Saul Bellow - Henderson Król Deszczu

[Gość: pszemcio]

Kończę czytać i mam mieszane uczucia...do tej pory przeczytałem tylko Herzoga
i byłem zachwycony tą książką.To jedna z tych powieści, które pamięta sie do
końca życia..."Henderson..." to pozycja wcześniejsza. W zasadzie rzadko sie o
niej pisze, gdy mowa o najlepszych książkach noblisty...W "Hendersonie..."
widzę mimo wszystko wiele cech wspólnych z Herzogiem. Chodzi mi o pewien
stan "rozgoryczenia" i dochodzenia jednoski do swoistego wyleczenia z
różnych "chorób" naszego wieku, a jednak "Herzog" wydaje mi sie powieścią
jakby bardziej wyrafinowaną, dojrzalszą, a w "Hendersonie ..." razi mnie cały
ten szafarz takiej troche przygodowej powiastki, problematyka przy tym jest
jakby mniej skomplikowana.....to takie pierwsze wrażenia....co myslicie
o "Hendersonie Królu Deszczu"?...napiszcie...jestem ogromnie ciekaw...mało
moich znajomych zna te powieść...aaa...zapomniałbym: myślę, że nieobecność
żadnej powieści Saulla Bellowa w wielkiej kolekcji GW to spory
nietakt...pozdrawiam

[Gość: mosiek]

może GW jest antysemicka... Panie Adamie, halo, słyszy Pan! Jest Pan antysemitą?

[Gość: pszemcio]

nie...Singer był;)

[a.adas]

To chyba najgorsza powieść Bellowa. Przynajmniej z tych, które czytałem. Nudna,
irytująca, pseudoprzygodowa itd. Bohater szuka, nowego lepszego świata w
Afryce, jakby Bellow uparł sie na napisanie wolnorynkowej wersji przygód
Robinsona Crusoe.
Zresztą do Bellowa podchodzę ostroznie. Niekiedy jego powieści są nużące;
praktycznie wszystkie opisują kryzys amerykańskiej inteligencji -
bohaterem/narratorem niemal zawsze jest Żyd - zmienia sie tylko wiek głównych
bohaterów. Bellow pierwszą powieść wydał w 43 roku, a świat dalej jest takim
samym bagnem jakim był wtedy... Bellow często wplata w tekst rozważania
filozoficzne, naukowe, literackie itd., a obraz Ameryki (jej klasy średniej) w
jego powieściach jest z reguły tragikomiczny niemal w hollwoodzki sposób.
Cynizm i niecheć zmagają się z akceptacją i fascynacją.
"Herzoga" nie znam, z tych które czytałem najciekawsza jest "Planeta pana
Sammlera" (dla mnie kanon) - mozna w niej odnaleźć polskie ślady.

[Gość: pszemcio]

no właśnie o to mi chodzi, że Herzog zachwycał różnymi nawiązaniami do
filozofii, bohater pisał "niewysyłane" listy do filozofów, naukowców, osób
które wpłynęły na jego życie itd...dzięki temu czyta się to świetnie, to bardzo
wciągające i porywające dzieło, a w "Hendersonie" niby problemy podobne, a
jednak wszystko spłaszczone, uproszczone....

[belle]

Saul Bellow to jeden z moich ulubionych pisarzy. Przeczytałam chyba wszystkie
jego książki, niektóre parokrotnie.Bellow jest autorem poruszającym tą samą
sferę problemów (np. wyobcowanie przez intelekt), ale w innych ,,dekoracjach" w
poszczególnych książkach. Mam więc nieodparte wrażenie, że wszystkie jego
utwory spływają w ,,Herzoga" i ,,Dar Humboldta"(moją ulubioną jego powieść).
Podobnie rzecz się ma z ,,Hendersonem, królem deszczu", który nie jest tak
genialny jak wyżej wymienione pozycje, ale także dobry. pozdrawiam,

[Gość: pszemcio]

no, ale czy nie wydaje ci się, że w "Hendersonie..." dzięki temu chwytowi
wysłania bohatera do Afryki i opisaniu jego przygód, to co najważniejsze w tej
prozie umyka??? cały ten wątek przygodowy przysłania trochę to specyficzne
uczucie głodu, jakiego doznaje bohater, to jego "ja chcę" dobiegające z jego
duszy...chodzi mi o to, że preoporcje w moim odczuciu nie zostały nalezycie
rozłozone...w wiekszej części jesty to powieśc przygodowa, niz zmuszająca do
egzystencjalnych przemysleń

[belle]

dlatego wolę ,,Dar Humboldta" i ,,Herzoga";)pozdrawiam ciepło,