Dodaj do ulubionych

Abecadło chorób afektywnych

15.12.04, 13:45
Napisałam w innym wątku coś, co chyba zasługuje na rozbudowanie, jako nasze wewnętrze
kompendium wiedzy o Chad.
Przepisuję więc:

Nie w o l n o choremu mówić że jest 'leniwy, ma złą wolę, brak silnej woli'.
Gadanie jest do DUPY. Nieskuteczne. Pogłębia chorobę. Wpędza w poczucie winy. Nie posuwa spraw
naprzód.

Tylko w bardzo lekkich stanach można samemu sobie pomagać poprzez ścisłe planowanie dnia i
wykreślanie wykonanych zadań - z poczuciem sukcesu. te zadania to nawet "wstałam i umyłam zęby"
smile))

W innych wypadkach leczymy się, stwarzamy sobie maksymalny komfort psychiczny i żadnego
przymusu.
Staramy się o polubienie siebie, szczerze i bez zastrzeżeń. To bardzo ważne.

Z czasem, jak się lepiej poczujemy, sami wracamy do zadań.
Żadna sprawa nie jest ważniejsza od naszego zdrowia psychicznego, żadna praca, związek
uczuciowy
czy koleżenski.
Jedyne co trzeba sobie narzucać, to ODRUCH ODPĘDZANIA KATASTROFICZNYCH MYŚLI.

I czekać cierpliwie na skutki leczenia. bez farmakologii samo nie przejdzie.

= = = =
Dodawajcie Wasze doświadczenia i wiedzę.
Obserwuj wątek
    • reuptake Re: Abecadło chorób afektywnych 15.12.04, 14:31
      ja nie wiem. raz pomaga "wrzucenie na luz", raz wzięcie się do działania. za
      mało wiem, żeby to skomentować. dodałbym tylko: "każdy chory choruje na inną
      chorobę".
      • nevada_blue Re: Abecadło chorób afektywnych 15.12.04, 14:44
        zgadzam się
        czasem warto wrzucić nieco na luz, niektóre rzeczy mogą poczekać
        ale też z drugiej strony nie należy całkowicie odpuszczać, bo to może łatwo
        skończyć się wpadnięciem w pułapkę "nie jestem w stanie nic zrobić"
        nie mówiąc już o tym, że przymuszanie się do aktywności potrafi czasem jako
        tako pomóc utrzymać się w pozycji przypominającej jeszcze pionową..

        ale to trzeba samemu wyczuć na sobie na co kogoś w danej chwili stać
        i bez wymawiania się chorobą robić tyle, na ile aktualny stan rzeczywiście
        pozwala

        co do komentarzy rodziny - owszem te typu "weź się w garść" są niedopuszczalne
        ale to nie oznacza, że powinno się zwalniać chorego z wszelkiej aktywności
        a raczej zachęcać go do niej na jego miarę w danej chwili

        suma sumarum: wszystko rozbija się o znalezienie złotego środka
        co można zrobić uważnie obserwując siebie, swój stan, swoją chorobę
        i bycie w tym uczciwym samemu przed sobą
        • tlenek-gipsu Re: Abecadło chorób afektywnych 15.12.04, 23:28
          Nie pisałam, żeby się zwolnić ze wszytkiego, tylko doczekać chwili gdy można zacząć od siebie
          wymagać.

          A czekam na inne ważne uwagi na temat radzenia sobie z chorobą, w nadziei że powstanie wątek, do
          którego w chwili zwątpienia i niemożności będzie można zajrzeć i spojrzeć na 'calokształt' z lotu ptaka
          wink

          Np. samodzielne zaprzestanie farmakoterapii???
          Co o tym sądzicie?
          • nevada_blue Re: Abecadło chorób afektywnych 15.12.04, 23:41
            co ja o tym sądzę to wiesz
            więc się lepiej wypowiadać nie będę..
          • reuptake Re: Abecadło chorób afektywnych 16.12.04, 10:29
            ja bym to sformułował inaczej: należy wierzyć, że się ma dobrego lekarza i
            kierować się zgodnie z jego wskazówkami. w tej chorobie wiele polega na tym, że
            się w coś wierzy. i dlatego jest tyle rozczarowań.
          • aneta10ta Re: Abecadło chorób afektywnych 16.12.04, 21:04
            tlenek-gipsu napisała:

            > Np. samodzielne zaprzestanie farmakoterapii???
            > Co o tym sądzicie?
            Marzyło mi się to już jakieś 100 lat temu. Z moją obecną psychią
            wydyskutowalyśmy z pełnym poszanowaniem zasad demokracji i wszelkich za i
            przeciw, że prochy łykać będę do hu hu hu.
            Aneta

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka