Odkrycie biblioteczne

[Gość: Cynamoon]

Chcialabym, zeby w tym watku pisac o przeczytanych ksiazkach z biblioteki
ktore nie sa ani nowe, ani bardzo znane ani nie sa klasyka ale sa godne
polecenia.
Wiecie o co chodzi?
Takie niepozorne i nieglosnie a jednak zapadajace w pamiec (co nie znaczy, ze
nikt ich nie zna, tylko mzoe nie sa zbyt popularne...).
Ja wlasnie skonczylam czytac taka ksiazke. I bardzo mi zal, ze sie
skonczyla...
Stara, rozlatujaca sie, niepozorna a zapamietam ja dluuuugo.
Jest to "Odmieniec" Freda Bodswortha.
Polecam.

[j_u]

To ksiazka z dziecinstwa, ktorej nikt z moich znajomych nie zna, chociaz na ogol
odkrywamy szereg wspolnych dzieciecych lektur: "Omijajcie wyspe Hula", autora
nie pamietam, niestety.

[Gość: klip]

Marta Tomaszewska, oczywiście!
Bardzo ci dziękuję za przypomnienie - nieznośnej Agnieszki, Złotej Królewny i
Pana ze Spiczastą Głową.

[j_u]

Swietna ksiazka, strasznie pokrecona przy tym ;)

Taka...

[ix]

psychodelia zakamuflowana literaturą dziecięcą

a znasz "momo" michaela ende?

[j_u]

A nie znam.
Ale rzeczywiscie "omijajcie..." to taki Kafka dla dzieci ;) Wszystko jak z
irracjonalnego snu.

Momo :)

[mkw98]

ix napisał:

> a znasz "momo" michaela ende?

Kiedy bylam mala czytali te ksiazke w "Radiu dzieciom" i obiecywali, ze wkrotce
sie ukaze. Bardzo sie cieszylam bo bylam zauroczona powiescia. Ale jakos sie
wtedy nie ukazala... Minely lata i pewnego dnia znalazlam ja w ksiegarni - i,
wiecie, nie mialam odwagi sobie kupic, zeby nie rozwiewac mglistego wspomnienia
o tej ksiazce... pamietam juz niewiele, tylko ogolny klimat i Szarych Zlodziei
Czasu i ze to byla jedna najpiekniejszych ksiazek dziecinstwa. Dlatego nie
chce do niej wracac, zeby tego nie zepsuc.

Z drugiej strony jest wiele ksiazek z dziecinstwa ktore po latach okazuja sie
rownie wspaniale, albo jeszcze wspanialsze. Moze i z Momo tak jest? Co mi
radzicie?

[ix]

Pan Huczek Hannu Mäkelä

[ix]

[slotna]

"Znaczy Kapitan" Karola Bordtcharta (aaa, oddałam już, nie jestem pewna pisowni
nawiska). Przeczytałam o niej w wątku 'książki, przez które popłakałem się ze
śmiechu". No i popłakałam się;) Świetne.

[Gość: goha29]

No to i ja sobie wypozyczę, bo chce popłakać. Swoją drogą, to była chyba
lektura czy coś? W każdym razie nigdy jej nie wypożyczałam, bo... jakoś mi się
mundurowo kojarzyła.

[Gość: klip]

"Momo" nie czytałam, ale nad "Niekończącą się historią" przelewałam łez
strumienie. Obok "Przeminęło z wiatrem" to najważniejsza książka mojego
dzieciństwa.

[slotna]

No właśnie ja tez bym jej nie wypożyczyła. Przeczytałam w w/w wątku, po czym w
bibliotece przeżyłam chwilę zawahania. Potem taką samą w domu. Aż wreszcie...
zaczęłam czytać. "Handszpaki pałami!!! Cały statek pałami!!!", "papieżu to jest
w Rzymie", "ta pani chciała nas oszukać, dwa złote mi dała, to powiedziałem, że
jeszcze dziesięć złotych się należy", itp, itd.
Ale smutne momenty też są...

to

[emka_1]

jeszcze szamana morskiego wypożycz, autor ten sam.

Borchardt:)

[clevera]

[slotna]

Dzięki;))

[Gość: nutinka]

"Robot" Adama Wiśniewskiego-Snerga. Może nienajlepsza na wakacje, bo daje do
myślenia i nie jest do śmiechu, ale jest bardzo dobra.

[katrinko]

A jeszcze lepsza tego autora - "Według łotra". Moim odkryciem bibliotecznym są
jednak książki Leo Perutza, niesamowita rozrywka!

[Gość: nutinka]

Według łotra jest bardzo dobra, ale nie była moim odkryciem bibliotecznym :->

[karodzaj]

"Wygasłe namiętności" (prawda, że okropny tytuł? Okładka również sentymentalno
romansowa, ale przeciez móżna się przełamać?) Vity Sackville-West. jedyna jej
powieść wydana po polsku, w okresie 20lecia była bardzo popularna i nagradzana
w Anglii. niestety, nie przetrzymała próby czasu.

trafiłam na nią przypadkowo- oto jak- otóż autorkę łączyła duża zażyłość z
Virginią Woolf, moją ulubioną pisarką. Vita to właśnie "Orlando". obie pani
wymieniały listy i wybór tej korespondencji został niedawnoo opublikowany przez
Twój Styl. Tak zaczęłam szukać...

a sama książka? Dobra psychologia. historia prawie dziewięćdziesiącioletniej
kobiety, wychowanej w wiktoriańskiej Anglii, która zostaje wdową. Lady Slane
dopiero pod koniec życia może być wolna i spełnić marzenia swojego życia.
Sytuacja komplikuje się, kiedy potomstwo damy, same wiekowe chce rządzić jej
życiem, bo uważa, że kobieta sobie sama nie poradzi. Naprawdę warto przeczytać.

mam nadzieję, że kogoś zachęcę.

[Gość: ble]

jedną z takich ksiązek to 'Dom ech' autorka to Barbara Erskine - jeśli lubisz
stare domy z przeszlością to polecam

[Gość: nana]

"Kłębowisko żmij" Francois Mauriac , robi wrażenie.
Bohater utworu, schorowany 68-letni adwokat z Bordeaux, żywi pogardę i żal
wobec swoich bliskich, którzy czekają na jego śmierć i na spadek. Przez wiele
lat wspólnie z żoną, panną ze znakomitego rodu, oraz dziećmi, a potem wnukami
stwarzali pozory szczęśliwej rodziny, podczas gdy w rzeczywistości targały nimi
rozliczne konflikty. Poszukując okazji do zemsty, bohater planuje przepisanie
całego majątku na ukochanego bratanka, a następnie na odnalezionego w Paryżu
nieślubnego syna. Zamierzenia te kończą się jednak niepowodzeniem, a sam
bohater wypala się w beznadziejnej walce. Olśnienie spada na niego dopiero wraz
ze śmiercią żony: odkrywa, że “kłębowisko żmij”, które dostrzegał w swoim
otoczeniu, istnieje tak naprawdę w nim samym. Przyjmuje teraz postawę
chrześcijańskiego dystansu wobec rzeczy doczesnych; cały majątek dzieli
pomiędzy dzieci i wnuki. Śmierć zabiera go podczas przygotowań do komunii.
Nagłe nawrócenie ojca rodziny budzi różne reakcje: szyderstwo, jak w wypadku
syna bohatera, ale także zrozumienie, np. ze strony wnuczki Janiny, która
dzięki cierpieniom spowodowanym niewiernością męża odnajduje drogę do Boga.
Inspirację dla powieści, podobnie jak w wypadku wszystkich swoich utworów,
Mauriac zaczerpnął z wiary. Tym razem jednak dał swoim osaczonym przez Zło
bohaterom szansę dotarcia do prawdy i osiągnięcia duchowego pokoju.

“Słownik Encyklopedyczny - Literatura Powszechna”

[top.floor]

"Sekret hiszpańskiej pensjonarki" Eduardo Mendozy.

[urtiko]

Edward Morgan Forster - "Domostwo pani Wilcox". autor jest znany z "Maurycego" i "Drogi do Indii", ale ja akurat trafiłem na tę książkę. Nic specjalnego, ale pamiętam ją bardzo dobrze, jakbym czytał wczoraj. Podobała mi się. :)

[sirilla]

Forster to klasyka angielskiej literatury. Też polecam jeśli ktoś ma ochotę
poczytać coś o obyczajowości Anglików z początku XX wieku. Napisał
jeszcze "Pokój z widokiem", który bardzo mi się podobał. Jeśli ktoś ma ochotę
obejrzeć ekranizacje to też polecam "Droga do Indii" ma tytuł "Podróż do
Indii", "Pokój z widokiem" jest sympatyczną komedią, a "Domostwo pani Wilcox"
to słynny przed kilku laty "Powrót do Howard's End"

[Gość: RED]

Giovanni Guareschi seria o Don Camillo