chad a praca zawodowa

[chadm]

myslalam ze jakos sobie poradze. ale coraz bardziej watpie w siebie a nie
wyobrazam sobie braku pracy. Obecnie mam nowa ale jeszcze walcze z depresja
wiec chyba nie robie dobrego wrazenia. Napiszcie co Wy na to?

[elkaq]

Witaj chadm!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Cieszę się, że podjęłaś ten wątek. Jest on bardzo istotny w naszym (chadowców)
życiu.
Ja mam też podobny problem, bo depresja mi kompletnie wszystko rujnuje.
Dużo myślę o pracy mimo, że teraz nie pracuję na etacie.
Ale co zrobić, gdy dopadnie depresja w pracy??? jak z prozaicznymi sprawami jest
problem???????????????? o samoocenie nawet nie wspominając
Pozdro elka

moje zdanie

[kapuzda]

jezeli moge zabrac glos, to chce sie podzielic moim doswiadczeniem
uwazam, ze w takiej sytuacji , powiniennes byc szczery z pracodawca i ze samym soba.
pamietasz johna nasha z filmy beautiful mind? kiedy zdal sobie sprawe ze jest
chory i nie kryl tego?
ja postawilem sprawe jasno jestem chory, dostalem umiarkowyany sropien
niepelnosprawnosci pobieram z tego tytulu rente socjalna. moj pracodawca wie, ze
jestem chory . w etapach depresji prosze go aby wyznaczal mi konkretne zadania
gdyz wtedy ciezko jest o samodzielnosc.mysle ze niektore rzeczy mozna dogadac.
taka moja rada- zycze zdrowia
raf

[chadm]

jest to bardzo trudne. moj poprzedni pracodawca wiedzial o chorobie. niestety
mania zrujnowala moje szanse. sama rzucilam papierami bo czulam ze jestem
stworzona do wyzszych celi. Rewelacja....
Tym razem (nowa praca) nie mowie nic. Udaje ze jest OK a mam straszne doly.
To wszystko to istny koszmar. Mysle ze niepotrzebnie konczylam studia bo i tak
do niczego sie nie nadaje.
Pozdr

[alicjazm6]

witam wszystkich serdecznie. Jestem tutaj pierwszy raz a to dlatego iż okazało
się-taka postawiono diagnozę -moja pracownica jest chora na CHAD ale uporczywie
udowadnia wszem i wobec że jest zdrowa a my jej nie rozumiemy. Powiem
szczerze ,że mam problem bo już dłużej nie jestem w stanie za nią pracować a
jest to praca w księgowości. Nie wiem czy potrafie jej pomoc a tym bardziej ,że
ona nie chce pomocy. Jest cięższko. Zyczą wytrwałości.

[lolinka2]

to się robi tak: zaciskasz zeby i pracujesz. W chwilach słabości pomyśl dla kogo
i po co to robisz.
Jak nie wyrabiasz, leć po minimum, ale daj sobie termin kiedy wracasz na full.
Działa mobilizująco. Przynajmniej na mnie. Np. dwa tygodnie tylko to co muszę,
ale od dn XXX biorę wszystkie zlecenia i kropka.
I wykorzystuj hipomanię to nagdonisz zaległości )))