mama Oliwki

[ol2]

[ol2]

Sorki mamy! Przez przypadek kliknęłam ENTER.

Dziękuję Drogie Mamy za pamięć!!!

Jak już wiecie odzywałam się na innym forum.
Jeśli chodzi o to forum to na jakiś czas odechciało mi się pisania z
powodu "osób" z IMID-u.
W zeszłym roku po pierwszej operacji Oliwki napisałam posta - przyznaję,
niezamiłego na temat warunków panujących w IMID-zie. Ale uważam, że nie było
tam nic strasznego tylko moje odczucia. I wydawało mi się, że to forum jest po
to aby pisać prawdę, wymieniać się doświadczeniami, spostrzeżeniami - a ja
dostałam "opieprz" od jednej pani pielęgniarki na chirurgii za tego posta itd.

To w końcu po co jest to forum?! To, że czytają to pielęgniarki z IMID-u to nie
znaczy, że my mamy milczeć i pisać same superlatywy ( a wiemy, że tak nie
jest!!!).

Więc stwierdziłam, że przestanę na jakiś czas pisać w ogóle.

Oliwcia ma już 17 miesięcy. Rozwija się dobrze, stale uśmiechnięta.
Ostatnio robiliśmy badanie słuchu - już nie ma niedosłuchu. Oliwka normalnie
słyszy i nie są potrzebne żadne aparaty!

Jakoś dalej żyjemy, bo co mamy zrobić. Czasami jeszcze się zastanawiam dlaczego
Oliwka, ale jestem już wobec tego bezsilna.
Tomek - mąż bardzo kocha Oliwkę, bo jej nie da się nie kochać.Zresztą cała
nasza rodzina bardzo ją kocha.

Ja wróciłam na pół etatu do pracy i jakoś leci. Przynajmniej nie siedzę w domu
i nie myślę.

W zeszłym roku kupiliśmu psiaka - goldena retrievera,głównie z powodu Oliwki,
ale i nie tylko.
Malta - nasza sunia już zżyła się z córką. Na początku Oliwka była sceptyczna
co do suni, ale teraz jest wszystko na dobrej drodze.
Psiak jest już po szkoleniu i egzaminie - ocena doskonała - także cały czas do
przodu.

Po mału zaczynamy się rozglądać za przedszkolem dla Oliwki, ale jeszcze jest
trochę czasu.

Z całego serca jeszcze raz dziękuję za pamięć!!!!
Do usłyszenia!

Do mamy Oliwki

[mamanicole]

Witaj!
Powiało optymizmem z Twojego listu, ku wielkiej mojej radości!! :)

Cieszę się, że Oliwka otoczona jest miłością!
Przekonana jestem , że wyrośnie z niej wspaniała kobitka! :)

Czy mogłabyś napisać coś więcej o szkoleniu psa? Ciekawa jestem w jakim
stopniu, w chwili obecnej wytresowany pies może pomóc Oliwi?
Ja jestem straszną psiarą :), mamy dwa owczarki niemieckie. (I trzy koty, ale
to osobny temat.)
Nicole ubóstwia zabawę z psami!! Właściwie trudno opisać co ona z nimi
wyczynia. To swego rodzaju niekontrolowana (nieprofesjonalna) dogoterapia.
Lubię patrzeć jak razem baraszkują. Czasami tylko boję się, żeby nieświadomie
nie zrobiły jej krzywdy np. popychając ją. Wprawdzie przeszły tresurę na
posłuszeństwo, ale przy dwóch psach trudno zapanować w chwili zabawy.

Pozdrawiam Ciebie i Oliwkę gorąco!!
Pa!
Aga

Ps. Czy Twój e-mail [e-mail] jest aktualny? Z przyjemnością prześlę Ci
zdjęcia Nicole baraszkującej
z psami. :)

[ol2]

Przepraszam, że tak długo nie odpisywałam, ale jestem strasznie zabiegana -
samo życie.

Nasza goldenka przeszła kurs posłuszeństwa. Są to podstawowe etapy w wychowaniu
szczeniaka. Muszę przyznać, że naszej Malcie to dużo dało. Jest o wiele
bardziej usłuchana niż była, ale ona i tak ma dopiero 8 miesięcy.

Na dzień dzisiejszy sunia nie pomaga jako tako Oliwii. Po prostu ma być obok
niej.
Na początku Oliwka reagowała płaczem jak przy jej boku była Malta, ale teraz
jest już o.k. - "wyrywa" jej sierść. Malta bardzo matkuje Oliwce. Liże ją, leży
obok niej - po prostu jej pilnuje. I pomalutku zaczyna się wytwarzać między
nimi więź.
Naszą sunię kupiliśmy głownie z myślą o Oliwce, ale i nie tylko.
Nie chodziło nam o to, aby nasz pies był szkolony w zakresie psa przewodnika.
Oliwka ma dopiero półtorej roku, od 18 roku życia dziecka niewidome może
wychodzić z psem przewodnikiem na spacer itd. (samodzielnie oczywiście).
A za 18 lat to już sunie najprawdopodobniej nie będzie.
Malta ma po prostu być dla Oliwki jakąś odskocznią, dawać jej poczucie
bezpieczeństwa i wierzymy, że tak będzie.

Ma jako rodzice Oliwki osobiście nie wyobrażamy sobie teraz naszego domu bez
Malty. Wniosła bardzo dużo radości.

Jeśli chodzi o móe e-mail to jest nadal aktualny. Chętnie obejrzę zdjęcia
Nicoli.

Serdecznie pozdrawiam.

[ewcia232]

Witaj Dorotko:)
Bardzo, bardzo sie ciesze, ze u Was wszystko sie jakos normuje i ze Oliwka ma
sluch w porzadku, to jest strasznie pocieszajace.
Nic nie piszesz, czy byliscie na operacji w Niemczech w sprawie oczek Oliwci i
czy sie udala?
Pozdrawiam
Ewa

[ol2]

Droga Ewuniu!

Ciebie również przepraszam za zwłokę.

Jeśli chodzi o Niemcy to nie byliśmy i nie będziemy.
Metoda, która miałą być zastosowana u Oliwki dopiero zaczyna "raczkować" w
Niemczech i na to ryzyko się nie zdecydujemy. Tym bardziej, że mamy znajomych,
którzy jeździli i jeżdżą tam do kliniki w Niemczech i nie są zachwyceni, ale
nie chcą przerwać już leczenia.
My nie chcemy już męczyć więcej Oliwki, bo i jeszcze przed nią nie mało.

Pozdrawiam

[martek40]

Hejka!
To i ja dołożę swoje trzy grosze...radości.
Cieszą mnie wieści od Was - widzisz, Dorotko,
zaczyna się powoli układać. Myślę, że zmiany
jakie wprowadziliście w Wasze życie działają
terapeutycznie - rozwija się wspaniale TO magiczne COŚ,
co połączyło na zawsze Ciebie i Oliwkę
kilkanaście miesięcy temu...
Kochani, dalszej wytrwałości w walce
o jakość życia Maleńkiej, a przede wszystkim
dużo, dużo zdrówka.
Ogromne całusy dla Oliwci.
Pozdrawiam cieplutko.

[majewska21]

wspaniale jest czytac, ze u Was juz z gorki-))))).....