kiedy przeczytałam post Tradycji o filmie w
którym eksperymentowano na cukrzykach. To książka Coelho "Weronika postanawia
umrzeć", jedna z pacjentek była poddawana wstrząsom insulinowym, to znaczy że
wstrzykiwano jej insulinę, gdy cukier w jej organizmie bardzo spadał, miało
hipoglikemię i była już tuż tuż ... podawano jej czystą glukozę.
Był to dla mnie wstrząsający opis i nie ludzki. A teraz sobie jeszcze
przypomniałam że podobny wątek był w "Pięknym umyśle", John był w szpitalu
poddawany wstrząsom insulinowym ...
Nie wiem jaki cel pragneli w zasadzie lekarze osiagnąć stosując taką "terapię"
a wydaje mi się osobiście że pewnie nie zawiele dobrego można w ten sposób
sprawić ...
Jak sobie jeszcze coś przypomnę to skrobnę! :)

Lila

P.S. Mariusz - jestem jeszcze w tym wieku i w takiej sytuacji że nie muszę się
w 100% procentach zajmować domem, nie mam dzieci ani męża, nie pracuję, mam
fantastyczne studia na których nie muszę dniami i nocami zakuwać tylko mam
sporo wolnego czasu. Czytanie jest moją pasją odkąd nauczyłam się czytać :) I
pewnie kiedy moje życie zmieni się za lat kilka nie będę mogła już czytać dwóch
książek tygodniowo :) Nie rumień się Mariuszu, takie życie ...
Pozdrawiam Cię serdecznie!

[czuk1]

lilka-lilka napisała:

> > Pisaliśmy Tradycją jednocześnie. Widzisz jak o Tobie myślimy. Czytaj za n
> as
> i
> >
> > opowiadaj. pozdrawiam też Tradycje.
>
> Szalenie mi z tego powodu miło :)
> A przypomniało mi się jeszcze coś! Nie była mowa ściśle o cukrzycy ale o
> insulinie, przypomniało mi się kiedy przeczytałam post Tradycji o filmie w
> którym eksperymentowano na cukrzykach. To książka Coelho "Weronika
postanawia
> umrzeć", jedna z pacjentek była poddawana wstrząsom insulinowym, to znaczy
że
> wstrzykiwano jej insulinę, gdy cukier w jej organizmie bardzo spadał, miało
> hipoglikemię i była już tuż tuż ... podawano jej czystą glukozę.
> Był to dla mnie wstrząsający opis i nie ludzki. A teraz sobie jeszcze
> przypomniałam że podobny wątek był w "Pięknym umyśle", John był w szpitalu
> poddawany wstrząsom insulinowym ...
> Nie wiem jaki cel pragneli w zasadzie lekarze osiagnąć stosując
taką "terapię"
> a wydaje mi się osobiście że pewnie nie zawiele dobrego można w ten sposób
> sprawić ...
> Jak sobie jeszcze coś przypomnę to skrobnę! :)
>
> Lila
>
> P.S. Mariusz - jestem jeszcze w tym wieku i w takiej sytuacji że nie muszę
się
> w 100% procentach zajmować domem, nie mam dzieci ani męża, nie pracuję, mam
> fantastyczne studia na których nie muszę dniami i nocami zakuwać tylko mam
> sporo wolnego czasu. Czytanie jest moją pasją odkąd nauczyłam się czytać :)
I
> pewnie kiedy moje życie zmieni się za lat kilka nie będę mogła już czytać
dwóch
>
> książek tygodniowo :) Nie rumień się Mariuszu, takie życie ...
> Pozdrawiam Cię serdecznie!
>
>Mnie bardziej interesuje temat który znam albo jeśli jakoś pośrednio
mnie dotyczy.Wtedy słucham, patrzę bądż czytam ...do finału, do końca.
Stąd mam trochę wiedzy o cukrzycy.
Przed chwilą w TVN24 prognozowano ciepłe i słoneczne dni. To mamy zapewnione.
Cieszmy się życiem. Kontakty z przyrodą, spacery dobrze temu służą. Człowiek
staje się nawet romantyczny. Możesz zajrzeć do forum "Zamość" , wątek -
"Sciemnia się", a także na moim forum(też słabym) - "Roztocze".

Udanego tygodnia m
.
.
.
.
.
.

[tradycja1]

Lilka to tylko pozazdroscic studenckiego jeszcze zycia i z tego co zrozumialam
sporo luzu od zakuwania wiedzy...ten rozdzial w moim zyciu juz minal,nie tak
dawno ale mam juz to za soba,wiec coz moge zyczyc ..chwilo trwaj...
A za przypomnienie tytulu filmu dziekuje :)