i tak mi się przykro zrobiło-:(

[braktalentu]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=571&w=49737189
bo w świetle prawa, M.chcąc zobaczyć Młodą jedzie 1200 km (zabrać i odwieźć).
Nawet okiem nie mrugnęłam jak odwoziliśmy Ją dwa dni przed moim porodem
(600km), bo pech chciał, że wszyscy sąsiedzi na wyjazdach i uznaliśmy, że
będzie bezpieczniej jechać i w razie czego do najbliższego szpitala na
trasie, niż żebym sama prowadziła 20 km ze skurczami -.

I przykro mi, kiedy obowiązek szkolny jest rygorystycznie egzekwowany już po
wystawieniu ocen na zakończenie roku, w sytuacji w której M. oferuje
tygodniowy pobyt zagranicą (i to nie leniuchowanie na egipskich plażach,
tylko program edukacyjny w jednym z krajów europejskich).

I przykro mi, kiedy ulubioną z kar jest zakaz korzystania z komórki (prezentu
urodzinowego od Taty), która jest jedyną formą kontatku z Ojcem w tygodniu.

I przykro mi kiedy założenie internetu (za który chętnie zapłacimy) jest
odkładane w czasie pod pretekstem złych wyników w nauce (jedna ocena
dostateczna na świadectwie-, 37 pkt na 40 możliwych w teście szóstoklasity
(moja pasierbica! MOJA!!!). A Skype to jedyna szansa na kontakt z niemówiącym
jeszcze bratem (Babcie i Dziadka zna ze Skypa i już rozpoznaje-.

To nie nasza i nie Eksi wina, że tak ułożyła sobie życie, że się wyprowadziła
z rodzinnego miasta. I oczywiście, że jak Ojciec chce się zobaczyć z córką i
budować więź między dziećmi to pojedzie w sobotę i odwiezie w niedzielę...
(12h wyjęte z życia całej rodziny-

Czy nie byłoby bardziej OK, gdyby rodzic, przy którym zasądzone jest miejsce
pobytu małoletniego, w przypadku przeprowadzki z miejsca dotychczasowego
zameldowania dziecka, miał obowiązek współuczestniczyć w organizacji
transportu?

Eksia twierdzi, że Ona nie utrudnia. To prawda. W większości wypadków Młodą
możemy zabrać. Zgodnie z twierdzeniem Eksi możemy również zakupić kartę tele
grosik, żeby taniej dzwonić do dziecka na komórkę (i nie potrzebny Skype).
Obowiązkiem Eksi jest "nie utrudniać", a nie "wspierać"-

Wyjeżdżamy. Raz na dwa tygodnie Młoda może do nas przylatywać na weekend
(Tata stawia bilet lotniczy), ale to wymaga dowiezienia i odebrania dziecka z
lotniska przez Eksię (70 km w jedną stronę = 280 km raz na dwa tygodnie). Po
pięciu latach naszych 1200 km wycieczek Eksia na lotnisko jeździć nie musi.
Cena takiej decyzji?
Zostanie sama:
- z nastolatką w trudnym okresie buntu
- z Ojcem na telefon, który nie mając szans zweryfikować jak naprawdę
zachowuje się Młoda i znając tylko Młodej wersje wydarzeń będzie brnął w
przekonanie o braku kompetencji wychowawczych Matki,
- z facetem, którego konflikt z Młodą eskaluje
- z manipulacjami ze strony Młodej (Tata powiedział...)
- z rolą tej złej i czepliwej, bo wątpię, żeby przy jeszcze żadszych
kontaktach M. miał ochotę na cokolwiek poza cieszeniem się obecnością Młodej
- z opinią, która coraz bardziej będzie utrudniała kontakty towarzyskie w
rodzinnym mieście (prowincjonalna przyjemność w gmeraniu w cudzym życiu,
która pewnie przyspieszyła decyzję o przeprowadzce)
...
- z głębokim prekonaniem, że w świetle prawa "nie utrudnia"

Ile Młoda na tym straci? Kilka wycieczek, parę rodzinnych wydarzeń,
nieobecność na zdjęciach z tego okresu i szansę na wspólny front rodziców.

Oj, przykro mi...

[ciemnanocka]

ech
dobrze ze nasza Mala jest tylko 30km od nas...
I moja exia chyba jest jednak aniolem. Beztroskim, zyczliwym i kochajacym caly
swiat dookola.

[braktalentu]

A pamiętasz jakiego "stresa" złapałaś jak miała Was pierwszy raz odwiedzić-))
A co? Znam wszystkie odcinki na pamięć-)))
Nasza też nie jędzowata. Mogłam trafić gorzej. Tylko jakoś tak Jej się życie
kiepsko układa i trochę na tym tracimy- Ale za to, że pazerną wiedźmą nie
jest życzę Jej z całego serca, żeby Jej przyjaciel przeszedł głęboką przemianę
duchową, pryjaciółki nie obrabiały za plecami, szef zaproponował stanowisko za
godziwe pieniądze w godzinach od 8:00 do 16:00 i w biurze 5 minut od mieszkania
(super okazji na rynku), a córcia pokochała ład i porządek (czego i sobie życzę
też-)). Ech, taka się czuję teraz dobra i wspaniałomyślna- Tak, to
zdecydowanie lepsze od tych szpilek w wosku-)) Ciemnanocko masz na mnie takie
dobry wpływ.
A jak samopoczucie? Twoje i Minizdechlaczka też.

[ciemnanocka]

Wiesz, bo juz gdzies pisalam. Najgorsze jest nieznane. Jak kogos nie znasz, nie
widzialas, to wyobrazasz sobie nie wiadomo co. A jak juz poznasz, to
stwierdzasz, ze no dobra, łydki to ona ma dużo chudsze, ale za to fatalnego
pryszcza na nosie i w ogóle cere jakąś taką...)
Ale mimo wszystko jestem zazdrosna nie o nią, ze moj chlop moglby cos z nią
tego, ale o czas. Ale byla awantura jak sie mala wypaplała, ze byli w takim
jednym sklepie w drodze do domu od lekarza... Oj biedny byl moj chlop!

A Minizdechlak rosnie juz ma jakies 8cm
A ja w przerwie pisania kolejnej pracy na moje cholerne studia se wywnetrzniam

[braktalentu]

Ja naszą znam- A najfajniejsze jest to, że tego fatalnego pryszcza na nosie
zauważył M i już sam na sam w domu opatrzył komentarzem godnym domorosłego
mędrca "jak kogoś kochamy to wydaje nam się najpiękniejszy na świecie, a jak
już nie kochamy to człowiek dopiero zaczyna zauważać... " i tu nastąpiły opisy
tego co zauważył, które to opisy pozwolę sobie pominąć-. Wiem, wiem, że to
płytkie i małostkowe, ale miłe to było, no kurde miłe-)) , a z drugiej strony
lepiej żeby nie przestał mnie kochać-))


I ten czas... tak mało go wszyscy mamy dla siebie. Nie chcemy o tracić i
dlatego na ogół ładujemy się do tego samochodu całą rodziną. Dziwię się troszke
Ex. Tyra jak każdy. Widać gołym okiem i z opowieści Młodej jasno wynika, że
przemęczona. I zamiast cieszyć się, że od czasu do czasu ma szansę na "sam na
sam" z chłopem w romantycznej atmosferze, woli wzajemne żale i pretensje
(głownie na tle konfliktu Młoda - facet).

No i już mi trochę mniej przykro, bo dzień piękny.Dzieci rosną. Zęby też im
rosną (głownie nocą), więc idę troszkę odeśpię-

A Minizdechlaczek to kawał chłopa-)) Byleby nie chrapał po tatusiu-))

[anastazjapotocka]

Sytuacja Twojej rodziny przypomina mi do złudzenia kiedyś naszą z tym, że wtedy
komórki były bardzo drogie, nie było internetu, a problemy były z założeniem
zwykłego telefonu (początek lat 90).
Ojca od córki dzieliło najpierw około 2000 km i 2 granice, później - około 700
km. Córka męża przylatywała do nas samolotem za który płaciliśmy (nie było
tanich linii) do lotniska też było te 30 km.
Exia wyczyniała cuda, karani byliśmy za wszystko (mała jest teraz
niedowytrzymaniatowaszwpływ!!!) Kara polegała na ucinaniu kontaktów z nami,
wyszydzaniu prezentów (nieżyczęsobie czterech par butów w tym samym kolorze!!!).
Szkoda wspominać, bo jeszcze teraz diabli mnie biorą. A prezenty od nas były
najczęściej szybko sprzedawane pani na bazarku...
Biedna mała. Pamiętam brzydkie ubranka w których chodziło dziecko. Nawet nie
tanie. Po prostu brzydkie...
Ex wykopała nawet za drzwi biedne małe kocię, które sobie przygarnęło dziecko...
Za to teraz moja pasierbica ma 6 kotów: 2 swoje zasiedziałe, a 4 znalezione na
śmietniku. Szuka teraz dla maluchów domu...