WIEDŹMIN- Andrzej Sapkowski

[samilus]

Czytałem

[Gość: Sly]

Czytałem, zrozumiałem, zdębiałem.
To sa chyba najlepsze książki jakie w życiu czytałem. Opowoadania - miodzik,
pięcioksiąg - cudny, chyba tylko oprócz trzeciego tomu. A opis bitwy w piątym
tomie - toż to pisarski majstersztyk. Aż mi się łezka w oku zakręciła.
Polecam z szczerym sercem.
Sylwester

[Gość: pawel_a]

Jestem w trakcie trzeciego tomu i zgadzam się, że jest on troszeczkę gorszy od
poprzednich. A tak w ogóle to naprawdę są to książki godne polecenia nie tylko
dla tych, którzy uwilbiają Tolkiena. Każdy kto lubi oderwać się troszeczkę od
dnia dzisiejszego po to by poznać różne ludzkie natury winien zajrzeć do
historii o Wiedźminie - naprawdę wciąga po same uszy. Jak to możliwe, że
dopiero po przeczytaniu informacji o kręconym filmie zajrzałem do tego CUDA?

[Gość: Vanin]

Wiedzmin tak ale tylko w opowiadania. Sa doskonale i prawde mowiac nie potrafie
podac przykladu rownie dobrych krotkich utworow fantasy.
Natomiast jezeli chodzi o sage... To doczytalem tylko do 3 tomu. Moze sie
zmusze i dokoncze.

[Gość: tete-ona]

Ku memu własnemu zdumieniu (Sapkowskiego "wmusiła mi" koleżanka) - opowiadania
mnie zauroczyły ! Z sagą - im dalej -tym gorzej ... W końcówce - to już nie ten
Sapkowski ! Ale przeczytałam wszystko !!! Oczywiście pognam do kina ale WIEM,
że wyjdę rozczarowana. Nie wierzę, że uda się przenieść na ekran takie bogactwo
obrazów, dźwięków, zapachów ... Widziałam fotosy. Uee !!! Podobnie z Tolkienem.
Pozdrowienia.

[Gość: natalii]

Wiedzmina czytalam z zapalem przez 2 tomy, a potem to byly istne meki.. ledwo
skonczylam sage, natomiast opowiadania przeszly tak jakas bez echa, jak dla
mnie to te ksiazki sa niedorobiione, gdybym wczesniej nie grala w gry rpg to
bym nawet nie wiedziala jak wyglada taka wywerna czy inny potwor, nie mowiac
juz o rodzajach broni.. zadnych opisow tego co wazne, dobrze ze dopiero potem
siegnelma po tolkiena to dopiero miodzio a nie jakis sapkowski - tanie wino z
dolnej polki

[Gość: Jacek]

O nataliii!
Bardzo dobrze, ze objechlas tego postmodernicte i chwalipiete Andrew.
Komercha az sie rzygac chce, chociaz napisane z jajem. Do Howarda to sie to i
tak nie umywa.
co do filmu, to podobno bedzie tam troche aikido, wiec sie przejde z obowiazku
zobaczyc, co tam Wysocki wykombinowal.

[Gość: Druss]

Gdy czytam takie posty, to wydaje mi się, że "GW" powinna wprowadzić
ograniczenia wiekowe na swoich forach - np. wstęp od 12 lat...

Sapkowski Sapkowskim, Tolkien Tolkienem

[Gość: motek]

Ja dla odmiany nie lubie specjalnie Tolkiena. Charaktery plaskie jak nalesnik,
fabula prymitywna w gruncie rzeczy, desperackie proby komplikowania wszystkiego
gestymi drzewami genealogicznymi nie poprawiaja sytuacji. Metafora ladna, ale
symbole juz takie pseudosymboliczne.
Ot, taka sobie basn - gdyby nie napisal tego tak dawno, pomyslalbym, ze to
scenariusz dla Disneya.

To juz wole Sapkowskiego, bo przynajmniej erudyta i posmiac sie jest z czego.

[Gość: Algien]

Zgadzam sie z calego serca. Ja, w przeciwienstwie do wiekszosci moich znajomych nigdy nie zmusilem
sie do przeczytania wiecej niz siedmiu (cyfra - 7) stron z Tolkiena. Zabila mnie precyzyjnosc (?) opisow,
nie pozostawiajaca wogole pola dla wyobrazni, czego osobiscie nie cierpie. Jesli ktos lubi takie ksizki
polecam tzw. literature naukowa. Sapkowski za to, well, Sapkowski..................

Gość portalu: motek napisał(a):

> Ja dla odmiany nie lubie specjalnie Tolkiena. Charaktery plaskie jak nalesnik,
> fabula prymitywna w gruncie rzeczy, desperackie proby komplikowania wszystkiego
>
> gestymi drzewami genealogicznymi nie poprawiaja sytuacji. Metafora ladna, ale
> symbole juz takie pseudosymboliczne.
> Ot, taka sobie basn - gdyby nie napisal tego tak dawno, pomyslalbym, ze to
> scenariusz dla Disneya.
>
> To juz wole Sapkowskiego, bo przynajmniej erudyta i posmiac sie jest z czego.

[Gość: annika]

ja tez chcialam,naprawde chcialam przeczytac tolkiena,ale w 2 tomie utknelam na
dobre...a tak naprawde to przez caly czas nie moglam pozbyc sie
wrazenia,ze,jezeli juz,to powinnam byla to przeczytac w wieku,powiedzmy,12-13
lat...teraz,szczegolnie w porownaniu do sapkowskiego,wszystko wydawalo mi sie
zbyt naiwne,zbyt proste...nie twierdze ze sapkowski jest takim wielkim mistrzem
tego typu literatury,bo ma tez wyraznie gorsze momenty,ale jest w tym co pisze
jakis ''smaczek'',jest sie czym delektowac...no i przede wszystkim czyta sie go
jednym tchem...

Profani!

[Gość: Qba]

Tolkien rulez!

Profani ?

[Gość: Eriol]

Heretycy !!

[Gość: kos]

Gdzieś w przestrzeni zniknął mój post.
Powtórzę więc tylko najważniejszą myśl - uważam, że Sapkowski to najlepiej
piszący autor po polsku. Jego język jest żywy, twórczy, inteligentny, ale
prosty. Czyta się wszystko doskonale.
Czytałem sagę (też uważam, że miała słabsze momenty) z zapartym tchem i do
szału doprowadzało mnie to, że kolejne tomy wychodziły mniej więcej co 12
miesięcy...

[Gość: Una]

Połknęłam sagę w kilka dni. Rewelacja! Nawet dłużyzny mają swoje plusy, jest do
czego wracać i na nowo delektować się językiem autora (zabrzmiało trochę
kanibalistycznie...). O filmie słyszę od dawna i też na pewno zaliczę.

[cantarella]

witam:) zgadzam się z Tobą. ja pierwszy raz zetknęłam się z jego prozą jakieś dobre dziesięc lat temu. fantastyka
opublikowała wtedy opowiadanie o strzydze, która dziesiątkowała okolicę, ale nikt nie miał odwagi jej zabić, bo
była królewską córką. to było coś! saga jest niezła, ale jak każda, ma po prostu swoje słabsze momenty. dla mnie
prawdziwym majstersztykiem była "Wieża Jaskółki". kilka wątków, a mimo to czytelnik nie czuje się ani trochę
zagubiony w gąszczu nowych postaci i faktów. ten tom zdecydowanie jest moim faworytem. a moją ulubioną
postacią od pierwszej linijki został wampir Emiel Regis. pozdrawiam:)

[Gość: aga]

Ja tez sie zetknelam najpierw z opowiadaniami (byl tomik opowiadan "Wiedźmin" z
wspomnianym przez Ciebie opowiadaniem o strzydze...). Było to z dziesięc lat
temu - w czasach liceum. Zafascynowałam się opowiadaniami i znałam je na
pamięć. Spotkało mnie w związku z tym coś szokującego (wtedy). Otoż w pierwszym
opowiadaniu z tego cyklu był opis drogowskazu na ktorym bylo
napisane "pojdziesz w lewo - wrócisz, pójdziesz w prawo - wrócisz, pójdziesz
prosto - nie wrócisz" (tak w skrócie). I wyobrażcie sobie jak się zdziwiłam jak
moja nauczycielka chemii zacytowała to sformułowanie - już nie pamiętam w jakim
kontekście, ale sam fakt ze nauczyciele w okolicach pięćdziesiątki czytają taką
literature był szokujący. Teraz mnie to juz tak nie dziwi...

[Gość: Lucas]

Dla mnie najlepszy polski autor ,ale fantasy. Biorac pod uwage calosc, to
znajdzie sie lepszych od niego ( jest to zdanie subiektywne, jesli ktos uwaza
Sapkowskiego za najlepszego pisarza wszechczasow to jego sprawa ).

Nie ma Sapkowskiego bez Tolkiena

[Gość: Krrra]

Wszystko z niego wzial - nawet(prawie bez zmian) krasnoludy, elfy, smoki
itp.Dodal tylko inny jezyk i seks. Ale bez niego by nie zaistnial, bo to jednak
nie on wymyslil gatunek, ale Tolkien.

Nie ma Jankiela bez cymbalow...

[Gość: motek]

No dobrze, a jakie ma to znaczenie i zwiazek z tym, co sie komu podoba?
Przy tym, jesli zapozyczenia od Tolkiena to jedyne jakie zauwazyles... coz,
niezbyt uwaznie czytales.

Pozdrawiam,

-m-

[Gość: Aragorn]

Popierdoleńcy

[Gość: Aragorn]

Gość portalu: Aragorn napisał(a):

> Popierdoleńcy

Żeby nie uchybić szlachtnym - kalumnię tę wymierzyłem w tych szubeawców co to
Sapkowskiego plwociny nad Mistrza Tolkiena wynosili. Tych nie przepraszam.
Pozostałych o wybaczenie proszę obscena.

[olibubu]

wiesz co, ja mialem dokladnie to samo...

do Algien

[Gość: Maga]

no popatrz:) ja też się zatrzymałam na siódmej stronie Tolkiena i za nic nie
chciałam pójść dalej. No to pewnie nudna ta książka- pomyślałam. Z drugiej
strony, wszyscy moi znajomi szaleli za Tolkienem, więc może nie chcę być taka
jak inni i dlatego nie będę czytać Tolkiena - znów pomyślałam. A Sapkowski?
Uwielbiam! Nie zastanawiam się czy czytają go miliony czy paru szaleńców. Jego
książki mnie wciągają i kropka.

[Gość: Algien]

Wlasnie, wszyscy dookola mnie zachwycaja sie Tolkienem,
zwlaszcza, ze mozna go teraz zobaczyc w kinie (z tego
co wiem to ekranizacja Tolkiena nie ma nawet porownania
z ekranizacja Sapkowskiego - a szkoda). Ja jeszcze nie
widzialem. Bylem w Polsce na krotko, ale widzilem w
kinie tylko Amelie.... Wlasnie jeden z moich przyjaciol
zaczal znowu mi podsowac Tolkiena, moze sprobuje
jeszcze raz, i chociaz pewnie sie zmusze do
przeczytania, to i tak uwazam, ze Sapkowski jest
ciekawszy (te odnosniki do wspolczesnosci....
uwielbiam). A poza tym pozdrawiam.

[Gość: petr]

w sumie to sięzgadzam. opowiadania ok, pierwsze tomy w porzo ale końcówka pełna
żena, ito nawiązanie do 68

[Gość: trin]

Opowiadania - rewelacja. Pod wzgledem rozsmieszania - porownywalne tylko z
Pratchettem, pod wzgledem wciagania - z Sienkiewiczem. Niestety, im dalej tym
gorzej. A "Pani jeziora" to juz dno. Niestety. Tysiackros lepszym zakonczeniem
bylo opowiadanie ... zapomnialam tytulu... o slubie Geralta i Yen.

[Gość: monil]

Gość portalu: trin napisał(a):

> Tysiackros lepszym zakonczeniem
> bylo opowiadanie ... zapomnialam tytulu... o slubie Geralta i Yen.

Masz pewnie na myśli opowiadanie pt.: "Coś się kończy,coś sie zaczyna".
napisane,nota bene przed sagą i nie mające nic wspólnego z zakończeniem tejże
( jak podaje sam autor w przedmowie do opowiadania).Bodźcem do jego napisania
stał się ślub pary fanów AS-a, o czym pisze zresztą we wspomnianej już
przedmowie :)

Oki,a wracając do tematu wątku,to muszę przyznać, że ...."połknęłam" Sapkosia w
kilka dni, od sagi rozpocząwszy na opowiadaniach skończywszy.Uważam,że było
warto, choć mnie osobiście zawiodła 5-ta część.Ale i tak jestem pod wrażeniem
twórczości pana AS,i nie przeszkadza mi mnogość wątków,ani niezbyt dokładny opis
niektórych postaci,bo od czegóż mamy wyobraźnię? :)Aha,tak na marginesie,
przyznaję się bez bicia, żem Tolkiena nie czytała,choć mój mąż i starsza córka
uznają jego wyższość nad Sapkowskim.Ja jednak póki co trzymam stronę AS-a! :-)

Pzdr.

[Gość: Lucas]

Dla mnie najslabsza byla 3 czesc sagi, za bardzo przypominala przygode RPG pt.
Geralt zbiera druzyne.

[Gość: koniu]

Dlamnie najbardziej podobała scena jak Yennefer kompała się cała nagusieńka.

[szczurbiurowy]

Opowiadania lepsze od Sagi. Mam wrazenie ze Sapkowski jest lepszy w krótkich
formach. Najlepsze opowiadanie - o dżinnie. Opis kąpieli Yennefer -
rewelacyjny.
Tolkien utrzymuje sie w tradycji literatury anglosaskiej, tej wprost od Walter
Scotta, wobec czego dla czesci polskiej publicznosci jest niestrawny

Szczur Biurowy
www.szczurbiurowy.republika.pl

[freud]

A wiec tu Szczur uciekl z Dilberta i nowy marketing uprawia!

Ale masz Wacpan racje - opowiadania znacznie lepsze od Sagi.
Szytalem Sapka rownolegle z tym jak sie "rodzil" - opowiadanie w Fantastyce, potem rocznemeczarnie podczas
czekania na kolejna ksiazke, ktora zaczynalem czytac zaraz po wyjsciu z Empiku... Ale Saga, ze tak zacytuje Sapka to
w trzecim tomie "pogubilem sie w kwiecistosci jego wypowiedzi", albo i tez "zaczalem mylic gwiazdy z odbiciem nieba
w stawie..." czy jakos tak...

Pozdro,
Sigmund

> Opowiadania lepsze od Sagi. Mam wrazenie ze Sapkowski jest lepszy w krótkich
> formach. Najlepsze opowiadanie - o dżinnie. Opis kąpieli Yennefer -
> rewelacyjny.
> Tolkien utrzymuje sie w tradycji literatury anglosaskiej, tej wprost od Walter
> Scotta, wobec czego dla czesci polskiej publicznosci jest niestrawny
>
> Szczur Biurowy
> <a href="http://www.szczurbiurowy.republika.pl">www.szczurbiurowy.republika.pl<
> /a>

[Gość: Dilvish]

A czy wiecie, że Sapkowski to znany w całej Europie pijak, który swoich fanów
(prawie na całym świecie ma głębo w dupie)? Chłopak lubi dać sobie w palnik i
odstawiać ekscesy. Oglądaliście film pt. "Wojaczek" o szalonym poecie? Otóż
Wojaczek jest kompletnym rzadziakiem przy Sapkowskim. Mistrz jak się nawali to
dopiero pokazuje jaką ma fantazję. Niestety dlatego wielu jego fanów jest nań
śmiertelnie obrażonych. AS lubuje się w przychodzeniu na spotkania z fanami w
stabnie kompletnego otumanienia. Ha, nawet koledzy po fachu mówią o nim: "nasza
kłopotliwa gwiazda..." Nawet w czasie spotkań z cztelnikami za granicą daje
czadu! Myśle że zbyt utożsamia się z krasnoludami...

[_anonim_]

Czy to wazne czy pije czy nie.Wazne jest tylko to co pisze,gdyby wziac pod
uwage czy jakis pisarz aktor,malarz pija to wiekszosc wybitnych tworcow
musialoby pojsc w zapomnienie.
P.S.A moze tak dobrze pisze bo pije?Wielu pisarzy ma wene tworcza dopiero po
paru glebszych.

[Gość: Anna M]

Nie wiem, czy pije i co pije. Natomiast mam wrażenie, że uwierzył we własny
genusz, a to jeszcze nikomu na zdrowie nie wyszło. Jego aktualna produkcja
w "Fantastyce" (poczet potworów czy coś tam) jest OK, ale jego poprzednie
felietony, zwłaszcza te mające być poradami dla młodych pisarzy - żenada i
samouwielbienie. Co gorsza, ile razy próbował błysnąć erudycją, to mu nie
wychodziło (w rodzaju błędnego cytowania najstarszego zdania po polsku itp.)

Powiedziawszy to wszystko, muszę stwierdzić, że jego opowiadania bardzo lubię
(chociaż do Nobla raczej go nie zgłoszę), za to za sagę zabieram się którys raz
z kolei i jakoś nie mam serca. Ale może dlatego, że nie przepadam za
wielotomowymi cyklami. Może jak się kiedyś rozchoruję, to wreszcie dobrne do
końca.

[_anonim_]

Tak samouwielbienie moze sie zle skonczyc.Przyznaje Sapkowski czasami jest
mocno irytujacy, ale lubie jego opowiadania, to ze mnie czsami wkurza nie ma
dla mnie znaczenia.
Otrzezwienie z samouwielbienia przychodzi najczesciej w postaci mniejszych
zarobkow,a nic tak nie obniza poczucia wartosci jak brak forsy.Moze i
Sapkowskiemu taka nagla kuracja by sie przydala.

[Gość: Doki]

Wy tu wszyscy o Sapkowskim i Tolkienie. Sapkowskiego przeczytalem i fajnie.
Tolkien przynudza , ale zmoglem. Czy jeszcze nikt poza mna nie odkryl
piecioksiegu Franka Herberta?

[Gość: ewa]

Ja nie ale sprobuje. Tolkien - postacie papierowe, jezyk patetyczny, intryga
plaska i do przewidzenia, humor rzadki, bo wszystko uwznioslone i
wykastrowane.Za to opisy przyrody przepiekne.Ale mimo to - nie specjalnie mnie
ich problemy obchodzily, przeczytalam bez wzruszenia.
U Sapkowskiego opisow nie ma, ale wszystko mi stoi przd oczami, czuc emocje, ne
musze dokladie wiedziec ile pazurów ma jakis agresywny glut, zeby czuc lek i
rozpacz, agresje i walke - to sapkwski umie przekazac rewelacyjnie.Ten ojciec,
ktory broni corki, choc to strzyga i nie chce jej skazac na smierc, ta Oczko ze
swoim rewelacyjnym monologiem o milosci, sam Wiedzmin, bezradny wobec zycia,
choc tak potezny wobec potworow, ciagle podejmujacy decyzje, czarodzieje ktorzy
mogli zyc wiecznie a oddali zycie w obronie ludzi, te elfy do rezerwatu, ten
Jaskier, Vespula, straznik artysta - co za galeria ludzkich typow...czy tez
nieludzkich.
Takie drobiazgi jak dziwactwa Yennefer, jej sztuczna uroda i cierpienie...Te
dialogi...Smialam sie i plakalam na przemian, na kazdej niemal stronie jakas
celna uwaga czy spostrzezenie...Sapkowski to portret swiata, Tolkien - projekt,
piekny i dopracowany w szczegolach, ale zimny i plaski.

[Gość: Doki]

Herbert (Frank, nie Zygmunt) jest jeszcze inny. Dworskie intrygi, walki na
egzotyczna bron, niesamowite alianse i zakulisowe rozgrywki, wszystko w sosie
mistycznym z przewaga Islamu. Pycha!!!