Udany orgazm - tylko sama

[takaowaka1]

Tak mi strasznie wstyd o tym pisac, ale musze, poradzcie mi cos
prosze.
Mam taki problem: przez ok pol roku maz nie moze mnie zaspokoić
seksualnie. Nie mam orgazmu podczas kochania, nigdy nie miałam.
Zawsze mąż zaspokajał mnie oralnie lub palcem i byłam zadowolona, raz
nawet wibratorem.
Kocham męża, lubię z nim to robić ale coś się zmnieniło.
Mam bardzo słabe orgazmy, tak słabe że prawie nic nie czuję.
On lubi mnie zaspokajac ustami, mi sie wydaje, że mi już się
to przejadło i dlatego orgazm jest tak słaby.
Po moim orgaźmie kochamy sie i on dochodzi.
A ja potem czuje sie fatalnie, pobudzona, rozdygotana, nerwowa.
za pol godziny nachodzi mnie ogromna ochota na pieszczoty, a on
już spi;(.
I...? robię to sama i najgorsze jest to, ze wtedy orgazm odczuwam całym
ciałem, kazdym nerwem, potem jestem rozładowana tak bardzo jak to możliwe.
Na drugi dzien bardzo sie tego wstydze, mam dola psychicznego.
Czuje jakbym zdradzala meża, bo z nim nigdy czegos takiego nie przezylam.
I tak jest za kazdym razem po seksie z nim. I za kazdym razem zle sie z tym czuje.
Czasem po seksie z nim sama sie przy nim zaspokajałam, on wtedy mnie dotykal
i staral sie mnie podniecic, ale to byl wymuszony orgazm, po ktorym
rowniez czulam sie zle.
To tak jakby zebrac w sobie cala energie, caly wysilek, wszystkie napiecia
dnia, stresy, skupic w jednym miejscu a potem nie ma rozladowania,
to wszystko przechodzi bokiem a potem jestem jednym wielkim klebkiem nerwow.
Czy ja sie zmienilam, moze moje potrzeby sie zmienily, jestem po 2 porodach
moze to ma na to wpływ?
Czy ja jestem nienormalna, czy ktos z Was ma podobny problem?
Prosze poradzicie cos.

[katetoja]

Ale czym ty sie stresujesz? Z mężem jest przyjemnie, penetracja to nie jest
jedyna możliwość a w orgazmie łechtaczkowym nie ma nic złego! Mąż też
szczytuje. Potem bawisz sie jeszcze sama. Nie miej wyrzutów, w tym nie ma nic
złego!

[takaowaka1]

Wiem że to nic złego, mówię to sobie cały czas, ale jakoś nie czuję się z tym dobrze. Ale tak bardzo bym chiała przeżywać to z moim mężem a nie sama
po kryjomu, nawet nie mówiąc mu o tym.
Kiedys mu mówiłam, a on podniecał sie tym faktem że ja sama sobie...
Teraz nie mówię,ale on chyba to i tak wie, napewno się domysla ale nic nie mówi.
Czyli taka sytuacja jest w porządku? Dla mnie jednak nie do końca jest...
Unikam zbliżeń jak mogę ale jak widzę ze nie ma już wyjścia, że on tak bardzo chce, poddaję się, za kazdym razem mam nadzieję, że przeżyję wspaniały orgazm,
ale zawsze kończy się tak samo a ja jestem smutna i zawiedziona.
Dlaczego? Kiedyś tak nie było.
On chyba nie potrafi mnie już zaspokoić, jak robię to sama wiem, kiedy mi jest najlepiej i nie istnieje ryzyko, że zrobię coś nie tak.
A jak on to robi, mam stresa, ze w najlepszym dla mnie momencie, kiedy już dochodze on przerwie, albo zacznie robic to inaczej (tak bywalo) i wtedy wszystko znika i przechodzi obok.
Albo robi to nieodpowiednio, tak, że zamiast mi sprawiac przyjemność to mnie denewuje. Czasem mu mówię, że robi nie tak, ze za słabo, ze za szybko, czy za mocno ale i tak nie jest dobrze.
Mam wrażenie, że po prostu on nie potarfi tego robic, nie potrafi juz mi sprawic
fizycznej przyjemnosci.
Próbowałam już z nim o tym rozmawiac, mówiłam teksty typu: "ale szkoda, że
ja nigdy nie jestem zaspokojona, "spraw mi dzis wielkę rozkosz"..
On widzi, ze ja jestm smutna po seksie, ale nic nie mówi.

[niezapominajka333]

Piszesz, że od pół roku wam nie wychodzi. I tak nagle się to stało, czy
stopniowo?
Dlaczego unikasz zbliżeń? Jak radzisz sobie wtedy z nierozładowanym
podnieceniem?

Skoro sama osiągasz megaorgazmy, gdy on śpi, to znaczy, ze w twoim odczuwaniu
raczej nic nie szwankuje, natomiast jego obecnośc lub próba pomocy cię peszy.
A więc musisz skoncentrowac się na dwóch sprawach.

Po pierwsze na tym, żebyś przestała skupiac się na jakości orgazmu i tym, czy
go w ogóle będziesz miała, a skoncentrowała się na odbiorze pieszczot. Chodzi o
to, żebyś pozbyła się tego oczekiwania na szczytowanie i przestała myślec, czy
on czegoś nie zepsuje w ostatniej chwili. Gdy czujesz, że nie tędy droga, po
prostu zatrzymaj go na chwilę, wyjaśnij o co chodzi, a potem kontynuujcie.

Po drugie musisz dac mu szansę doskonalenia umiejetności czyli musicie się
kochac częściej i musisz bardziej nim kierowac. Przytoczę tu banalne
powiedzenie:- cwiczenie czyni mistrza.
On nie ma analogicznych narzadów, jego wiedza om tym, jak ci sprawic
przyjemnośc pochodzi od ciebie, z tego co sam zaobserwuje i z tego, co mu
mówisz lub dasz do zrozumienia.
Byc może zmieniło się coś w twojej wrażliwości, ty za tym nadążasz, ale jego
umiejętności stały się nieaktualne.
Albo pomożesz mu się nauczyc od nowa, albo zniechęcisz go do jakiegokolwiek
działania. Teksty typu "ale szkoda,że ja nigdy nie jestem zaspokojona" i smutek
po seksie raczej nie zachęcą go do starań. Co najwyżej on też zacznie unikac
okazji do kochania, żeby ci nie sprawiac przykrości.
Mnie pomogło zwiększenie liczby "treningów" i odblokowanie psychiczne. Życzę
powodzenia.

[silie]

Powiem tak: miałam (ale i czasami wcią miewam) podobny problem.
Wg mnie polega to na tym, że my same dokładnie wiemy jak robić to samemu, żeby
sprawiało przyjemność.A liczy się wszystko tempo, siła itp.On tego nie
wie.Działa albo intuicyjnie, albo może być instruowany.
U mnie zawsze efekt jest silniejszy i przede wszystkim szybszy kiedy robię to
sama.Bo wiem jak to robić.
Nie mam kłopotów z osiągnięciem orgazmu ł. dzięki memu M, pod warunkiem, że
sama tego nie robię wogóle, w związku z czym jest lekkie "wyposzczenie".Wtedy
jest duuużo łatwiej, aczkolwiek musze się nieco skupić,żeby nadszedł.Myślę,że
wpływ na takie m problemy ma onanim, niestety.
pzdr, s.

[riese44]

Przepraszam ze wchodze tak bocznymi drzwiami do pokoju kobiet. Ale przeczytalem
to wszystko i fakt nie jest to przyjemne odczucie. Szczegolnie dla zalozycielki
watku. Mysle sobie ze jedynym rozwiazaniem tego badz co badz problemu jest
rozmowa i nauczenie meza co, jak, kiedy i z jaka intensywnoscia ma robic. To Ty
wiesz jak lubisz on sie jedynie domysla. Przy okazji moze to byc dodatkowo
podniecajace dla Ciebie i dla Niego! Pewnie Ameryki nie odkrylem ale to chyba
jedyny sposob na przezwyciezenie tego "impasu"
Michał

[anais_nin666]

Dlaczego wstyd Ci o tym pisać:)? Na tym forum? Tu nie Ty sama jestes z tym
"problemem";-) Sposób radzenia sobie z nim świetnie opisała Niezapominjka333.
Mogę dodać, że podobne odczucia ma naprawdę bardzo wiele kobiet.
Również przeżywam szczytowanie najmocniej, najintensywniej, do utraty tchu,
czasem do zupełnego zatracenia (typu nie wiem gdzie jestem, co sie dzieje,
utrata kontroli) właśnie sama ze sobą, ale znam swoje ciało tak świetnie, że
wiem jak, ile, gdzie i kiedy pieścić, bym ów orgazm przeżyła naintensywniej.
Mąż jest znakomitym fachowcem ;) od pieszczot oralnych i często powoduje, ze tez
zaliczam totalny odlot, ale nigdy nie jest to tak przemożne uczucie jak podczas
zabawy sama ze sobą. Nie robie jednak z tego problemu, bo po co.
Grunt byś nie straciła umiejętności szczytowania z własnym facetem, a może sie
to stać gdy bedziesz sie blokowac psychicznie, a bedziesz gdy Twe mysli bedzie
torpedowac jedna mysl: "musze miec orgazm". Otóż nie musisz go mieć. Bez orgazmu
też jest świetnie.
Naucz sie wczuwac we wlasne cialo gdy maz Cie piesci. Nie blokuj się myslami o
orgazie. Skup sie na tym co czujesz gdy dotyka Cie facet. Wczuj sie w rytm jego
ruchow, pocalunkow, daj sie poniesc. I przede wszystkim wyluzuj sie.
Poza tym warto panu pomoc w prowadzeniu Cie na szczyt delkikatnymi ruchami,
sugestiami np. gdy piesci Cie za mocno daj mu znak, ze nie tedy droga.
Oczywiscie nie wprost, by nie zablokowac i faceta, ale jest tyle na to sposobow...
Powodzenia w drodze na szczyt:)))

[polishbellydancer]

mysle ze szczera rozmowa z mezem o twoich odczuciach i potrzebach bedzie
najlepsza--jezeli to nie wchodzi w rachube- moze przygotuj sie do stosunku w
sposob w jaki zaspakajasz sie po--bedziesz gotowa i takie niezwykle doznania,
jakie odczuwasz sama z soba doznasz z mezem

powodzenia
e

[sheriff2000]

A ja mam inne zdanie niż opisane wyżej przez Panie koncepcje.

Wszystkie Panie (wypowiadajace się w tym wątku) macie na pewno trochę racji, ale
wg mnie problem polega nieco na czym innym.
Kobieta zna swoje potrzeby, myśli i pragnienia, ale nie potrafi ich przekazać
swemu mężczyźnie w sposób prosty i zrozumiały. Chodzi o to, że oczekuje od
niego, że on będzie odgadywał jej myśli i oczekiwania a on zwyczajnie nie ma
podstaw do tego. Z analitycznego punktu widzenia jego kwerendzie brakuje bazy
danych :)
Bardzo często jest tak (sam tak czasem mam, że czeka, leży, ale nic nie robi w
tym kieruku aby zdradzić czego oczekuje). Jak dla mnie - sex z kłodą drewna nie
jest tym co tygryski lubią najbardziej.

Jaki jest sposób rozwiązania?
Jako facet mogę doradzić od siebie tyle:
Odblokuj się sama (jak Anais pisze - nie myśl stale: "muszę mieć orgazm") i
zacznij działać. Tzn POKAŻ mu co Ci sprawia przyjemność, co Cię najbardziej
podkręca czy działa na Twoją podświadomość. Może będzie to wymagało wzięcia
spraw w swoje ręce, ale inaczej chłopina nie zrozumie na czym ból polega.
Nie zajmuj się sama sobą (choć takie lekcje też czasem się przydają, ale jak
rozumiem, Wy to macie już za sobą), ale rób sobie dobrze "NIM" :D Mów do niego w
trakcie, naprowadzaj, wskazuj, wzdychaj gołośniej gdy jest na dobrym tropie.
Mogę powiedzieć z własnego doświadczenia, że nie jest łatwo facetowi bawić się w
wróżkę, co więcej - jest to strasznie frustrujące, a na dłuższą metę może zabić :P

Zdroofka
Sheriff

[takaowaka1]

Dziekuje Wam za odpowiedzi.
Rzeczywiście macie rację. Powinnam instruowac męża, tylko, że juz to robiłam
parę razy i za każdym razem nic z tego nie wychodziło, on nie potrafił zrobić tego dobrze, a może tak dobrze jak ja i chyba nigdy nie będzie potrafił bo nie jest mną. Ale będę próbować.
To prawda, że jak sie nie onaniznowałam, to łatwiej było mi osiągnąć orgazm z mężem. Ale chyba jak odkryłam że mogę to przeżywać tak intensywnie sama, to mąż jakby stał sie dla mnie przeszkodą w tych sprawach.
No pewnie, orgazm nie jest taki ważny, powinnam się cieszyć zbliżeniami z mężem,
tą czułością, bliskością i cieszę się, ale wiem, że on szczytuje, zazdroszczę mu
tego, że może spokojnie zasnąć zrelaksowany.
Miło czytac, że nie tylko ja mam taki problem, a myślałam, że jestem
jakimś odmieńcem.:)
Tak myślę, że to chodzi to, że ja wieczorem nie zawsze mam ochote na seks, jestem zmeczona, spiaca, czesciej chce mi sie rano,ale to raczej niemozliwe
(2 dzieci).
Jak nie było dzieci, moglismy robic to w kazdej chwili,kiedy np sobie razem siedzielismy rozmawialismy i nagle seks, i wtedy nie bylo zadnych problemów.
A teraz możemy tylko późnym wieczorem kiedy żadne z nas nie ma już czasu na odkrywanie czegoś nowego, zazwyczaj trwa to 5, 10 min a ja nie zdaze sie napalic, podniecic na tyle by było mi tak bardzo przyjemnie. Wiadomo faceci mogą szybko a kobiety raczej potrzebują wiecej czasu.
I dlatego, prawdziwa ochota przychodzi mi dopiero po...
Dziekuje jeszcze raz za Wasze cenne rady, miło czytać, że rozumiecie problem i że nie jestem z tym sama.
Pozrawiam serdecznie

[yacobs1]

takaowaka1 napisała:

>Wiadomo faceci mogą szybko a kobiety raczej potrzebują wiecej czasu.

Oj bogowie, kolejny mit.
Na to naprawde nie ma zadnej reguly.

[pablo1959]

Bidulko!

[ankamaria2]

dłużej pozwalaj mu mieć penisa w twojej muszelce nawet godzine. pox iej niech
powoli zacznie ci wsuwac i wysuwać. Cały czas piesc go.