Napisałam w innym wątku coś, co chyba zasługuje na rozbudowanie, jako nasze wewnętrze
kompendium wiedzy o Chad.
Przepisuję więc:
Nie w o l n o choremu mówić że jest 'leniwy, ma złą wolę, brak silnej woli'.
Gadanie jest do DUPY. Nieskuteczne. Pogłębia chorobę. Wpędza w poczucie winy. Nie posuwa spraw
naprzód.
Tylko w bardzo lekkich stanach można samemu sobie pomagać poprzez ścisłe planowanie dnia i
wykreślanie wykonanych zadań - z poczuciem sukcesu. te zadania to nawet "wstałam i umyłam zęby"

))
W innych wypadkach leczymy się, stwarzamy sobie maksymalny komfort psychiczny i żadnego
przymusu.
Staramy się o polubienie siebie, szczerze i bez zastrzeżeń. To bardzo ważne.
Z czasem, jak się lepiej poczujemy, sami wracamy do zadań.
Żadna sprawa nie jest ważniejsza od naszego zdrowia psychicznego, żadna praca, związek
uczuciowy
czy koleżenski.
Jedyne co trzeba sobie narzucać, to ODRUCH ODPĘDZANIA KATASTROFICZNYCH MYŚLI.
I czekać cierpliwie na skutki leczenia. bez farmakologii samo nie przejdzie.
= = = =
Dodawajcie Wasze doświadczenia i wiedzę.