jhwqq
26.07.11, 22:01
Denerwuje mnie mit dziewictwa, utraty... Ostatnio jedna z piosenkarek wypowiadała sie (młoda i głupia), ze ona to tylko dla swojego męża będzie..
Dla mnie: totalne zniesmaczenie i niedojrzałość. Jak mozna tratować cos, co mija z taka pieczołowitością, szacunkiem i do tego oceniać innych na podstawie tego? Rozumiem, ze 19 latkom to sie takie rzeczy mówi, żeby je uchronić, ale żeby to wśród dorosłych ludzi funkcjonowało?
Od siebie dodam, ze mój pierwszy raz miał miejsce w wieku 17 lat i.. matka mi powiedziała, ze jak teraz mnie zostawi (nie wiedziała o tym, ze współżyje) to juz nikogo sobie nie znajdę, bo wszyscy wiedza, ze byłam z tym chłopakiem i jestem skreślona. Bardzo sie bałam. Co ja teraz zorbie - myslalam. Taka wybrakowana, naznaczona, nastygmatyzowana..
A teraz, widząc jak sie zmieniam, jak duzo czas robi.. zastanawiam sie: kogo to obchodzi?
Irytujące jest to potępienie, skreślenie.. Miałam przez to kompleksy, bo posiadanie chłopaka kojarzyło mi sie z.. wyborem na cale zycie. jego wyborem, ktory on moze w każdej chwili zmeiniac.. Co wtedy ze mną? Rozdziewiczoną i z łątką, ze byłam dziewczyna Tadka..?
