Kolekcja literatury "Gazety Wyborczej" - konkurs!

[Gość: EmoEmo]

Najpierw oglądałem film, co zawszejest błędem jeśli zamierzamy czytać książkę,
w oparciu o którą został nakręcony. Potem, kiedy studiowałem w Pradze czeskiej
wpadła mi w dłonie książka...
Historia tej mojej lektury jest o tyle zabawna, że właśnie z wujkiem
wybieraliśmy się na poobiednie piwo do podliskiej hospody "Pod trzema złotymi
trójkami". Wujek poszedł się przygotować, a ja sięgnąłem ukontentowany dobrym
obiadem po leżącą na stoliku książkę. Parę godin później, po wielokrotnych
błaganiach i narzekaniach wujka poszliśmy w końcu na to piwo, choć akurat wtedy
nie miałem na nie wyjątkowo najmniejszej ochoty. Warunkiem było to, że wujostwo
zgodzili się pożyczyć mi książkę, którą akurat sami również czytali, ponieważ w
wypadku odmowy zagroziłem okupacją ich salonu i odmową wyjścia z domu...
"Imię róży" to zdecydowanie książka cudowna, bajkowa, malownicza, niezwykle
plastyczna i "smakowita".
Oto moja recenzja "Imienia róży".

[Gość: Ela]

polowałam na "Imię róży" zwłaszcza że ostatnio przeczytałam "Zapiski na pudełku
zapałek" (świetne,)niestety Gazeta była nieosiągalna. Szkoda...

[Gość: aniutka]

Mam nadzieję, że ktoś to przeczyta i może się zamyśli... Chciałabym móc
zrecenzować książkę, która jakoby miała być prezentem... Chciałabym, ale nie
dane mi było bo zdobycie wydania Gazety okazało się niemożliwe. Nie rozumiem
więc dlaczego był to prezent dla wybranych? Kampania reklamowa na taką skalę
powinna jednak iść w parze z nakładem... a ja w kilkunastu kioskachw w Poznaniu
usłyszałam, że dostali tylko 1/3 zamówienia... i Gazety brak. A podobno naród
nie chce czytać...

[dorcias]

Witam serdecznie,
Książka Umberto Eco ,,Imię Róży" jest niesamowita. Może ona nakłonić nas do
głębszych refleksji nad własną osobą i nad własnym życiem. Czytelnik odnajduje
w niej zdarzenia dotyczące ,,chrzścijaństwa i zbrodni". Ciągłe problemy z
którymi Kościół walczy narazie bezskutecznie do dziś, pokazują odwieczne
kłopoty związane z religią, z chrześcijaństwem. Umbert Eco wprowadza czytelnika
w świat średniowiecza i ukazuje naturę epoki, nazwanej ,, mroczną". Kisążka
godna polecenia, dla miłośników Średniowiecza, a także dla wszystkich, którzy
uwielbiają dobrą literaturę i dla tych co cenią Umberto Eco. POZDRAWIAM
WSZYSTKICH SERDECZNIE!

[juskoc]

Co czułam po przeczytaniu książki "Imię róży" Umberto Eco? Oczywiście - żal, że
muszę rozstać się z tą książką, a raczej ze światem, który dla mnie stworzyła.
I radość, i dumę, że nie przeoczyłam jej na bibliotecznej półce. I głód wiedzy
o czasach tajemniczego, mrocznego średniowiecza. I zadumę nad kwestiami dobra,
zła, sensu życia, sposobu na życie, wiary i niewiary. I jeszcze pewność, że
teraz jestem bogatsza...

[marekszyl]

"Imie róży" Umberta Eco to wielowarstwowa powieść osadzona w realiach
średniowiecznej Europy. Wiele płaszczyzn powieści stanowiło klucz do
zakodowania tego, co w powieści Eco najważniejsze. "Imię róży" to przede
wszystkim współczesna księga o wielkich księgach ludzkości. To wielka pasja
pisma i wiedzy. Eco dokonuje, jak we wszystkich swoich późniejszych
powieściach, syntezy ówczesnego dla danej powieści, stanu wiedzy. W
Średniowieczu cała wiedza nie jest ludzkości dostępna. Tu rodzi się tajemnica.
To co skrywa biblioteka, może zostać odkryte jednak, tylko przez człowieka o
wieki wyprzedzającego w myśleniu epokę, w której żyje. Tylko On rozumie, jaka
wielką wartość mają manuskrypty spoczywające w „zakazanej bibliotece”,
największej bibliotece ówczesnego świata chrześcijańskiego. Ale czy mądrość
głównego bohatera może sprawić, że ludzkość uniknie wielkiej straty, jaka
przecież miała już miejsce kilka wieków wcześniej, kiedy to w wielkim pożarze
giną starożytne księgi Wielkiej Biblioteki Aleksandryjskiej?
Warstwy powieści przyciągną każdego czytelnika. Intelektualistę i zwykłego
zjadacza chleba. Miłośnika powieści historycznej i kryminalnej. Warstwa
erotyczna subtelna. Całość wyśmienita w szczegółach. A przecież jeszcze jest
spór teologiczny i wplecione w ten spór oskarżenie, nie tylko chrześcijaństwa
średniowiecznego, ale oskarżenie całej krwawej historii chrześcijaństwa.
Każda warstwa napisana przez wybitnie szczegółowego kronikarza,
średniowiecznego mnicha, uczonego – Umberta Eco.

[joannaj6]

To przewrotna rzecz. Książka, która zaskoczyła nawet samego autora - Umberto
Eco. "Imię róży" wydaje się być dymem ze stosu, bo "z powodu nadmiaru cnoty
górę biorą siły zła". Czy tak jest naprawdę? Czy ta opowieść to oskarżycielski
głos w chórze sędziów mrocznego średniowiecza?
Kto odważy się i wstąpi do benedyktyńskiego opactwa, przebrnie przez pierwsze
strony zawiłych objaśnień, być może odkryje coś cennego, okurzając manuskrypty
myśli. Czytający ryzykuje poznanie siebie. Żywe są bowiem nieustanie tematy
tak tkliwie dotykanie przez autora i stale powracają misternie tu obnażane
słabości człowiecze.

[Gość: Jurek]

MOJA RECENZJA:

Pewien pan ma straszna ochote wypozyczyc pewna ksiazke z biblioteki. Niestety
biblioteka plonie.

[piotrekciastek]

Historyczna powieść kryminalna, której akcja rozgrywa się w opactwie
benedyktynów w północnych Włoszech. Jest rok 1327. Do opactwa, w którym ma się
odbyć ważne spotkanie natury polityczno - religijnej przybywa angielski
franciszkanin. W tajemniczych okolicznościach ginie jeden z mnichów... Tak
rozpoczyna się historia śledztwa, makabrycznych odkryć nakreślona przez Umberto
Eco w „Imieniu róży”. Czytając powieść ma się wrażenie uczestnictwa w
opisywanych wydarzeniach. Wydaje się, że wraz z narratorem kluczymy po
zakamarkach opactwa, oglądamy wszystko jego oczami, wspólnie odkrywamy całą
intrygę. Autor powieści „perfidnie” wciąga czytelnika w grę, w „zabawę” w
odnajdywanie mordercy, niczym Agatha Christie do ostatniego momentu trzyma
tajemnicę morderstw. Na wszelkie odczucia, związane z tą powieścią, ma również
wpływ sceneria, w jakiej rozgrywa się akcja powieści. Średniowieczne korytarze,
kamienne schody, tajemnicza biblioteka itd. - to wszystko wprowadza czytelnika
w dawny świat, a jednocześnie tak mu bliski, bo wskrzeszony przez wielu
współczesnych pisarzy, a przede wszystkim przez Umberto Eco w 1980 r. Wszystkie
aspekty, które wymieniłem składają się na ponadczasowość i uniwersalność tego
utworu. Jeśli nadal z zainteresowaniem czytamy „Iliadę” i „Odyseję” to na pewno
za kilkaset lat powieść Eco będzie na nowo odczytywana i może ponownie trafi do
kanonu literatury. Sądzę, że ten typ powieści, łączący w sobie wiele gatunków
literackich, posiadający ładunek wiedzy o średniowieczu i świadczący o erudycji
autora, powinien spodobać się każdemu czytelnikowi. Powieść ta zrobiła na mnie
duże wrażenie i na zawsze pozostanie na półce mojej (stale powiększającej się)
biblioteczki. Mam nadzieję, że i inni czytelnicy, dzięki akcji „Gazety”, będą
mogli poszerzyć swoje horyzonty, kupując i czytając arcydzieła literatury,
które naprawdę są na każdą kieszeń!
Pozdrawiam Piotr z Częstochowy!

[Gość: [e-mail]]

"Na początku było Słowo" - początek Ewangelii wg. św. Jana, ale to także
początek powieści "Imię róży", a dokładniej początek opowieści Adso, Umberto
Eco bowiem we wprowadzeniu przekonuje, że jest jedynie tłumaczem odnalezionych,
oryginalnych zapisków.
Dajmy się mu zwieść - na razie.
Siedem dni spędzimy w średniowiecznym opactwie. Czas będzie odmierzał upływ
godzin liturgicznych - jutrzni, nieszporów, komplety. Wraz z każdą z nich
zostaniemy pochłonięci przez średniowieczny świat.
Wilhelm i Adso, franciszkanin - były inkwizytor i benedyktyński nowicjusz
przybywają do znanego ze swych księgozbiorów opactwa. Każde spotkanie - z
herborystą, mistrzem szklarstwa, skrybami, bibliotekarzem, staje
się okazją do rozmów o nauce, technice, literaturze, filozofii, teologii.
Ach, tak - jest jeszcze morderstwo i to nie jedno - mamy więc wątek kryminalny.
Ale czy, gdy patrzy się na misternie tkany gobelin, zwraca się uwagę na osnowę,
która jedynie podtrzymuje wielobarwne nici? Choć i w samej tej osnowie widać,
że została uczyniona z misternego włókna ręką mistrza.
Przeczytajmy "Imię róży" jeszcze raz - tym razem nie dajmy się zwieść autorowi,
ukrywającemu się za postacią Adso. Znamy pana, panie Eco. Wiemy, że wszystko
wymyśliłeś.
Pójdźmy za wskazówką Wilhelma i szukajmy znaków, przez które przemawia do nas
księga. Strona po stronie starajmy się tropić - nie mordercę - lecz Umberto Eco
pozostawiającego ślady. Cóż wtedy?
Ślepy bibliotekarz Jorge z Burgos, poprowadzi nas do Jorge Louisa Borgesa i
jego niezwykłej "Biblioteki Babel"...
Cóż dalej? Ile jeszcze jest tropów? Trzeba mieć erudycję Umberto Eco, by
odnaleźć wszystkie. Ale szukać warto - to fascynujące przedsięwzięcie, które na
pewno pochłonęło by bez reszty Wilhelma z Baskerville. Gdyby tylko mógł
przeczytać "Imię róży", gdyby mógł... My możemy.

[xavia]

Ma byc krótka recenzja to bedzie krótko:

Dwóch mnichow - poszukiwacz prawdy i jego uczen przybywaja do klasztoru, w
którym dzieje sie wiele tajemniczych rzeczy. Maja oni za zadanie wyjasnic je.
Niestety wszyscy i wszystko im w tym przeszkadza, czas mija a kolejni ludzie
gina. Rozwiazanie oczywiscie znajduja, ale jest ono zaskoczeniem dla
wszystkich.

[krzysta1]

Ciekawa pozycja przybliżająca czasy średniowiecza, oddająca ducha epoki.Utwór,
który można nazwać "średniowiecznym kryminałem".

[mateuszsabat]

Najbardziej pierwotny, a zarazem najdoskonalszy kontrast pomiędzy światłem a
ciemnością stał się fundamentem powieści fenomenalnej – „Imienia róży”.
Swoista „polifonia” symboliczna omawianego dzieła może zostać uproszczona
właśnie do tych dwóch pojęć. Ten zabieg literacki jest uzasadniony pewną
ucieczką, którą tłumaczyłyby słowa Leonarda da Vinci: „naśladowanie rzeczy
starożytnych jest chwalebniejsze niż naśladowanie nowoczesnych”. Umberto Eco
chciał odciąć się od budzącego się do życia zjawiska „kultury” masowej, której
intensywny rozwój na świecie trwa od 25-30 lat. Bo „Imię róży” jest przestrogą,
ostrzeżeniem przed monopolizacją intelektualną życia człowieka. W
średniowieczu, będącym tłem dla wydarzeń w powieści, Bóg zdaje się mówić do
ówczesnego myśliciela: „Daj acz Ja pobruszę a ty poczywaj”. Przesadna
identyfikacja z tym przesłaniem doprowadza bohaterów do wielkiej tragedii –
zniszczenia biblioteki, która jest symbolem mądrości. A wszystko to za sprawą
ludzi, którzy krzyczeli najgłośniej, a jednocześnie przez swoją często
nieświadomą głupotę czynili wiele zła. Czyż po obejrzeniu kolejnych programów
informacyjnych nie wydaje się nam to znane?

[Gość: beata]

"Imię Róży" to wspaniała powieść detektywistyczna. Tak to prawda, ale nie w tym
tkwi jej wyjątkowość. W końcu nazywanie Wilhelma z Baskerville średniowiecznym
Sherlockiem Holmes wskazuje, że bohater rozwiązujący zagadkę kryminalną dzięki
własnej wiedzy, spostrzegawczości i logicznemu rozumowaniu nie jest żadnym
novum literackim.
Dużo ważniejsze jest umieszczenie akcji powieści w XIII-wicznym opactwie
benedyktyńskim. Bohater - narrator, Adso z Melku pozwala nam swoimi oczami,
oczami człowieka średniowiecznego, oglądać swój świat. I to jest najbardziej
frapujące, bo nie oglądamy tego świata jak kolekcji zasuszonych motyli, które -
pozbawione życia i intensywności kolorów - są już tylko wspomnieniem dawnych
istnień.
Adso prowadzi nas w sam środek tętniącej życiem społeczności, przez którą
przetacza się wszystko, czym żył ówczesny świat - filozoficzne dysputy tworzące
podstawy dla nauki chrześcijańskiej jak i zwykłe ludzkie, przynoszące
destrukcję namiętności, ferment odnowy w duchu sw. Franciszka jak i siejących
zniszczenie braci dulcynian, szukanie prawdy w starych inkunabułach jak i w
płomieniach stosów inkwizycyjnych.
Błądząc po opactwie dostrzegamy, że to nie otaczający nas tam ludzie są ciemni
i pogrążeni w mroku niewiedzy. To ich swiat jest inny - nie ustalony jeszcze na
mapach geograficznych przez odkrywców, nie ujęty jeszcze w karby praw
fizycznych. To świat, w którym zza zamglonych horyzontów ukazują się nieznane
istoty budzące czasem grozę, a czasem żądzę poznania. To świat, w którym na
każdym kroku czyha szatan, ale też z niezwykłą intensywnością spływa ciepło
Boskiego światła.
To świat, w którym trudno żyć, ale do którego wspaniale jest wracać.

[robberts]

Imię Róży” Umberto Eco to osadzony w realiach średniowiecza obraz pojmowania
świata i jego spraw przez ówczesną elitę intelektualną – mnichów włoskiego
zakonu. Książka ukazuje przeplatanie się przeciwstawnych poglądów, charakterów
oraz wątków akcji. Morderstwo – wiara – erotyka – to wszystko ma stworzyć
plątaninę wątków, osobowości, sytuacji. Nutkę owianej mgłą tajemniczości
podkreśla otoczenie średniowiecznego klasztoru. Wyraźnie zarysowane
charakterystyki postaci i jednocześnie świadomość, że ktoś gra tylko wyznaczoną
przez życie zakonne rolę powodują, że uważny i cierpliwy czytelnik na pewno
znajdzie w tej książce zajmującą i ciekawą propozycję czytelniczą.

[Gość: [e-mail]]

Pamietam jak dostalem ta ksiazke w swoje rece, pamietam ze dwa dni pozniej mialem mature pisemna z polskiego i pamietam ze ta powiesc stanowila osnowe mojego wypracowania. Po pierwsze te ostatnie dwa dni spedzilem przy wlasnie tej powiesci a po drogie piszac mature bylem pod jej zbyt wielkim wrazeniem zeby szukac w pamieci innych materialow :)
Polecac tego dziela mysle ze nie ma sensu, ono bardzo dobrze reklamuje sie samo. Bo co wlasciwie mozna o nim powiedziec? moze strescic fabule? Przeciez to sie mija z celem, bo ktory watek uznac za najwazniejszy? moze kryminalny ktory jest najczesciej streszczany, ale przeciez on stanowi tylko punkt wyjscia, wiec mowiac ze jest to kryminal skrzywdzilbym tych ktorzy ta powiesc maja dopiero zamiar przeczytac ( a dla tych co lubia wstawac o godzinie otwarcia kioskow nadazyla sie niesamowita okazja zeby to zrobic:) yo gazeta! ) A wiec opowiadanie fabuly jezeli chodzi o te pozycje mija sie z celem. Wiec moze mam zachwalac sposob prowadzenia powiesci, a moze lepiej ogramna erudycje autora, a z drogiej strony moze zwrocic wasza uwage na niespotykany realizm, albo na niesamowita dbalosc o szczegoly? Moze najwazniejsze sa tu dysputy teologiczne, czy moze tez poznanie realiow zycia w sredniowieczu, podciagajac pod to historie i zwyczaje? Ale wlasciwie po co mam wybierac w jaki sposob mam wam polecic ta powiesc, przeciez wystarczy ze napisze ze mam na mysli powiesc Umberto Eco "Imie rozy".
No mysle ze jakos tak zacynala sie moja wyzej wspomniana praca maturalna na temat "wybory we wspolczesnym swiecie" (albo jakos tak), no oczywiscie tam mi sie zdazalo uzywac polskie znaki i bardziej uwazalem na bledy, no ale przeciez wszyscy wiedza co internet robi z mlodym czlowiekiem... :) Aha z matury dostalem 5 :) ponoc profesor miala juz dosyc czytania o Judymie, ze z milo checia poczytala o czyms ciekawszym :)
Milego czytania dla tych ktorzy maja to dopiero przed soba i pamietajcie "najwieksza tajemnica jest brak takowej, a najtrudniejsza zagadka jest ta ktora nie ma rozwiazania" big up :)

[omagdalena]

Średniowiecze.Inkwizycja szaleje.Każdy jest podejrzany. Nawet ( a zwłaszcza)
mnisi...
Komedia, gatunek literacki lekki i przyjemny okazuje się narzędziem
niebezpiecznym, wręcz śmiercionośnym...
Mnisi - praworządni.. ale nie do końca.
A wśród nich 2 szczególnie uzdolnionych - protoplaści Sherlocka....

A wszystko to razem stanowi pasjonującą lekturę......

[Gość: Michał Koziorowski]

"Imię róży" jest książką jak wszystkie inne. Zbrodnia, detektyw, uczeń,
niespełniona miłość, szalony starzec, mnisi, miecze. Normalka. Ale UE nadaje
temu wszystkiego postać powieści genialnej. I to za pomocą zaledwie kilku, choć
niezwykle wyrafinowanych chwytów, prawie że matematycznych. Jego średniowiecze
jest absolutnie niepowtarzalne.
[e-mail]

[Gość: poszuma]

Opasły tom opatrzony melodramatycznym tytułem "Imię róży" to pierwszy z
fabularnych popisów erudycyjnych Umberto Eco przedstawiony pod postacią
powieści sensacyjnej osadzonej w realiach historycznych wczesnośredniowiecznego
klasztoru. Konsekwentna konstrukcja powieści w postaci podziału na wyznaczające
rytm zycia monastycznego pory dnia i nocy pozwala czytelnikowi wpaść w rodzaj
czytelniczego transu, z emocjami równymi tym, jakie rozpalały żyjących w
izolacji od świata i jego uciech doczesnych mnichów - bohaterów książki.
Opozycja racjonalizmu dojrzałości i afektacji młodości wraz z przedstawieniem
wewnętrznego rozdwojenia mnichów i watkiem kryminalnym sprawia, że dzieło ma
charakter uniwersalny, a wybrane przez autora dekoracje historyczne stają się
atrakcyjną scenerią.

[Gość: qmargot]

Ta książka jest niezwykła,przenosi nas w czasy Wielkiej Inkwizycji do tego
stopnia,że czuć gorąco palonych stosów,słychać zawodzenia umierających,a my
przypominamy sobie że każdy z nas ma swoiego Anioła Stróża ale i własnego
szatana...Gorąco polecam.

[Gość: molly]

Wprawdzie już po czasie, ale to tak pozakonkursowo.

Zaslyszane wczoraj na ulicy. Bohaterki- dwie dziewczyny, wiek ok.18-20 lat:

-Dziś do "Gazety" jest książka podobno...?
-Tak, "Imię róży", jakiś romans.

Pozdrowienia dla tego, który usłyszał :)

[redakcja]

Drodzy forumowicze

Serdecznie dziękujemy za udział w naszej sabawie. W najbliższych dniach
poinformujemy Was kto zdobył 2 pięcioksiązkowe zestawy z kolekcji literatury GW

Podzrawiamy

[Gość: konkurs]

mam nadzieję tylko, że w zestawie nie będzie Imię Róży:)
pozdrawiam wszystkich biorących udział w tym konkursie

[Gość: Andrzej]

Jak będzie to poproś o przekazanie którejś osobie z tej listy, która nie
dostała, a się tutaj wpisała...

[s_op]

a potencjalni wygranie zostaną powiadomienie na maila ?
czy będą oni wypisani na tym forum ?

[Gość: Andrzej]

Kiedy będą te wyniki??? Jeśli ktoś już kupi książkę to zadowolenie z wygrania
kolejnej takiej samej będzie niewielkie...

[fumo7]

Spójrzmy prawdzie w oczy. Redakcja o nas zpomniała. :-(

WYNIKI KONKURSU

[redakcja]

Drodzy uczestnicy konkursu,
wybraliśmy dwa - zdaniem jury - najlepsze teksty.
Nagrody otrzymaują:
amish - za recenzję z 30 maja (godz. 15.39)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=13015262&a=13050121
__wj - tekst z 1 czerwca (godz. 7.54)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=13015262&a=13089263
Wszystkim serdecznie dziękujemy za udział w konkursie. Zwycięzcom gratulujemy
(nagrody wyślemy pocztą).
Następny konkurs dotyczyć będzie książki "Na zachodzie bez zmian" Remarque'a.
Zachęcamy do udziału.

Gazeta.pl i "Gazeta Wyborcza"

CONAJMNIEJ ?

[Gość: jjj]

Gratuluję redakcji promocji polskiej ortografii !

[agi75]

conajmniej????to nie wszystako jeszcze była miła SABAWA:))))))

[__jw]

Droga Redakcjo,

cieszę się że wygrałem ale mój nick to: __jw.

Pozdrowienia:
__jw

[redakcja]

Tak, oczywiście. Nagrodę wyślemy na adres pocztowy użytkownika __jw!
pozdrawiamy

__jw napisał:

> Droga Redakcjo,
>
> cieszę się że wygrałem ale mój nick to: __jw.
>
> Pozdrowienia:
> __jw

[Gość: [e-mail]]

"Imię Róży" - niesamowita, pełna wrażeń opowieść o życiu braci zakonnych mająca
miejsce w średniowieczu. Wraz z głównymi bohaterami (Wilhelm z Baskerville i
Adso z Melle) przenosimy się w mury opactwa benedyktynów we Włoszech,w którym
ma odbyć się ważny zjazd braci z całej Europy o charakterze polityczno-
religijnym. W tajemniczych okolicznościach w opactwie giną mnisi. Wilhelm,
znany z swej wnikliwości i logicznego przyczynowo-skutkowego myślenia,
prowadzi w tej sprawie śledztwo. Czytelnik niepostrzeżenie zostaje wciągnięty w
poważny spór intelektualny, w wiecznie aktualne tematy ludzkiej natury,
moralności i psychologii. Wszystkie ślady prowadzą do biblioteki, gdzie obok
wspaniale zdobionych zwojów Pisma Świętego spoczywają zakazane manuskrypty...
Utwór ten, przy każdej kolejnej lekturze odkrywa dla czytelnika nowe,
niezbadane dotąd podwoje. Przekonaj sie sam :)

[Gość: anna]

Po co to piszesz ? Juz po czasie...

Kiedy wyniki ?

[Gość: marla]

Chcialabym przeczytac recenzje uznana za najlepsza, wiec kiedy i gdzie beda
wyniki ?

[fumo7]

Też jestem ciekawa waszego wyboru. Czekamy na wyniki!

Wyniki! Wyniki! Wyniki! Kiedy???

[Gość: pl]

Wyniki! Wyniki! Wyniki! Kiedy???

[Gość: fumo7]

Może tak się Redakcji nie podobały recenzje, że nie wiedzą co teraz zrobić?

[Gość: carol]

O, to trzeba napisać "Frodzy forumowicze, daliście d**y na całej linii, w
związku z czym książki przewidziane na nagrody zostaną przekazane bibliotekom x
i y." I po sprawie :P

Hmm, to może sami zrobimy sobie nieformalne głosowanie, która recenzja podobała
się najbardziej?

[Gość: ewka]

> Hmm, to może sami zrobimy sobie nieformalne głosowanie, która recenzja
podobała
>
> się najbardziej?

chyba nie ma szans na głosowanie, bo wszystkich interesuje bardziej czy to on
wygrał, niż która praca jest najlepsza :]

Nie czytalam wszystkich....wiec

[Gość: marla]

raczej nie moge osadzic ktora jest najlepsza...ale skoro redakcja przeczyta
wszystkie to chyba bedzie miala jakies rozeznanie?

[Gość: Andrzej]

tylko co z tej nagrody... jeśli jutro pójdę kupić i wygram - to mam już dwie
ksiązki na prezent, jeśli nie kupię i nie wygram - nie będe kupował następnych
części... redakcja leci sobie w kulki...