w jakim przekładzie czytać Szekspira?

[taaniej]

no właśnie, który jest najlepszy, oddaje najlepiej piękno oryginału bez
udziwnień i odautorskich popisów?

[Gość: asia]

ja bym czytała słomczyńskiego bo wydaje mi się, że jest on najbardziej zbliżony
do oryginału. tak jak szekspira cięzko czytać bez przypisów, to do
słomczyńskiego również by się przydały...trudny ale oddaje złożoność szekspira.
barańczak jest lekki i przyjemny z interpretacją od razu podaną.co mi akurat
nie podchodzi ale w sumie to zależy co kto lubi i czego oczekuje od tekstu.
barańczak przede wszystkim stawia na sceniczność, co tez jest zaletą....
a tak w ogóle to uważam, że jedynym sposobem na czytanie szekspira jest
czytanie go w oryginale a jak nie ma sie takiej możliwosci to przeczytanie
wszystkich przekładów.
pozdrawiam

[Gość: mik]

"przeczytanie wszystkich przekladow"

asia ma - niestety - absolutna racje
niestety - bo sie robi wiecej czytania

ALE!!!!!
ale dzieki Baranczakowi i Slomczynskiemu wiek XX
byl dla polszczyzny
wiekiem pomyslnym


baranczak jest tak rozny od slomczynskiego
ze czytajac obu mamy od razu dwa odczytania
szekspira
obaj zreszta znakomici

[taaniej]

właśnie przez te różnice w przekładach Słomczyńskiego i Barańczaka pogubiłam
się. a chciałabym wiedzieć, który z nich ma najwięcej "szekspirowskiego ducha".
swoją drogą fantastycznie się to czyta,Bill miał świetne wyczucie narracji.

[Gość: mik]

jesli masz na mysli ktory jest blizszy tekstowi
oryginalnemu
to nie watpie ze slomczynski

zas co do ducha
!!!!! to jest pytanie

dla jednych Bar. zgubil duch Szeks
dla drugich wlasnie on go odtworzyl

ale co to ten duch?
czy byl do przyswojenia wylacznie przez wspolczesnych
szekspirowi?
czy istnieje niezmienny mimo przeplywu pokolen?
czy jest taki sam czy tez inny co epoka kolejnej kultury?
czy tylko w Anglii? w Europie? na Zachodzie?

jesli Kurosawa para sie szekspirem to mu ducha wlasnej kultury
i wlasnej osobowosci "dodaje" czy tez "ujmuje"?

jesli czytelnik polski, francuski i hiszpanski
znaja szekspira wylacznie z przekladow
to czy znaja wszyscy TEGO SAMEGO autora?

a jesli ktos nauczony angielszczyzny czyta oryginal
to czyta go tak samo jak ktos tam urodzony i wychowany?

w koncu wiec sprawa jest zupelnie indywidualna
zatem zostaje osobiste przeczytanie oryginalow
i osobiste sprawdzenie czy przeklady
przylegaja do mojej wizji szekspirowskiego ducha

mozna tez za wlasny przyjac czyjs punkt widzenia
i tak trwac (pozyteczne w szkole)

bo zeby DUCH istnial OBIEKTYWNIE jakos mi sie
nie miesci w glowie

[martolka]

a bywa i tak, że przekład bardziej się od oryginału podoba i wtedy to już w
ogóle oryginalny duch przepada na rzecz jakiegoś nowego :-)))

[Gość: mik]

martolka, a masz taki przeklad
ktory ci sie bardziej podobal od oryginalu?
no i po tym pytaniu sam zaczalem szukac w pamieci
szukam i szukam, wiem, ze kiedys cos w przekladzie uznalem za lepsze
od oryginalu
doszukam sie, powiem ci

[martolka]

Mmi akurat nie Szekspir przyszedł do głowy, a na przykład Słomczyński z Alicją
W Krainie Czarów - chociaż oryginał Carrolla jest oczywiście świetny sam w
sobie, to miejscami przekład jest nie do pobicia i podoba mi się bardziej,
szczególnie wierszyki ("było smaszno a jaszmije smukwijne świdrokrętnie na
zegwniku wężały...", albo "dano im trochę pszennego, a trochę żytniego ciasta i
trochę placka ze śliwek, i wybębniono ich z miasta" :-). Zastrzegam się, że być
może to sentymenty z dzieciństwa, ale jak przeczytałam oryginał to jakoś
wolałam miejscami to, co zapamiętałam po polsku.

[Gość: mik]

ale "Alicje" tez mialem na mysli
nasze przeklady bardzo nowoczesne
oryginal zas, owszem, ale traci myszka
ale dalej szukam
ach juz wiem - akurat wspominalem gdzie indziej
"wielkanoc w nowym jorku"
i szlo mi o to ze polski przeklad (z francuskiego)
lepszy od angielskiego

[Gość: kustosz]

> się. a chciałabym wiedzieć, który z nich ma najwięcej "szekspirowskiego
ducha".

oba maja ducha urginalu, ale sa blizsze czasom w ktorych powstaly, odpowiednio
polawa wieku i koniec wieku. Blizkosc jezykowa i sposob rozumienia Szekspira.

Tlumaczenia Baranczaka czyta sie szybciej i mozna np. w pociagu. (Krakow-Wawa
optymalny dystans :)
Slomnczynskiego juz sie czyta inaczej.

[katka16]

Mnie sie jeszcze bardzo podobał stary przekład Paszkowskiego, to nad nim sie
roztkliwiałam w podstawówce ;-)

SŁOMCZYŃSKI

[Gość: jimka]

zdecydowanie w przekłądzie Macieja Słomczyńskiego!!!
choć Barańczak też jest dobry!

[Gość: Duncan]

Gość portalu: jimka napisał(a):

> zdecydowanie w przekłądzie Macieja Słomczyńskiego!!!
> choć Barańczak też jest dobry!

zdecydowanie musze zaprzeczyc,Slomczynski popelnia wiele nieprzyjemnych i
razacych bledow w swoich przekladach.Jako przyklad posluzy mi cytat z jego
przekladu "Hamleta":

"Coz,ranny rogacz chce sie skryc,
nietkniety mknie wesolo,
Jeden ma czuwać,inny snic,
Tak swiat sie toczy w kolo"

O ile pamietam ogolnie przyjety i najpopularniejszy przeklad tego tekstu("Niech
ryczy z bolu ranny los...")nalezy do Baranczaka.Jego to przeklady uwazam za
zdecydowanie najlepsze,czuc w nim szekspirowskiego ducha,za jego sprawa
przeklady owe w lekturze staja sie niemalze proza.

[dreaded88]

Pamiętam jakiś wywiad ze Słomczyńskim, który rannego łosia przypisywał któremuś
ze starych przekładów, zresztą nie z czystego Szekspira, ale zapośredniczonych
przez przekłady niemieckie. Nie mnie oceniać, ale Słomczyński jako syn
Angielki, znający język i kulturę od kołyski jest wiarygodny.
O Barańczaku wypowiadał się bardzo negatywnie, jako o marnym poecie i fatalnym
translatorze.

[agrafek]

A z tym łosiem to w ogóle tajemnicza sprawa i sam Barnczak też dłuuuuuugo o nim
opowiadał:).
pozdrawiam

[Gość: emcia]

Zdecydowanie Barańczak!!!

Co do opinii Słomczyńskiego o Barańczaku - jakoś nie uzasadnił, dlaczego z
Barańczaka taki marny tłumacz. Barańczak za to wielokrotnie uzasadniał na
podawanych od razu przykładach, że przekłady Słomczyńskiego są często błędne,
przy czym pomyłki translatorskie pojawiają się niekiedy i przy rzeczach
podstawowych.
A przy okazji polecam Barańczaka "Ocalone w tłumaczeniu". Wiele się można
dowiedzieć.

[Gość: Wiktoria]

"Niech ryczy z bólu ranny łoś,
Zwierz zdrów przebiega knieje
ktoś nie śpi, aby spać mógł ktoś
To są zwyczajne dzieje"

Autorem tego przekładu jest Józef Paszkowski. Pospolitego przekładu Barańczka
nie da się z tym porównać.

[Gość: asia]

to jest właśnie TO mik.
przekład jest moim zdaniem oddzielnym dziełem.
i dlatego nie mogę być tłumaczem ;-) ta niemożliwość przełożenia oryginału
choćby się nie wiem co robiło...wysiłki skazane na porażkę (zawsze w jakimś
sensie, jak nie pod jednym względem to pod innym)...
podziwiam tych, którzy mają odwagę i pewność siebie pozwalająca na podjęcie
się tłumaczenia.
pozdrawiammmm
asia

[Gość: mik]

i niekiedy czytajac tekst w drugim jezyku
zaczyna on grac w tym pierwszym
a wtedy przeklad jest mila choc zawsze trudna zabawa
sa przeklady toporne i sa artystyczne
szkoda by bylo przeciez jakbysmy
nie mieli w polszczyznie tych kilku (ee, wiecej)
kapitalnych przekladow

BARAŃCZAK!!!!!!!

[irre]

[Gość: olivier]

w uk ludzie ucza sie rosyjskiegi zeby czytac dostojewskiego w orginale
i tobie to radze
zaden przeklad nie odda wszystkiego

[Gość: margota]

Czytałam tylko Barańczaka, póki nie sięgnęłam po Sne nocy letniej i Burzę w
tłumaczeniu Słomczyńskiego - i tak mi zostało. Tylko Słomczyński.

[agrafek]

Bardzo lubię Słomczyńskiego.
pozdrawiam

[czarowny_kwiecien]

Ostatnio najlepiej sie czyta "Makbeta"
w przekladzie Antoniego Libery.
Przeklad elegancki i stonowany, przyprawiony
odrobina dystansu do oryginalu.
A jeszcze kiedy czyta go sam autor :))
Wtedy zaprawde smakowity.

Pozdrawiam

Kwietniowa

[Gość: butterfly4]

Jeśli wolisz bardziej poetycko - to tylko Słomczyński, jeśli
wolisz "kawonaławizm" i humor - to Barańczak. Tłumaczenia pierwszego urzekają,
drugiego są bardziej zrozumiałe.

[Gość: Mara W. Jade]

A mnie najbardziej odpowiadają przekłady Leona Ulricha, XIX-wieczna polszczyzna
lepiej oddaje czasy, o których pisał Shakespeare.
Co do "rannego łosia" to najpopularniejszy przekład należy do Józefa
Paszkowskiego.

[vilya1]

Tylko Barańczak! :D Zwłaszcza, gdy mowa nie o tragediach Szekspira, lecz o
farsach - jedynie w tym tłumaczeniu nadal są śmieszne.
Ale każdy ma swoich ulubieńców - moja koleżanka toleruje tylko Paszkowskiego...