Prywata

[fiszu]

Chcę "odwalić" prywatę, czyli użyć forum do zdobycia potrzebnych mi
informacji. Proszę by zgłosiły się osoby dobrze orientujące się w
terminologii psychoanalitycznej.

Może zarazykuję...

[raskarba]

Co prawda, od mojej bliskiej przygody z psychoanalizą (jeden z elementów pracy
magisterskiej) minęło już ładnych parę lat, ale może wszystkiego jeszcze nie
zapomniałem. Strzelaj, waćpan...

No nieźle zaintrygowałeś....teraz dawaj szczegóły

[buksy]

[fiszu]

Ponieważ jestem filologiem, często tłumaczę jakieś drobne teksty. No i troszkę
utknąłem, bo nie mam pojęcia o psychoanalizie (chyba, że wliczymy jakieś
pojęcie o historii, panów Freud, Junga itd.), a potrzebna mi jest POLSKA nazwa
stanu, w którym "pacjent" odrzuca stratę np. bliskiej osoby i zachowuje się
jakgdyby nigdy nic. Po serbsku to "rad żalosti", więc na polski to może być coś
w stylu "działania w stanie bólu, smutku". Śmiem wątpić, czy to po polsku w
ogóle przypomina serbski termin. Nie znam, niestety, żadnego specjalisty, więc
proszę o pomoc. Jeżeli nie uda się dzięki Wam, będę musiał po prostu wskoczyć
do gabinetu jakiegoś psychologa (psychoanalityka). Z góry dziękuję za pomoc.

[raskarba]

Nooo, zabiłeś mi tym niezłego ćwieka. Coś mi się jednak po głowie kołacze.
Spróbuję Ci jakoś pomóc, ale jeszcze nie w tym momencie...

[buksy]

Depresje w reakcji żałoby są szczególną formą depresji reaktywnych.
W przebiegu reakcji żałoby można wyodrębnić kilka faz (za Parkesem, 1985). Pierwsza to stan odrętwienia, zobojętnienia uczuciowego, niedopuszczania do świadomości, że ukochana osoba odeszła na zawsze. Dopiero po przeminięciu tej fazy u części ludzi występuje żal, rozpacz, płacz, u niektórych zaś jednocześnie złość i gniew.

może więc "zobojętnienie uczuciowe" jako tłumaczenie "rad żalosti" ???

[raskarba]

Chyba tak, "zobojętnienie uczuciowe" brzmi dość dobrze. Mnie jeszcze chodzi po
głowie "blokada emocjonalna", ale głowy sobie za to nie dam uciąć...

[cooni1]

A może raczej dotyczy to huśtawki emocjonalnej wskutek poczucia nierealnosci
sytuacji, zagubienia w obliczu smierci bliskiej osoby - naprzemienne stany
uniesień i rozpaczy? Polecam " Inteligentne emocje" Frances Wilks str 247.
C.S. Lewis : " Nikt mi nigdy nie mówił , że smutek wywołuje podobne reakcje jak
strach. Nie boję się , ale moje doznania są takie , jakby mnie strach ogarniał.
Czuję ściskanie w żołądku , nie mogę sobie znaleźć miejsca, ziewam. I ciągle
dławię łzy.

[fiszu]

Dzięki za pomoc. Ja może jeszcze uściślę. Jest to sytuacja gdy facet hoduje
ptaka (gołębicę). Jajko z przyszłym (a raczej niedoszłym) pisklęciem rozbija
się, a hodowca podkłada na jego miejsce owalny kamyk. Gołębica przez pewien
czas funkcjonuje jak dawniej, pomimo że jajko zostało zastąpione kamykiem po
pewnym czasie. I ten stan (gołębica to oczywiście metafora) psychiki autor
określa jako "rad zalosti". Wypieranie negatywnych doświadczeń, czy emocji,
niedopuszczanie do siebie myśli o stracie i funkcjonowanie jakby nic się nie
stało. Może to Was jeszcze naprowadzi. Ale wielkie podziękowania i za to co już
zrobiliście. Szacuneczek.

[buksy]

aaa, to zmienia postać rzeczy, szukasz raczej frazy literackiej niż terminu naukowego. Można więc popuscic wodzę fantazji :)....
proponuję : "utulony żal" jako kontra do "nieutulonego żalu" czyli takiego stanu gdy ktoś bardzo rozpacza lub też nawiązujące do frazy "utulić w żalu" czyli pomóc pokonać żal.

[fiszu]

Niestety. W dalszej części opowiadania autor podaje termin z używany (jak sam
podkreśla) przez psychoanalityków. Zakładam, że będzie się diametralnie różnić
od serbskiego odpowiednika, ale koncepcja przekładu (oddająca intencje autora)
każe mi posłużyć się konkretnym terminem określającym stan psychiczny.