Bashevis Singer

[martini.r]

Ksiazki Singera to bez watpienia literatura wysokich lotow, ale czy
nie macie czasem wrazenia, ze przemyslenia bohatera sa zbyt dlugie i
nurzace? czesto pojawiaja sie te same watki. jak do tej pory
przeczytalam dwie jego ksiazki - spuscizne i sztukmistrza - mozna
sie doszukac wielu analogii. jak wam sie podobaja jego ksiazki?

[shiva772]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=82234592&a=82234592
Ja uwielbiam jego książki, aktualnie po dwóch biografiach Singera
oddaję sie dalej jego ksiażkom, już spokojniej bo wiem kim był i jak
do tego podejść, zresztą polecam lekturę wątku powyżej :) Teraz
czytam "Niewolnika". Jeżeli chodzi o dłużyzny...przyzwyczaiłam sie,
polubiłam te dywagacje, choć można powiedzieć, że znam już je na
wylot...zresztą jak wiadomo literatura wysokich lotów to nie
komiks :)

[Gość: Rannyptaszek]

Ja tez lubię, szczególnie dwór, a co do dywagacji, pamiętaj, że singer był Żydem, czyli dywagacje są wpisane w ich nację.
Książki bez dywagacji ani opisów przyrody są nudne.

[Gość: devotka]

"singer był Żydem, czyli dywagacje są wpisane w ich nację"

Dobre :)

[martini.r]

heh, studiowałam literature i jakos juz do mnie dotarło, ze
literatura piekna to nie komiks;)) nie po to po nia siegam;)) ale
lubie patrzeć czasem na cos krytycznym okiem, a nie brac za pewnik.
ciesze sie, ze macie inne zdanie n/t Singera, a scislej - opisow u
niego. Uwielbiam jego ksiazki i to, ze dzieki nim otworzyl sie
przede mna nowy swiat, zydowski, ktorego do tej pory nie znalam i
nie zdawalam sobie sprawy, ze jest taki fascynujacy. lubie jego
styl - wartka akcje, ciekawe postaci, poruszane problemy,
plastycznie przedstawiony swiat - oprocz tego, ze sie czasem
powtarza i przedluza przemyslenia;) nie wiedzialam, ze to czesc ich
kultury. jesli tak, to tez jest wazny element dla zydowskosci
ksiazki, oprocz tresci - sposob w jaki opowiada - zydowski;)
pozdrawiam i czekam na Wasze dalsze uwagi.

[Gość: Rannyptaszek]

Najmniej podobała mi się Sosza, choc nie umiem powiedzieć, dlaczego.
Ale faktem jest, że zbyt wiele ksiązek Singera czytanych pod rząd staje sie odrobinke męczące, ma sie wrażenie, że to to samo napisane inaczej.
Ciekawym żydowskim pisarzem jest Bernard Malamud - czytałaś? Jeśli nie, to zachęcam.

[martini.r]

nie, nie czytalam jeszcze. wlasnie biore sie za jego opowiadania dla
odpoczynku od jego powiesci, z powodow o ktorych wspominasz, ale
zastanawiam sie, czy w ogole nie powinnam dac sobie na jakis czas
spokoju z nim. podobnie jest z kosinskim.
pamietasz sztukmistrza? czules/as (Rannyptaszku:) sympatie dla
Emilii? ja jakos od poczatku nie sympatyzowalam z nia i trzymalam
kciuki za estere:) a sposob jego odpokutowania? jak dla mnie budzi
kontrowersje - to jakis nowy wyrafinowany sposob dreczenia jego
biednej zony, chociaz koncowa scena wskazuje na to, ze ona sie z tym
jakos pogodzila. no i troche poszedl na latwizne - nie trudno oprzec
sie pokusom, gdy ich nie ma - chociaz z drugiej strony pojawiaja sie
nowe - by sie stamtad wydostac. hmm, skomplikowane to wszystko. co
myslicie?

[martini.r]

p.s. jesli chodzi o malamuda to czytalam "The Magic Barrel," ale
dawno i nie pamietam juz dobrze. moze wroce do niego. dzieki.

[Gość: Rannyptaszek]

Nie sympatyzowałem niestety ani z Emilia, ani z Esterą, bo zazwyczaj sympatyzuje z męskimi bohaterami, ale w Sztukmistrzu w ogóle nie zauważyłem bohatera, z ktorym mógłbym sie utożsamiać. Jasne, że pokuta Joszue (czy nie przekręciłem imienia, bo dawno czytałem?) jest przesadna i skrajna, odpychająca wręcz.
Podobało mi się Wrogowie, opowieśc o miłości.

Co do Malamuda, pamietać należy, że jego pisanie o Żydach jest bardzo tragiczne i smutne, szczególnie w Fachmanie, książce, przy ktorej ja, facet, płakałem, bo to takie smutne, jak tego Żyda zamęczono przez kłamliwe zeznania durnej, podłej baby.

A Singer? Nie przeczytałem jeszcze jego wszystkich książek i ciesze się, że to przede mną, najlepiej go dawkować - ze trzy ksiązki i rok przerwy, i od nowa. Wtedy Singer smakuje.

[martini.r]

Dzieki za wszystkie odpowiedzi. "Nie sympatyzowałem niestety ani z Emilia, ani z
Esterą, bo zazwyczaj sympatyzuje z męskimi bohaterami" - Rannyptaszku, dziwne
masz zasady:P)

[mamalgosia]

Ani długie ani nużące

[Gość: K.]

Własnie po raz pierwszy czytam Singera-WROGOWIE, jestem zachwycona.

[Gość: Rannyptaszek]

Na szczęscie Singer napisał wiele powieści, starczy na długo!
Nie ma nic gorszego niz autor, który napisał jedną tylko ksiązkę - człowiek się rozsmakuje, chce jeszcze, a tu figa z makiem!

[oryginal23]

Kiedyś bardzo lubiłem.W tych książkach jest piękny klimat.
23.

[shiva772]

A ja sie uczepiłam Singera i nie puszczam. Czytam, pochłaniam,
uwielbiam. Kryzys miałam po "Miłosć i wygnanie", nie przepadam za
opowiadaniami bo tak mam poprostu, wolę jego powieści...

[migaczi1]

na mojej pólce z książkami Singer zajmuje ważne miejsce. najbardziej
pociąga mnie w nim to, że opisał świat, którego już nie ma. Ale
dylematy bohaterów jego książek są ogólnoludzkie i dlatego ta
literatura tak pociąga. Polecam jako lekturę wywiad-rzekę z pisarzem
pt: "Rozmowy z I.B. Singerem"

[shiva772]

Przeczytałam ten wywiad rzekę i biografię Nouville i moim zdaniem
Agata Tuszyńska najfajniej oddała czasy i postać Singera. Ale to już
kwestia gustu. U Tuszyńskiej też jest sporo wypowiedzi samego
Singera.
A ja już dziś wieczorem zabieram sie za "Rodzinę Muszkatów",
zdecydowanie najbardziej lubię powieści Singera z akcją w XXleciu
międzywojennym lub na początku XX wieku. Choć "Niewolnik" (rzecz się
dzieje po powstaniu Chmielnickiego) jest super to jednak brakuje tej
drobiazgowości którą serwuje Singer opisując przedwojenną Warszawę.
--------------------
Aktualnie cywilizuję dwóch słodkich panów:
Mateusz "MAT" ur. 2 maja 2005
Aleksander "OLO" ur. 11 lipca 2007