ulubiony autor fantasy

Tolkien !

[Gość: tek777]

[kosak51]

Dziewie sie, ze do tej pory nie padlo nazwisko Roberta E. Howarda. Czyżby nikt nie czytał Conana?

[dori7]

czytal, czytal, ale widocznei nie uznal za najlepsza fantastyke na swiecie,
czemu osobiscie niezbyt sie dziwie ;)

dori

[milamber1]

widze że ten temat został jush wytrzebiony, dziękuję wszystkim którzy udzielali
się w tym topicu za opinię, hierarchię, za słowa krytyki które są często bardzo
cucące, oraz za wszystkie inne

[Gość: niniel]

został wykończo0ny lae ja się jeszcze dopiszę bi mam ochotę:
oczywiście mistrz tolkien, a potemm... Eddings, feist- ale w żadnym wypadku
nie ostatni tom cyklu, le guin, pratchett, andre norton, pilipiuk, david
farland. stephen lawhed ale tylko jedna książka bo reszty się nie da czytać,
stephena kinga "tazlizman",orson scott card, anne mccaffrey, goodkind, john
moressy- kedrigern górą!, i hmm ostatnio mercedes lackey ale nie
wszystko,takie zabawne:piers anthony, Peter s. beagle, salvatore ale bardzo
wybiórczo, Modesitt jr, anne rice- do wywiadu z wampirem i dalszych części mam
sentyment niewybaczalny.... i wielu wielu innych- o właśnie howard aler tylko
jego opowiadanuia a kontynuatorów już nie- których nazwisk nie pamiętam
chociaż książki nie były anjgorsze- większość znam po okładkach i jak mam
sobie nazwiska przypomniec to jest problem
i siem wtrące do wcześniejszej dyskusji- nie wiem czy to ze tylu ludzi zan
film i wcale( znam takioch) film ich nie zachęci do książki. Jeszcze calkiem
niedawno jak ktos wiedział co znacy tolkien , frodo czy elbereth to można było
z góry założyć że to "spoko" czlowiek. Bo jak sie wiedziało że tolkiena czyta
to się wiedziało jaki jest- a teraz nie ma żadnej pewności. I w dodatku w
filmie nie było bombadila a to zbropdnia niewybaczalna!!!!!!!!

Steven Erikson

[Gość: Ellestra]

Gdy już przestałam wierzyć w sens fantasy i zaczęłam myśleć, że jestem skazana
na historie, w których chłopiec z farmy niechętnie poddaje się swojemu
przeznaczeniu i ratuje świat przed straszliwie złym Złym (który jest strasznie
zły, ale właściwie nie wiadomo po co chce zawładnąć światem i na czym ma to jego
zło ma polegać, bo oczywiście przegrywa)natknęłam się na "Ogrody księżyca".
Okazało się, że można napisać książkę, w której mamy dwie strony konfliktu i
żadna nie jest ZŁA, gdy złapałam się na tym, że kibicuję obu stronom nagle
odzyskałam wiarę. Nareszcie trafiłam na opowieść, gdzie szczęście ludzkości nie
zależy od tego czy jakiś smarkacz zdecyduje się ją uratować (a zdecyduje się,
wszyscy to wiemy, w końcu tak zostało przepowiedziane). I gdzie wielki, mądry
czarownik nie wyjaśnia naszemu bohaterowi (który całe dotychczasowe życie
przeżył w śpiączce i zupełnie nic nie wie o otaczającej go rzeczywistości)
historię świata i konfliktu, tak, że wszyscy (oprócz rzeczonego bohatera, który
spędzi resztę powieści (albo nawet kilka tomów) na odkrywaniu oczywistości) z
góry wiemy, co wydarzy się dalej i nie wiadomo po co w ogóle to czytamy. U
Eriksona zostaje się wrzuconym w sam środek toczącej się historii i trzeba się
wszystkiego domyślać samemu. Nikt przecież na codzień nie myśli, ani nie
rozmawia o tym, że Ziemia jest okrągła - trzeba samemu zbudować obraz świata i
tego jak funkcjonuje na podstawie obserwowanych faktów. No i jeszcze magia nie
jest podobna do żadnej opisanej wcześniej, występuje masa obcych ras, ale nie ma
elfów ani krasnoludów i historia świata jest dłuższa niż dwa dni. A w dalszych
częściach cyklu jest jeszcze lepiej.
Reasumując: z myślenia - " O Boże, nie! To pewnie następny niekończący się
cykl." przeszłam do "Proszę, żeby to był cykl, najlepiej długi.". I dlatego
Erikson jest moim ulubionym pisarzem fantasy.