WFF: Rozrachunek

[Gość: El Favorro]

Słabizna, moi mili :[ Reżyser współpracował przy całkiem niezłym, a co
najmniej nietypowym i trzymającym w napięciu "The Vanishing" i również
postanowił zrobić film o porwaniu i również oparty na faktach mających kiedyś
miejsce w Holandii. Coś tam lubią się porywać...
Szkoda tylko, że film ani nie trzyma w napięciu, ani nie ma przesłania (poza
tą błahostką, że ludzie zamożni wcale nie muszą rodzić się w kołysce
umoszczonej walutą), ani nie odkrywa tajemnic ludzkiego wnętrza. Co więcej -
bohaterowie postępują dość nielogicznie, począwszy od porywacza, który chyba
nie układa sobie najlepszego, sądzę, planu, poprzez porwanego, który - kiedy
ma jedyną stuprocentową okazję wyswobodzenia się - opiera się o drzewo,
odwraca głowę od porywacza i wzdycha, a skończywszy na wielkim FBI, które -
razem z żon porwanego - daje się nabrać na tak tani i prosty numer, że nie
mogłem uwierzyć, że stanowi on punkt zwrotny filmu. Żona porwanego martwi się
o niego nocami i nie może spać, ale dziwnym trafem we dnie nie widać po niej
szczególnego zafrasowania. No ale cóż - może Hollywood wpoił we mnie inny
model zachowania.
Nie bardzo wiem, o czym jest ten film. Na pewno o wyrachowanym bandycie, do
którego reżyser ciągle każe nam czuć sympatię, eksponując jego gołębie serce
(którego gołębiość idzie sobie potem nagle precz). Kluczowym merytoryczne
punktem filmu jest dialog, w którym porywacz wyraża swój gniew przeciw
nierówności klasowej (on jest szarym człowiekiem zyjącym w małym domku,
porwany zaś bogatym biznesmenem). Co z tego, jeśli dialog sprowadza się do
tego, iż porywacz mówi: "nie wiesz jak to jest - mieszkać w ciasnym domku i
widzieć innych codziennie kąpiących się we własnym basenie", na co porwany
odpowiada: "tak, nie wiem" i dalej tłumaczy, że też nie miał lekko. I koniec
wątku! Dodajmy, że film jest ślamazarny i mocno nudnawy.
A dobre strony - niezły, ale nie aż tak bardzo, Willem Dafoe w roli porywacza
(robi co może, ale niewdzieczną ma rolę, tak samo niezła Helen Mirren.
Całkiem przeciętny Redford. Zdjęcia poprawne, muzyka sztampowa, Hollywoodzka.
Zdecydowanie najmocniejszym punktem filmu jest sposób narracji - wątek
porywacza i porwanego przeplata się z wątkiem żony porwanego, przy czym mają
one różne prędkości i jeden z czasem wyprzedza drugi o kilka dni.
Ale na tym koniec.
I chyba nie mnie jednego film zawiódł. Aprobata publiczności wyrażona została
przez jedną, niesmiało poklepującą osobę.

I bardzo tę osobę i wszystkie inne pozdrawiam!

[fokka]

El Favorro napisał:

> Słabizna, moi mili :[

Choć mocna.
El Favorro i ja, jeszcze przed chwilą razem w objęciach
ciemności kina Relax (drżę jeszcze).
Ale do rzeczy, mój miły :]

Bullshit, że wyrwie mi się niegrzecznie na Twoją krytykę.
Ale gwizdnę na grzeczność i "Rozrachunku" bronić będę. Bo?
Sam zobacz. (I Wy, moi mili :)

Redford nudny. Intryga omdlewa. FBI plącze się we własnych
sznurówkach. Poczytałam kilka recenzji, wszystkie autorstwa
US-reviewers, każda nudna. Brak recenzentom krwi, mięsa i
armaty. Brak pojedynku na dzikie miny. Zamiast tego widz
dostaje deszczowy spacer po puszczy: spaceruje dwóch panów,
pan porywacz i pan porwany.

Spokojne tempo spaceru, prawda. I FBI nie biega tu za szybko,
a kobieta zdradzona nie pisze krwią męża "ty chamie!". A jednak
jak rzadko w kinie ogarnia mnie niemiłe uczucie. Nie, nie
atakuje mnie Mars, ledwie wychodzę z kina, nie nadciąga
armageddon, gdy wstępuję po parówki do marcpolu. Nic z tych
rzeczy. Za to trzyma mnie świetne niemiłe uczucie.

Zasługa reżysera, debiutanta, i jego kolegów z planu.
A i Redford, okazuje się, żyje.

Marzę, że zapłaczesz: El Fa, Ty nudziarzu!

WFFokka

[Gość: El Favorro]

A-ha! No tam mi się właśnie wydawało że ktoś mnie obłapiał w kinie. Ale -
pomyślałem sobie - nie będę się szamotać, bo jakiś czas temu ktoś dostał w
kinie Atlantic nóż pod żebro od jakiejś niewiasty i nie chciałem podzielić jego
losu. O.
Nazwano mnie nudziarzem! Idę płakać.


*** POSSIBLE SPOILERS ***


Bardzo lubię filmy z powolnym tempem (patrz szczyt, czyli "Gerry") pod
warunkiem że mają klimat. A tutaj kompletnie go nie czułem. Sam las jeszcze
niczego nie załatwi a rozmowy obu panów były po prostu bezsensowne. Absolutnie
nie wymagam żadnych 'fakenów' z ich ust, ani innych przejawów kina akcji ale
ich dialogi były zwyczajnie o niczym. Nie, przepraszam - o czymś tam były, ale
nijak się to miało do sytuacji. Kto wie, może Redford grał tu twardziela jakich
mało, bo znajdując się ciągle na muszce pistoletu i przekonawszy się że jego
posiadacz potrafi robić zeń użytek, zachowywał się bodaj zupełnie inaczej niż
można by się tego spodziewać. Ot, prowadził taki chit-chat z porywaczem i, kto
wie, potencjalnym mordercą, i zajadał z nim kanapki. Mam wrażenie, że sam
reżyser zaczął się zastanawiać czy aby nie przedobrzyłz tym łażeniem po lesie i
gadaniem o bzdetach, bo zupełnie nie rozumiem po co znalazła się tam scena
biajtyki. Absolutnie niczym nie wzbogaciła filmu ani nie odmieniła w żaden
sposób fabuły, relacji obu koleżków, nic! Jedyne, co wywoływała to głębokie
zdumienie na widok Redforda opierającego się o drzewo i czekającego aż Dafoe
się ocknie. A koniec filmu? Że "jeśli mnie kochasz to niczego więcej mi nie
potrzeba"? Zkliwy, hollywoodzki tekst i pasuje jak wół do karety - czy to jest
film o miłości? Mirren coś tam o niej co jakiś czas wspominała (że niby on
zdradzał dalej ale ona i tak postara się go uratować - miałkie to trochę), ale
Redford? Nic. Ni z tego ni z owego napisał liścik, zacytowany w zakończeniu.
Mnie tak gryzło się ono z resztą fabuły, że odniosłem wrażenie jakby reżyser
nie bardzo miał pomysł jak skończyć film. A tak - upiekł dwie pieczenie przy
jednym ogniu. Bo zakończenie wzruszające, a i - myśli sobie reżyser - jeśli
jakiś dureń na forum Gazety spyta o czym to właściwie jest film, to będzie miał
odpowiedź! O miłości! OK, ale ja kompletnie tego nie kupuję.

[fokka]

Marny romans szykuje się między nami, El Fa, marny, bo
urwany wpół. Dyskusja by była, że HA!, między nami, dlaczego
się Redford o drzewo rękami unurzanymi w zbrodni oparł
tak niefortunnie, że się nie spostrzegł, że tam, za plecami,
zbrodnia mu się nie udała.

Dyskusji nie będzie, bo INNYCH gorączki pozbawię, żeby to,
całkiem udane i uzasadnione przyzwoitą psychologią, oparcie
o drzewo zobaczyć.

Niech więc pękną świnki skarbonki: TRACH. Pora wybrać piątaki
i iść do kina, żeby zobaczyć, że i Amerykanie potrafią zrobić
nieamerykański film.

Choć, jeśli świnka nie pozwala na hulaszcze życie, warto bardziej
jeszcze zobaczyć "Zło". Szwedzki film, lepszy niż niejedna kanapa
z IKEI.

El Fa, poleć i Ty coś, mój miły :]

[Gość: El Favorro]

Ikei nie lubię... na www.plumpictures.prv.pl znajduje się mój i nie tylko
filmik traktujący żatobliwie o tejże firmie, zapraszam do ściągnięcia sobie i
obaczenia!
Przyzwoitą psychologią uzasadnione, powiadasz... Mnie to bardziej wygląda na
tani chwyt (chopaky! Musimy coś wymysleć, żeby Robert się odwrócił! To może
niech się o drzewo oprze!) ale mniejsza z tym. Niech se ludzie zobaczą! A jak!
Nieamerykański film... Tu tyż się zdaniem różnimy (a coś mi mówi, że nie tylko
zdaniem! Bo ja na przykład umiem ruszać jedną i drugą brwią oddzielnie i założę
się, że Ty nie) - istnieje wiele lepszych, mniej jeszcze amerykańskich filmów
amerykańskich. Ten raczej był. Nie ukrywam, ze głównie przez muzykę.
A jeśli świnka nie pozwala na hulaszcze życie, to świnia z niej.
Co do "Zła" - może i bym na to poszedł, ale skutecznie odstraszył mnie w sobotę
straszny film tegoż samego reżysera pt. "Duch Topielca". Wyżywam się na tym
filmie kilka postów niżej. Postanowiłem posprawdzać sobie komentarze na jego
temat na różnych stronach i trafiłem na taką oto wypowiedź. Szweda, żeby było
ciekawiej. Tak oto zareagował, gdy usłyszał, że ma być Szwedzki thrillero-
horror:

"A Swedish slashermovie? That has never, what I know, been made before, but
most Swedish action-movies and thrillers are really poor attempts to make
movies that look American but are really cheap and dumb. Maybe I'm a bit
pessimistic now but I think this not will be an exception."

I zupełnie się nie pomylił. Kopia amerykańskiego, tania i durna. Szkoda!

Powiadasz, że mam coś polecić... Festiwalowego to nic nie polecę do tej pory z
wyjątkiem "Na Złamanie Karku", ale tego już się nie obejrzy na tym festiwalu.
Poza tym byłem tylko na wspomnianych 2 filmach, które były słabiutkie. Jutro
idę na "Kontrolerów" - wiele sobie po tym obiecuję! MOJA MIŁA

pozdrawiam!

[fokka]

Zostawmy "Rozrachunek". Mój błąd, że zamiast
pojechać profejsonalnym krytykiem...

(i zacząć tak: "do spotkania dwóch facetów na
drabinie awansu społecznego, na wytartym już w
amerykańskiej kinematografii do żywego celuloidu
szlaku od-pucybuta-do-milionera, dojść może na
dwa sposoby: albo dogonisz lepszego od siebie,
albo ściągniesz go z niej za frak, zabierzesz
portfel i zamkniesz mu usta. Na zawsze." :)

...ja przed Tobą, El Fa, obnażyłam duszę i piszczałam
coś o targających mną po "Rozrachunku" namiętnościach
kinomana. Błąd, przepadło.

Podobnej głupoty ze "Złem" nie wytnę. Znajdę chwilę,
zachwalę poważniej. Obowiązek kinomana.

"Na Złamanie Karku" - nie złapiesz mnie nawet na
bilety po ostrej przecenie. Po "Pupendo", wspólny
reżyser, spodziewam się tu podobnych wrażeń jak
po zupie. Nie dość, że za słonej (melancholia
po dawnym systemie, tfu), to i letniej (gdzie
słynny czeski humor? w dupie-skarbonce,
prawdopodobnie).
De gustibus, ale dyskutujmy.

"Kontrolerów" też omijam szerokim łukiem. "Atmosfera
oniryczna" + "fajerwerki humoru", ojej, to ci dopiero
kinomatograficzne nieszczęście. Ale opowiedz
koniecznie. See ya, w kinie.

głównie 'inne'

[Gość: El Favorro]

Zostawiamy Rozrachunek. A w wylewaniu namiętności kinomańskich nie widzę
żadnego błędu! Wylewaj, wylewaj!
Mówisz, że obowiązek kinomana nie wycinać takich "głupot". A nieprawda, sam
jestem kinomanem i często w ten sposób podniecam się jakimiś filmami
publicznie :]
"Pupendo" w moim mniemaniu komedią jako-taką nie było, więc czeskiego humoru
nie należy chyba jakoś strasznie wymagać. Chociaż np. sam wątek pt. "Pupendo" i
ostatnia scena z balatonem rozśmieszyły mnie wielce i był to jak najbardziej
czeski humor. A "Na złamanie karku" jest w czeski humor baaaaardzo obfite. I
dzieje się już w obecnych czasach i jest od "Pupendo" dużo bardziej wyraziste.
No, ale de gustibus, zgadza się!
Szkoda, że sądzisz film po dwóch króciutkich, luźnych opisach. Dużo dobrych
filmów musi Cię w ten sposób omijać! W podobny nawet sposób (przy czym
słowo 'oniryczna' może zastąpiłbym jakimś innym, choć niezbyt dalekim)
opisałbym mój ukochany "Filmowy zawrót głowy". Genialny film.
A "Kontrolerów" opisze na pewno. Póki co widziałem króciutkie przebitki i
wyglądały świetnie - ale nie zapeszajmy. Na pewno wieczorkiem założę wątek
pt. "WFF: Kontrolerzy". Zapraszam do kłótni! :]

I pozdrawiam gorąco. Bo zimno dziś.