ile trwała u Was najdłuższa hipomania/mania ????

[awanturka]

Pytam bo u mnie to traw krótko - od kilku godzin do 3 dni maksymalnie. Tylko raz trafiła mi się taka chyba dwumiesięczna....

Ciekawa jestem ile osób na tym forum ma również negatywne przeżycia związane hipomanią (chodzi mi samopoczucie).

[bonus1985]

1,5 roku.

[38takatam]

Wow 1,5 roku...mozna takie cos przezyc???
2,5 miesiaca i tak zdazylam niezle narozrabiac...

[bonus1985]

można.

i też nieźle narozrabiałem...

potem "trudna" dłuuuuga hospitalizacja.

[seba_pl]

hipomania około roku. mania dwa miesiące

[balbina_alexandra]

Zawsze wydawało mi się że krótko, ale w retrospekcji i z relacji innych wiem, że
czasem stan trwał i 2 miesiące. Oczywiście nigdy nie zdawałam sobie z tego
sprawy. Byłam gotowa zmiażdżyć na pył każdego kto ośmielił się stanąć na mojej
drodze. Dziś na szczęście jest inaczej, w wakacje sama się opamiętałam - choć
nie da się ukryć po pewnych przynagleniach zewnętrznych, bo już zaczynało być
niebezpiecznie, i poszłam do mojego pana dr. Zresztą od maja chadzam do niego
często więc i tak bym trafiła wcześniej czy później. Ale chodzi o to, że sama
czułam, że jest źle, że nie tak powinno być, że muszę szybko wyhamować bo zaraz
się o coś rozbiję i to będzie bolesne.
Ja mam trochę negatywnych doświadczeń. Głównie nałogi - po pierwsze
zakupoholizm, upłynniam pieniądze w niesłychanym tempie. Po drugie, często psuję
relacje z ludźmi, bo uważam się wtedy za osobę najmądrzejszą na świecie, i jeśli
ktoś przypadkiem ośmieli się mi sprzeciwić... biada mu. Jestem bardzo wredna i
wyrafinowana w swojej wredocie, rozgniatam przeciwnika na proch. Najgorsze jest
jednak wtedy moje uzależnienie od seksu, i tak było od lat nastoletnich. Jeśli
jestem w związku - jestem wierna, nigdy nie zdradzam, ale flirtuję na prawo i
lewo. Jak gdzieś idę, muszę być w centrum uwagi, fizycznie cierpię jeśli oczy
wszystkich nie są skierowane na mnie. Mężczyzn oczywiście, bo kobiety dla mnie
wtedy nie istnieją. Czytaliście książkę Terri Cheney? Była o niej kiedyś mowa na
forum. Jak czytałam, miałam uczucie deja vu, jakby ktoś opisywał moje
doświadczenia. Jak nie jestem w związku, uzależniam się od nowych podbojów,
wszystko się potęguje, zwłaszcza ten dreszczyk emocji z każdą nową ofiarą.
Pamiętam dobrze jak poznałam mojego pierwszego narzeczonego, założyłam się na
pewnej imprezie z przyjaciółką o to, która go szybciej uwiedzie i zaciągnie do
łóżka. Wygrałam.
Oczywiście najgorsze jest to, że zawsze potem przychodzi dołek, o co najmniej
średnim natężeniu i wtedy czuję głęboki niesmak i niechęć do siebie samej... Ale
ten scenariusz i tak się zawsze powtarza.

[38takatam]

Kurcze...jakbym czytala siebie...Dziekuje Ci.

[jasminka28]

Dokładnie tak samo sie czuję w mojej mani, jestem najmądrzejsza i
wydaje mi sie że jestem mega błyskotliwa. Potrafię też wtedy
krzywdzić ludzi swoimi pogladami. Moja mania trwa zazwyczaj 4
miesiące i w tym czasie potrafie naprawde napytac sobie biedy.
Właśnie teraz jest okres kiedy zaczynam fruwać.

[robertano]

Jaśminko,
Jeśli czujesz, że zaczynasz "fruwać" to co zamierzasz zrobić?
a) trochę pofruwam i potem wezmę leki bo fajnie jest fruwać
b) lecę po leki bo potem nie dam rady tego kontrolować
c) .........

[rodzyn85]

Mimo, że u mnie nie stwierdzono jakieś nadmiernej choroby dwubiegunowej ale co
opisałaś mam podobnie! Tak od roku jak moja dziewczyna zerwała i popadłem w
olbrzymią chandrę. Ale jak wyszedłem zaczęły się te wahania nastroju. I jak
popadłem w hurraoptymizm to stawałem się jak Ty to opisujesz. Jestem
najważniejszy, bardzo wielka pewność siebie. Gdy kumpel zmusił mnie na zakupy
nagle potrafiłem wydawać kasę mimo, że jestem osobą oszczędną. A co do seksu
cały czas mam ochotę, wręcz maniakalnie. W dodatku faszerowałem się napojami
energetycznymi co powodowało hurraoptymizm. Ale od dziś biorę Depakine Chromo no
i po pierwszej dawce widzę zmianę. Na pewno dziś nie miałem olbrzymich wahań
nastroju

[robertano]

Fajnie piszesz o sobie.
Mojemu ojcu i siostrzeńcowi cos takiego nie przyjdzie przez gardło
(klawiaturę) wiadomo twardziele.
Myslę, że (hipo)mania męska i damska są bardzo różne. Z tego co
piszesz jest w Tobie w tym okresie dużo wdzięku i agresji. W
facetach jest chyba tylko agresja.
Czy zgodzisz się, że w (hipo)manji całkowicie zanika empatia.
Mojego ojca zawsze wprowadzało w ździwienie, że moją matke obchodzi
co on robi, przecież on tylko robi to sobie samemu.
Co o tym sadzisz.
Pozdrawiam Robert

[chadodlat123]

dzieki że napisałas.
Twoje zachowanie jest odbiciem zachowania mojego męża!!
Teraz zaczyma patrzeć na to trochę z inne strony!!
choć swiatełko w tunelu jest bardzo, bardzo daleko!!!

negatywne

[dr.zabba]

Ile trwały hipo? Trudno określić, bo ten stan narastał. Może miesiąc? Może dwa?
A może kilka. Kiedyś tydzień. Jedyna moja mania koło dwóch tygodni (szybko
włączono leki i dobrze zareagowałam).

To co chciałabym z tych okresów zachować to pewność siebie i jasność/szybkość
myślenia. Brakuje mi tego na co dzień.

Lecz za górkami nie tęsknię.
Po pierwsze: moja mania była manią psychotyczną, początkowo rozpoznano nawet
zespół paranoidalny. Miałam urojenia prześladowcze. Myślałam, że ktoś chce
skrzywdzić mnie i moją rodzinę. Bałam się, że prześladuje mnie szatan. Bałam się
- tak naprawdę.
Po drugie: nie mogłam się z nikim porozumieć. Nikt nie rozumiał mojego sposobu
myślenia. Nie mogłam złapać żadnego kontaktu z otoczeniem. Bliskie osoby
zachowywały się dla mnie jak obce. Nie ufałam im. Siedziałam na kanapie
przytulając wielkiego pluszowego Prosiaczka i myślałam, czy to się kiedyś
skończy. Byłam zupełnie sama. (oczywiście wszyscy skakali koło mnie starając się
mi pomóc, np. skłonić mnie do wzięcia leków - ale te zabiegi były przeze mnie
odbierane jako jakiś spisek przeciwko mnie)

Nie nie chcę manii. Hipo też nie.
Przydałoby się tylko nieco żwawsze myślenie.

[38takatam]

Wlasnie.A ja myslalam ze jestem jakas inna...W klinice wmawiano mi,ze moje
zle,bardzo zle samopoczucie jest spowodowane tesknota za mania...Lol! Lekarze
pojecia nie maja co mowia.
Czulam sie fatalnie bo nastapila intreakcja lekow etopro+tegretol.
Ale to musial im wytknac konsultant.Zmieniono kompletnie leki i schiza odpuscila.
Nie tesknie za mania.Ale wszycy CHAD-owcy tak...tak twierdza lekarze...

[perfekcjonizm]

Ja do marca tego roku byłam głównie hipomaniakalna z krótkimi epizodami manii. A
że się nie chciałam leczyć farmakologicznie to któregoś dnia wystrzeliłam manią
prześladowczą i tak zostało na kilka miesięcy. Dopiero szpital i leki zrobiły
swoje i teraz jest ok.

Tylko jak to powiedział profesor, z którym rozmawiałam dwukrotnie w szpitalu, że
u mnie to jeszcze dochodzą cechy osobowościowe (spontaniczność, poczucie humoru)
i dlatego trudno do końca stwierdzić jak to ze mną jest.

[robertano]

Dlaczego tylko dziedczyny piszą o tym otwarcie. Dlaczego żaden facet
nie opisuje swojej (hipo)manji?
Mam ojca i siostrzeńca z ChAD - jak są na haju to chudna i gadają
bez przerwy o wszystkim tylko nie o tym co czują a jak są na dołku
to tyją i nic nie mówią

[awanturka]

To jeden z lepszych opisów choroby afektywnej dwubiegunowej jaki czytałam - zwięzły obrazowy i trafiajacy w sedno : ) ; )

[bonus1985]

a jak ktoś tyje i gada bez przerwy o wszystkim tylko nie o tym co czuje hehehe ?

[robertano]

To sprawa się komplikuje i nie wiem jak to odnieść do ChAD

[zbyszekiasia]

Najdłuższa hipomania trwała u mnie ok roku.
Mania-ok półtora miesiąca-zniszczyła wiele... ale tez i uświadomiła mi moja chorobę..tzn skutki tej manii-gdyby nie to i to ze bliska osoba wyciągnęła pomocna dłoń - tkwiłabym gdzieś na dnie odmętów depresji-a może już znów byłabym w manii i niszczyła swoje życie do końca-nigdzie nie mogąc znaleźć spokoju...
Pozdrawiam

[36.a]

kilka jesiennych miesięcy, bylo rewelacyjnie

[fiziunia1]

U mnie okres liceum, czyli okolo 3 lat z krotkimi okresami
stabilizacji(max.2 dni), zero depresji.

[czubata]

rok.Ale to było za nim zaczęłam sie leczyć,potem przyszła depresja
która powiodła mnie prosto do szpitala.

[tulipan88]

U mnie prawie 7 miesięcy, strasznie szybko mineły, pierwsza i mam
nadzieje że ostatnia mania w moim życiu, wielu rzeczy żałuje i
wstydzę się wspominać co ja za przeproszeniem odpie...łem.
Mimo wszystko byłem przekonany że tak powinno życie wyglądać na
najwyższych obrotach.

[dokacpe1]

Najdłuższe hipo - 2 tygodnie. Najdłuższa mania 3 dni. Wszytko polekowe.Depresje kiedyś miałam długie i oporne na leczenie. Dzisiaj są to krótsze epizody, ale dłuższe i wyraźniejsze hipo.
Wychodzę z tych depresji nie stopniowo, tylko nagle, w jednym momencie(tak było zawsze),często przechodząc na drugą stronę. Od września do grudnia czułam się tak, jakby ktoś miał do mnie jakiegoś pilota i przełączał góra dół góra dół...

[chadodlat123]

hmm a co zrobić, kiedy mania trwa 4 miesiące a osoba nie chce się
leczyć ? wyprowadziła się z domu i trudno ją namierzyć ?
poradzcie....

[inneed1]

Witaj chadodlat!Powiem Ci tak,długo,bardzo długo..I rok i półtora.U
mnie tak atmosfera zgęstniała,że podjęłam decyzję.Muszę z tym
skończyć,bo albo On,albo ja.To tylko dlatego,żeby się ratować.Mój
mąż jest na lekach stabilizujących non stop,ale hipomania i stany
maniakalne są cały czas.Jeśli to się nie skończy wkrótce,to go
znienawidzę.Pewnie chorzy się oburzą,ale jest kres
wytrzymałości,zwłaszcza jeśli jeszcze się nałożą do tego cechy
osobowościowe(mam na myśli zazdrość,złośliwość)Potem już nie
wiesz,czy to on,czy jego choroba.Zawsze możesz być wsparciem w
potrzebie,ale wspólne plany na przyszłość...Gdyby to moje dziecko
chorowało,matka,nie odpuściłabym,ale człowiek,który ma zwichrowane
ego i kompleksy + choroba..Za długo mam z tym do czynienia,żeby mieć
nadzieję.Nie wiem jak inni,ale ja nie usłyszałam nigdy
słowa"przepraszam",czy "wybacz".

[38takatam]

To przykre.Ja przepraszam,az za duzo.Mam takie wyrzuty sumienia,ze
szok.Potem za wszelkie klopoty obwiniam siebie...
Czy wasi mezowie sa dobrze leczeni???

[dybosia1]

Czy zostałaś z mężem? Szukam kogoś kto żyje z osoba dwubiegunową Ja od 10 lat .Od 2 lat wiem ,że to choroba a nie podły charakter. Pomimo leków i terapii przeżywam jego kolejną górke z tym o czym piszesz . Obcy obok mnie , który nawet jak się przytule uważa że dziwnie się zachowuję. Obraża mnie , staje się potworem i długi .... W jednym tygodniu jest kochającym mężem i ojcem a następnego dnia wstaje obcy który mówi o mnie straszne rzeczy. . Kres wytrzymałości to dobre określenie.

[zonamachad]

a co zrobić jak chora żona wygania z domu i traktuje jak największego wroga a dla innych jest miła???jak ją przekonać wtedy do siebie?czy do niej coś dociera?dlaczego tylko dla mnie jest złośliwa i nawet składa donosy na policję?

[zonamachad]

proszę o poradę,pomoc pisząc na maila:[e-mail]

[dkmn]

Proponuje Ci założyć nowy wątek bo ten to istne wykopalisko.

[poetkam]

dkmn napisał:

> Proponuje Ci założyć nowy wątek bo ten to istne wykopalisko.

Przyłączam się do sugestii dkmn, załóż nowy wątek.

[caray]

U mnie rok - hipomania.

[caray]

A, i jeszcze - najdłuższa i jedyna mania - tydzień. KOSZMAR. Chodziłem napalony przez tydzień, spałem po trzy - cztery godziny, wskoczyłem do łóżka z pierwszym facetem, który się nawinął. Brr.

[zonamachad]

to dlaczego wskoczyłeś?a piszesz teraz Brrr?

[caray]

No właśnie dlatego, że nie mogłem się powstrzymać. A facet nie był fajny, dlatego brrr.

[kasia_asia1978]

Hej, mój mąż jest od września w manii. Nie daje sobie pomóc, był agresywny, okrutny wobec mnie i dzieci. Powiedział, że już nas nie chce. Musiałam wynieść się z naszego domu dla dobra dzieci i swojego (podniósł na mnie rękę). Jego rodzina nie wiedziała że jest chorymi nie wierzy mi, uwierzyła za to jemu w brednie które opowiedział na mój temat. Odwrócili się ode mnie nasi znajomi, gdyż wszystkim rozpowiada niestworzone historię. Parokrotnie próbowałam z nim rozmawiać, ale się nie da. Co ja mogę zrobić w tej sytuacji. Byłam u jego lekarza, ale okazało się ,że przestał przychodzić. Twierdzi ,że czuję się cudownie, jest zdrowy itd
Co mi poradzicie, czy mogę jeszcze mu jakos pomoc?
Kasia

[szepty5]

Najprawdopodobniej samo mu przejdzie, ale nie wiadomo kiedy. Mania może trwać od kilku dni do kilku miesięcy. Im silniejsza tym szybciej przechodzi, a tu widać ciężki przypadek, więc sądzę, iż dość szybko. Ja byłem kiedyś w hipomanii ponad rok, ale to inna historia, słabsze symptomy. Teraz przede wszystkim musisz chronić siebie i swoje dzieci. Ludzie chorzy jak ja, czy twój mąż potrzebują granic, muszą wiedzieć kiedy przekraczają linię "normalnego" zachowania. Jeżeli to nie działa, to przeczekać u rodziny/przyjaciół jak się robi niebezpiecznie, wezwać pogotowie. Wiem, że to może brzmi okrutnie, ale jak odmawia leczenia, to musisz myśleć o sobie i najpierw zapewnić sobie bezpieczeństwo. Zrób co możesz, żeby nie wydał całej kasy. Teraz nic do niego nie dociera i każde słowo może być odczytane jako osobisty atak. Możesz spróbować po prostu być przy nim, nie komentować jego dziwnych zachowań, tylko zachowywać się naturalnie, jakby nigdy nic. To najbardziej pomaga, ale jeżeli jest niebezpieczny i odmawia leków to przykro mi, jedyne wyjście szpital na 2 tygodnie - przejdzie mu i pewnie będzie przepraszał.